Tibetan
། །གཞན་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་ན་ནི། །དེས་ན་གཏན་ཚིགས་ལས་ངེས་པས། །ཕན་ཚུན་རྟེན་པའི་སྐྱོན་ཡང་སྟེ། །གཉིས་ལས་ཅིག་ཤོས་མ་གྲུབ་བས། །གཞན་པའང་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་ཡི་ཡིན་ན་དེ་གྲུབ་ཀྱང༌། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་བློར་མི་འགྱུར། །དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ལ། །ཁྱབ་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡང་དམིགས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱའི་གཏན་ཚིགས་འདིར་སྨྲས་པ། །ཕྱི་ལ་ཡུལ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། །ཐེ་ཚོམ་ཅན་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མེད། །དངོས་པོའི་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཉིད། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་རྣམ་ངེས་ཉིད། །ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་བསྒྲུབ་བྱར་དེ། །གང་གིས་འདི་སྐད་རྗོད་པར་བྱེད། །འགྱུར་བའི་བདག་ཉིད་སོགས་དབྱེ་བས། །དངོས་ཀུན་གཅིག་པར་སྨྲ་བ་ཡང༌། །ཅི་ནས་ཀྱང་ནི་ཡོད་པ་ཡི། །བདག་ཉིད་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད། །གང་ཞིག་དངོས་པོར་གནས་པ་ཀུན། །རང་བཞིན་མེད་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ། །དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ། །ཞེས་སོགས་བྱེ་བྲག་ལ་བརྟན་པའོ། །གཞན་དུ་ཡང་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང༌། །དམིགས་པ་ཉིད་ནི་མི་འགྲུབ་བོ། །ཐ་སྙད་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་ལ། ། དཔེ་ནི་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་མིན། །ཟླ་བ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ་ན། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལའང་རྗེས་འཇུག་སྟེ། །ལ་ལར་མི་འམ་གཞན་ཡང་སྟེ། །ག་པུར་དངུལ་སྐྱ་སོགས་པ་ལའོ། །ཟླ་བ་ཉིད་སྒྲུབ་གཏན་ཚིགས་ལ། །ཐུན་མོང་མིན་པ་ཉིད་གསུངས་པ། །གྲགས་པ་ལས་ནི་ཐ་དད་པ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན་པའོ། །མཆུ་སྦྲང་བཅས་པས་བྱས་པ་ཉིད། །ཁྱད་པར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །མཆུ་སྦྲང་བཅས་པའི་རེག་པ་ལས། །བྱུང་བ་དམིགས་པར་གྱུར་པ་ཡང༌། །དེ་ཡི་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ། །གཏན་ཚིགས་ཁྱད་པར་ངེས་པ་དགོས། །གཞན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་པ། །བཟློག་པར་དཀའ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར། །འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི། །བརྗོད་པ་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་བྱ་ན། །གལ་ཏེ་གོང་དུ་གྲུབ་པའི་དཔེས། །བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཚུལ་གསུམ་འགྱུར། །ཆོས་ཅན་མིག་གི་ངོ་བོ་ལ། །ཡོད་པ་རེ་ཞིག་དེས་མིག་ཉིད། །མ་གྲུབ་སོགས་པར་ཐལ་འགྱུར་བས། །དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཀྱང་གཟུགས་ནི་ཡོད་གྱུར་ཀྱང༌། །མིག་གི་རྣམ་ཤེས་མི་འབྱུང་བ། །དེ་ཉིད་ཙམ་གྱིས་ནམ་དུ་ཡང༌། །དེ་རྣམས་རྟོགས་བྱེད་མ་ཡིན་གྱི། །རང་གི་རྒྱུ་ཡིས་ངེས་པ་ལས། །སྐྱེ་བ་མྱུ་གུ་སོགས་པའང་ཡོད། །དེ་ནི་དཔེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ། །མཚན་ཉིད་གསུམ་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་ཇི་ལྟར་ཡང༌། །མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ། །རང་བཞིན་གཏན་ཚིགས་འབྲས་མེད་པ
Chinese
如果从其他事物成立所要证成的事物，那么，因为从理由确定，所以也有互相依赖的过失，因为二者之一不成立，其他也不确定。如果是例子，即使它成立，所要证成的有法也不会进入心识。对于它涵盖一切，也不是普遍确定。因为无论如何都能见到，所以说了这个叫做“无论如何”的理由。外面没有境，因为是怀疑者，所以没有结果。事物的那个自性，对于一切都是绝对确定的。无论如何，对于所要证成的，谁会说这样的话呢？通过转变的自性等差别，即使说一切事物都是一体，也显示出无论如何都是存在的自性。凡是存在于事物中的一切，都依赖于无自性，那也是如实。等等，依赖于差别。在其他情况下，无论如何，见到本身也不会成立。在名言中，对于所要证成的，例子不是成立的。当说“月亮本身”时，在相似的一方也有随行，在某些情况下是人或其他，比如樟脑、银灰等。在成立月亮本身的理由中，说了不共性，与名声不同，依赖于事物的本体。用嘴唇和蜜蜂做成，不是见到差别，从嘴唇和蜜蜂的接触产生，见到也是如此。那个叫做“具有”的，需要确定理由的差别。否则就是迷惑，会变成难以遣除的过失。如果说结果本身的名词是所要证成的，如果用先前成立的例子来成立，那么会变成三种方式的改变。在有法眼睛的本体上，暂时存在，因此眼睛本身，会变成不成立等过失，因此不适合成立。然而，即使色存在，眼睛的识也不会产生，仅仅凭此，无论何时，那些都不是能了知的，而是从自己的因确定。产生幼芽等也是如此。那个例子也是如此，第三个特征非常明显。无论如何，成立瓶子等不存在的自性，自性理由没有结果。
English
If the object to be proven is established from other things, then, because it is determined from the reason, there is also the fault of mutual dependence, because one of the two is not established, the other is also not certain. If it is an example, even if it is established, the subject of the object to be proven will not enter the mind. For it to cover everything, it is not universally certain. Because it can be seen in any way, this reason called "in any way" is stated. There is no object outside, because it is a doubter, so there is no result. The very nature of that thing is absolutely certain for everything. In any way, for what is to be proven, who would say such a thing? Through the difference of the changing nature, etc., even if it is said that all things are one, it also shows the nature that exists in any way. All that exists in things depends on the lack of self-nature, and that is also as it is. And so on, depending on the difference. In other cases, in any way, seeing itself will not be established. In name, for what is to be proven, the example is not established. When saying "the moon itself", there is also following in the similar side, in some cases it is a person or other, such as camphor, silver ash, etc. In the reason for establishing the moon itself, the non-commonness is said, which is different from fame and depends on the essence of things. Made with lips and bees, it is not seeing the difference, produced from the contact of lips and bees, seeing is also like this. That which is called "having" needs to determine the difference of reason. Otherwise, it is confusion, and it will become a fault that is difficult to remove. If the noun of the result itself is what is to be proven, if it is established with the previously established example, then it will become a change of three ways. On the essence of the subject eye, it exists temporarily, therefore the eye itself will become a fault such as not being established, so it is not suitable to establish. However, even if the form exists, the consciousness of the eye will not arise, and by that alone, at any time, those are not what can be known, but are determined from their own cause. The arising of sprouts, etc. is also like this. That example is also like this, the third characteristic is very clear. In any way, establishing the nature of the non-existence of pots, etc., the nature reason has no result.
Tibetan
འམ། །ཤིན་ཏུ་མ་གྲུབ་པར་ཡང་མཐོང༌། །འདི་ལའང་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ། །གསལ་བར་ཡོད་པ་མིན་ན་ནི། །དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །མེ་བདག་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང༌། །མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའང༌། །འདོད་པ་གྲུབ་པའམ་མ་གྲུབ་པའི། །དེ་བཞིན་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུའང་འགྱུར། །ཕ་ཡི་སྐད་ཐོས་གང་ཡིན་པའང༌། །ཁྱིམ་ན་ཕ་ཡོད་པར་གྲུབ་ལ། །ཕ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །གཏན་ཚིགས་མཚན་ཉིད་གསུམ་པར་གསལ། །ལ་ལར་ཕ་དང་འབྲེལ་པའི་སྐད། །སྔར་ནི་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི། །སྔར་ཆད་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་ན། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་བཟློག་དཀའ། །གང་དུ་སྔ་ན་ཆད་དམིགས་པའམ། །གང་དུ་དེ་ན་དམིགས་པ་ལ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་ པ་དག །དེར་ནི་རྣམས་པ་གསལ་བར་མཐོང༌། །ཤེས་པའི་བྱེད་པའི་སྒྲ་ཡི་དོན། །ཇི་ལྟར་ཡང་ནི་ཕྱི་རོལ་མིན། །གཞན་ཡོད་མ་ཡིན་དངོས་མིན་ཕྱིར། །བརྗོད་པར་འདོད་པ་འདི་ཉིད་ནི། །གོ་བྱེད་ཡིན་པར་དེ་བསྒྲུབ་ན། །མཚན་ཉིད་གསུམ་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ། །བརྗོད་འདོད་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ། །ཡིན་ན་སྒྲ་ནི་སྦྱོར་མི་བྱེད། །མར་མེ་ཉིད་ནི་སྔོ་སོགས་ལ། །རྟགས་ཉིད་ལས་ནི་ཤེས་བྱེད་མིན། །ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་རུང་བ་ནི། །བྱུང་བ་ཡིན་ཕྱིར་དེ་སྐད་བརྗོད། །ཤེས་བྱེད་རྟགས་ཀྱི་དངོས་ཡིན་ན། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་སོམས། །གཞན་དུ་མི་སོགས་དེ་ལྟ་བུར། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་རྩོད་མི་བྱེད། །གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་ཉིད་དུ། །མིག་གིས་བཟུང་བ་ཅིས་མི་བསྒྲུབ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་བྲལ་བས་ན། །དེ་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་དམན། །ཚུལ་གཅིག་པ་གང་སྨྲས་པ་ནི། །ཚུལ་གཉིས་པ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད། །ཚུལ་གཉིས་པ་རྣམས་སྨྲས་པ་ཡིས། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལས་ཚུལ་གསུམ་པའོ། །གཞན་དུ་མི་འཐད་པ་ཉིད་ཀྱིས། །འཕངས་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེ་མིན་ཏེ། །གཞན་དུའང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ། །མིག་གིས་གཟུང་བྱ་འདི་ཉིད་འདོད། །དེའི་བུ་ཡིན་ཕྱིར་སོགས་གཏན་ཚིགས། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་འགལ་མིན་ཕྱིར། །ལྡོག་པ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེས། །ཚུལ་གསུམ་པོ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ནི་བུ་ཡི་བུ་ཡིན་ཡང༌། །ལས་དང་ཁ་ཟས་སོགས་རྣམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཡི་དབྱེ་བས་ཐམས་ཅད་དུའང༌། །དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །འདི་ནི་འབྲས་བུའམ་རང་བཞིན་ནམ། །སྣང་བ་མི་དམིགས་ཉིད་ཀྱང་མིན། །དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མིན་ན། །འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ནི། །གཞན་པ་རྣམས་ལའང་མཐོང་བ་སྟེ། །དཔེར་ན་ཀུ་མུ་ད་ལ
Chinese
或者，也见到完全不成立。这方面也有不相似法的例子。如果不是清楚地存在，那么那些本身的体性，就变成不相似的方面了。对于火的自性，无论如何，要成立无有的自性，无论是所欲成立或者不成立，同样也变成不相似的方面。凡是听到父亲的声音，就能成立家中存在父亲，如果与父亲有关联，那么作为论式的第三个特征就清楚了。在某些情况下，与父亲有关联的声音，先前是近处所缘，如果先前没有经历过断绝，那么论式不成立就难以避免。无论在何处先前断绝所缘，或者在何处那时所缘，随行和相违，在那里各种方式都清楚地见到。识的作者声音的意义，无论如何也不是外境，因为不是他者存在，不是实物，所以想要表达的这个本身，如果成立是能知，那么第三个特征就非常清楚。如果想要表达的没有显现，那么声音就不会运用。灯本身对于蓝色等，不是从相的本身而成为能知。能够产生识，因为是已经产生的，所以那样说。如果是能知相的实物，那么就思考处法等。否则对于人和非人等那样，为什么不争辩呢？在其他不合理的情况下，为什么不成立眼睛所取呢？因为与处法相分离，因此缺少一个特征。所说的第一个方式，表示第二个方式本身。说了第二个方式，就从处法中产生第三个方式。如果因为其他不合理而抛弃，那不是的，在其他声音等上，也希望这个眼睛所取。因为是他的儿子等论式，因为不与不相似的方面相违背，由于对相违产生怀疑，所以这三个方式是不存在的。即使那是儿子的儿子，由于业和食物等各种原因的差别，在一切情况下，事物都会变成其他的。这不是果，也不是自性，也不是显现不缘。如果不与那相分离，那么就会变成没有错乱。如果是不错乱，那么在其他事物上也能见到，例如白睡莲。
English
Or, it is also seen as completely unestablished. In this regard, there are also examples of dissimilar dharmas. If it is not clearly present, then the very nature of those things becomes a dissimilar aspect. Regarding the nature of fire itself, in whatever way, to establish the nature of non-existence, whether the desired is established or not, it also becomes a dissimilar aspect. Whatever is heard as the father's voice, it is established that the father exists in the house, and if it is related to the father, then the third characteristic of the argument is clear. In some cases, the voice related to the father was previously the object of close attention. If it has not been previously experienced as interrupted, then it is difficult to avoid the argument being unestablished. Wherever the object of attention was previously interrupted, or wherever it is the object of attention at that time, the subsequent following and contradiction are clearly seen there in various ways. The meaning of the sound that produces knowledge is in no way an external object, because it is not the existence of another, not a real thing, so if it is established that this very thing that one wants to express is a knower, then the third characteristic is very clear. If what one wants to express has not manifested, then the sound will not be used. The lamp itself, for blue and so on, is not a knower from the sign itself. It is said that it is capable of producing knowledge because it has arisen. If it is the real thing of the knower sign, then consider the dharma of the subject and so on. Otherwise, why not argue about people and non-people like that? In other unreasonable situations, why not establish what is taken by the eye? Because it is separated from the dharma of the subject, therefore one characteristic is lacking. What is said as the first mode indicates the second mode itself. By saying the second mode, the third mode arises from the dharma of the subject. If it is abandoned because of other unreasonableness, that is not the case, and on other sounds and so on, one also desires this to be taken by the eye. Because it is his son and so on, the argument, because it does not contradict the dissimilar aspect, because doubt arises about the contradiction, these three modes do not exist. Even if that is the son of a son, due to the differences in the causes of actions and food and so on, in all cases, things will become other. This is neither a result, nor a nature, nor an imperceptible appearance. If it is not separate from that, then it will become without delusion. If it is without delusion, then it can also be seen in other things, such as the white lotus.