Tibetan
།ཐམས་ཅད་ཤེས་ཉིད་ཅི་ལ་བརྟེན། །དེ་སྒྲུབ་ཕྱིར་ནི་སྒྲུབ་སྨྲས་པ། །རྒྱལ་དཔོག་པ་རྣམས་ལ་མཛེས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་དབང་ཕྱུག་བརྟག་པ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ལྟར་རང་བཞིན་དབང་ཕྱུག་དག །སོ་སོར་རྒྱུ་ཉིད་བཀག་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་ཀ་ལྷན་ཅིག་པ་འདི་ཡང༌། །སྐྱེ་བ་ཅན་གྱི་བྱེད་པོ་མིན། །དེ་དག་ལྷན་ཅིག་བྱེད་ཉིད་དུ། །བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང༌། །ཁྱད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཕྱིར་རམ། །དོན་གཅིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྲང༌། །རྟོག་པ་དང་པོ་རིགས་མིན་ཏེ། །དེ་དག་འགྱུར་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པའང་མ་ཡིན་འབྲས་བུ་རྣམས། །ཅིག་ཅར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་གཙོ་བོའི་ངོ་བོ་ནི། །ཚུལ་གསུམ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས། །དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་འདི་རྡུལ་དང༌། །ལྡན་ན་འབྱིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་སྟོབས་ཤས་ཆེར་འཇུག་པ་ལ། །གང་ཚེ་རྟེན་པར་བྱེད་པ་ན། །དེ་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གནས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་ འགྱུར། །གང་ཚེ་མུན་པའི་ནུས་པ་ནི། །ཤས་ཆེན་པོ་དང་སྦྱོར་བ་ན། །དེ་ཚེ་འདི་ནི་འགྲོ་བ་ཀུན། །འཇིགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་གྲག །དེ་ལྟར་རྡུལ་དང་སྙིང་སྟོབས་སོགས། །དངོས་རྣམས་འདི་ཡི་ལྷན་ཅིག་བྱེད། །རིམ་པ་ཁོ་ནར་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་བུ་རིམ་མེད་ཡིན། །འདིར་བརྗོད་བྱ་སྟེ་འདི་དག་ནི། །གཅིག་བྱེད་ཚེ་ན་སྲིད་དམ་གཅིག །སྒྲུབ་པའི་མཐུ་སྟེ་ཡོད་དམ་མེད། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་འབྱིན་ཚེ་གཞན། །གཉིས་པ་ཡང་ནི་ཡོད་པར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་གཞན་ཞིག་ཡོད་ན་ཡང༌། །གཉིས་པ་གཞན་དུ་ཐལ་པར་འགྱུར། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་གཞན་གྱིས་ནི། །གཞན་གྱི་བྱེད་བོ་མ་ཡིན་པས། །འདི་ཡི་རང་བཞིན་འདི་ཉིད་ནི། །དེ་ཡི་བྱེ་བྲག་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ཡི་ནུས་བ་དང་བྲལ་ན། །གཞན་ཚེ་དེ་ཡི་སྐྱེད་པ་པོར། །མི་འགྱུར་ནུས་པས་སྟོང་བའི་ཕྱིར། །ནམ་མཁའ་ཡི་ནི་མེ་ཏོག་བཞིན། །ནུས་པ་ཤས་ཆེན་ངོ་བོ་ཡང༌། །གལ་ཏེ་དེ་ཙམ་ཀྱི་རྒྱུ་ན། །རྒྱུ་ཡི་ངོ་བོ་རྟག་ཉིའི་ཕྱིར། །དུས་ཀུན་དུ་ནི་དེ་ཡོད་འགྱུར། །གཞན་དག་གིས་གཞན་མི་འདོད་པ། །དེ་ཕྱིར་གཞན་ལས་ཀྱང་དེ་མིན། །རེས་འགའ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །དེ་ནི་རང་དབང་ཅན་ཡང་ཡིན། །རང་ལས་བྱུང་ན་རྒྱུ་ཉིད་མིན། །རང་ལ་བྱེད་པ་འགལ་ཕྱིར་རོ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ལྟོས་པ་ཡིས། །རེས་འགའ་བ་ཉིད་སྲིད་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ། །རང་དངོས་བྱ་བ་འཇུག་མི་འདོད། །བདག་ཉིད་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡང༌། །གནས་སྐབས་འདི་ལ་གྲུབ་ཕྱིར་རོ། །བདག་གི་དེ་ཉིད་མ་གྲུབ་པ། །འགའ་ལ་བྱེད་པ་འགལ་ཉིད་མེད།། ནུས་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །ནམ་མཁའི་པདྨ་ལ་སོགས་བཞིན། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་གཉིས་ཀ་བརྟག་པ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།རང་བཞིན་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་འདི། །རྒྱུ་ཀུན་ལ་ནི་ལྟོས་མེད་སྨྲ། །དེ་དག་རང་ཡང་རྒྱུར་མི་སྨྲ། །པདྨའི་གེ་སར་ལ་སོགས་པའི། །སྣ་ཚོགས་གང་གིས་བྱེད་འགྱུར་བའམ། །རྨ་བྱའི་མདོངས་ལ་སོགས་པ་ཡིས། །སྣ་ཚོགས་པ་ནི་གང་གིས་སྤྲུལ། །དཔེར་ན་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པའི། །རྣོ་སོགས་རྒྱུ་མེད་ཅན་ཉིད་དེ། །རེས་འགའ་འབྱུང་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ། །སྡུག་བསྔལ་ ལ་སོགས་རྒྱུ་མེད་ཉིད། །རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ལྡན་པ་ཡི། །མཚོ་སྐྱེས་གེ་སར་ལ་སོགས་པ། །གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་ལྡན་པ་ཡི། །ས་བོན་འདམ་དང་ཆུ་སོགས་ཅན། །མངོན་སུམ་མི་དམིགས་པ་དག་གི །རྒྱུ་ནི་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །གང་ཚེ་འདི་དག་གི་རྒྱུན་ནི། །གཞན་གང་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བར་བྱེད། །ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་དག །ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཡོད། །གལ་ཏེ་འདི་ཡི་དེ་རྒྱུ་མིན། །དེ་དག་ཀུན་དུ་ཀུན་འབྱུང་ཚེ། །གང་དུ་གང་ཚེ་འགའ་ཞིག་ལ། །དེ་ལས་གཞན་པ་སྤངས་ནས་ནི། །ངེས་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་འགྱུར་བ། །དེ་དག་དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟོས་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ཡིན། །ལྟོས་པ་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །མངོན་སུམ་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འབྱུང༌། །དེས་ན་འདི་ལ་རྒྱུ་དག་འགྲུབ། །ཡང་ན་དེ་ལ་ཞེས་བྱར་སྦྱར། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྨྲ་བ་འདི། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རབ་གནོད་འགྱུར། །མངོན་སུམ་དང་ནི་མི་དམིགས་པས། །རྒྱུ་ཡི་ངོ་བོ་ངེས་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ཡོད་པར་ནི་སྒྲུབ་དོན་དུ། །ཆེད་མ་ཡོད་ཉིད་མ་གྱུར་མོད། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཚད་མེད་པས། །དོན་མེད་ཉིད་དུ་ངེས་བ་མིན། །གང་ཕྱིར་དོན་ནི་ཡོད་པ་ཡི། །ཚད་མ་ཁྱབ་བྱེད་དང་རྒྱུ་མིན། །ཐ་དད་པར་ནི་ཡོད་ཕྱིར་དང༌། །འཁྲུལ་ཕྱིར་དེ་ལས་བྱུང་ཕྱིར་རོ། །དངོས་གང་དེ་ལྟའི་རྣམ་པ་མིན། །དེ་ཉིད་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལས། །གཞན་ལྡོག་པར་ནི་ངེས་པ་རུ། །མི་རྟོགས་འབྲེལ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གྱིས་མ་མཐོང་ཐེ་ཚོམ་དང༌། །རང་གིས་མ་མཐོང་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །འབིགས་བྱེད་རི་ཕུག་དུར་པ་སོགས། །མ་མཐོང་བར་ཡང་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ཅན་ཉིད་དུ། །བསྒྲུབ་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མི་སྦྱོར་ན། །ཚད་མ་མེད་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཕྱོགས་མི་འགྲུབ། །གལ་ཏེ་དེ་གྲུབ་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས། །རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ལྟ་ནའང༌། །གྲུབ་པ་དེ་རྒྱུས་བསྐྱེད་ཉིད་ཕྱིར། །ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ཤེས་བྱེད་གཏན་ཚིགས་དང༌། །དེ་གསལ་བྱེད་པའི་ཡང་དེ་ནི། །གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་གྱུར་པ། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཤེས་བྱེད་ཡིན་པར་བཤད། །དེ་ཕྱིར་བྱེད་པོ་འདི་ཉིད་ནི། །ཤེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་འདོད་དོ། །བསྒྲུབ་བྱའི་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཕྱིར། །བྱེད་པ་པོར་ནི་མི་བརྗོད་ དོ། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་དག་ཀྱང༌། །རྒྱུ་བཅས་ངེས་ལས་སྐྱེད་ཕྱིར་རོ། །ཁྱེད་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་ཡུལ་ཅན། །ཤེས་པ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་འབྱུང་ཕྱིར། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་འགྲོ་བ་རང་བཞིན་དུ་སྨྲ་བ་བརྟག་པ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །།སྐྱེ་འཇིག་མེད་པར་ཡང་དག་ལྡན། །སྒྲ་ཡི་རང་བཞིན་ཚངས་པ་མཆོག །གང་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི། །དངོས་པོའི་གྲོང་ཉིད་རབ་ཤེས་བྱ། །དེ་ལྟར་གང་དག་བརྗོད་པ་ལའང༌། །དེ་ལ་བརྗོད་བྱ་བ་འདི་ནི། །རང་གི་སྒྲ་ཡི་ངོ་བོ་ནི། །བཏང་ནས་སྔོ་སོགས་ཉིད་ཐོབ་བམ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་གང་གི་ཚེ། །དང་པོའི་ཕྱོགས་རྟེན་དེ་ཡི་ཚེ། །ཡི་གེ་ཉིད་དང་བྲལ་འགྱུར་ཏེ། །སྔར་ཡོད་དག་ནི་འཇིག་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་དེ་མ་ཐག་པའི་ཕྱོགས། །དེ་ལ་སྔ་སོགས་མྱོང་བའི་ཚེ། །འོན་པ་ལ་ཡང་གསལ་པོར་ནི། །སྒྲ་ཡི་བདག་ཉིད་མྱོང་བར་འགྱུར། །གང་གིས་གཙོ་བོར་འཇུག་པ་ཡིས། །ཐམས་ཅད་སྒྲ་ཡི་ངོ་བོར་གནས། །སྒྲ་ཡི་ངོ་བོ་མ་བཏང་ན། །ཡོངས་སུ་འགྱུར་བར་བརྗོད་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་གཅིག་ཉིད་དུ། །ཕལ་པ་མིན་པར་རྣམ་གནས་ན། །དེ་རིག་པ་ཡི་དུས་སུ་ནི། །ཇི་ལྟར་འདི་རིག་ཡོད་མ་ཡིན། །འདི་རེག་མེད་ན་སྔོ་སོགས་ཀྱང༌། །རབ་ཏུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །གཅིག་བདག་ཉིད་ཕྱིར་ཐ་དད་ཆོས། །ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་ཐལ་བར་འགྱུར། །འགལ་བའི་ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་ཡི། །དངོས་རྣམས་ཐ་དད་མཚན་ཉིད་ཡིན། །གཞན་དུ་གསལ་བའི་ཐ་དད་ལའང༌། །རྟོག་པ་འདི་ནི་མེད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་སོ་སོ་ཡང༌། །སྒྲ་གཅིག་བདག་ཉིད་དབྱེར་མེད་འདོད། །ཐམས་ཅད་ཡུལ་གཅིག་ཉིད་དང་ནི། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་རིག་པར་འགྱུར། །འདི་གསལ་སོ་སོ་ཐ་དད་ན། །ཚངས་པ་དུ་མར་ཐལ་འགྱུར་ཏེ། །ཐ་དད་དུ་མ་དངོས་པོའི་བདག །ངོ་བོ་ཉིད་ཕྱིར་གསལ་བྱེད་བཞིན། །སྒྲ་ཡི་རང་བཞིན་རྟག་ཉིད་ན། །དངོས་རྣམས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཉིད་དེ། །དེ་དག་ཅིག་ཅར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་ན་མི་
Chinese
所有智依何而立？ 为成办彼故说成办， 胜者衡量诸事皆美妙。 《真实摄集论》中自在品，第二。 如是，自性自在诸法， 各自遮止为因之故， 二者合一之此法， 亦非有生者之作者。 彼等合一为作者， 所衡量为何， 为生起差别耶？ 或为成办一义耶？ 第一种思择不合理， 彼等无有变异之故。 第二种亦非是， 果报诸法， 须臾同时成过失之故。 若谓主之自性， 以三种方式而安住， 其中自在此与尘， 相合则为生出之因。 勇气分量大而趣入， 何时作为所依之时， 彼时一切世间之， 安住之因性即成。 何时黑暗之能力， 与分量甚大者相合时， 彼时此即一切有情， 怖畏之作者，是为传闻。 如是尘与勇气等， 诸物与此合一而作， 唯有次第生起， 是故果报无有次第。 此处所说之此等， 一作者时存在耶或一耶？ 成办之能力有耶或无耶？ 若有则生出时为他者， 第二者亦成为有。 如是若有他者时， 第二者成为他者之过失。 彼之自性由他者， 非是他者之作者故， 此之自性此即是， 彼之差别有何在？ 若离彼之能力， 他时则为彼之生者， 不成，以空无能力之故， 如虚空之花。 能力分量大之自性亦， 若仅为彼之因， 因之自性恒常之故， 一切时中彼即存在。 他者等不欲他者， 是故亦非是他者所生。 以时有时无之故， 彼亦是自在者。 若从自生则非是因， 以于自作相违之故。 诸事物以观待， 有时有时无乃是存在。 如此于自之自性上， 不欲自物作用趣入。 自性成立之后亦， 安住
English
What does omniscience rely on? To accomplish that, the accomplishment is spoken. It is beautiful to those who measure the victors. The second chapter, Examination of the Lord, from the Treatise on the Compendium of Reality. Thus, the self-existent lords, Because they separately prevent being the cause, This combination of the two, Is not the maker of beings. That which is considered as the joint action of these, Is it for the sake of producing distinctions? Or is it for the sake of accomplishing one meaning? The first consideration is not reasonable, Because they are without change. The second is also not, Because the fruits would become simultaneous faults. If the essence of the chief is, Abiding in three ways, Then this lord, when combined with dust, Is the cause of bringing forth. When courage enters with great force, When it serves as a basis, Then it becomes the very cause of the existence of all the worlds. When the power of darkness, Is joined with great force, Then this is said to be the one who frightens all beings. Thus, dust and courage, etc., These things act together with this, They only occur in sequence, Therefore, the fruits are without sequence. Here, these things that are spoken of, Are they possible or one when acting as one? Is there the power of accomplishment or not? If there is, then when bringing forth, it is another, The second also becomes existent. Likewise, if there is another, The second becomes the fault of being another. Because its essence is not the maker of another by another, What distinction is there between this nature of this and that? If it is devoid of that power, Then at another time it will not become the generator of that, Because it is empty of power, Like a flower in the sky. If the essence of great power is also, Only the cause of that, Because the essence of the cause is constant, It will always exist at all times. Others do not desire others, Therefore, it is not from others either. Because it sometimes occurs and sometimes does not, It is also independent. If it arises from itself, it is not the cause, Because acting on oneself is contradictory. Things are sometimes possible and sometimes not, depending on circumstances. Thus, one does not want one's own nature to engage in self-action. Even after one's own nature has been established, Abiding
Chinese
因此，在这个场合成立。我的那个自体没有成立，对某些事物起作用本身并没有矛盾，因为远离一切能力，就像虚空中的莲花等一样。这就是归纳其自性的论述中考察二者的第三品。 自性论者们认为，这些事物的产生，不依赖于一切原因，他们自己也不认为是原因。莲花的雄蕊等，是由什么制造出来的呢？孔雀的羽毛等，是由什么幻化出来的呢？例如荆棘等的尖锐等，本身就是无因的，因为有时会产生，同样，痛苦等也是无因的。 具有随行和返回的，海生的雄蕊等，具有状态差别的，具有种子、泥土和水等。如果是现量和不可见的，原因必然是确定的。什么时候这些的延续，会问还有什么其他的。处所和时间的确定，事物是如何拥有的？如果这个不是那个的原因，当它们全部一起产生时，在某个地方某个时候，舍弃了其他的，必然会产生，那些依赖于它。依赖它就会那样产生，依赖被称为结果。现量也那样产生，因此，对于这个，原因成立。或者加上“对于那个”。因此，自性论者，会被现量彻底损害。因为现量和不可见，原因的体性是确定的。为了成立有原因，即使没有特别的意图，但即使如此，因为是无限的，所以不确定是无意义的。因为意义是存在的，量不是遍及的和原因。因为存在是不同的，因为迷惑，因为从那产生。任何事物都不是那样的形态，从它本身和相反的，在确定其他的相反时，因为不理解没有关联。众人没有看见的怀疑，自己没有看见的迷惑，穿透物、山洞、坟墓等，即使没有看见也存在。如果为了成立无因性，不运用理由，没有量就不能成立，因此，宗不成。
English
Therefore, it is established in this occasion. My own self is not established, and it is not contradictory for something to act on certain things, because it is devoid of all abilities, like a lotus in the sky, etc. This is the third chapter of examining the two in the exposition that summarizes its very nature. Those who assert nature say that the arising of these things does not depend on all causes, and they themselves do not consider it a cause. What creates the stamens of lotuses, etc.? What conjures up the variety of peacock feathers, etc.? For example, the sharpness of thorns, etc., is inherently without cause, because it sometimes arises, and similarly, suffering, etc., is also without cause. The stamens of sea-born lotuses, etc., which have following and returning, which have differences in state, which have seeds, mud, and water, etc. If the cause is definitely the manifest and the invisible, then when is the continuation of these, one asks what else there is. How do things have the certainty of place and time? If this is not the cause of that, when they all arise together, in some place at some time, having abandoned others, they will necessarily arise, those depend on it. Depending on it, it arises that way, dependence is called the result. Manifestly, it also arises that way, therefore, for this, the cause is established. Or add "for that." Therefore, the assertor of nature will be completely harmed by the manifest. Because the nature of the cause is certain by the manifest and the invisible. In order to establish that there is a cause, even if there is no special intention, but even so, because it is infinite, it is not certain to be meaningless. Because the meaning exists, the measure is not pervasive and not a cause. Because existence is different, because of delusion, because it arises from that. Whatever thing is not in that form, from itself and the opposite, in determining the opposite of the other, because it does not understand that there is no connection. Doubt that is not seen by everyone, delusion that is not seen by oneself, piercing objects, caves, tombs, etc., exist even when not seen. If one does not apply reason in order to establish causelessness, it cannot be established without measure, therefore, the subject is not established.