Tibetan
།རྟོག་པའི་ངོ་བོ་གང་སྐྱེས་པ། །དེ་ནི་ངག་གི་རྗེས་འཇུག་པས། །བྱེ་བྲག་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །བུམ་སོགས་ལ་ཡང་སྒྲ་རྣམས་ལས། །དེ་ལྟའི་རྣམ་པ་དེ་ཡོད་ན། །དེ་ཕྱིར་བུམ་སོགས་སྒྲ་རྣམས་དང༌། །ཤེས་བྱའི་སྒྲ་སོགས་མཚུངས་པར་འགྱུར། །གསལ་བར་བྱ་བར་བརྟག་འདི་ཡང༌། །དངོས་པོ་ཉིད་རྟོག་ཅེས་སྨྲས་པ། །ངེས་པ་ཡི་ནི་གཞན་འདོར་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །བརྗོད་འདོད་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་ལ། །དངོས་པོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་འདོད་ན། །དེ་ཕྱིར་བརྗོད་འདོད་མི་འདོར་འགྱུར། །ཀུན་ནི་བརྗོད་འདོད་མ་ཡིན་ནེ། །རང་ཉིད་རིག་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཡིན། །རྣམ་པར་དགག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །དམིགས་པ་མེད་ཀྱང་སྒྲོ་འདོགས་པའི། །རྣམ་པ་དུ་མར་རིག་པ་ཡིན། །ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་རྟོག་འགའ་ཡང༌། །སོ་སོའི་ཡུལ་ལ་ངེས་པ་ཡི། །རང་བཞིན་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་ཀྱང༌། །ཁྱེད་ཀྱིས་ངེས་པར་ཁས་བླངས་དགོས། །ཁོ་བོ་ཅག་སྨྲའི་རྣམ་པ་དང༌། །གཟུགས་བརྙན་དང་ དེའི་སྣང་བ་དང༌། །གསལ་དང་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡང༌། །རྣམ་པའི་མིང་གི་བྱེ་བྲག་ཡིན། །ངེས་གཟུང་ལ་སོགས་སྒྲ་རྣམས་ལ། །ངེས་མིན་ལ་སོགས་བསལ་བྱ་བ། །རྣམ་པ་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཡོད་པ་ཡི། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་སྒྲ་ལ་ཡང༌།། ཐ་སྙད་བཟུང་བ་ཡོད་པ་སྟེ། །དོན་དེ་བསལ་བ་འདི་ལ་ནི། །གཞན་སེལ་བ་བརྗོད་འདོད་པ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་ཆོས་རྣམས་བདག་མེད་དང༌། །ཐམས་ཅད་མིན་རྣམས་འགྲོ་བ་དག །མ་ལུས་པར་གོ་བྱེད་དེ་ལ། །ཆ་ཤས་ཅུང་ཟད་བསལ་བྱ་ཡིན། །ཕྱི་ཡི་བུམ་སོགས་ལས་འབའ་ཞིག །ཁོ་ན་བདག་མེད་འདོད་པ་དང༌། །ཁ་ཅིག་འགྲོ་བ་ཉིད་དུ་ནི། །འཁྲུལ་པས་དེ་ནི་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་འགག་པ་ནི། །དེར་ནི་བརྗོད་འདོད་ཉིད་མིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་རང་དོན་སེལ་བར་ནི། །ཐལ་བར་མི་ཤེས་པས་སྨྲས་ཡིན། །སེལ་བ་དངོས་སུ་ཡོད་མེད་མིན། །རྟེན་པ་མ་ཡིན་མི་རྟེན་མིན། །གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ངེས་པ་བཞིན། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མི་འདོད། །མེད་པ་དེ་མེད་པ་ཡང་མིན། །དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཞེན་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་ཐ་དད་མིན་སོགས་ཀུན། །དངོས་པོ་ལ་ཡོད་ལ་བརྟེན་པ། །སྒྲ་དོན་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་གཞི་མེད་ཡིན། །སྒྲ་ནི་དངོས་སུ་དོན་གཞན་ལས། །ལྡོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡི། །ཤུགས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་གོ་བ་ཡིན། །དེ་བདག་མ་ཡིན་གཞན་བདག་མིན། །ཞེས་ནི་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །གཞན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མ་ཤེས་
Chinese
凡是生起的分别之体性，那是因为语言的跟随，在差别意义上产生错乱。如同瓶子等声音中，如果存在那样的形态，因此瓶子等声音，与所知的声音等相同。为了清楚地阐明，这个考察也说，事物本身就是分别，这是为了舍弃其他的确定，那本身就会衰退。想要表达的无论是什么，如果想要认识事物本身，因此想要表达的就不会舍弃。一切都不是想要表达的，为了自己认识才是知识。不能完全否定，即使没有对境，也是虚构的，在多种形态中是知识。知识的自性，有些分别，在各自的对境上是确定的，无论那是什么自性，您也必须确定地承认。我们所说的形态，以及影像和它的显现，清晰和各自的显现，也是形态名称的差别。在确定、执取等声音中，应该排除不确定等，其他形态的特征，是非常清楚地存在的。一切的声音中，也有术语的采用，对于排除那个意义，这是想要表达排除其他。一切法都是无我，一切非有都是行者，对于完全理解的那个，应该排除少许部分。仅仅从外面的瓶子等中，只想唯一地无我，有些人认为仅仅是行者，因为错乱，那是为了遣除。一切部分灭尽，在那里不是想要表达的，因此对于排除自义，因为不了解过失而说。排除不是实际存在不存在，不是依赖不依赖，不是一不是多，对于那个如何确定。不想要那个本身，不存在也不是不存在，因为执着于事物本身。不同、非不同等一切，依赖于事物上存在，声音意义事物不存在，因此那些没有基础。声音不是实际从其他意义上，进行遮止，而是表达自己的意义，通过力量理解那个本身。不是那个的自体，不是其他的自体，这是广大的显示，被其他方面不了解。
English
Whatever arises as the nature of conceptualization, it is due to the following of language, causing confusion in specific meanings. Just as in the sounds of pot, etc., if such a form exists, therefore the sounds of pot, etc., become the same as the sounds of knowable objects, etc. To clarify, this examination also says that the thing itself is conceptualization, which is to abandon other certainties, and that itself will decline. Whatever one wants to express, if one wants to recognize the thing itself, therefore what one wants to express will not be abandoned. Not everything is what one wants to express; knowledge is for knowing oneself. It is not possible to completely negate; even without an object, it is fabricated, and knowledge is in various forms. The nature of knowledge, some conceptualizations, are certain on their respective objects, and whatever that nature is, you must also certainly acknowledge. The forms we speak of, as well as images and their appearances, clarity, and individual appearances, are also distinctions of form names. In sounds such as determination and grasping, what should be eliminated are uncertainties, etc. The characteristics of other forms are very clearly present. In all sounds, there is also the adoption of terminology; for eliminating that meaning, this is what one wants to express by eliminating others. All phenomena are selfless, and all non-existent are travelers; for completely understanding that, a small part should be eliminated. Only from external pots, etc., one wants only to be selfless, and some think only to be travelers, because of confusion, that is to dispel. The cessation of all parts is not what is meant there, therefore, for eliminating self-meaning, it is said because one does not understand the fault. Elimination is not actually existent or non-existent, not dependent or non-dependent, not one or not many; how to determine that. One does not want that itself, non-existence is also not non-existence, because one clings to the thing itself. Different, non-different, etc., all depend on being on things; sound meaning things do not exist, therefore those have no basis. Sound does not actually prevent from other meanings, but expresses its own meaning, and understands that itself through power. It is not the self of that, not the self of another; this is the vast display, not understood by other aspects.
Tibetan
པ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ཡིན། །གང་གིས་བ་ལང་མ་ཡིན་པར། །ཞེན་ཅིང་གང་གིས་བསལ་བྱར་བྱེད། །དེ་ལྟར་སྒྲ་ཡིས་གཙོ་བོར་ནི། །དེ་ནི་བསལ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཡི་སྒྲ་ཡི་ནི། །བརྗོད་བྱ་ཉིད་ཡིན་འདྲི་བར་བྱེད། །སེལ་བ་དེ་ཡིས་ཡིན་ནམ་ཅི། །འོན་ཏེ་བུམ་པ་སོགས་ཀྱི་ཡིན། །སྒྲ་དོན་སེལ་བ་ཡིན་ནམ་ཅི། །སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་ངེས་རྟོག་ལ། །སེལ་བ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན། །གང་ཡིན་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད། །སྒྲ་དོན་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པར་ནི། །དངོས་སུ་བྱེད་པའི་བློ་ཡིན་ལ། །རིགས་སོགས་སྒྲུབ་པ་ཉམས་པར་ནི། །ཤུགས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན། །བུམ་པ་ཤིང་སོགས་སྒྲ་རྣམས་ཀྱང༌། ། བརྗོད་པ་ཡིས་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཉིད། །བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་དངོས་སུ་སྟེ། །ཤུགས་ཀྱིས་གཞན་ནི་འདོར་བ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པ་ལས་འབྱུང་སྐྱོན། །མཐའ་མེད་ཐལ་འགྱུར་འདི་ལ་མིན། །བརྗོད་བྱ་མིན་ཕྱོགས་ཁོ་བོ་ཅག །ཁས་མི་ལེན་ཕྱིར་སྐྱོན་འདི་མེད། །གཅིག་ཉིད་རྟགས་ཉིད་སོགས་རྟག་པ། །ཡིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིན། །འདི་ལ་བཞད་གད་བྱེད་པ་ནི། །མཁས་པ་ཆེན་པོར་མཚོན་བྱེད་ཡིན། །ངེས་པར་བཟུང་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ནི། །གཞན་སེལ་བར་ཡང་གོ་བ་ཡིན། །གཞན་དུ་རང་བདག་ཉིད་རྟོགས་པར། །གང་ལ་ངེས་བཟུང་དོན་མེད་ཡིན། །དེ་ལྟར་གང་ཡང་ཕྱི་མའི་ཡང༌། །གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེས་ན་མོ་གཤམ་བུ་སོགས་གང༌། །གང་ལ་སེལ་བ་རྗོད་པར་བྱེད། །མེད་པ་རྣམས་ནི་དངོས་མེད་ཕྱིར། །སྒྲ་རྣམས་རིགས་སོགས་རྗོད་བྱེད་པར། །དོགས་པར་མི་བྱེད་དེ་རྣམས་ནི། །ཆ་མེད་མཆོན་བྱེད་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། དོན་གྱིས་སྟོང་སོགས་རྟོག་པ་ལས། །སད་པའི་བག་ཆགས་ཙམ་གྱིས་སྤྲུལ། །གཟུགས་བརྙན་གང་ཚེ་སྣང་བ་ནི། །སྒྲ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོན་པ་ཡིན། །སྒྲ་དེ་རྣམས་ནི་དེ་ཙམ་དུ། །དངོས་སུ་གསལ་བྱེད་གང་ཐེ་ཚོམ། །བརྡ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་ཕྱིར། །བརྟགས་པའི་དོན་རྗོད་བྱེད་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་དེ་རྣམས་ནི་ཕ་རོལ་བོས། །ཁས་བླངས་བྱེ་བྲག་སོགས་བསྒྲུབས་པར། །སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཞེས་རྟོག་མིན། །བྱེ་བྲག་ལ་སོགས་འདི་ལ་བརྡ། །མེད་དང་འབྲས་མེད་ཉིད་དུའང་སྔར། །སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་གཏན་ཚིགས་ཏེ། །ལྡོག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མིན། །འོན་ཏེ་སེལ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང༌། །བརྡ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་འབྲས་བཅས་ཇི་ལྟ་བུར། །སྨྲ་བ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ། །གཉིས་ལ་ཕན་ཚུན་ཤེས་པ་དེ། །རིགས་པས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང
Chinese
པ། 故彼如是说。 何以于非牛， 执着且何为遣除？ 如是语于主， 彼非遣除， 如何之语， 是所说耶？问之。 遣除彼耶？抑或瓶等耶？ 语义遣除耶？ 立为是，定解时， 说为是遣除。 何者是，即彼能解。 语义是影像， 实有之识也。 族等之立坏灭， 乃以势而领会。 瓶、木等诸语， 以说即是影像， 生故实有也， 以势而舍弃他者。 是故立生之过， 无边太过此非有。 所说非有方， 我等， 不许故此过失无。 一性、记号性等常， 是，然非即彼。 于此作笑者， 是大智者之象征。 决定所执之势， 亦能解了他者遣除。 否则自性若解， 何需决定执持？ 如是任何后后之， 亦无异于他者之反体， 是故石女之子等， 于何者说为遣除？ 无者是无实故， 诸语说族等， 莫疑彼等， 无分能害成立故。 义空等之分别， 从醒觉之习气所生。 影像何时显现， 彼等语能显示。 彼等语仅于此， 何为实有显现，有犹豫。 以待表诠且具故， 如说所察之义。 彼等语乃他者， 许立差别等， 不显示成立， 是故不思如是。 差别等此无表诠， 无及无果性亦先， 立故是因， 于反体不犹豫。 然于遣除之方， 表诠如何非有？ 彼之具果如何？ 语者与闻者， 二者互相了知彼， 非以理而成立也。
English
Pa. Therefore, it is said thus. Why is it that one clings to what is not a cow, and what is it that is eliminated? Thus, the word primarily refers to the subject; it is not what is to be eliminated. What kind of word is it that is said to be the object of expression? It is asked. Is it the elimination of that? Or is it the elimination of a pot, etc.? Is it the elimination of the meaning of the word? When one is certain that it is established, it is said to be an elimination. Whatever it is, it is understood. The meaning of the word is an image; it is a real consciousness. The establishment of class, etc., is destroyed, but it is understood by implication. The words for pot, wood, etc., By saying, it is the image itself. Because it is produced, it is real. By implication, it abandons the other. Therefore, the fault arising from establishment, the infinite fallacy, is not here. We do not accept that the object of expression is non-existent, so this fault does not exist. Oneness, sign-ness, etc., are permanent; they are, but they are not exactly that. To laugh at this is a sign of great wisdom. By the force of what is definitely grasped, one also understands the elimination of the other. Otherwise, if one understands one's own nature, there is no point in definite grasping. Thus, whatever is later, there is no difference from the opposite of the other. Therefore, what is said to be eliminated in the case of a barren woman's son, etc.? Since non-existents are unreal, one should not doubt that words express class, etc., because they are established as harming the partless. From the conceptualization of emptiness of meaning, etc., it arises from the mere habit of awakening. When the image appears, those words indicate it. Those words are only so far as what is actually manifested, there is doubt. Because it depends on convention and is accompanied by it, it is like expressing the meaning that has been examined. Those words are not used by others to show that distinctions, etc., have been established. Therefore, one should not think that it is so. There is no convention for distinctions, etc., here, and there is no fruitfulness either. Therefore, it is a reason, and there is no doubt about the opposite. However, how can there be a convention for the side of elimination? How can it have a result? The speaker and the listener, the mutual understanding between the two, is not established by reason.