Tibetan
མ་ལུས་ཡན་ལག་ནི། །དེ་ཡི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བ་ཡིན། །རྟོག་མེད་རྟོག་བཅས་སྐྱེད་ནུས་མིན། །ཡུལ་ཐ་དད་ཕྱིར་རྟོག་མེད་ཕྱིར། །གཟུགས་སོགས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཞིན། །མིག་སོགས་རྣམ་ཤེས་བཞིན་ཞེ་ན། །དེ་དག་དང་ཡང་རྟོག་བཅས་དག །འདིར་ནི་ལྷན་ཅིག་འགལ་བ་མིན། །དོན་དེ་ཉིད་ལ་ངེས་འབྱེད་ཕྱིར། །ཡུལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡང་མིན། །དངོས་སུ་ན་ནི་དམིགས་མེད་ལ། །རྟོག་པ་ཡང་དག་འཇུག་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ཡུལ་ཉིད་ཡོད་མིན་ན། །གང་གིས་ཐ་དད་ཡོད་པ་ཡིན། །གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་བློ་རྣམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ནི་ གཞན་དང་གཞན་ཡོད་པས། །དེ་ཕྱིར་གོང་དུ་སྨྲས་པའི་དཔེ། །བསྒྲུབ་བྱས་སྟོང་པས་འདི་མི་འགྲུབ། །མེ་དང་དུ་བ་སོགས་བློ་རྣམས། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡི་ངོ་བོ་ཡིས། །འཁྲུལ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཡང༌། །འདི་ལ་གསལ་བར་མཚོན་པར་བྱ། །མ་འཁྲུལ་པ་ཞེས་སྨོས་པས་ནི། །སྒྲ་ཤད་འཛིངས་སོགས་ཤེས་པ་རྣམས། །འཁྲུལ་ཕྱིར་ཚད་མར་མི་འདོད་དེ། །དེ་རྣམས་བསལ་ཕྱིར་འདི་བྱས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཡིད་ཀྱི་འདོད་པ་ཡང༌། །དེ་མིན་དབང་པོ་ཡོད་ན་ནི། །ཡོད་ལ་དབང་པོ་མེད་མིན་ཡང༌། །ཉམས་པར་གྱུར་པ་འགྱུར་བ་ཡིས། །བསྒྱུར་བ་ཡང་ནི་དམིགས་པ་ཡིན། །སྦྲུལ་ལ་སོགས་པ་འཁྲུལ་པ་བཞིན། །ཡིད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་འགྱུར་ཞིང༌། །གསལ་བར་མི་སྣང་པར་ཡང་འགྱུར། །དེ་ཡོད་པ་ལས་ཡོད་པ་ནི། །དངོས་སུམ་གྲུབ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །དྲན་པའི་བློ་ནི་རྗེས་འཇུག་པས། །ཡིད་ནི་བརྒྱུད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡི་འགྱུར་བས་བསྒྱུར་བ་ཉིད། །འདི་ལའང་བརྒྱུད་པས་སྐྱེ་བར་ནི། །མངའ་ཡི་ཤུགས་སོགས་ལས་དག་ལ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་གསལ་བར་སྣང༌། །ཡིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ལྡོག་འགྱུར་ན། །དངོས་པོ་སྤྱི་ཡི་བློ་རྣམས་ཀྱི། །འདི་ལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འཇུག་མིན། །དེ་བཞིན་དེ་ཡི་ལྡོག་པ་ཡང༌། །ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་དང་མཚུངས། །ཡོད་པ་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྤྱི་ཡི་བློ་དང་མཚུངས་ཤེ་ན། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་འཁྲུལ་པ་རྣམས། །དེ་ཡི་གཞུང་ལ་ཞེ་ན་རྣམས་ཀྱིས། །རིགས་པ་བྱེ་བ་སྙེད་ཐོས་ཀྱང༌། །ཡོད་འདོད་མི་ལྡོག་སླར་ལ་ཡང༌། །དེ་དག་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས། །སྐྱེ་བ་དེ་དག་རང་ཉིད་སྨྲ། །དེ་ཡོད་པ་ལས་ཡོད་པ་ཉིད། །དངོས་སུ་མ་གྲུབ་ཅེས་པ་དེ། །མི་འགྲུབ་མ་འཁྲུལ་རྣམས་བློ་ལ། །བརྒྱུད་པ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་ཅེས་བྱ། །སེམས་ནི་གཞན་དུ་ཞེ་ན་གྱུར་ཀྱང༌། །ཟླ་བ་
Chinese
所有支分，皆由彼门而生。无分别与有分别，不能生起。境相各异故，无分别故。如色等之各别识，如眼等之各别识耶？彼等亦皆须有分别。于此，同时相违非有。为于彼义而决择故。境亦非是各别。实则于无所缘境中，亦能如实生起分别。若彼处无有境，以何而有差别耶？色声等诸识之因，有他与他故。是故前说之譬喻，以所立空故，此不成立。火与烟等诸识，以果与因之自性，唯是错乱故，于此亦应明显显示。以说不乱故，声响杂乱等诸识，以错乱故，不许为量，为遣除彼等故，而作此说。某些（人）亦欲作意，若非彼，若有根识，有者，非无根识，然已坏灭者，以变异故。变异亦是所缘境。如蛇等之错乱。意之错乱，转变且不显现。由彼有而有者，非实成，是错乱。忆念之识，以随逐故，意非是间接，以彼之变异而转变故。于此，亦以间接而生，于威力等之上，于世间亦明显可见。意之所有错乱，以分别而转变者，于事物总相之诸识，于此乃是错乱。于事物之自相上，本体性彼不生起。如是，彼之相违，如二月等相同。有非是相违，若与总相之识相同，自在等之错乱，于彼之论中，若人等，虽闻无数之理，欲有不退，复又，彼等非是道理，彼等生类自语。由彼有而有者，非实成，如是说者，于不成立，不乱之诸识上，间接成立非有，彼是全无。心若异于他，纵然转变，月亮
English
All the limbs arise from that door. Non-conceptual and conceptual cannot arise. Because the objects are different, because of non-conceptuality. Like the individual consciousnesses of form, etc., like the individual consciousnesses of the eye, etc.? Those also must have conceptualization. Here, simultaneous contradiction is not present. Because of deciding on that meaning. The object is also not different. In reality, even in the absence of an object of focus, correct conceptualization can arise. If there is no object there, by what is there a difference? The causes of the consciousnesses of color, sound, etc., are other and other. Therefore, the example mentioned earlier, because the established is empty, this is not established. The consciousnesses of fire and smoke, etc., by the nature of cause and effect, are only mistaken, so this should also be clearly shown here. By saying not mistaken, the consciousnesses of sound, noise, confusion, etc., because of being mistaken, are not accepted as valid cognition, to eliminate those, this is said. Some also want mental intention, if not that, if there is sense faculty, if there is, it is not without sense faculty, but those that have decayed, because of change. Change is also an object of focus. Like the mistake of snakes, etc. The mistake of mind, changes and does not appear clearly. That which exists from that existence, is not truly established, it is a mistake. The consciousness of memory, because of following, mind is not indirect, because of changing by its change. Here also, it arises indirectly, on power, etc., in the world it is also clearly visible. All the mistakes of mind, those that change by analysis, in the consciousnesses of the general characteristics of things, here it is a mistake. On the self-characteristic of things, the essential nature does not arise. Likewise, its contradiction, like the two moons, etc., is the same. Existence is not a contradiction, if it is the same as the consciousness of the general characteristic, the mistakes of the self-existent, etc., in their treatises, if people, etc., even if they hear countless reasons, the desire to have does not retreat, and again, those are not reasons, those beings themselves speak. That which exists from that existence, is not truly established, as it is said, on the consciousnesses of the unestablished, not mistaken, indirect establishment is not present, that is completely absent. If the mind is different from others, even if it changes, the moon