Tibetan
ཡོད་ནའང༌། །ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནི། །ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡོད་པར་ལྟ་བ་ལ་འཇུག་པས། །ཉོན་མོངས་རྩ་ནས་མ་བྱུང་ཕྱིར། །སྐྱོབ་པས་སླར་ཡང་དགེ་བ་ཡི། །ལས་ལམ་བཅུ་པོ་གང་གསུངས་པ། །ཡང་དག་ལྟ་དང་ཡོངས་ལྡན་པས། །དེ་དག་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ལྡན་འགྱུར། །ཡོད་པའི་ལྟ་བས་སྒྲིབ་པ་ཅན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་རྗེས་འབྲེལ་ཕྱིར། །དག་མིན་དེས་ན་དེ་དག་ལས། །དག་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །དེ་ནས་ཐུབ་པའི་མཆོག་གིས་ནི། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་མ་གཟིགས་པས། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་གསུངས་ཡིན་ཞེས། །སྨྱོན་པ་མིན་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ།། སྐྱོབ་པ་ལ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་དང༌། །རིག་བྱེད་ལ་ནི་རྟག་ཉིད་གང༌། །མཁས་པ་མིན་པ་མཚུངས་པར་སྨྲ། །རྟག་པ་ཉིད་ནི་མི་སྲིད་ཕྱིར། །དེ་ཡི་གནོད་པ་ཅན་སྨྲས་ཡིན། །རིམ་དང་ཅིག་ཅར་འགལ་བའི་ཕྱིར། །རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་དེའི་འབྲས་བུ། །ཅིར་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ལྟར་དུས་སུ་ཅི་ཁྱོད་ལ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་སྣང་ལ། །འོན་ཏེ་ཀུན་ལ་མི་སྣང་ཞེས། །རྒྱས་པར་སུན་ཕྱུང་སྔར་བསྟན་ཟིན། །ཁྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས་འབའ་ཞིག་ཙམ། །འཁྲུལ་པ་དང་ནི་ལྡན་པ་ཡི། །གཞན་ཀུན་གྱི་ནི་མ་དམིགས་པ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །དགག་པར་བྱ་བ་ནུས་བཞིན་དུ། །སྔར་ཡང་མེད་བརྟགས་ནུས་ཤེ་ན། །རིགས་མིན་འདས་པའི་དུས་ན་ཡང༌། །དེ་ཡི་དགག་པར་རིགས་མིན་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་འདས་དུས་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་སྟོང་ཡིན། །དུས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན། །དེ་ལྟར་ དུས་རྟོགས་བཞིན་ཞེ་ན། །ལྡོག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར། །སྒྲུབ་པ་དེ་ནི་རིགས་ལྡན་མིན། །ད་ལྟར་བ་ཡི་དུས་འདི་ནི། །དེ་ཡིས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱས་མིན། །རྒྱུ་ཡི་ཚོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འདས་པ་ད་ལྟར་དུས་སུ་མེད། །འདས་དུས་དགའ་བྱེད་ལ་སོགས་བཞིན། །གང་གིས་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཡིན། །ཤེས་རབ་ལ་སོགས་ཆོས་ཅན་དུ། །བྱས་ནས་རྟགས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །རྟགས་ནི་མི་སྣང་མ་གྲུབ་ཡིན། །དེས་ན་ཀུན་མཁྱེན་མེད་མི་འགྲུབ། །ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀུན་མཁྱེན་ནི། །ལུང་གིས་གྲུབ་པར་ཞུགས་པ་མིན། །སྔར་བཤད་རྟགས་ནི་ཡོད་པས་ན། །ལུང་གིས་གྲུབ་པར་སུ་ཞིག་བརྗོད། །འོན་ཀྱང་རིག་བྱེད་ཚད་མ་རུ། །གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཅག་མངོན་འདོད་ན། །དེ་ཅིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ནི། །རྨོངས་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཁས་ལེན་མིན། །མཚན་ཅན་ཞེས་བྱའི་འཕྲོས་གཞན་ལས། །བྲམ་ཟེ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གྱུར་པ། །བཅོམ་ལྡན་ཀུན་མཁྱེན་གསལ
Chinese
纵然有，获得解脱的果实，并非稍微存在，因为趋入于有见，烦恼根本不会生起。救护者再次宣说的，善业的十种行径，与正确的见解完全具备，那些将变得非常强有力。被有见所遮蔽，因为与颠倒相关联，不清净的缘故，因此从那些之中，不会产生清净的果实。之后，佛陀之殊胜者，因为自己没有见到法，说的是法的真如，不是疯子谁会说呢？对于救护者来说，全知和《吠陀经》的常恒，不是智者会同样说。因为常恒本身是不可能的，所以说了它的过患。因为次第和同时相违背，识等等的它的果实，无论如何都不合理。现在这个时候，难道您没有见到一切智智，或者说对一切都不显现，已经详细驳斥并先前说明了。仅仅是您没有见到，是与错乱相连的，其他所有人的没有见到，因为怀疑所以不是成立的理由。如果能够如实地破斥，先前也能够考察不存在吗？因为不合理，在过去的时候，对于它的破斥是不合理的。如果过去的时间，是空无一切智智的，因为是时间本身的缘故，例如那样，如果像认识时间一样，因为对颠倒产生怀疑的缘故，那个成立的理由是不合理的。现在的这个时间，没有说它空无，因为没有原因的集合的缘故，过去在现在的时间里不存在。过去的时间像欢喜等一样，以什么会变得不可能呢？智慧等等作为有法，做了之后说的是能立的理由，能立的理由是不显现、未成立的，因此不能成立没有一切智智。我们不是以教证来成立一切智智的，因为先前所说的能立的理由存在，谁会说以教证来成立呢？然而，如果你们想要《吠陀经》成为量，那为什么世尊不承认愚昧的全知呢？从名为“具名”的其他部分中，婆罗门智者们，将佛陀之中的殊胜者，世尊全知显明。
English
Even if there is, obtaining the fruit of liberation is not slightly existent, because one engages in the view of existence, afflictions will not arise from the root. The ten paths of virtuous actions that the protector speaks of again, completely endowed with the correct view, those will become very powerful. Obscured by the view of existence, because it is related to perversion, because it is not pure, therefore, from those, the pure fruit will not arise. Then, the supreme of the Buddhas, because he himself did not see the Dharma, saying that it is the suchness of the Dharma, who but a madman would say that? For the protector, omniscience and the permanence of the Vedas, not a wise person would say the same. Because permanence itself is impossible, therefore its faults are spoken of. Because sequence and simultaneity contradict each other, the results of consciousness and so on are not reasonable in any way. Now, at this time, do you not see omniscience, or is it not apparent to everyone, it has been thoroughly refuted and previously explained. Only you have not seen, which is connected with confusion, the non-perception of all others is not a reason for proof because of doubt. If it is possible to refute as it is, can it be investigated that it did not exist before? Because it is unreasonable, in the past time, it is unreasonable to refute it. If the past time is empty of omniscience, because it is time itself, for example, if it is like recognizing time, because of doubting the reversal, that reason for establishment is unreasonable. This present time, it is not said that it is empty, because there is no collection of causes, the past does not exist in the present time. Like joy and so on in the past time, by what will it become impossible? Wisdom and so on as the subject, after doing so, the reason for establishment is explained, the reason for establishment is non-apparent and unestablished, therefore, it cannot be established that there is no omniscience. We do not engage in establishing omniscience by scripture, because the reason for establishment mentioned earlier exists, who would say that it is established by scripture? However, if you want the Vedas to be valid, then why does the Bhagavan not acknowledge the ignorant omniscience? From the other part called "having a name," the Brahmin scholars, make clear the Bhagavan, the omniscient, the supreme among the Buddhas.
Tibetan
་བར་འདོད། །གང་ཞིག་གླང་ཆེན་ཐལ་ཀར་ནི། །མཆེ་བ་དྲུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །རྨི་ལྟས་བསྟན་ནས་ཉིད་བལྟ་མ་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡོན་ཏན་མཚོ། །འཆི་མེད་གོ་འཕང་བརྙེས་པ་དག །ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་གྲགས་པས་ཁྱབ། །དེ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་གྱུར་པ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་ཡབ་ཏུ་གྱུར། །འོན་ཏེ་འཕྲོས་པའི་ཁྱད་པར་འདི། །རིག་བྱེད་ཁོང་གཏོགས་མི་འདོད་ན། །དེས་འདིར་སྡང་བ་སྤངས་ནས་ནི། །ཁྱེད་ལ་རྒྱུ་མཚན་ངེས་འགྱུར་མིན། །དབྱངས་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་དག །ཐོས་ལ་ཡོད་པར་རབ་གྲགས་པ། །དེ་ལའང་དེ་དག་བྱ་བར་ནུས། །མི་ཡི་འདོད་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་ལྷུར་ལེན་རྟག་པ་ཡི། །ལུང་རྙེད་ནུས་མིན་མ་ཡིན་ནམ། །གལ་ཏེ་རྟག་ན་གབ་ཚིག་ཉིད། །དེ་ལྷུར་ལེན་ན་མི་རྟག་འགྱུར། །ལུང་ནི་རྟག་ཉིད་དུ་གྲུབ་ན། །དེ་བརྟགས་པ་ནི་དོན་མེད་ཡིན། །གང་ཕྱིར་མི་རྣམས་དེ་ལས་ནི། །ཆོས་ནི་རྟོགས་པར་བྱེད་ཉིད་འགྱུར། །འདི་ནི་རབ་ཏུ་གྲུབ་ན་ཡང༌། །རིག་བྱེད་རྟག་པ་ཉིད་ཡོད་མིན། །གང་གིས་བཙལ་མ་ཐག་འབྱུང་ཤེས། །རིམ་གྱིས་ཤེས་སོགས་དེ་འབྲས་ཡིན། །འོན་ཀྱང་རབ་གྲུབ་དེ་ ལ་ནི། །ཚད་མ་ཉིད་ཁས་ལེན་ཡོད་ན། །རིག་བྱེད་ཉིད་ཕྱིར་འཕྲོས་བཞིན་ཡང༌། །ཁྱེད་ལ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཡང་ན་རིག་བྱེད་མིན་ཉིད་དུ། །ཁྱེད་ཀྱི་རིག་པས་ཤེས་པར་གྱིས། །གཞན་དུ་ཐོས་པས་མ་སྨྲས་ཉིད། །ཁྱེད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར། །རིག་བྱེད་རྟག་པ་ཉིད་དང་དེ། །ལྷུར་ལེན་ཡིན་བླ་དེ་ལ་ནི། །དེ་ལྷུར་ལེན་པ་མི་རྟག་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་འཇིག་དོན་དང་འབྲེལ་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དགང་ལུགས་དང༌། །འབྲུ་དང་གསེར་རལ་ཅན་སོགས་རྣམས། །རྟག་བདག་ཉིད་ཡོད་དེ་ཡིས་ནི། །མི་རྟག་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་བརྗོད། །དེ་ལ་རིག་རྟག་ཡོད་ཅེ་ན། །དེ་ཡང་བསལ་བྱས་མ་ཡིན་ནམ། །དེ་ཙམ་ཚིག་གིས་བརྗོད་པས་ན། །དགང་ལུགས་སོགས་ལ་བློ་འབྱུང་མིན། །དེ་ཡང་བརྗོད་ལ་ཚིག་ལ་ནི། །རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་ཉམས་མི་འགྱུར། །ཡང་ན་ཀུན་མཁྱེན་ལ་རིགས་བླ། །དེས་ན་དེ་ལྷུར་ལེན་པས་རྟག །རིག་བྱེད་ངག་རྣམས་རང་དབང་ཕྱིར། །རིག་བྱེད་ལས་དོན་ངེས་མིན་ཏེ། །རྨོངས་སོགས་དབང་བྱས་བདག་ཉིད་དང༌། །གཞན་ལས་ཀྱང་དོན་ངེས་སྐྱེ་མིན། །དེས་ན་མཐོ་རིས་འདོད་མེ་ལ། །སྤྱིན་སྲེག་བྱ་ཞེས་ཐོས་པ་ལ། །རྒྱལ་བ་ཀུན་མཁྱེན་ཞེས་བྱའི་དོན། །འདི་མིན་ཞེས་འདིར་ཚད་མ་ཅི། །མཐོ་རིས་དང་ནི་ཐར་པའི་ལམ། །གསལ་བར་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །གཙོ་བོའི་དོན་ནི་ཡོངས་མ
Chinese
希望如此。如果那头白象，具有六牙的自性，在梦中显现，你就不会再观看了。菩提萨埵的功德如海，证得不死果位者，以慈悲的自性而闻名。他是遍知者，是世间一切众生的父亲。然而，如果不想将这些剩余的差别，归属于吠陀，那么，他在此舍弃嗔恨之后，你是否会确定理由呢？声音等仪轨，广为人知是存在于听闻之中，因此也能做那些事情，因为它们仅仅是人们的意愿所产生的。像这样，对于恒常的承诺，难道不是无法找到依据吗？如果它是恒常的，那就是隐语；如果承诺它，就会变成无常。如果依据被确立为恒常，那么考察它就没有意义。因为人们会由此而领悟佛法。即使这个被很好地确立了，吠陀也不是恒常存在的。凭借什么能够立即知晓所寻求之物，次第知晓等等，那就是结果。然而，如果对于那个被很好地确立的事物，存在着量（ प्रमाण，pramāṇa，量）的承认，那么，即使吠陀本身是剩余的，对你来说也会变成量。或者，用你的智慧去了解它不是吠陀本身。否则，仅仅听闻而不说，你就会产生怀疑。吠陀是恒常的，并且承诺它，对于那个至高无上的，承诺它就会变成无常，因为它与毁灭有关。如果像那样，度量衡、谷物和金发等等，如果具有恒常的自性，又如何能说无常的本性呢？如果说其中存在恒常的吠陀，那不也是被驳斥了吗？仅仅用语言来表达，对于度量衡等就不会产生理解。即使表达了，对于语言来说，恒常也不会消失。或者，对于遍知者来说，是种姓。因此，承诺它就是恒常。吠陀的语言是自主的，因此，吠陀的事业是不确定的，因为它是被愚痴等所控制的自性，并且从其他事物中也不会产生确定的意义。因此，对于渴望天界之火，听到说要焚烧酥油，遍知胜者所说的意义，在这里有什么量可以证明这不是指这个呢？为了清晰地指示通往天界和解脱的道路，主要意义是完全
English
It is desired. If that white elephant, possessing the nature of six tusks, appears in a dream, you will not look again. The qualities of the Bodhisattva are like an ocean, those who have attained the immortal state, are famous for their nature of compassion. He is the all-knowing one, the father of all beings in the world. However, if you do not want to attribute these remaining differences to the Vedas, then, after abandoning hatred here, will you be certain of the reason? Rituals such as melodies, are widely known to exist in hearing, therefore they can also do those things, because they arise merely from the wishes of people. Like this, for the constant commitment, is it not impossible to find a basis? If it is constant, it is a riddle; if you commit to it, it will become impermanent. If the basis is established as constant, then examining it is meaningless. Because people will realize the Dharma from it. Even if this is well established, the Vedas are not always existent. By what means can one immediately know what is sought, knowing gradually etc., that is the result. However, if for that which is well established, there is an acceptance of validity (प्रमाण, pramāṇa, measure), then, even if the Vedas themselves are remaining, they will become validity for you. Or, understand with your wisdom that it is not the Vedas themselves. Otherwise, merely hearing without speaking, you will have doubts. The Vedas are constant, and committing to it, for that supreme one, committing to it will become impermanent, because it is related to destruction. If it is like that, measures, grains and golden-haired ones etc., if they have a constant nature, how can one speak of an impermanent essence? If you say that there is a constant Veda in it, is that not also refuted? Merely expressing it with words, understanding will not arise for measures etc. Even if it is expressed, for language, constancy will not disappear. Or, for the all-knowing one, it is a lineage. Therefore, committing to it is constant. The words of the Vedas are autonomous, therefore, the actions of the Vedas are uncertain, because it is a nature controlled by ignorance etc., and from other things also, a definite meaning will not arise. Therefore, for the fire desiring heaven, hearing that ghee should be burned, what validity is there here to prove that the meaning spoken by the victorious all-knowing one does not refer to this? In order to clearly indicate the path to heaven and liberation, the main meaning is completely