Tibetan
ནོ། །དེ་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་གང་ཡིན་པ། །སོ་སོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། །བ་ལང་བློ་དེའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། །བ་ལང་ཉིད་ལས་གཞན་ཡོད་མིན། །དགག་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡང༌། །སྒྲ་ཡི་དོན་དུ་རྟོག་བྱེད་ན། །སྟོང་ཉིད་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན། །མེད་པའི་སྒྲ་ཡི་བརྗོད་བྱར་འགྱུར། །དེ་ལའང་རྟ་སོགས་བློ་རྣམས་ཀྱི། །བདག་ཉིད་ཆ་ཤས་འཛིན་པར་འགྱུར། །དེར་ནི་གཞན་སེལ་བརྗོད་བྱ་ཉིད། །བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པའོ། ངོ་བོ་སྤྱི་རུ་འགྱུར་ཡིན་ན། །སྒྲ་དོན་དག་ལ་མི་ལྟོས་པར། །སེལ་བར་བརྟག་པ་བརྫུན་པ་མིན། །བློ་དེའང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་སྟེ། །སྒྲའི་དོན་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བས་ན། །བརྗོད་བྱ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་བརྟག །བློ་ནི་སེལ་བ་མིན་པ་ཅན། །ཡོད་པ་མིན་པ་ཕྱི་དོན་ལ། །སོ་སོར་སྣང་བའི་ཚིག་དོན་བཞིན། །དེ་བཞིན་ཚིག་དོན་ཡང་འགྱུར་ན། །ཅི་ཕྱིར་སེལ་བར་རྟོག་པར་བྱེད། །བློ་གཞན་པ་ལ་རྣམ་གཅོད་པས། །བློར་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་ཙམ་ལས། །གཞན་པའི་ཆ་ནི་འཛིན་དེ་མིན། །གལ་ཏེ་གཞན་སེལ་བརྗོད་བྱ་ན།། ཐ་དད་སྤྱི་ཡི་ཚིག་རྣམས་ཀྱང༌། །ཐམས་ཅད་རྣམ་གྲངས་པ་རུ་གྱུར། །འདྲེས་དང་གཅིག་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཉིད། །རྣམ་རྟོག་དང་བྲལ་བདག་ཉིད་ཅན། །དངོས་པོ་མིན་ཕྱིར་སེལ་རྣམས་ཀྱི། །དབྱེ་བ་ཡོད་ན་མིན་པ་ཉིད། །གལ་ཏེ་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐུན་མོང་མིན་དངོས་ཆ་ཤས་བཞིན། །དངོས་མིན་སྣ་ཚོགས་མིན་ཉིད་ཕྱིར། །རྣམ་གྲངས་པ་ལས་ཐར་པ་ཡིན། །གསལ་བར་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པར་འདོད་ན། །འདི་ནི་རང་ལས་བྱེ་བྲག་མིན། །གཞན་ལས་ཀྱང་ནི་བརྟགས་པ་ཡིན། །འདྲེས་ཅན་རྟེན་ཐ་དད་པ་ཡི། །ངོ་བོས་ཕྱི་རོལ་གནས་པ་ཡི། །གསལ་བྱ་གང་ཡིན་དེ་འབྱེད་པ། །དེ་ནི་ཆེར་ཡང་རྟོག་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་རྟེན་ནི་ཐ་དད་པས། །འདི་ཡང་ཐ་དད་རིགས་མ་ཡིན། །འབྲེལ་བ་ཅན་ནི་ཐ་དད་པས། །དངོས་པོ་ཐ་དད་འདོད་མ་ཡིན། །འོན་ཀྱང་དངོས་དང་མ་འདྲེས་པ། །གང་ཡིན་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་མིན། །བྱེ་བྲག་ཆ་ནི་མ་ཐོབ་པར། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་ངེས་པ་མིན། །འདྲ་བ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ། །སེལ་བའི་ལུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ། །ཤེས་པར་ལུས་ཀྱང་ནུས་མིན་ཏེ། །བ་ལང་སོགས་སུ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རྟ་སོགས་གསལ་བྱ་མེད་པར་ཡང༌། །ཆོས་གཅིག་རྗེས་འཇུག་དང་བྲལ་བ། །ངེས་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པ། །དེས་ན་སེལ་བ་མི་གྲུབ་པོ། །རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་བྲལ་ན། །སྒྲ་དང་རྟགས་དག་འཇུག་མ་ཡིན། །དེ་དག་མེད་ན་སེལ་བའང་མིན། །ཐུན་མོང
Chinese
非也。因此，所有事物为何物，各自完全圆满者，成为彼牛识之因，非有异于牛者。若以唯是遮遣之自性，作为声音之意义而思择，则成具空性他相，成为无有之声音所诠。于彼亦成执持马等诸识之，自性分。于彼，则许彼遣他所诠，唯是虚妄。若成自性总相，则不观待声音意义，分别遮遣非虚妄。彼识亦是事物之自性，以生起声音之意义故，思择所诠为事物自性。识乃非遮遣性者，于有非有之外境，如各别显现之词义。如是词义亦转变，何故思择为遮遣？以于他识而作决断故，于识之领悟非是，唯是于自性成立而已，非是执持他分。若谓遣他是所诠， 则异体总相之词等，一切皆成异名。混合与一性，种种性，是离分别之自性。以非事物故，若诸遮遣有差别，则成非有。若以无差别之故，如非共同事物分，以非事物非种种性故，是从异名中解脱。若以所明之差别，若谓是异体，此非自之差别，亦是从他而观察。具混合所依异体之，以自性于外境安住之，所明为何而辨别，彼亦是大思择。如是所依是异体故，此亦非异体之类。具关联是异体故，不欲事物是异体。然则，凡与事物不混合者，为何不从他而返还？未得差别分，为何不决定？未成立为相似性，于遮遣身之自性中，知身亦不能，以于牛等无别故。无马等所明亦，离一法随行，不能决定，故不成立遮遣。若离随行，则声音与名句不转入，若无彼等，则亦无遮遣。共同
English
It is not so. Therefore, whatever all things are, those that are completely perfect individually, become the cause of that cow-consciousness, and there is nothing other than the cow itself. If one considers the nature of mere negation as the meaning of sound, then it becomes the object expressed by the sound of non-existence, having the aspect of otherness of emptiness. In that case, it also becomes grasping the self-nature parts of the minds of horses and so on. There, it is admitted that the expression of excluding others is itself false. If it becomes a general nature, then without relying on the meaning of sounds, considering exclusion is not false. That consciousness is also the nature of things, because it arises from the meaning of sounds, it is considered that the expression is the nature of things. Consciousness is of a non-excluding nature, in the external objects of existence and non-existence, like the meaning of words appearing separately. If the meaning of words also changes in that way, why consider it as excluding? Because it makes a distinction to other consciousnesses, understanding in consciousness is not, it is only established in its own nature, it does not grasp the other part. If it is said that excluding others is the expression, then the words of different generalities, etc., all become synonyms. Mixture and oneness, variousness, are the nature of being free from conceptualization. Because it is not a thing, if there are differences in all exclusions, then it becomes non-existence. If it is because of no difference, like a non-common thing part, because it is not a thing and not variousness, it is liberated from synonyms. If it is said to be different by the distinction of what is to be clarified, this is not a distinction from oneself, it is also observed from others. The one with mixture, the basis of different entities, that which abides in the external realm by its nature, what is to be clarified, what is distinguished, that is also a great consideration. Likewise, since the basis is a different entity, this is also not a kind of different entity. Since the one with connection is a different entity, it is not desired that things are different entities. However, whatever is not mixed with things, why does it not return from others? Without obtaining the part of distinction, why is it not certain? Not established as similarity, in the nature of the body of exclusion, knowing the body is also not capable, because there is no difference in cows and so on. Even without the clarifiable things like horses, etc., without following one dharma, it is not possible to determine, therefore exclusion is not established. If separated from following, then sounds and marks do not enter, if there are none of those, then there is also no exclusion. Common