Tibetan
། །རྒྱུན་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད། །དེ་ཚེ་དེ་ཕྱིར་རྒྱུན་ལ་ཡང༌། །གལ་ཏེ་འཇིག་པ་རྒྱུ་མེད་ནི། །འདི་ནི་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཐོག་མ་འདི་མེད་ན། །མཐའ་ཡང་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འཇིག་པ་ལ། །རང་གི་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ནི། །མི་འདོད་ན་ནི་དེ་དག་ལ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས། །སྨྲས་པ་ཐོག་མའི་གནས་སྐབས་རྣམས། །ཕན་ཚུན་ཕན་པ་བྱེད་ཉིད་ན། །དེ་དག་དོན་ཅིག་བྱེད་ཉིད་ཀྱིས། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྣམས་སུ་འགྱུར་ཏེ། །ཕན་ཚུན་ཕན་བྱེད་མིན་ན་ཡང༌། །འདི་དག་ཁྱད་པར་ཡོད་གང་ཕྱིར། །རང་གི་ཉེར་ལེན་སྟོབས་ལས་བྱུང༌། །སྐྱེ་བྱེད་ཚོགས་པའི་ཐ་དད་ཡིན། །དེ་ལས་བརྩམས་ནས་གང་སྐྱེས་པའི། །ཁྱད་པར་དེ་དག་དེས་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་དགོངས་པ་དེ་དག་ནི། །དངོས་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ཕྱིར། །དངོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་སོ་སོར་ནི། །ནུས་པ་ངེས་པ་བསམ་མི་ཁྱབ། །འབྱུང་བ་བརྟག་པར་བྱ་མིན་ཏེ། །མེ་ལ་སྲེག་པར་བྱེད་ཉིད་བཞིན། །རྒྱུན་ཆད་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པའི། །འཇིག་པ་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་མིན། །དེ་ནི་མཐར་ཡང་འབྱུང་ཡོད་མིན། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ཡིན། །གྱོ་མོ་ལ་སོགས་མི་འདྲ་བའི། །སྐྱེ་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་སྟེ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་སྐྱེས་མིན་ཉིད། །དེ་ཚེ་རྒྱུ་ནི་མེད་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ནི། །རྣམ་གཉིས་ཁ་ཅིག་འགྲིབ་པའི་རྒྱུ། །གྲང་བ་སོགས་ཀྱིས་མེ་སོགས་བཞིན། །གཞན་དག་དེ་ལྟ་མིན་པ་ཡི། །ཐོག་མར་སྨྲས་པ་རྒྱུ་འབྲས་བུ། །ཡིན་ནའང་དེ་ཉིད་མ་མཐོང་བའི། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་འགལ་བ་ནི། །རྣམ་པ་དུ་མར་མངོན་པར་ཞེན། །དངོས་པོ་རྣམས་ལ་གནོད་བྱ་དང༌། །གནོད་བྱེད་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར། །ཡོད་མིན་དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་ཡང༌། །འགལ་བ་རྟོགས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །འོ་ན་དབང་པོ་བྱ་བ་ནི། །ཡོད་ན་མི་གཡོ་གནོད་མེད་ཅན། །དེ་ཉིད་འདི་ཡིན་ ཞེས་བྱ་བའི། །ངོ་ཤེས་པ་ནི་ཉེ་བར་སྐྱེ། །དེ་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར། །བསྒྲུབ་ཕྱིར་བཀོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། །ཀུན་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་འདི། །བཟློག་དཀའ་བར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །ངོ་ཤེས་པར་ནི་གྱུར་ན་ནི། །མངོན་སུམ་ཡིན་པར་མི་འཐད་དེ། །གང་ཕྱིར་དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་བཅས། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་བསྟན་བྱ་མིན། །ངོ་ཤེས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །མངོན་སུམ་མཚན་ཉིད་དེ་ལས་གཞན། །ཐ་དད་མིན་པའི་ཞེན་པ་ཡིས། །ཐ་དད་དངོས་ལའང་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་སྔར་རྟོགས་པའི། །རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་འགྱུར་ན། །འདི་ནི་སྔར་ཉིད་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །དེ་དོན་ཅན་ཕྱིར་སྔོན་བློ་བཞིན། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་དེས་ན་འདི། །དོན་དེ་འཛིན་བྱེད་འདོད་མིན་ཏེ། །དེ་ཤེས་དུས་སུ་མི་སྐྱེ་ཕྱིར། །ཡུལ་གཞན་གྱི་ནི་བློ་བཞིན་ནོ། །ཐ་དད་མིན་པའི་ཞེན་པ་ཡིས། །ཐ་དད་དངོས་ལ་འང་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །སྒོང་གི་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་བཞིན། །འདི་ནི་འཁྲུལ་པར་གནས་པ་ཡིན། །བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་ལ་ཡང༌། །འཇུག་པའི་ཕྱིར་དྲན་སོགས་བཞིན་ཏེ། །བྱེད་པའི་དོན་ནི་རྣམ་ཉམས་ཕྱིར། །འདི་ནི་ཚད་མར་རིགས་མ་ཡིན། །ད་ལྟར་དུས་སུ་ཡོད་པ་ཉིད། །སྔ་མའི་བློ་ཡིས་ཤེས་པ་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་དྲན་པ་ལ་མེད་གང༌། །ཁྱད་པར་འདི་ལ་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་སྔར་ནི་ཤེས་ཙམ་ལ། །དེ་ཡིན་ཞེས་བྱས་དྲན་པ་སྐྱེ། །དེ་ཉིད་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ཡི། །ངོ་ཤེས་པར་ནི་ཁྱད་པར་ཅན། །ཐེ་ཚོམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གང་དང༌། །དེ་དག་སྤངས་ནས་ངོ་ཤེས་པ། །ཚད་མ་ཉིད་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད། །ཤེས་པར་གྱུར་ལ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནི་རྟོགས་དོན་ཡོད། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་བཅད་པ་ལ། །ཅིག་ཤོས་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མིན། །ཚང་མ་གཙོ་བོ་བརྟན་པ་ཡིས། །ངེས་པར་བཟུང་བའི་དོན་ཉིད་ལ། །ཅིག་ཤོས་སྟོབས་ཆུང་དག་གིས་ཕྱིར། །བཟློག་པར་སུ་ཞིག་ཞེན་པར་བྱེད། །འོ་ན་ད་ལྟ་ཡོད་དེ་ཉིད། །གང་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐ་དད་འདོད། །དེ་ཚེ་སྔར་ཡོད་དངོས་པོ་ལས། །ཐ་དད་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །ཡོད་པ་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ནའང༌། །ཇི་ལྟར་སྔར་བློས་ཤེས་པ་མིན། །དེ་ཤེས་མིན་ན་དངོས་པོ་ཉིད། །མ་དམིགས་བར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །རྗེས་དཔག་ལ་སོགས་ ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་གནོད་པ་ན། །རྗེས་དཔག་ལ་སོགས་ཚད་མ་མེད། །གནོད་ཕྱིར་རབ་རིབ་ཅན་སོགས་བཞིན། །དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་དུ། །མཚུངས་ན་འདི་ཅིས་གཙོ་བོ་ཡིན། །དེ་ཡོད་མིན་ན་རྗེས་དཔག་སོགས། །ཚད་མར་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །འོ་ན་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཐམས་ཅད་ཉེ་བསུས་ཁྱབ་པ་ལ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདིས་གནོད་ཅིང༌། །དམ་བཅའི་དོན་ལ་གནོད་པ་ཡང༌། །བརྗོད་འདོད་ཉི་ཟླ་སོགས་པ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་གང་ཡིན་གཞན། །དེ་དུས་དང་འབྲེལ་ཉི་སོགས་ཀྱི། །ཡུལ་ཅན་དུ་ནི་འཇུག་བྱེད་དེ། །ས་ལས་བྱུང་ཡུལ་ཅན་མིན་པ། །དེ་ཤེས་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་དང་པོའི་ཤེས་པ་ནི། །རང་དུས་ཉི་སོགས་ཡུལ་ཅན་བཞིན། །གཟུགས་ཉིད་སོགས་པ་རྟེན་ཀུན་དང༌། །དེ་དག་གི་ནི་རྟེན་གང་དང༌། །དེ་རྣམས་གང་ལ་
Chinese
། །相续亦无差别性。 尔时是故于相续， 设若坏灭无有因， 此乃最初即当成。 设若此初即非有， 彼末如何能得成？ 设若事物坏灭时， 自因之外余因者， 若不许者于彼等， 云何能有少分耶？ 谓说最初之诸位， 互相作益性即是， 彼等作一义性故， 成就和合诸事物， 设若非是互作益， 此等有何差别因？ 从自近取力所生， 生起集合之各别。 从彼发起所生起， 彼等差别彼所作。 于彼作意彼等者， 是彼事物自性故， 诸物刹那各别时， 功能决定不可思。 生起不应观察者， 如同火能焚烧性。 相续断灭为何体， 坏灭非与因相连。 彼于最后亦非有， 如是生起即遮遣。 陶器等等不相似， 生起与因相连结， 彼亦最初非生起， 彼时因即非有故。 事物刹那诸事物， 有二有些衰损因， 如同寒冷等如火等， 其他非是如是者。 最初所说因与果， 虽是如是未见故， 世间人以相违事， 显现多种执著相。 诸物之于损害事， 及以能损事物者， 真实义中皆非有， 彼性故说为相违。 若尔有者诸根者， 若有不动无害性， 彼即是此名为识， 认识乃是近生起。 是故刹那坏灭事， 为成办故所立宗， 此为一切现量害， 极难遮遣成过失。 若成认识即不成， 现量故彼不应理， 以其彼是具分别， 不应显示事物相。 认识乃是错乱故， 现量体性异于彼， 由于不异执著故， 于异物上亦生起。 现量异于彼者是， 设若此是先所知， 种类
English
Moreover, continuity is also without distinction. At that time, therefore, in continuity, if destruction is without cause, this would become the very beginning. If this beginning is not there, how could the end be accomplished? If, when things are destroyed, another cause other than their own cause is not accepted, how could there be any part of them? It is said that the initial states are mutually beneficial, and because they perform a single function, they become cooperative agents. Even if they do not mutually benefit, why is there a difference between them? It arises from the power of its own proximate cause, which is the difference in the collection of arising. The differences of what arises from that are made by it. Those considerations for it are of the nature of that thing, so when things are momentary and separate, the definite power is inconceivable. Arising should not be examined, just as fire has the nature of burning. The destruction of what is the nature of continuity is not connected with cause. It is not even there in the end, so arising is thus prevented. The arising of dissimilar things such as pottery is connected with cause, but it is also not initially arisen, because at that time there is no cause. Momentary things, all things, have two causes of decline. Like cold, etc., like fire, etc., others are not like that. The cause and effect initially stated, although it is so, because it is not seen, worldly people are attached to various aspects of contradiction. For things, the harming thing and the harming thing are not truly there, so it is said to be contradictory. If so, if there are senses, if there is immobility and harmlessness, that is the recognition called 'this', which arises closely. Therefore, the reason given to prove momentary destruction is a fault that is obviously harmful to all and difficult to refute. If it becomes recognition, it is not valid as direct perception, because it is with conceptualization and should not show the nature of things. Recognition is delusion, and the nature of direct perception is different from it, because of the attachment of non-difference, it also arises on different things. Direct perception is different from that. If this is previously known, the type
Chinese
如果成为行境，这就会变成以前的产生。 因为具有意义，所以像以前的智慧一样。 如果不是这样，那么这个，不是想要执持那个意义的。 因为在那时知道的时候不会产生。 就像其他境的智慧一样。 因为以不不同的执着，也进入不同的事物。 就像鸡蛋的错乱的知识一样，这个是安住在错乱中。 对于成办事情的意义，也像忆念等一样进入。 因为作者的意义是完全消失的。 所以这个不可能是量。 现在这个时候存在的，是以前的智慧所知道的。 所以忆念中没有的，这个差别是没有的。 因为以前仅仅是知道，说那是，忆念产生。 这个就是那个，能识别是有差别的。 疑惑颠倒以及什么，抛弃那些来识别，就能获得量。 因为对于已经知道的没有。 其他的有领悟的意义。 对于现量已经断定的，其他的产生是不可能的。 所有主要坚固的，对于确定执持的意义。 其他的弱小者，谁会执着于颠倒呢？ 那么现在存在的那个，什么时候你想要不同？ 那时你已经显示了与以前存在的物体不同。 即使存在不是其他的，怎么会不是以前的智慧所知道的呢？ 如果不知道那个，那么物体本身，就会变成没有见到的过失。 比量等的行境，如果被现量损害，比量等就不是量。 因为损害，就像有眼翳的人等一样。 如果与不欺骗意义相同，那么这个为什么是主要的呢？ 如果那不存在，那么比量等，就不是成为量。 那么对于所有理由的，所有近取遍布的，这个比量会损害，也会损害承诺的意义。 想要说日月等的，有境的知识是什么其他的？ 那个与时间相关，进入日月等的有境。 因为说不是从地上产生的有境，是那个知识本身。 例如最初的知识，就像自己时间的日月等有境一样。 色性等所有所依，以及那些的所依什么，以及那些在什么上面
English
If it becomes an object of activity, this will become the previous arising. Because it has meaning, it is like the previous wisdom. If it is not like that, then this is not wanting to hold that meaning. Because it does not arise when knowing at that time. It is like the wisdom of other objects. Because with non-different clinging, it also enters different things. Like the confused knowledge of an egg, this is abiding in confusion. For the purpose of accomplishing things, it also enters like memory, etc. Because the meaning of the agent is completely lost. Therefore, this cannot be a valid cognition. What exists at this present time is what was known by the previous wisdom. Therefore, what is absent in memory, this difference does not exist. Because previously it was only known, saying that it is, memory arises. This is that, being able to recognize is different. Doubt, reversal, and whatever, abandoning those to recognize, one obtains valid cognition. Because there is nothing for what has already been known. The other has a meaning to realize. For what has been determined by direct perception, the arising of the other is impossible. All the main stable ones, for the meaning of definite holding. Who would cling to reversal because of the other weaker ones? So then, that which exists now, when do you want it to be different? At that time, you have shown the difference from the previously existing object. Even if existence is not other, how can it not be known by the previous wisdom? If that is not known, then the object itself will become the fault of not being seen. The scope of inference, etc., if it is harmed by direct perception, inference, etc., is not valid cognition. Because of harm, like those with cataracts, etc. If it is the same as not deceiving meaning, then why is this the main one? If that does not exist, then inference, etc., will not become valid cognition. Then, for all reasons, all pervasive proximities, this inference will harm, and also harm the meaning of the commitment. What other knowledge of the object do you want to say about the sun, moon, etc.? That is related to time, entering the objects of the sun, etc. Because it is said that what is not an object arising from the earth is that knowledge itself. For example, the first knowledge is like the objects of the sun, moon, etc., in its own time. All supports such as color nature, and what is the support of those, and on what are those