Chinese
蛇的实物也是，因为与不同种族分离。未领悟的自性相违背，对于一切智慧都是相同的。增添虚构的单一认知，也会进入到多种多样之中。以各种状态的差别，以空性的差别而存在，对于具有稳固自性的我，其他所作的种种揣测，我的 士夫即使获得痛苦等状态，也不会以水晶和实有等，去希求自性。当其他状态产生变化时，先前的状态不会彻底毁灭。为了符合后者的意义，会融入到共同的主体之中。以自己的自性来说，各种状态，相互之间是相违背的。共同的主体在一切时候，都应知是没有违背的。对此，如果从士夫来说，在一种状态中没有差别，当这些有生有灭时，对于此也是同样如此。如果与相违的法相联系，就会变成唯一的差别，如同你们确定士夫们，各自具有自己的自性一样。如果你们的各种状态，以自己的自性对于士夫，发生寂灭融入等情况时，也会体验到痛苦等。如果其他自性发生转变，也不希望其他发生转变，即使它的自性发生转变，因此我就会变成有生者。如果作者和享用者，不是依赖于状态，因此具有状态的本身就会转变，作者等本身不会存在。因此，常的词语所表达的，对于我来说不是要驳斥的。因为具有自己自性的转变，那就会变成饮酒者。蛇也是因为刹那毁灭，会获得弯曲等，如果是所依之物，如同士夫一样，与其他状态没有关联。我之所想的这种知识，在没有对境的情况下，在无始的众生中观待的，从种子的力量中会进入到少许之中。因为有些造作，执着于它的自己的自性，就会获得主宰者，因此不会普遍进入。否则，对于你们的士夫也是，辩驳和考察是相同的。因此，因为有差别的能力，一切都会变得没有争论。常
English
The substance of a snake is also, because it is separate from different races. The uncomprehended self-nature is contrary, and it is the same for all wisdom. Adding a fabricated single cognition, it will also enter into various kinds. With the differences of various states, it exists with the emptiness of difference, for the self that has a stable self-nature, whatever other speculations are made, my Purusha, even if he obtains states such as suffering, he will not seek self-nature with things like crystal and reality. When other states arise and change, the previous state will not be completely destroyed. In order to conform to the meaning of the latter, it will merge into the common subject. In terms of one's own self-nature, various states are mutually contradictory. The common subject, at all times, should be known to be without contradiction. In this regard, if from the Purusha, there is no difference in one state, when these have birth and death, it will be the same for this as well. If it is related to contradictory dharmas, it will become the only difference, just as you determine that Purushas each have their own self-nature. If your various states, with their own self-nature, cause cessation and absorption to occur to the Purusha, then suffering and the like will also be experienced. If other self-natures change, one does not want others to change either, even if its self-nature changes, therefore I will become a living being. If the actor and the enjoyer are not dependent on the state, then the state-possessing itself will change, and the actor and others themselves will not exist. Therefore, what is expressed by the word "constant" is not to be refuted for me. Because it has the change of its own self-nature, it will become a drinker. The snake also, because it is destroyed in an instant, will obtain crookedness and the like, if it is a support object, like the Purusha, it has no connection with other states. This knowledge of thinking "I", in the absence of an object, in the beginningless sentient beings, from the power of the seed, it will enter into a little. Because some fabrications cling to its own self-nature, it will obtain the master, therefore it will not universally enter. Otherwise, for your Purusha as well, debate and examination are the same. Therefore, because there is the ability of difference, everything will become without dispute. Constant
Tibetan
་དམིགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། །དེ་བས་ངའོ་སྙམ་པ་ཀུན། །ཅིག་ཅར་ཉིད་དུ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །ནུས་ རྒྱུ་རྣམ་པར་གནས་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་དམིགས་པ་ཉིད་ལ་ཡང༌། །གསལ་བར་སྣང་འགྱུར་དེ་ཡི་ཕྱིར། །གཞན་དག་དམིགས་དོན་ཡོད་པ་རུ། །བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་དོན་མེད་དོ། །ཤེས་པ་པོ་ལ་ངོ་ཤེས་ནི། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་བྱེད་རིགས་ཀྱི། །དེ་མ་ཡིན་ལ་དེ་ཤེས་པའི། །ཤེས་མིན་འདི་ནི་འཁྲུལ་རྒྱུ་མིན། །དེ་ཕྱིར་ང་སྙམ་ཤེས་འཁྲུལ་པ། །མི་འདོད་གནོད་མེད་ཕྱིར་ཞེན། །མ་ཡིན་བཤད་མ་ཐག་པ་ཡི། །རིགས་པས་དེ་ལ་གནོད་མཐོང་ཕྱིར། །དབང་ཕྱུག་སོགས་ལ་དད་རྣམས་ཀྱི། །དེ་རྒྱུ་སོགས་སུ་འཁྲུལ་པ་ནི། །བག་ཆགས་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ལས། །ཇི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་གང་ཚེ་ངའོ་སྙམ། །དམིགས་མེད་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ང་ཤེས་ཀྱིས་བཟུང་བའི། །ཤེས་བྱེད་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ལ། །དཔེ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱང་གཞི་མ་གྲུབ། །བསྟན་པ་རྣམས་ལ་ཅི་རིགས་སྦྱར། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་དཔྱོད་པ་པས་བརྟགས་པའི་བདག་བརྟག་པ་སྟེ་བརྒྱད་པའོ།། །།གཞན་ནི་ཤེས་པའི་བློ་ཡི་ནི། །རང་དངོས་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་སེམས། །དེ་དག་སེམས་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི། །རང་གི་ངོ་བོར་རྟོགས་པར་བྱེད། །གཙོ་བོས་བསྟབས་པའི་འབྲས་བུ་ལ། །དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་འབའ་ཞིག་བྱེད། །དེ་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡོད་མིན། །རང་བཞིན་ཁོ་ན་དེར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་འང་གལ་ཏེ་སེམས་གཅིག་འདོད། །གཟུགས་དང་སྒྲ་སེམས་དག་གི །རང་བཞིན་ཐ་དད་དང་ལྡན་པར། །ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཇི་ལྟར་རིགས། །སེམས་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཅན། །དུས་ཀུན་དུ་ནི་གནས་པ་ལ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དོན་རྣམས་ཀྱི། །ལོངས་སྤྱོད་པོར་ནི་ཇི་ལྟར་འཐད། །ལྟ་འདོད་ལ་སོགས་ཐ་དད་རྣམས། །དེ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱུ་མཚན་དུ། །འབྱུང་མིན་དེ་ལྟར་འབྱུང་ཡིན་ན། །སྐྱེས་བུ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི། །ལྟ་འདོད་ལ་སོགས་དེ་མི་འགྱུར། །དེ་ལ་སྐྱེ་དང་འཇིག་ཐོབ་ན། །སྐྱེས་བུ་ལ་ཡང་འདི་བཟློག་ཀ །གལ་ཏེ་དགེ་དང་མི་དགེ་བའི། །ལས་ནི་བདག་གིས་བྱས་ཉིད་མིན། །དེ་ཕྱིར་འདི་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི། །ཐ་ དད་པ་ནི་གང་ལས་སྐྱེ། །གལ་ཏེ་འདོད་དང་རྗེས་མཐུན་པ། །རང་བཞིན་གྱིས་རབ་སྟེར་བྱེད་དེ། །དེ་དག་གི་ནི་འབྲེལ་པ་འདི། །ཞ་བོ་ལོང་བ་བཞིན་དུ་གནས། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ལ། །སྲེད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཅི
Chinese
于所缘之方，彼故凡起我慢者，刹那顷刻即生起，以能生因各别住故。于无常所缘亦，明显显现之故，于其他所缘有义中，超胜而观察无意义。于知者认识者，以习气乃为应理，于非彼知彼之，非识此非迷乱因。是故我慢识迷乱，不欲无害故执着，非是说未久，以理见彼有损故。于自在等之信仰者，于彼因等之迷乱者，从习气尔许之体性，如何生起种种耶？如是何时我慢者，住于无所缘性中，是故我识所执之，能识少许亦无有。是故于一切量中，譬喻少许亦无有，因明诸法亦基不成，于教法等随宜配。摄集彼真实性之善说中，由论者所观察之我观察，即第八品。，其他是识之智的，自相差别以为是，彼等于心自体之，自之体性而了知。由主宰所施之果，彼乃受用唯尔许，于彼作者性非有，自性唯尔许彼欲。于彼若亦欲一识，色与声识等之，自体各异且具者，极明了者如何应理？心是自性一者，于一切时乃住者，种种相之诸义之，受用者乃如何应理？见欲等之各异者，彼之受用因缘故，不生如是生若是，士夫成具生者。何故异于心之，见欲等彼不转，于彼得生与灭者，于士夫亦此可逆耶？若善与不善之，业非我所作者，是故此之受用之，差别者从何生？若欲与随顺者，自性极施与彼者，彼等之系属此，如跛盲般而住。若如是欲者，有贪亦何
English
Towards the object of focus, all those who arise with the thought of "I" arise in an instant, because the efficient cause exists separately. Even in the impermanent object of focus, it appears clearly, therefore, it is meaningless to surpass and examine in other meaningful objects of focus. For the knower, recognition is reasonable through habit, but this non-knowing, which is not that but knows that, is not a cause of confusion. Therefore, the confusion of the "I" thought is adhered to because it is harmless and not desired. It is not said for long, because reason sees harm in it. For those who have faith in the powerful ones and others, the confusion that they are the cause, etc., how can various things arise from the nature of mere habit? Thus, when the "I" thought is present, it dwells in the state of having no object of focus. Therefore, there is no knower that is grasped by the "I" consciousness. Therefore, in all valid cognitions, there is no example at all. The reasons also do not establish the basis. Apply them appropriately to the teachings and so on. From the excellent explanation that gathers that very reality, the examination of the self examined by the debater is the eighth chapter. Others think that the intelligence of consciousness is a distinction of self-nature. They understand those minds as their own nature, as the self-nature. For the fruit bestowed by the chief, it only experiences that. There is no agent in it, only nature is desired there. If one mind is also desired there, how is it reasonable that those with different self-natures, such as form, sound, and mind, are very clear? The mind is of one nature, and it dwells at all times. How is it reasonable that it is the enjoyer of various kinds of objects? The various kinds of seeing, desire, etc., are the cause of its enjoyment. If it does not arise, but it does arise in that way, then the person becomes one who has birth. Why is it that seeing, desire, etc., which are different from the mind, do not change? If birth and destruction are obtained in it, can this also be reversed in the person? If the actions of virtue and non-virtue are not done by me, then from what does the difference in its enjoyment arise? If desire and accordance are given greatly by nature, then this connection of theirs remains like a lame and blind person. If that is what is desired, what about having craving?
Tibetan
་ཡི་ཕྱིར། །འགྲུབ་པར་མི་བྱེད་རང་བཞིན་ནི། །གཞན་ལ་ཅུང་ཟད་ལྟོས་མི་འགྱུར།། དོན་ལས་ལོངས་སྤྱོད་དུས་སུ་ཡང༌། །གལ་ཏེ་འདི་ལ་འགྱུར་མེད་ན། །འདི་ནི་ཟ་པོ་ཉིད་མིན་ཞིང༌། །རང་བཞིན་ཡང་ནི་ཕན་བྱེད་མིན། །རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡོད་གྱུར་ན། །རྟག་པ་ཉིད་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར། །རྣམ་འགྱུར་རྣམ་པ་གཞན་ཉིད་ན། །གནས་སྐབས་ན་ཡང་དེ་ཇི་ལྟར། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་བློ་ནི། །ཐོག་མར་རབ་ཏུ་འཇུག་བྱེད་ཅིང༌། །དེ་ཡིས་ངེས་པར་བྱས་པའི་དོན། །སྐྱེས་བུ་ཡིས་ནི་རྟོགས་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་འདི་ཡི་ཟ་པོ་ཉིད། །གཟུགས་བརྙན་སྐྱེ་བའི་སྒོ་ཅན་ཏེ། །སྐྱེས་བུ་འདི་ཡི་རང་ངོ་བོ། །ནམ་ཡང་འདོར་མེད་མིན་སྙམ་ན། །བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་གཟུགས་བརྙན་ནི། །དེ་ཡི་བདག་ཉིད་དུ་སྐྱེ་འགྱུར། །སྐྱེ་ལྡན་དུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། །ཐ་དད་ཡིན་ན་ཟ་ཕོ་མེད། །སེམས་ཉིད་བདག་ཉིད་ཅན་གཙོ་བོ། །སྣ་ཚོགས་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ལ། །ལྟ་འདོད་སོགས་ཀྱི་རྗེས་མཐུན་པར། །ཇི་ལྟར་ཡང་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གཙོ་བོས་ཚད་མ་ལ་སོགས་པ། །བྱེད་པ་ཤེས་པ་རྣམ་ཤེས་དང༌། །བཟའ་བར་མི་ཤེས་ཞེས་བྱ་བར། །འདི་ལས་མི་རིགས་གཞན་ཅི་ཡོད། །གཙོ་བོར་བློ་དང་ལྡན་ཉིད་ཕྱིར། །འདི་ལ་ཀུན་འགལ་མེད་ཅེ་ན། །འོ་ན་བློ་ལྡན་ཉིད་ཡིན་ན། །སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་ཐོབ། །བློ་དང་རྣམ་ཞེན་པ་དང་ནི། །དེ་བཞིན་རིག་དང་རིག་བྱེད་དང༌། །སེམས་དང་ཉམས་མྱོང་ཞེས་བྱ་བ། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་ཡིན། །སྐྱེ་ལྡན་འཇིག་པའི་རྟག་དག་གི །སྒྲ་དྲི་རོ་སོགས་བཞིན་དུ་ནི། །བློ་ནི་སེམས་པ་མེད་པ་ཡི། །བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་ཅེ་ན། །སྒྲུབ་བྱེད་རང་རྒྱུད་ཉིད་འདོད་ན། །གཏན་ཚིགས་འདི་དག་གཉིས་ཀ་ལ། །མ་གྲུབ་ཐལ་འགྱུར་བརྗོད་འདོད་ན། །བཟློག་པ་ལ་ནི་གནོད་པ་མེད། །སེམས་པ་ཉིད་ལའང་བདག་གི་སྒྲར། །ཞེན་ན་འང་ང་ལ་གནོད་པ་མེད། །གལ་ཏེ་རྟག་ཉིད་བསྒྲུབ་དཀའ་སྟེ། །མིག་སོགས་འབྲས་བཅས་ཉིད་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ སེམས་པ་ཉིད་རྟག་ན། །མིག་དང་དོན་སོགས་འབྲས་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མེ་ནི་རྟག་གྱུར་ན། །བུད་ཤིང་དོན་མེད་འགྱུར་བ་ཡིན། །མལ་ཆ་དང་ནི་སྟན་བཞིན་དུ། །འདུས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི། །གཞན་དོན་ཉིད་གང་རབ་བསྟན་ནས། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་བྱར་རུང་གི །དེ་ཉིད་དེ་དག་ལ་བསྒྲུབ་ན། །འདོད་སྒྲུབ་གང་ཕྱིར་དེ་དག་ནི། །འཇིག་པའི་ཤེས་ལ་ཕན་བྱེད་འདོད། །འགྱུར་མེད་ཕན་ལ་ཕན་བྱེད་ཉིད། །སྒྲུ
Chinese
之故。 不成办之自性， 对他稍微不依赖。 从义到受用之时， 假若此无有变异， 此则非是食者， 自性亦非利益者。 若有变异， 则常恒性即坏灭。 若变异是其他之相， 处于彼时又将如何？ 具有对境之相之智， 最初极能趣入， 彼所决定之义， 士夫则能领悟。 如是此之食者性， 是生起影像之门， 若谓此士夫之自本体， 以为何时亦无舍弃， 当说影像， 是彼之自性而生起， 成为有生者之自体， 若是他体则无食者。 心性自体之主， 于成办种种之差别， 随顺欲见等之后， 如何能如实生起？ 主如量等， 作者、知者、识， 以及不可食， 除此以外更有何种不同？ 主因具有智， 若谓此无有相违， 那么若是有智者， 如士夫般获得心性。 智与种种执著， 如是觉与觉者， 心与经验， 所有这些都是心的表达。 如有生者坏灭之常恒， 如声香味等， 若谓智是无心者之 自体， 若欲自立能立， 此等因于二者， 若欲说不成之过失， 则于颠倒无有损害。 设若于心识本身， 执著为我之语， 则于我也无有损害。 假若常恒性难以成立， 因眼等具有果故。 假若 心识本身是常恒， 则眼与境等将无果。 假若火是常恒， 则木柴将成无意义。 如卧具与坐垫般， 以聚合之因， 对于眼等， 善说何为他义之后， 假若可以作差别， 若于彼等成立彼， 彼等为何欲成立， 欲成立彼等能利益坏灭之识。 不变者利益利益者。
English
Therefore. The nature of not accomplishing, Does not depend on others even slightly. Even at the time of enjoyment from meaning, If this is immutable, Then this is not the eater, And the nature is not the benefactor either. If there is transformation, Then permanence itself will be destroyed. If the transformation is another form, How will it be even in that state? The mind with the aspect of an object Initially engages thoroughly, And the meaning determined by it, Is realized by the person. Thus, this very act of eating, Is the gateway to the arising of images, If you think that the very essence of this person, Is never abandoned, It should be said that the image, Arises as its very nature. It becomes the very essence of the living being, If it is different, there is no eater. The chief, the very essence of the mind, In the distinction of accomplishing various things, In accordance with the desire to see and so on, How can it arise correctly? The chief, such as valid cognition, The agent, the knower, the consciousness, And what is called the inedible, What other difference is there from this? Since the chief is endowed with intelligence, If you say that there is no contradiction in this, Then if it is endowed with intelligence, Like a person, it obtains the mind itself. Intelligence and various attachments, Likewise, awareness and the one who makes aware, Mind and experience, All of these are expressions of the mind. Like the permanence of the arising and decaying, Like sound, smell, taste, etc., If you say that intelligence is the nature of the mindless, If you want to establish the proof itself, These reasons for both, If you want to state the unestablished consequence, Then there is no harm to the reversal. If, even in the mind itself, You are attached to the word "I", Then there is no harm to me either. If permanence is difficult to prove, Because the eyes and so on have results. If The mind itself is permanent, Then the eyes and objects etc. will be fruitless. If fire is permanent, Then firewood will become meaningless. Like bedding and cushions, By the very reason of aggregation, For the eyes and so on, After having well explained what is the other meaning, If it is possible to make a distinction, If that is established for them, Why do they want to establish, They want to establish that they benefit the consciousness of destruction. The unchanging benefits the benefactor.