Tibetan
ནི། །དེ་ཉིད་གཞན་ཡིན་སོགས་བྲལ་བ། །བདག་ཏུ་རབ་ཏུ་རྗོད་པར་བྱེད། །མུ་སྟེགས་ལྟ་བར་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །གང་ཟག་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་མིན། །དུ་མ་སོགས་འགྱུར་ཕྱིར་དེ་ཉིད། །མ་ཡིན་དེ་ཕྱིར་བརྗོད་མེད་ལེགས། །དེ་དག་ལ་སྨྲ་གང་ཟག་ནི། །དོན་དམ་པར་མེད་དེ་ཉིད་དང༌། །གཞན་ཉིད་སོགས་པར་བརྗོད་མེད་ཕྱིར། །ནམ་མཁའི་པདྨ་ལ་སོགས་བཞིན། །དངོས་པོ་དངོས་པོ་ལས་གཞན་ནམ། །གཞན་མིན་པར་ཡང་མི་འདའ་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་གང༌། །དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ། །ཐ་དད་ཐ་དད་མེད་རྣམས་རྟོགས། །དངོས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་གཞན་སོགས་བརྗོད་མེད་པ། །རང་བཞིན་མེད་རྣམས་ལ་རིགས་ཀྱི། །དངོས་པོ་ལ་ནི་ཡོད་མིན་ཞེས། །དེ་ལྟ་བུ་ཡིས་བཀག་པ་གང༌། །དེ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་བཞིན་དུ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་གསལ་བར་བརྗོད། །དེ་ཉིད་མིན་པ་བཀག་པས་ཀྱང༌། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་དངོས་དེ་དངོས་པོ་ནི། །དེ་ཉིད་གཞན་འགའ་མི་བྱེད་ན། །གང་ཟག་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་མིན། །ཞེས་པས་འདི་ནི་གཞན་མིན་བརྗོད། །ཕུང་པོ་གང་ཟག་མིན་ཞེས་པས། །དེ་ནི་གཞན་འདི་ཡིན་པར་གསལ། །འགལ་བའི་ ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་ནི། །དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་བརྗོད་དོ། །ཕུང་པོ་གང་ཟག་དག་ལ་ཡང༌། །དེ་བཞིན་ཅི་ཕྱིར་ཐ་དད་མེད། །འདི་ལྟར་ཚོར་བ་ལ་སོགས་ལས། །གང་ཟག་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བརྗོད། །དེ་ལས་གཟུགས་དང་འདུ་ཤེས་སོགས། །དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་བྱ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དག །མི་རྟག་ཉིད་དུ་བརྗོད་བྱར་འདོད། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་མིན་ཕྱིར་ཡང༌། །དེ་ལས་གཞན་དུ་གསལ་ཉིད་ཡིན། །དོན་བྱེད་པར་ནི་ནུས་པ་ཡང༌། །ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། །སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་ངེས་ཡིན། །དེ་ལྡན་བརྗོད་མེད་དངོས་ཉིད་ཡིན། །ལུང་དང་འགལ་བ་དག་ལ་ནི། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་བརྩོན་པར་བྱས། །མེད་པ་པ་ནི་དགག་པའི་ཕྱིར། །བརྩེ་ལྡན་གསུང་ནི་སྣ་ཚོགས་ཡིན། །ཚོགས་པ་ལ་སོགས་ཐུགས་ཀྱིས་ནི། །ཁུར་ཁྱེར་ལ་སོགས་སྟོན་མཛད་པ། །ཁྱད་པར་སྒོ་ནས་བཀག་པ་ནི། །ལྟ་བ་དེ་ཡོད་རྣམས་ལ་མཛེས། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་གནས་མའི་བུས་བརྟགས་པའི་བདག་བརྟག་པ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།ཡང་ན་གང་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ། །འཇིག་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་ཉིད་ཀྱིས། །རང་བཞིན་ལ་སོགས་སུན་ཕྱུང་བས། །གནས་མེད་ཉིད་ལ་འབད་འདི་བྱེད། །བཤད་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡི། །རིགས་སོགས་ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི། །དགག་པའི་དོན་དུ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །སྐད་ཅིག་འཇིག་པ་གསལ་བསྒྲུབ་བྱ། །བྱས་དང་མ་བྱས་ཉིད་སྒོ་ནས། །འགའ་ཞིག་ཕུང་པོ་གཉིས་སུ་འདོད། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས། །གཞན་གྱིས་དངོས་རྣམས་ལ་འདོད་འདི། །དེ་ལ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་གང༌། །དེ་ཀུན་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་ཅན། །ཐམས་ཅད་དག་ནི་འཇིག་པ་ལ། །ལྟོས་མེད་ཉིད་དུ་གནས་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་དངོས་གང་ཡིན་པ་ལ། །རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་ཉིད་དེ། །དེ་ལྟར་རང་རྒྱུད་ལས་སྐྱེ་ཕྱིར། །དེ་ནི་དེ་ལས་ངེས་ཞེས་བྱ། །དཔེར་ན་རང་འབྲས་སྐྱེ་བ་ལ། །གེགས་བྱེད་མེད་པའི་ཚོགས་པ་བཞིན། །སྐྱེ་བ་ཅན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །འཇིག་པ་ལ་ནི་ལྟོས་པ་མེད། །གལ་ཏེ་འདི་ལྟོས་མེད་ཡིན་ནའང༌། །ཡུལ་དང་དུས་གཞན་ལ་འགྱུར་ན། །དེ་དག་ལ་ནི་ལྟོས་ཉིད་ཕྱིར། །ལྟོས་མེད་ཐལ་བ་ཉིད་འགྱུར་ན། །སྐྱེ་བ་ ཅན་ཀུན་འཇིག་པ་ལ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་ལྟོས་པ་མེད། །འཇིག་པའི་རྒྱུ་རྣམས་རྣམ་ཀུན་དུ། །ད་ལ་ཅུང་ཟད་བྱེད་མེད་ཕྱིར། །འདི་ལྟར་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །དངོས་ལ་ཐ་དད་མེད་བ་ཡི། །འཇིག་པའི་བྱེད་པོར་མི་རིགས་ཏེ། །དངོས་པོ་རང་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་ཕྱིར། འདི་ལ་སྒྲིབ་སོགས་ཀྱང་མི་རིག །འཇིག་པ་ཞེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཡི། །དངོས་པོའི་འཇིག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བརྫུན། །གཞན་ཉིད་ལ་སོགས་རྣམ་རྟོག་དག །དོན་དེ་ལ་ཡང་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མེད་བདག་ཉིད། །འཇིག་པ་ཞེས་བྱའི་མེད་གཞན་ཅན། །འཇིག་བྱེད་ཅེ་ན་དེ་ལ་ཡང༌། །བྱེད་པ་རིག་པ་ལྡན་མ་ཡིན། །མེད་པ་ཡང་ནི་འབྲས་ཉིད་ན། །མྱུ་གུ་སོགས་བཞིན་དངོས་ཉིད་དུ། །ཐལ་འགྱུར་བསྐྱེད་བྱའི་ངོ་བོ་ནི། །རྒྱུ་ཡི་ནུས་པས་སྐྱེད་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དངོས་མེད་སྒྲུབ་སྒོ་ནས། །བྱས་ཡིན་མ་ཡིན་དགག་རྟེན་ཕྱིར། །གང་ཡིན་དེ་ལ་ཐ་དད་སོགས། །སླར་ཡང་རྣམ་རྟོག་འཇུག་པར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་བྱ་བ་བཀག་པ་འདི། །དངོས་ཉིད་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྒྱུ་མེད་གྲུབ། །བྱེད་པོ་མིན་ན་རྒྱུ་ཉམས་ཕྱིར། །འོ་ན་དངོས་པོ་ཡོད་དུས་སུ། །འཇིག་པ་འདི་ཡོད་མ་ཡིན་ཉིད། །སྔོན་མིན་ཡུན་རིང་ཕྱིས་ཀྱང་མིན། །དངོས་པོའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འདི།། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དུས་ངེས་ཕྱིར། །འདི་ནི་རྒྱུ་ལྡན་རེགས་པ་ཡིན། །ལྟོས་མེད་པ་ལ་རེས་འགའ་དང༌། །འབྲེལ་པ་སུན་ནི་ཕྱུང་བ་ཡིན། །དངོས་པོའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ནི། །འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་མ་བྱུང་ལས། །འབྱུང་ཕྱིར་འདི་ནི་རྒྱུ་ལྡན་རིགས། །དཔེར་ན་སྐད་ཅིག་གཞན་བཞིན་འདོད། །མོ་གཤམ་གྱི་ནི་བུ་བཞིན་དུ། །རྒྱུ་མེད་ཕྱིར་
Chinese
。彼自身是他者等所离，作为我而极力述说。由于会导致外道见解，补特伽罗并非蕴的异体。由于众多等变化，彼自身并非，因此不可说为善。那些人说补特伽罗，胜义中无有，彼自身与，他者自性等不可说故。如虚空莲花等。事物从事物是他者，或者，也不是非他性。因此不可说者，于了知事物无有之时，了知各异各异无有等。因为是依赖于事物。彼自身他者等不可说，对于无自性者是理。对于事物则说非有，如是之理所遮止者，那是如同他事物，从彼处清楚地说为他者。以遮止非彼自身，也述说为彼自身。因此事物彼事物，若不作彼自身他者等，补特伽罗非蕴的异体。如是说此非他者。蕴非补特伽罗之故，则此清楚地是他者。与相违之 法相关联，则说事物是各异的。蕴对于补特伽罗等，如是为何不是各异？如此从受等，说补特伽罗是不可说的。从彼色与想等，应说彼自身他者自性。色等之蕴，想说是无常性。如是由于非补特伽罗，因此也清楚地是他者。作用之能力，也是存在的自性，决定是刹那性。具彼者是不可说之实性。对于与教理相违者，大自在天曾作努力。为了遮止无有者，慈爱之语是多种。集合等以心，担负等作开示，以差别之门遮止，对于具有彼见者是庄严。摄集彼性之分别论中，由住无子所造之我考察，是为第十二品。又，因为任何刹那，坏灭极成之故，以破斥自性等，故此努力于无住性。所说与将说之，理等无差别者，为了遮止之义，因此，
English
. That itself is devoid of otherness, etc., and is strongly stated as self. Because it would lead to non-Buddhist views, the person is not different from the aggregates. Because of changes such as multiplicity, that itself is not, therefore it is good to be unspeakable. Those who speak of the person, in the ultimate sense, do not exist, because that itself and otherness, etc., are unspeakable. Like a lotus in the sky, etc. Is a thing other than a thing, or is it not non-otherness? Therefore, when the unspeakable is realized to be without things, one realizes the differences, differences, non-existence, etc. Because it depends on things. That itself, otherness, etc., are unspeakable, and it is reasonable for those who are without self-nature. For things, it is said that there is no existence, and what is prevented by such a reason is like another thing, and it is clearly said to be other from that place. By preventing non-that itself, it is also said to be that itself. Therefore, if that thing does not make that itself otherness, etc., the person is not different from the aggregates. Thus, this is said to be non-otherness. Because the aggregates are not the person, it is clear that this is otherness. Related to contradictory laws, it is said that things are different. For the aggregates, persons, etc., why are they not different in the same way? Thus, from feeling, etc., it is said that the person is unspeakable. From that form and perception, etc., it should be said that that itself is otherness. The aggregates of form, etc., are thought to be impermanent. Thus, because it is not a person, it is also clear that it is otherness. The ability to function is also the nature of existence, and it is certain that it is momentary. The one with that is the unspeakable reality. For those who contradict the scriptures, the Great Self has made efforts. In order to prevent the non-existent, the compassionate words are various. The assembly, etc., with the mind, the burden, etc., are shown, and the prevention by the door of difference is beautiful for those who have that view. In the commentary on the collection of that nature, the examination of the self examined by the son of the resident without children is the twelfth chapter. Also, because any moment is completely destroyed, by refuting self-nature, etc., this effort is made for non-dwelling. The reason, etc., that will be said and explained is no different, therefore, for the sake of prevention,
Chinese
刹那坏灭之理当阐明， 从已作与未作之门中， 有些认为（坏灭）是二体。 以非刹那为刹那之故， 他人于诸事物作此想， 于彼已作之事物为何？ 彼等一切皆刹那坏灭者， 一切皆于坏灭， 以无待而住之故。 若有任何事物， 于其他因无有依赖， 如是自因所生之故， 彼即名为从彼而定。 譬如自果之生起， 如无有阻碍之聚合。 凡是生起者， 于坏灭亦无有依赖。 设若此虽无有依赖， 若于异地异时转变， 于彼等即有依赖之故， 则无待自相矛盾。 凡是生起者， 于一切时皆不待坏灭， 坏灭之因于一切时， 于此皆无少分作用之故。 如是坏灭之因， 与事物无有差别者， 不应理为坏灭之作者， 以事物从自因而生之故， 于此遮障等亦不应理。 名为坏灭之事物， 事物之坏灭作者乃虚假， 他性等等分别念， 亦缘于彼义之故。 事物之自性为无有自体， 名为坏灭之无异体， 若谓坏灭作者，于彼亦， 非具有作者之理智。 无有亦于果之时， 如芽等一般为事物， 则应成生起之体性， 以因之能力所生之故。 如是于无物之成立门中， 以已作未作是遮遣之所依， 凡是彼者，于彼差别等， 复将生起分别念。 然则此遮止作用， 事物本身非作者。 如是则成无因， 非作者则因衰损之故。 若事物存在之时， 此坏灭即非有。 非先非久远亦非后， 于事物之彼刹那。 如是亦以时决定之故， 此乃具因之理。 于无待者，有时， 关联则为遣除。 于事物之彼刹那， 以生起之故，及从不生起， 以生起之故，此乃具因之理， 譬如想为其他刹那。 如石女之子一般， 以无因之故。
English
The principle of momentary destruction should be clarified, From the door of what is done and what is not done, Some consider (destruction) to be two entities. Because what is not momentary is momentary, Others think of all things in this way, What is the done thing in that? All of them are momentary destroyers, Everything is in destruction, Because it stays without dependence. If there is any thing, There is no dependence on other causes, Thus, because it arises from its own cause, It is called determined from that. For example, the arising of its own result, Like a collection without obstacles. All that arises, There is no dependence on destruction. Even if this is independent, If it changes in another place and time, Because there is dependence on them, Then independence becomes contradictory. All that arises, At all times, it does not depend on destruction, Because the causes of destruction at all times, There is no slight effect on this. Thus, the cause of destruction, Those who have no difference from things, It is unreasonable to be the author of destruction, Because things arise from their own causes, It is unreasonable to have obstacles, etc., here. The thing called destruction, The destroyer of things is false, Otherness and other discriminations, Also because it depends on that meaning. The nature of things is without self-nature, The otherness of destruction is not different, If it is said to be the author of destruction, then also, It does not have the intellect of the author. The non-existent is also at the time of the result, Like sprouts, etc., it is a thing, Then it should become the nature of arising, Because it is born from the power of the cause. Thus, in the door of establishing non-existence, Because what is done and what is not done is the basis of negation, Whatever it is, in that difference, etc., Discrimination will arise again. However, this prohibition of action, Things themselves are not the authors. Thus, it becomes causeless, Because if it is not the author, the cause is weakened. If things exist, This destruction is not existent. Not before, not long, not after, At that moment of things. Thus, also because time is determined, This is the reason for having a cause. For the independent, sometimes, The connection is eliminated. At that moment of things, Because of arising, and from not arising, Because of arising, this is the reason for having a cause, For example, it is thought to be another moment. Like the son of a barren woman, Because there is no cause.