Tibetan
་ཕྱིར་དེ་ནི་དེ་ཉིད་དུ། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་གཞག་མི་བྱ། །དུང་དཀར་པོ་ལ་བ་ལང་གི །རང་བཞིན་ལྐོག་ཤལ་མེད་སོགས་བཞིན། །བྱེ་བྲག་ཅན་དང་བྱེ་བྲག་གི །དོན་མཛད་པ་ཡང་མེད་པ་ཡིན། །འདི་ལ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི། །དངོས་པོར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད། །བ་ཁྲ་བོ་སོགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །གཞན་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆོས་འགྱུར། །རིགས་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ཡིས། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན། །དབྱེ་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱང་མེད། །སྒྲ་ཡི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གང༌། །མིང་དང་རྗོད་བྱེད་མིན་པ་ཉིད། །བརྗོད་བྱ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། །རྗོད་བྱེད་ཉིད་ཀྱང་སུན་བཏོན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དུ། །འདོད་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན། །སྒྲོ་བཏགས་དང་བྲལ་དོན་ཉིད་དུ། །མངོན་སུམ་ཉིད་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་གྱུར་ལ། །མོད་ལ་དེ་ནི་མེད་གྱུར་ན། །དེ་ཡང་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ནི། །དངོས་པོ་བར་བཅད་སོགས་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་བདག་ཉིད་ལ། །བརྡ་སྦྱོར་མི་ནུས་གཞན་རྟེན་མིན། །དེས་ན་དེ་དག་རང་རིག་ནི། །བརྗོད་དང་རྗེས་འབྲེལ་ཅན་མ་ཡིན། །དེ་ནི་གཟུང་བྱའི་བྱེ་བྲག་ལས། །མིང་སོགས་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ཡང༌། །འོན་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ། །གང་གིས་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མིན། །གལ་ཏེ་དོན་གཞན་རྣམ་བཅད་པའི། །ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ན། །དོན་ཙམ་འཛིན་པར་འགྱུར་བ་འམ། །འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བུམ་པ་བཞིན། །གལ་ཏེ་བུམ་གཞན་རྣམ་བཅད་པའི། །ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ན། །བུམ་པ་ཙམ་ཞིག་འཛིན་འགྱུར་རམ། །འཛིན་ པར་མི་འགྱུར་བུམ་ཉིད་བཞིན། །གཟུང་བྱ་གཞན་ནི་རྣམ་བཅད་པའི། །ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པ་ཡིན་སྙམ་ན། །ཤིང་ངོ་ཞེས་བྱ་སོགས་བློ་བཞིན། །རྟོག་དང་བཅས་པའི་རྣམ་ཤེས་འགྱུར། །སྤྱི་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ན། །བྱེ་བྲག་གང་ན་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །འཛིན་ཚེ་དེ་ལ་མ་རེག་པས། །དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་གཟུང་བྱ་མིན། །དེ་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །དངོས་མེད་འདི་ནའང་གཟུང་བ་མིན། །བྱེ་བྲག་དག་དང་མ་འབྲེལ་པའི། །བྱེ་བྲག་ཅན་ནི་མི་སྲིད་པས། །བྱེ་བྲག་ཅན་གྱི་ཡུལ་གྱི་བློ། །རྟོགས་པ་མིན་ཞེས་གྱ་ཚོམ་སྨྲ། །མཐུན་དངོས་མི་མཐུན་དངོས་དག་ལས། །ལྡོག་པའི་དོན་ནི་འཛིན་པར་འདོད། །བྱེ་བྲག་ཅན་གྱི་ཡུལ་གྱི་བློ། །བྱེ་བྲག་དག་དང་འབྲེལ་མིན་ན། །ཐ་དད་དེ་ཡང་བྱེ་བྲག་ཅན། །ཞེས་བརྗོད་བྱེ་བྲག་འབྲེལ་པས་མིན། །ཐ་དད་ཅེས་བྱའང་དེ་སྒྲ་དང༌། །འབྲེལ་པ
Chinese
因此，它不是它本身。 有智慧的人不应安立。 就像白色的海螺没有牛的 自性、阴影等一样。 具有差别者和差别的 作用也是没有的。 对于这个具有分别的 事物，没有安立的理由。 花牛等不相符的方面， 否则将变成非常过分的法。 由于遮止了种姓等， 因此，论式本身不成立。 因为没有以差别完全断定， 同样，差别也不存在。 声音的自性是什么？ 不是名称和能诠。 所诠的自性和 能诠本身也被驳斥了。 因此，认为所诠是能诠， 那是增益。 在远离增益的意义本身中， 应当了知现量本身。 如果自性存在， 然而它却不存在， 那也会变成相违， 因为事物被间隔等原因。 对于蓝色等自性， 不能施设名言，不是他者所依。 因此，那些自证是 非言说和随后的。 那不是从所取的差别中， 施设名称等，虽然如此， 然而，论式不成立， 以什么来随行呢？ 如果不是以断除其他义的 方式来执持， 要么执持义本身， 要么不执持，如瓶子一样。 如果不是以断除其他瓶子的 方式来执持， 要么执持瓶子本身， 要么不执持，如瓶子本身一样。 如果认为是断除 其他所取的方式来执持， 就像称为树等的智慧一样， 会变成具有分别的识。 如果不与总相相关联， 任何差别都不存在， 执持时，由于没有触及它， 因为没有事物，所以不是所取。 因此，就像虚空中的鲜花一样， 无事物在这里也不是所取。 不与差别相关的 具有差别者是不可能的， 具有差别者的境之智， 妄说不是证悟。 从相似事物和不相似事物中， 想执持遣除的意义。 具有差别者的境之智， 如果不与差别相关， 说异体也是具有差别者， 不是以差别相关联。 称为异体也与彼声
English
Therefore, it is not itself. Wise people should not establish it. Just as a white conch shell does not have the nature, shadows, etc., of a cow. The function of having distinctions and distinctions is also non-existent. For this object with distinctions, there is no reason to establish it. Incompatible aspects such as spotted cows, otherwise it will become an extremely excessive dharma. By negating lineages and so on, therefore, the argument itself is not established. Because it is not completely determined by distinctions, similarly, distinctions also do not exist. What is the self-nature of sound? It is not a name and an expression. The self-nature of the expressed and the expression itself are also refuted. Therefore, to consider the expressed as the expression, that is an imputation. In the meaning itself that is free from imputation, manifestation itself should be known. If self-nature exists, however, it does not exist, that will also become contradictory, because things are separated by intervals and other reasons. For the nature of blue and so on, conventional terms cannot be applied, it is not dependent on others. Therefore, those self-cognitions are non-verbal and subsequent. That is not from the distinction of what is to be grasped, applying names and so on, although it is so, however, the argument is not established, by what does it follow? If it is not grasping in the way of excluding other meanings, either grasping the meaning itself, or not grasping, like a vase. If it is not grasping in the way of excluding other vases, either grasping the vase itself, or not grasping, like the vase itself. If it is thought to be grasping in the way of excluding other graspable objects, like the wisdom called tree and so on, it will become a discriminating consciousness. If it is not related to the general characteristic, no distinction exists anywhere, when grasping, because it does not touch it, because there is no object, it is not graspable. Therefore, like a flower in the sky, non-existence is also not graspable here. Since it is impossible for a distinct entity not to be related to distinctions, the wisdom of the object of the distinct entity, it is foolish to say it is not realization. From similar and dissimilar objects, one wants to grasp the meaning of exclusion. The wisdom of the object of the distinct entity, if it is not related to distinctions, saying that the other is also a distinct entity, it is not related by distinctions. Calling it other is also related to that sound