Tibetan
གཉིས་སོགས་སྣང་བ་ཡིན། །རྒྱུན་མི་འཆད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བརྒྱུད་པ་ལས་སྐྱེ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་མ་གྲུབ་བློ་རྣམས་ནི། །སོ་སོར་སྡུད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །ལྡོག་བར་གྱུར་པ་ཡོད་པ་ཉིད། །རང་འདོད་དབང་ཕྱུག་གཞུང་ ཡང་ལྡོག །དུང་ལ་སེར་སོགས་བློ་རྣམས་ཀྱང༌། །དོན་བྱེད་སོགས་ལ་མི་སླུ་བས། །གཞན་དག་ཚད་མ་ཡིན་པར་འདོད། །དེ་ཡང་དོན་བྱེད་ནུས་མིན་ཏེ། །གཞན་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །སྐྲ་བཤད་འཛིངས་སོགས་པར་མི་མཐོང༌། །སླུ་བའི་ཤེས་པའང་མཐོང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད། །ཡིན་པར་བཟློག་པར་དཀའ་བར་འགྱུར། །ཁ་དོག་ལས་ནི་ཐ་དད་པའི། །དབྱིབས་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་དོག་དུ་ནི་སྣང་བ་ཅན། །མི་སླུ་བར་ནི་མཐོང་བ་ཡིན། །རྣམ་པ་ལ་ནི་མ་ལྟོས་བར། །གལ་ཏེ་ཚད་མར་རྟོག་བྱེད་ན། །དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་སླུ་བས། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་དོན་ལ་ངེས། །དེ་སྐད་ཅེས་སོགས་སྨྲ་བ་ཀུན། །ཇི་ལྟར་འགལ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །བག་ཆགས་སྨིན་པའི་རྒྱུས་བསླང་བ། །དེ་ཕྱིར་མི་སླུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་དང་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི། །རྟོག་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། །བདེ་སོགས་རིགས་པ་གང་ཡིན་པ། །རྟོག་པ་མེད་པར་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །གཞན་རིག་བྱེད་པའང་མ་ཡིན་པ། །རང་རིག་ཇི་ལྟར་ཡིན་པར་དཔྱོད། །དོན་གཅིག་ལ་རྟེན་རྣམ་ཤེས་ནི། །དེ་དག་རིག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། །སྤྱི་ཡི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པ་ན། །དེ་ཚེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཡང༌། །བདེ་སོགས་ཅི་ཕྱིར་རིག་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཡིད་ཀྱིས་དེ་རིག་པ། །ཉིད་དུ་འདོད་ནའང་དེ་མིན་ཏེ། །རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་བྱེད་སྨྲ་བས། །དུས་དེར་དེ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་ཀྱི། །གནས་པ་དེ་ལྟ་མིན་ཞེ་ན། །སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར་བསྒྲུབས་པས། །དེ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་མེད།། མྱུར་བར་འཇུག་པ་ཅིག་ཅར་བར། །འཁྲུལ་པ་ཞེ་ན་དེ་ལའང་བསལ། །དྲན་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །གསལ་བར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བདེ་དང་བདེ་མིན་སོགས་ངོ་བོ། །དེ་ལའང་གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པར་ནི། །རྟོག་ན་བདེ་སོགས་དེ་ཙམ་དུ། །ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར། གང་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་གཞན་གྱི། །བདེ་ལ་སོགས་པ་རིག་པ་ན། །དེས་ཀྱང་དེ་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མཚུངས་པར་འགྱུར། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་ལའང༌། །ཡོད་ཉིད་ཉམས་མྱོང་ཁྱེད་མི་འདོད། །འོན་ཀྱང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དེ་ཡི། །ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་ དེ་ཡང་ཡོད། །གཞན་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་དཔོག་པའང༌། །དེ་ནི་མཚུངས་ཏེ་འོན་ཀྱང་དེ། །གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ཡུལ་ཞེས། །སྨྲ་བ་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ། །བདེ་བ་ཉིད་ཅེས་གོ་འགྱུར་གྱི། །ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་གོ་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་ཤས་མིན་བུམ་སོགས་བཞིན། །གལ་ཏེ་འདི་བརྡ་གཞན་ཡིན་ན། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱའི་བློ་དེ་ཡང༌། །སེམས་ལ་ཡོད་ཕྱིར་དེ་ཡི་མིན། །ཁྱེད་ལ་དེ་ཡང་ཤེས་མི་འགྱུར། །གསལ་བར་སྣང་བ་དངོས་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མིན། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་མཚུངས་པར། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཅིས་མ་གྱུར། །ཡང་དག་དོན་བསྒོམ་ལས་བྱུང་བ། །རྟོག་དང་འཁྲུལ་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །བཤད་པ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པ། །དྲི་མེད་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ཡི། །ཡུལ་རྟོགས་པའམ་རང་རིག་པ། །འདི་ནི་ཚད་མའི་འབྲས་བུར་འདོད། །ཚད་མ་ཉིད་ནི་འདྲ་བའམ། །རེག་ཏུ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱང་ངོ༌། །སེང་ལྡེང་བཅད་པར་གྱུར་པ་ཡིས། །པ་ལ་ཤ་ནི་མི་འཆད་ལྟར། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་སྟ་རེ་དང༌། །གཅད་བྱ་གཅིག་འདོད་མིན་ཞེ་ན། །དེ་མིན་རྣམ་བཞག་ལ་བརྟེན་ནས། །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་གནས། །རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ། །རྣམ་གཞག་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །དེ་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་རྟོག་ན། །གཞུ་ལ་སོགས་བཞིན་ཡོད་པ་ཡིན། །བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་ཀྱི་ནི། །རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་མི་འདོད། །ཤིང་སོགས་སྟ་གྲིས་བཅད་པ་ན། །ཕྱེ་བའི་མཚམས་སུ་ཞུགས་པ་ལ། །ཆད་པ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེས་ན་དེ་ཉིད་གཅིག་ཉིད་ལྡོག །རྣམ་པར་བཞག་པར་གྱུར་པ་ཉིད། །བསྐྱོད་བྱ་སྐྱེ་བྱེད་ཉིད་དུ་ནི། །གཞན་དུ་ཡང་ནི་རྣམ་བརྟགས་ཀྱང༌། །རྣམ་བཞག་དེ་ནི་འགལ་བ་མིན། །བྱེད་པ་ཞུགས་པའི་དེ་མ་ཐག །ཆད་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་མིན་པར། །ཤེས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། །འབྲས་བུ་གཞན་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །རང་རིག་འབྲས་བུ་ཉིད་ཅེ་ན། །དེ་ནི་བཀག་ཕྱིར་མི་རིགས་ཏེ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཚད་མ་ནི། །དོན་ནི་ཐ་དད་འགྱུར་ཞེ་ན། །ཐམས་ཅད་མ་རིག་པར་འགྱུར་བས། །དགག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་དོན་ཡང་འདིར་ཡོད་མིན། །རང་རིག་པ་ཡང་དོན་རིག་འདོད། ། རང་ལས་ཐ་དད་བྱ་བ་བྱེད། །བྱེད་པ་ཡིན་ཕྱིར་ཆད་མ་སྟེ། །སྟེའུ་ལ་སོགས་བཞིན་ཞེ་ན། །འབྲས་བུ་མེད་པའང་འབྲས་བུ་གཞན་ཕྱིར། །སྨྲས་པའི་རིགས་པས་སྟེའུ་སོགས་ལ། །འབྲས་བུ་གཞན་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ཁོ་བོ་ལ། །མ་གྲུབ་བརྟགས་པས་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན། །འཇོག་པ་པོ་ཉིད་བརྟགས་པ་ཡིན། །འགལ་བ་ཅི་ཡང་ཡོད་མིན་པས
Chinese
二等等显现是。因为没有不间断的缘故。不是从传承而生。没有成立的诸事物的心识，因为有各自收集的缘故。成为遣返是有之自性。自许自在宗的论典，也遣返。螺贝上的黄色等等心识也，因为对作用等等不欺骗，认为其他是量。那也是作用不能，因为其他太过分的缘故。头发散乱等等看不见，欺骗的知识也变成看见。因此那也是量，变成难以遮止是。从颜色是各异的，形状是不合理的。在颜色中是显现的，看见是不欺骗的。对相貌是不依赖的，如果认为是量，因为对作用不欺骗，它的自性确定在意义上。说那是怎么相违等等一切，怎么不会变成相违。由串习成熟的因引发，因此不是不欺骗。意和根识是，在成立无分别上，乐等等道理是什么，是成立无分别。也不是做其他认识，自己认识怎么样来观察。在同一个意义上依靠的各别识，如果那些变成认识，以总相的事物为对境，在不间断地进入时，那时在不间断时也，乐等等为什么是认识。如果意认识那，自己也想那样也不是，因为说次第产生，那时那是不存在。不是想同时产生，如果不是那样存在，因为成立刹那毁灭，在那没有叫做存在。快速进入同时，如果是错乱在那也遣除。忆念的知识的行境，不会变成明显显现。乐和非乐等等自性，在那如果认为是错乱，如果认为乐等等仅仅，变成具有存在的体性。什么时候瑜伽士以其他的，认识乐等等时，他也同样现量地，变成相同于体验。自己也对痛苦也，存在体验你不承认。然而其他的相续那的，对境的知识，那也是有。其他的痛苦
English
Appearances such as duality are. Because there is no cessation. It is not born from transmission. Minds that have not established entities, because there is a separate collection. Becoming a reversal is the nature of existence. The tenets of the self-proclaimed independent school, also reverse. Minds such as yellowness on a conch shell, because they do not deceive in terms of function etc., others are considered valid. That also cannot function, because otherwise it would be too extreme. Hair scattering etc. are not seen, the knowledge of deception also becomes seen. Therefore, that is also valid, it becomes difficult to prevent it from being so. Shape, which is different from color, is not reasonable. It is visible in color, and it is seen as not deceiving. Without relying on appearance, if one considers it valid, because it does not deceive in terms of function, its nature is determined in meaning. Saying "How is that contradictory?" etc., how could it not become contradictory? Aroused by the cause of ripening habit, therefore it is not non-deceptive. Mind and sense consciousness are, in establishing non-conceptualization, whatever reason there is for happiness etc., is what establishes non-conceptualization. It is also not doing other cognition, how does self-cognition come to be examined? If the separate consciousnesses that rely on the same meaning become cognition, focusing on the object of the general, when entering without interruption, at that time also without interruption, why is happiness etc. cognition? If the mind cognizes that, even if one wants it to be oneself, that is not so, because it is said to arise sequentially, at that time it does not exist. One does not want it to arise simultaneously, if it does not exist like that, because it has been established that it is destroyed in an instant, there is no such thing as existence there. Entering quickly at once, if it is confusion, that is also eliminated there. The object of the knowledge of memory, it will not become clearly visible. The nature of happiness and unhappiness etc., if one thinks of it as confusion there, if one thinks that happiness etc. are just that, it becomes characterized by existence. When a yogi knows the happiness etc. of others, he also experiences it manifestly in the same way. You do not admit that you yourself also experience suffering as existence. However, the knowledge of the object of that other's continuum, that also exists. The suffering of others
Chinese
比量也是如此。那是一样的，然而它，说其他的痛苦等是境，不是行境。乐和苦等，理解为仅仅是乐，不会理解为仅仅是识。那不是部分，如瓶等一样。如果这是其他的词语，那么称为识的智慧，因为存在于心中，所以不是它的。你也不会了解那个。因为显现是真实的，所以那不会那样改变。在乐和苦之间相似，为何这些全部没有变成那样？从正确意义的禅修中产生的，完全舍弃了分别和错乱，所说是瑜伽士所知的，能够证成无垢的，境的证悟或者自证，这被认为是量果。量本身是相似的，或者也是可触的。如同砍伐檀香树，不会解释为割截贝拉树一样。如果说世间上斧子和所砍之物不想要一个，那不是，依靠分别，所证成和能证成真实存在。对于没有形象的知识，那种分别是不合理的。因此，如果认为是不同的，就像弓等一样存在。生起者和生起者的，这种分别是不想要的。当用斧子砍伐树木等时，进入分开的界限，被称为砍伐。因此，那本身是一个的违背。成为分别的本身，在所动者和生起者中，即使在其他方面进行分别，那种分别也不是矛盾的。在进行之后，立即，砍伐不是果，知识不是量，因为认为是其他的果。如果说是自证是果，那是不合理的，因为已经被遮止。境的形象是量，如果说意义会变成不同，因为一切都会变成无明，所以不能够遮止。不同的意义在这里也不存在，自证也想要证悟意义。
English
Inference is also like that. That is the same, but it, saying that the suffering of others etc. is an object, is not an object of practice. Happiness and suffering etc., are understood as merely happiness, but will not be understood as merely consciousness. That is not a part, like a vase etc. If this is another word, then the wisdom called consciousness, because it exists in the mind, is not its. You will not understand that either. Because the appearance is real, so that will not change like that. Similar between happiness and suffering, why haven't all of these become like that? Arising from meditation on the correct meaning, completely abandoning discrimination and confusion, what is said is known by yogis, capable of proving the stainless, the realization of the object or self-awareness, this is considered the fruit of valid cognition. Valid cognition itself is similar, or also tangible. Just as cutting sandalwood, it is not explained as cutting the Bela tree. If it is said that in the world an ax and what is to be cut do not want one, that is not, relying on distinctions, what is to be proven and what proves truly exist. For knowledge without aspects, that distinction is unreasonable. Therefore, if it is thought to be different, it exists like a bow etc. The distinction of the producer and the produced is not desired. When cutting trees etc. with an ax, entering the separated boundary, it is called cutting. Therefore, that itself is a contradiction of one. The very fact of being distinguished, in the mover and the producer, even if distinctions are made in other ways, that distinction is not contradictory. Immediately after the action has entered, cutting is not the fruit, knowledge is not valid cognition, because it is considered another fruit. If it is said that self-awareness is the fruit, that is unreasonable, because it has been prevented. The image of the object is valid cognition, if it is said that the meaning will become different, because everything will become ignorance, so it cannot be prevented. Different meanings also do not exist here, self-awareness also wants to realize the meaning.