Tibetan
་དུས་ཞེས་བྱ་བར་འདོད། །ཤར་དང་གཞན་སོགས་བློ་རྣམས་ལས། །ཕྱོགས་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན། །ཤེས་པ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ལས། །ཡིད་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འདོད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི། །རིམ་གྱིས་སྐྱེ་ཕྱིར་གཟུགས་སོགས་ལས། །གཞན་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པ་སྟེ། །དཔར་ན་ཤིང་རྟ་སོགས་བཞིན་ནོ། །ཟིན་སོགས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས། ། རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ན། །སྒྲ་རྣམས་དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པར། །འགྲུབ་ཕྱིར་སྔ་མ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །ཁ་ཅིག་རྟག་པར་ཁྱབ་བྱད་པ། །འདུ་བ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་མིན་ཏེ། །འདི་རྣམས་རྗེས་འགྲོ་མ་ཚང་ཕྱིར། །དེ་བཞིན་རིམ་མིན་སོགས་ཐོབ་འགྱུར། །གཞན་དང་གཞན་མིན་སོགས་ཤེས་པའི། །རྒྱུ་ནི་བརྡ་ཡི་བྱེ་བྲག་ལས། །བྱུང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག །ཡིན་ཕྱིར་དུས་དང་ཕྱོགས་དེ་དག །ཆ་ཤས་མེད་གཅིག་དངོས་ཡིན་ཕྱིར། །གཞན་དང་གཞན་སོགས་སྲིད་པ་མིན། །དེ་སྔར་སྨྲས་གཏན་ཚིགས་སུ། །འདོད་པ་རྣམ་པར་།མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་གཞན་པ། །དྲུག་པོ་དེ་མ་ཐག་འབྱུང་བའི། །ཤེས་པ་གང་ཡིན་དེ་ཡིད་དུ། །ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་འདོད་པ་ཡིན། །ཡིན་ཉིད་རྟག་ན་ཤེས་པ་རྣམས། །ཅིག་ཅར་བ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེས་འདིར་སྔར་སྨྲས་གཏན་ཚིགས་སུ། །འདོད་པ་རྣམ་པར་ཉམས་བྱས་འགྱུར། །སངས་རྒྱས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་པས། །བརྟན་པའི་ཡིད་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་པ། །གཞན་གྱིས་མདོར་སྨྲ་ཨཱ་བཅས་དང༌། །གཞན་དུ་ཡང་ནི་བཟླས་ནས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་རྫས་ཀྱི་ཚིག་གི་དོན་བརྟག་པ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའོ།། །། རྫས་རྣམས་བཀག་པ་དེ་ལས་ནི། །དེ་བཞིན་རྟེན་པར་འདོད་པ་ཡི། །ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་ཀུན་ལ་ཉིད། །མེད་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ། །འབྲེལ་པ་ཅན་རྣམས་བཀག་པ་ན། །འདུ་བའང་གང་ལ་གང་ཞིག་ཡིན། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ། །དགག་པ་འདི་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་རགས་པའི་རྫས། །གལ་ཏེ་གཅིག་པ་ཉིད་འདོད་ན། །བུ་གའི་སྣང་བས་དེ་གསལ་བཞིན། །གསལ་བ་ཅི་ཕྱིར་སྣང་བ་མིན། །ཡངས་པའི་ཕྱོགས་ན་གནས་པ་ཡི། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་མཐོང་བ་ཡང༌། །གསལ་འགྱུར་མིན་པ་དེ་ཡི་ཚེ། །དེ་ལས་དེ་དེ་ཐ་དད་འགྱུར། །དེ་མིན་གཞན་ལ་བློ་ལོག་ཅིང༌། །གླང་པོ་སོགས་ལས་ཐ་དད་པའི། །གྲངས་ནི་སྣང་བར་ཁྱེད་འདོད་དེ། །ཤེས་ལས་སྣང་བ་ཡོད་ཉིད་མིན། །འདོད་པས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ཡི། །བརྡ་ནི་ཡིད་བྱེད་རྗེས་འགྲོ་བ། །བུམ་སོགས་གཅིག་སོགས་རྣམ་ཤེས་འདི། །ཤེས་པ་སོགས་བཞིན་ འཇུག་པ་སྟེ། །དེ་རྣམས་རྫས་ཉིད་མི
Chinese
名为时。东方及其他诸识中，以方向推断。由识渐次生起，亦以心推断。色等之识，由渐次生起故，于色等之外，依赖于他因，如雕刻木车等。地等大种，若许为因，则声等依于彼等而成立，故前者非能立。某些常遍者，不能成立为集合，因彼等随行不全故，如是次第非次第等亦可得。知晓他与非他等之因，乃由名言差别所生之作意，是故彼时与方，因无分一体实有，故他与非他等不成立。彼先前所说之宗，所欲转变。眼等之外，六者彼无间生起之识，即是心，我等亦如是许。若彼为常，则诸识应成顿生。故于此先前所说之宗，所欲转变，已作破斥。佛教徒与外道，稳固之心成立与不成立，他人以含阿之简略语，及于他处亦复诵说。归摄彼性之善说中，考察实体语之义，即第十五品。由遮遣诸实体，如是欲依者，于功德等一切，唯成无有。遮遣有关系者时，集合亦于何者为何者耶？如是亦应说此差别之遮遣。青色等粗分实体，若谓为一，如孔隙之显现，彼既显明，何故不显现？于宽广处所存在之青色等所见，若彼时不明显，则彼与彼各异。若非如是，则于他生起邪念，汝许大象等之外，数量显现，然识之外，无有显现。由欲所善加连结之名言，乃随行于作意者，瓶等一等之此等识，如识等般生起，彼等非实体。
English
It is called time. From the minds of the east and others, it is inferred by direction. From the gradual arising of consciousness, the mind is also inferred. The consciousness of form, etc., because it arises gradually, relies on other causes besides form, etc., like carved wooden carts, etc. If the great elements such as earth are admitted as causes, then sounds, etc., are established by relying on them, so the former is not a proof. Some constant and pervasive ones cannot be established as aggregates, because their concomitance is incomplete, so sequential and non-sequential, etc., can also be obtained. The cause of knowing other and non-other, etc., is the attention arising from the difference of names, therefore, those times and directions, because they are indivisible, one, and real, other and non-other, etc., are not established. That previously stated proposition is to be transformed. Other than the eye, etc., the consciousness that arises immediately from the six is the mind, and we also admit it as such. If that is permanent, then all consciousnesses should arise simultaneously. Therefore, the proposition previously stated here, which is to be transformed, has been refuted. Buddhists and non-Buddhists, whether the stable mind is established or not, others speak briefly with the inclusion of "A," and also repeat it elsewhere. In the well-spoken words that summarize that nature, examining the meaning of the words of substance is the fifteenth chapter. By negating all substances, those who wish to rely on them, in the same way, all qualities, etc., become non-existent. When negating those with relationships, what is the collection for whom? In that way, this negation of difference should also be stated. If coarse substances such as blue are said to be one, like the appearance of holes, since it is clear, why does it not appear? The blue, etc., seen in a wide place, if it is not clear at that time, then it is different from it. If it is not so, then wrong thoughts arise about others, and you admit that the number appears outside of elephants, etc., but there is no appearance outside of consciousness. The names that are well connected by desire are those that follow attention, these consciousnesses of pots, etc., like one, etc., arise like consciousness, etc., they are not substances.
Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་འབྱེད་རྫས་ནི་གང་ཞིག་ཡིད། །མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །ཤེས་དེ་བརྗོད་པར་རིགས་མིན་ཉིད། །དེ་ནི་རྫས་དང་འབྲེལ་པ་ལས། །གཅིག་ཉིད་ཡིན་དང་དོན་གཅིག་ལ། །འདུ་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་ལ། །རྣམ་ཤེས་གཅིག་ཏུ་འདོད་ཅེ་ན། །དེ་ལྟར་གཅིག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད། །ཡིན་ཡང་གཉིས་སོགས་བློ་གང་ཡིན། །ཚིག་གི་དོན་དྲུག་སོགས་གང་ལ། །དེ་རྣམས་ལ་ལྟོས་རྒྱུ་གང་ཡིན། །དོན་གཅིག་ལ་ནི་འདུ་སོགས་ཀྱི། །ཤེས་པ་འདི་ནི་མེད་པར་འགྱུར། །དེས་ན་འདི་ནི་འཁྲུལ་འགྱུར་ཏེ། །མི་ལ་མེ་ཡི་བློ་བཞིན་ནོ། །གླང་པོ་ལ་སོགས་ཤེས་དེ་ལས། །གཞན་པ་ལས་བྱུང་དམག་གི་བློ། །མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་ལས་སྒྲུབ་པ། །སྣམ་བུ་སྔོ་སོགས་བློ་བཞིན་ནོ། །འདོད་པས་སྦྱར་བའི་བརྡ་དང་ནི། །ཡིད་ལ་བྱེད་སོགས་ཐབས་ཡིན་ན། །བློ་དེ་འདོད་ཡིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །བློ་ལ་སོགས་པའང་གྲངས་སུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བློ་ལ་ལྟོས་པ་ལས། །གྲངས་འགྲུབ་པར་ནི་སྨྲ་བ་ཡང༌། །བརྡ་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །བློ་དེ་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་འདོད། །ཆེ་དང་རིང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །བོང་ཚོད་གང་ཞིག་རྗོད་བྱེད་པའི། །དོན་དེའང་དེ་བཞིན་མིན་དངོས་ཀྱི། །དབྱེ་བ་ཉིད་ལས་ཅིས་མི་འདོད། །ཁང་བཟངས་ཕྲེང་ནི་རིང་པོ་དང༌། །ཆེན་པོར་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན། །དེ་ལ་འདི་འདྲའི་བོང་ཚོད་ཀྱི། །ངོ་བོར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གཅིག་ལ་ནི་འདུ་བ་ཡིས། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། །གང་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ། །སོ་སོ་བར་བརྗོད་དེའི་ཡན་ལག །དང་བྲལ་གཞན་ལས་གཞན་དེ་བཞིན། །གང་དང་ཕྲད་དང་དབྱེ་བ་ཡང༌། །གཞན་ལ་རྫས་སུ་ངེས་བ་དག །ཕྲད་སོགས་བློ་དག་གི་ནི་རྒྱུད། །བརྟག་པ་དེ་དག་དོན་མེད་ཉིད། །ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ས་བོན་ཆུ་དང་ཞིང་ལ་སོགས། །རྟག་ཏུ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་ནི། །ཐལ་འགྱུར་བྱེ་བྲག་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཞིང་དང་ས་བོན་ཆུ་སོགས་རྣམས། །ལྟོས་དང་བཅས་པར་ཤེས་བྱས་ཏེ། །རང་འབྲས་རྟག་ཏུ་མི་འབྱིན་ཕྱིར། །འབྱིན་པ་འཁོར་ལོའི་ཆུ་བཞིན་ནོ། །དེ་རྣམས་གང་ལ་ལྟོས་གྱུར་པའི། །དངོས་པོ་ཕྲད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་བྱེ་བྲག་དངོས་གྱུར་ཕྱིར།། ཐ་དད་ཉིད་ཅེས་ཤེས་བྱ་སྟེ། །ཕྲད་པར་འདོད་པ་གང་དག་དང༌། །ཕྲད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བརྗོད། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཡོངས་སྤངས་ནས། །དེ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་པ་འདིའོ། །དངོས་འདི་བར་ཆད་མེད་པའམ། །འདི་ནི་བར་ཆད་དང་བཅས་ཞེས། །འདི་འདྲའི་བློ་ཡི་དབྱེ་བ་དག །འདི་དག་མེད་གང་ལས་འདིར་རིག །གང་
Chinese
因此。 区分事物的，是什么样的心？ 以不错误的那个本身， 说识是不合理的。 那是因为与事物相关联， 是唯一或者意义相同， 为了聚集在功德等等上， 认为是一个意识吗？ 如果是那样，唯一的意识本身， 即使是，二等等的心是什么？ 词的六义等等是什么？ 那些依赖的因是什么？ 在一个意义上聚集等等的， 这个意识是不存在的。 因此这会变成错乱， 就像人对火的认知一样。 从大象等等的认知中， 从其他产生的军队的认知， 从不同的特征中产生的， 就像蓝色布匹等等的认知一样。 如果是欲望结合的符号， 以及作意等等是方法， 那个认知是欲望，因为那个本身， 认知等等也变成数量。 如果说依赖于认知， 数量才能成立， 仅仅是进入符号， 为什么不承认那个认知？ 以大和长等等的区分， 表达尺寸的， 那个意义也不是真实事物的， 为什么不承认仅仅是区分？ 房屋的队列是长的， 以及如何显现为大的？ 对于那个，像这样的尺寸的， 不是对本质的分别。 在一个意义上聚集， 如果说是那样显示的， 因为互相是不同的， 分别说那些支分， 以及分离于其他，不同于其他， 以及与什么相遇和分离， 对于其他的确定是事物， 相遇等等认知的相续， 那些考察是没有意义的。 如果相遇是不存在的， 种子、水和土地等等， 总是产生果实， 因为没有差别会成为过失。 土地和种子、水等等， 理解为具有依赖性， 因为不总是产生自己的果实， 产生就像水车的水一样。 那些依赖于什么的， 事物会变成相遇。 因为那是差别的真实， 应该知道是不同。 与什么相遇， 称为享受相遇。 完全舍弃那之外的， 那个本身是享受者。 这个事物是没有间隔的， 或者这个是有间隔的， 像这样的认知的区分， 这些不存在，从哪里能理解？ 什么
English
Therefore. What kind of mind distinguishes things? With that very unerringness, it is unreasonable to speak of that knowledge. That is because it is related to things, it is one or the same meaning, because of gathering on qualities and so on, is it considered a single consciousness? If that is the case, the single consciousness itself, even if it is, what is the mind of two and so on? What are the six meanings of words and so on? What is the cause that those depend on? Gathering and so on in one meaning, this consciousness does not exist. Therefore, this will become confused, like a person's perception of fire. From the knowledge of elephants and so on, the knowledge of the army arising from others, produced from different characteristics, like the knowledge of blue cloth and so on. If it is a symbol combined with desire, and attention and so on are methods, that knowledge is desire, because of that itself, knowledge and so on also become numbers. If it is said that depending on knowledge, numbers can be established, merely entering into the symbol, why not acknowledge that knowledge? With the distinction of big and long and so on, expressing the size, that meaning is also not a real thing, why not acknowledge it as merely a distinction? The row of houses is long, and how does it appear as big? For that, of such a size, it is not a discrimination of the essence. Gathering in one meaning, if it is said that it is shown that way, because they are mutually different, speaking separately of those branches, and separated from others, different from others, and meeting and separating from what, for others, the determination is a thing, the continuum of meeting and so on, the cognitions, those examinations are meaningless. If meeting does not exist, seeds, water, and land, and so on, always produce fruit, because there is no difference, it would be a fault. Land and seeds, water, and so on, understanding them as having dependence, because they do not always produce their own fruit, producing is like the water of a waterwheel. Those that depend on what, things will become meeting. Because that is the reality of difference, it should be known as different. Meeting with what, is called enjoying meeting. Completely abandoning that other than that, that itself is the enjoyer. This thing is without interruption, or this is with interruption, such distinctions of knowledge, if these do not exist, from where can one understand? What