Tibetan
ན། །མངོན་འདོད་དོན་ཡང་བྱེད་མིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་དོན་དུ་བརྗོད་བྱ་མིན། །གཞན་དག་སྒྲ་ཡི་དོན་གཞན་དུ། །དོན་ཡོད་ཅན་སོགས་པར་སྨྲ་བ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་ནི་གསལ་བ་ཉིད། །ཡིན་ཡང་དེ་ལྟའང་བརྗོད་བྱ་སྟེ། །སྒྲ་རྣམས་གཞན་བཅད་དོན་ཡོད་ཅན། །ཞེས་བྱར་བརྗོད་བྱའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བ་ལང་སོགས་ལའང་སྔར་མ་མཐོང༌། །ལྷ་དང་མཐོ་རིས་ལ་མཚུངས་ཟེར། །སྡུད་དང་རྣམ་གྲངས་པ་མེད་པའི། །བསྡུས་པ་འང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འམ། །ཡོད་པ་མིན་པ་དང་འདྲ་བའང༌། །སྒྲ་ཡི་དོན་དུ་འགའ་འདོད་བའམ། །ཡོད་མིན་བྱེ་བྲག་ཡོད་གང་དག །སྒྲ་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའམ། །བརྗོད་པ་ཉིད་ལས་འོངས་པའི་སྒྲ། །བརྗོད་བྱ་ཉིད་ནི་ཐོབ་པ་ནི། །དེ་འདིའི་ཞེས་བྱར་མངོན་འབྲེལ་ཕྱིར། །གང་ཚེ་སྒྲ་ལ་དོན་གྱིས་ནི། །གཅིག་གི་ངོ་བོར་བྱས་གྱུར་ཏེ། །མངོན་པར་བརྗོད་པ་སྒྲ་རུ་འདོད། །གང་ཡང་རུང་དོན་བློ་ཡི་ཡུལ། །ཕྱི་ཡི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། །ཕྱི་ཡི་དངོས་པོ་ཞེས་འཛིན་ཏེ། །སྒྲ་ཡི་དོན་དུ་ཁ་ཅིག་འདོད། །དཔེར་ན་བྱིས་པ་རྣམས་དང་ནི། །དུད་འགྲོ་རྣམས་ཀྱང་གོམས་པ་ལས། །སོ་སོར་སྣང་བ་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་དོན་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་འདི། །རང་གི་མཚན་ཉིད་འདོད་དམ་ཅི། །འོན་ཏེ་རིགས་དང་འབྲེལ་དང་ལྡན། །བློ་ཉིད་ཀྱི་ནི་གཟུགས་བརྙན་ན། །དོན་གཅིག་ལ་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི། །སྐྱོན་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ཡི། །རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་རྣམ་རྟོག་བྱེད། །བ་ལང་ཉིད་སྒྲའི་དབྱེ་བས་དོན། །ཡོད་ཙམ་རྟོགས་དེ་ཡིན་ཞེ་ན། །རྭ་དང་དབྱིབས་དང་སྔོ་ལ་སོགས། །བྱེ་བྲག་མི་རྟོགས་དེ་འདོད་ན། །དེ་དང་ལྡན་འདོད་བྱེ་བྲག་རྣམས། །བརྗོད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ནི། །དེར་འབྱུང་སྐྱོན་དག་ཡོད་མིན་ནམ། །ཡོད་ དོན་ཅན་གཞན་མཐོང་མིན་ནོ། །བསྡུས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། །དཀའ་ཐུབ་བྱ་བ་རིགས་སོགས་རྣམས། །མ་ལུས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བར་གསལ་བརྗོད་ཡིན། །ངེས་པར་མ་བཟུང་གཟུགས་རྣམས་ཀྱི། །རྫས་སོགས་རྣམས་སུ་གང་འདོད་དང༌། །གང་ཞིག་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་ཡི། །སྤྱི་དང་སླར་ཡང་གསལ་བ་ཡིན། །བྱེ་བྲག་རིགས་སོགས་ངོ་བོ་ཡི། །སྒྲ་ཡི་དོན་ནི་མི་འཐད་ཕྱིར། །དོན་དང་གཅིག་པར་བྱ་བ་ཡི། །ངོ་བོའི་སྒྲ་འདི་མི་རིགས་ཏེ། །བློ་གནས་བརྗོད་པ་འདི་ཉིད་ནི། །ཕྱི་རོལ་དག་ལས་ཐ་དད་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་བློ་ལ་ཕྱོགས་གཞན་ལས། །འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བློ་ཡི་རྣམ་པའི་སྒྲ་དོན་ཡང༌། །གོང་དུ་གསལ་
Chinese
那，显现意欲之义也不成立，因为那本身不是所说之义。其他说声音之义为其他，说有义等，那些也都是显而易见的。然而即便如此也是所说之义，声音等断绝其他，成为有义，这被认为是所说之义的特征。对于牛等，以前未曾见过，说与天和高处相似。没有集合和类别，集合也是应说的吗？或者与存在与否相似，有些人认为这是声音的意义，或者存在与否的差别存在于何处？是声音的原因吗？从言说本身而来的声音，获得的就是所说本身，因为那是此处的显现关联。何时声音被意义所决定，成为一体的性质，显现言说被认为是声音。无论如何，意义是心识的对境，以外部事物的原因为理由，执持为外部事物，有些人认为这是声音的意义。例如，儿童们和牲畜们也从习惯中，各自显现是原因，因此说这是有义，是想要自己的特征吗？或者与种姓和关联相关联，在心识本身的形象中，对于同一个意义，也具有先前所示的那些过失，通过可以理解的区分，在名言中进行分别。牛本身通过声音的区分，仅仅理解意义的存在，如果那是这样，角和形状以及蓝色等，如果不理解差别，如果那样认为，如果想要与那些差别相关联，如果已经成为所说，那么在那里出现的过失难道不存在吗？存在，没有见到其他的有义。即使是集合而说，苦行等种姓等，为了完全显现言说，是种姓的区分的明显言说。对于没有确定的形象等，想要成为物质等中的哪一个，以及哪一个具有关联，总的来说，再次是明显的。因为差别种姓等性质的声音的意义不合理，所以与意义成为一体的性质的声音是不合理的，因为存在于心识中的言说与外部事物不同。因此，对于心识，从其他方面来说，这有什么差别？心识的样式的声音的意义，在上面已经阐明。
English
Now, the meaning of manifestation and desire is also not established, because that itself is not the meaning to be spoken. Others say that the meaning of sound is other, saying that it is meaningful, etc., those are also obvious. However, even so, it is the meaning to be spoken, sounds, etc., cut off others and become meaningful, this is considered the characteristic of the meaning to be spoken. For cows, etc., they have not been seen before, and it is said that they are similar to gods and high places. Without collection and category, is collection also to be spoken? Or similar to existence and non-existence, some people think this is the meaning of sound, or where does the difference between existence and non-existence exist? Is it the cause of sound? The sound that comes from the speech itself, what is obtained is the spoken itself, because that is the manifest connection here. When the sound is determined by the meaning, becoming the nature of oneness, manifest speech is considered sound. In any case, meaning is the object of consciousness, for the reason of external things, holding it as external things, some people think this is the meaning of sound. For example, children and animals also appear separately from habit, which is the cause, therefore saying that this is meaningful, is it wanting its own characteristics? Or is it related to and associated with race and association, in the image of consciousness itself, for the same meaning, it also has those faults shown earlier, through the distinction that can be understood, distinctions are made in terminology. The cow itself, through the distinction of sound, only understands the existence of meaning, if that is so, horns and shapes and blue, etc., if the difference is not understood, if that is thought, if you want to be associated with those differences, if it has become what is said, then don't the faults that appear there exist? Existence, no other meaningfulness is seen. Even if it is said in collection, ascetic practices, races, etc., in order to fully manifest speech, it is a clear statement of the distinction of races. For those images, etc., that are not certain, which one do you want to become matter, etc., and which one has a connection, in general, it is clear again. Because the meaning of the sound of the nature of difference, race, etc., is unreasonable, the sound of the nature that becomes one with the meaning is unreasonable, because the speech that exists in the mind is different from external things. Therefore, for consciousness, from other aspects, what is the difference between this? The meaning of the sound of the style of consciousness has been explained above.
Tibetan
བ་ཉིད་ཀྱིས་ན། །ཤེས་ལ་ཐ་དད་མིན་པ་ཡི། །ཁྱབ་བྱེད་ཉིད་ནི་མེད་པས་སོ། །སོ་སོར་སྣང་བའི་སྒྲ་དོན་ཡང༌། །གལ་ཏེ་ཕྱི་དོན་ཡུལ་ཡིན་ན། །གང་ཕྱིར་གཅིག་བདག་མིན་ཕྱི་ཡི། །ཇི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སོ་སོར་སྣང༌། །འོན་ཏེ་བག་ཆགས་ཙམ་དངོས་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཡུལ་མེད་ཡིན་ན་ཡང༌། །ཕྱི་དོན་རྣམས་ལ་ཤེས་པ་ཡང༌། །ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཕྱི་དོན་དུ་ངེས་པས། །རང་དངོས་ལ་དེ་རྣམས་སུ་འདོད། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །སྒྲ་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིན། །ཐམས་ཅད་ཉིད་ལ་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །ས་བོན་མེད་པའང་མི་རིགས་སོ། །འདི་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ། །ས་བོན་ཞེ་ན་ཕྱོགས་བདག་ཉིད། །གལ་ཏེའང་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཉིད། །སྐད་ཅིག་པ་ན་རྗེས་འགྲོ་མེད། །གཞན་ན་ཤེས་པ་རིམ་གྱིས་མིན། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བརྗོད་འདོད་པའང༌། །སྒྲ་ལས་རྟོགས་པ་བསལ་པ་སྟེ། །འདི་ལྟར་སྒྲ་མེད་མེད་འདི་ལ། །གང་ཞིག་བརྗོད་འདི་གང་ཞིག་ཐོབ། །ཕྱི་ཡི་དོན་ལ་སྒྲ་འཇུག་པ། །ཇི་ལྟར་སྒྲ་མིན་པས་བརྗོད་འགྱུར། །མིང་སོགས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་ཡིན། །བརྗོད་འདོད་རྗེས་དཔོག་རྣམ་དང༌། །འདྲེས་པ་ཕྱི་ཡི་དངོས་པོར་ནི། །ཞེན་པས་འདི་ལ་འཇུག་ཅེ་ན། །དེ་ཉིད་ཁོ་བོ་འདོད་པའང་ཡིན། །གཞན་སེལ་བ་ནི་བྱེད་པའི་སྒྲ། །ཁྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་བརྗོད་མ་ཡིན་ནམ། །དགག་པ་ཙམ་ཡིན་སྣང་འདི་ལ། །གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། །འོན་ ཀྱང་བ་ལང་བ་མིན་པ། །གླང་པོ་ཤིང་སོགས་སྒྲུབ་པ་ཡང༌། །ཡང་དག་ངོ་བོར་ངེས་པ་ཡིས། །སྒྲ་ཅན་བློ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་བ་ལང་ཞེས་བྱའི་སྒྲ། །གཞན་གསལ་དོན་ནི་བྱེད་པ་སྟེ། །བ་ལང་གསལ་བའི་སྒྲ་ཕྱི་མ། །སྐྱེད་བྱེད་སྒྲ་ནི་བཙལ་དགོས་སོ། །ཤེས་པ་སྒྲ་འབྲས་མ་ཡིན་ནམ། །གཅིག་ལ་འབྲས་བུ་གཉིས་ཉིད་དེ། །དགག་དང་སྒྲུབ་པའི་ཤེས་པ་དག །ཇི་ལྟར་གཅིག་གི་འབྲས་བུ་ཡིན། །བ་ལང་སྒྲ་ནི་ཐོས་པ་ན། །སྔོན་དུ་བ་ལང་མིན་ཞེས་འགྱུར། །གང་གིས་བ་ལང་མིན་དགག་ཕྱིར། །བ་ལང་ཞེས་བྱའི་སྒྲ་ལ་འཇུག །བ་ལང་མིན་ལས་ལྡོག་པའི་སྤྱི། །གང་ཕྱིར་བརྗོད་བྱར་ཡོངས་བརྟགས་པས། །དེ་ཡིས་བ་ལང་ཉིད་དངོས་ཉིད། །གཞན་སེལ་སྒྲ་ཡིས་གསལ་བར་བསྟན། །གང་གིས་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །གཞན་པའི་དངོས་པོ་བདག་ཉིད་གནས། །དེ་ལས་རྟ་སོགས་ལས་ལྡོག་པའི། །བདག་ཉིད་མེད་པ་གང་ཡིན་པ། །རེ་ཞིག་ཐུན་མོང་མིན་བྱེ་བྲག །རྟོག་མིན་ཡིན་ཕྱིར་མི་འདོད་ན། །ཁྲ་བོ་སོགས་ལའང་སྤྱི་མིན་པར། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཕྱིར་དེ་བཞིན་
Chinese
您说，对于知识而言，没有不同的，因为没有遍及者。各自显现的声和义，如果外境是所缘境，为何外境不是一个主宰？如何显现各种各样的不同？然而，仅仅是习气是真实，即使那是无境的，对于外境诸法，知识又如何产生作用呢？如果确定是外境，认为那些是自己的实物，因为那样以错乱而产生作用，声音和意义不是那样的自性。因为一切都变成了一体，没有种子也是不合理的。如果说这些是互相不同的种子，那就是部分的主宰。如果这些也是全部，刹那性时没有随行。否则，知识不是次第产生的。正是因为这个，想要表达的，从声音中理解的被排除，像这样，对于这个没有声音的，什么被表达？什么被获得？声音在外境上产生作用，如何以非声音来表达？以名称等那些来表达，想要表达的随念和分别，与外境事物相混合，因为执着而产生作用，如果这样说，那正是我所希望的。排除他者是能作的声音，难道不是您所说的宗派吗？仅仅是否定，对于这个显现，不是使之理解，然而，牛不是牛，大象、树等也成立，以确定真实自性，有声的智慧才产生作用。如果说，名为“牛”的声音，是使他者显现的意义，那么，显现牛的声音之后，就必须寻找产生的声音。知识不是声音的果吗？一个有二果，否定和成立的知识，如何是一个的果？听到“牛”的声音时，首先会说“不是牛”。因为否定不是牛，才产生名为“牛”的声音。因为从不是牛中返回的共同点，因为被完全考察为所表达的，因此，牛的自性，以排除他者的声音来清楚地显示。因为一切不存在的，都存在着他者的事物自性。从中，从马等返回的，没有自性的是什么？暂时，如果因为不是分别念而不希望是共同的差别，那么，对于杂色等，也会变成不是共同的，因此同样。
English
You say that, for knowledge, there is no difference, because there is no pervader. The sound and meaning that appear separately, if the external object is the object of perception, why is the external object not a single master? How do various differences appear? However, merely habit is real, even if that is without an object, for external phenomena, how does knowledge arise? If it is determined to be an external object, thinking those are one's own real objects, because it acts with such confusion, sound and meaning are not of such a nature. Because everything becomes one, not having a seed is also unreasonable. If you say these are mutually different seeds, that is the master of a part. If these are also all, there is no following in an instant. Otherwise, knowledge does not arise sequentially. Precisely because of this, what one wants to express, what is understood from sound is excluded, like this, for this which has no sound, what is expressed? What is obtained? Sound acts on external objects, how can it be expressed by non-sound? It is expressed by names and so on, the recollection and discrimination of what one wants to express, mixed with external objects, because of attachment it acts, if you say so, that is exactly what I hope for. Eliminating others is the sound that acts, isn't that the tenet you speak of? It is merely negation, for this appearance, it does not make it understood, however, a cow is not a cow, elephants, trees, etc. are also established, by determining the true nature, the mind with sound acts. If you say that the sound called "cow" is the meaning that makes others appear, then, after the sound that makes the cow appear, one must search for the sound that produces it. Is knowledge not the result of sound? One has two results, the knowledge of negation and establishment, how is it the result of one? When hearing the sound "cow", one will first say "not cow". Because it negates not cow, the sound called "cow" arises. Because the commonality that returns from not cow, because it is completely examined as what is expressed, therefore, the nature of the cow, is clearly shown by the sound that eliminates others. Because all that does not exist, exists as the nature of other things. From that, what is it that has no nature that returns from horses, etc.? For the time being, if you do not want it to be a common difference because it is not a conceptual thought, then, for variegated colors, etc., it will also become not common, therefore the same.