Tibetan
། གཞན་དུ་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །སྐྱེས་བུ་ཉིད་སོགས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །ནུས་པ་མེད་པར་ངེས་བྱེད་ན། །བདག་ཉིད་དཔེ་རུ་བྱས་པ་ཡིས། །ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་རྨོངས་པ་ཉིད། །ངེས་པར་བྱས་བས་མཁས་པ་ཀུན། །ཁྱོད་ཉིད་དཔེ་རུ་བྱས་པ་ཡིས། །རྨོངས་པའི་བློ་ཅན་ཐལ་བར་འགྱུར། །སྐྱེས་བུ་གཅིག་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ནི། །མཐར་ཐུག་ཤེས་པ་ཡོད་པ་མིན། །དེ་ལྟར་འདི་ཡང་དག་ཙམ་ནི། །རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་སྨྲས་པ་ཡིན། །ཡང་ན་རང་མཚུངས་སེམས་ཅན་རྣམས། །རྣམ་དག་བློ་ནི་མི་རྨོངས་པའི། །དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་ངག །རྒྱལ་བའི་དུས་འདབ་ཀྱིས་ནི་སྨྲས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྲིད་པ་ཡི། །ཚད་མ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །གཞན་གྱིས་དེ་ལ་གནོད་པ་ཅན། །སྨྲ་བ་སྔར་ཡང་སྨྲས་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཡི་སྲིད་པ་བསྒྲུབ་པ་ནི། །གཞན་ནི་སྨྲ་བར་མ་བྱས་ན། །གནོད་པ་ཅན་བཙལ་བ་ཙམ་གྱིས། །དེ་ནི་སྲིད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །འདི་ལྟར་གནོད་པ་ཅན་མཐོང་ན། །སྒྲུབ་བྱེད་རབ་གསལ་མ་བྱས་ཀྱང༌། །ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེས། །དེ་ནི་སྲིད་པར་འགྱུར་བ་ན། །རིག་བྱེད་ཁོ་ན་རང་དབང་གིས། །ཆོས་ནི་མཚོན་ཞེས་ངེས་པ་འདི། །ཁྱེད་ཀྱིས་ངེས་པར་གྲུབ་འགྱུར་མིན། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་མ་འོངས་པའི། །ཤེས་བྱ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས། །ནུས་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ་ནི། །དུས་གསུམ་བརྟག་པ་ལས་བཤད་ཟིན། །ཡང་ན་རྣལ་འབྱོར་ནུས་བྱུང་བའི། །འདས་དང་མ་འོངས་ལྟར་གསལ་བ། །རྟགས་དང་ལུང་ལ་མ་ལྟོས་པའི། །ཡིད་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཡོད། །རང་བདག་སྣང་བ་རིགས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་རང་མཚན་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །གསལ་བར་སྣང་བ་མི་སླུའི་ཕྱིར། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་འདོད་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དབང་འདས་དོན་རྣམས་ནི། །དངོས་སུ་མཐོང་བ་ཉིད་ཡོད་ཡིན། །རྟག་པའི་ཚིག་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེས་ནི་ཅུང་ཟད་མཐོང་བ་མིན། །བློ་བཟངས་རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པ་ཡིས། །དབང་འདས་དོན་གྱི་རྣམ་ཤེས་ནི། །སྔར་བཤད་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བཤད། །བྱས་པའི་ལུང་གཞན་ལས་མ་ཡིན། །ཚད་མ་ཉིད་ནི་གྲུབ་དོན་དུ། །བྱས་པ་གང་དང་བྱེད་པོ་ལ། །ཐོག་མ་མེད་ཉིད་སྨྲས་པ་མིན། །གང་ཕྱིར་དེ་ཚད་མིན་ལའང་ འཇུག །འདི་ལྟར་མེད་པ་ལ་སོགས་དང༌། །དེ་བཞིན་དེ་ཚིག་རྣམས་དང་ནི། །རིག་བྱེད་དང་ནི་སྨྲ་བོ་རྣམས། །ཐོག་མེད་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་མིན། །ཚད་མ་ཉིད་ནི་གྲུབ་དོན་དུ། །མ་བྱས་ངག་དང་སྨྲ་པོ་ལ། །ཐོག་མ་མེད་ཉིད་གང་སྨྲས་དེ། །ཁོ་བོ་ལ་བཞིན་བཀག་པར་འགྱུར། །སྨྲ་པོ་བྱེ
Chinese
其他还有什么理由呢？ 如果用“补特伽罗自身”等论式， 确定没有能力， 用自身作为例子， 就会太过分。 这样，你确定了愚痴， 所有智者， 用你作为例子， 就会太过分地成为愚痴之人。 即使某一个补特伽罗， 也不是最终的知者。 因此，这仅仅是， 无理由地说出的。 或者，与自己相同的有情们， 以清净的、不愚痴的智慧， 作为主导，如此的语言， 由胜者的时节花瓣所说。 遍知存在， 正量广大的显示。 他人对它有害， 这样的说法之前也说过了。 它的存在之成立， 如果他人没有说， 仅仅寻找有害者， 它就会被理解为存在。 像这样，如果见到有害者， 即使没有清楚地阐明能立， 也会产生怀疑， 因为它会变成存在， 仅仅是明智的自主， 确定“法是象征”， 你确定能成立吗？ 瑜伽士们对未来的， 所知以现量， 如何有能力，那在， 三时观察中已经说过了。 或者，瑜伽能力产生的， 过去和未来一样清晰， 不依赖于相和圣教的， 意在瑜伽士那里有。 因为是自证显现的理智， 它是自相行境者， 因为清晰显现而不欺骗， 那也是想要现量。 因此，超胜的诸义， 确实是直接见到的。 因为没有常有的词语， 因此它没有稍微见到。 聪慧者们以能仁， 超胜义的识， 以前说过的比量来说。 不是由其他的造作圣教。 正量自身作为所成义， 对于所作和作者， 没有说无始。 因为它可以进入非量中。 像这样，无有等等， 以及那些词语， 明智者和说话者们， 即使无始也不是正量。 正量自身作为所成义， 对于非作的语言和说话者， 所说的无始， 会像对我一样被遮止。 说话者不同。
English
What other reasons are there? If by arguments such as "the person himself," It is determined that there is no ability, By making oneself an example, It would be too extreme. Thus, you have determined ignorance, All the wise, Using you as an example, It would be too extreme to become ignorant people. Even if some one person, Is not the ultimate knower. Therefore, this is just, Spoken without reason. Or, sentient beings like oneself, With pure, non-ignorant wisdom, As the dominant, such words, Spoken by the victorious one's seasonal petals. The omniscient exists, The extensive display of valid cognition. Others have harm to it, Such statements have been said before. The establishment of its existence, If others have not spoken, Just by searching for the harmful, It will be understood as existence. Like this, if the harmful is seen, Even if the establisher is not clearly explained, Doubt will arise, Because it will become existence, Just the autonomy of the wise, Determining that "dharma is a symbol," Can you determine that it is established? For the yogis, the future, The knowable is directly perceived, How is there ability, that is, It has been said in the examination of the three times. Or, the arising of yogic ability, As clear as the past and future, Not relying on signs and scriptures, The mind is with the yogi. Because it is the reason for self-awareness, It is the object of self-character, Because it appears clearly and does not deceive, That is also wanting direct perception. Therefore, the transcendent meanings, Are indeed directly seen. Because there are no permanent words, Therefore, it has not seen slightly. The wise ones, by the capable one, The consciousness of the transcendent meaning, Is explained by the inference previously spoken. Not by other fabricated scriptures. Valid cognition itself as the established meaning, For the made and the maker, It is not said to be without beginning. Because it can enter into the non-valid. Like this, non-existence and so on, And those words, The wise and the speakers, Even if without beginning, are not valid cognition. Valid cognition itself as the established meaning, For the unmade language and the speaker, What is said to be without beginning, Will be prevented like me. The speaker is different.
Tibetan
ད་པོ་དང་མཚུངས་ཏེ། །དེ་ལ་ལྟོས་ནས་རིག་བྱེད་རྣམས། །ཚད་མ་ཉིད་འགྱུར་དེས་བྱས་པའི། །བྱས་པས་དོན་ཤེས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །དེས་ན་རིག་བྱེད་ངག་རྣམས་ནི། །གཞན་དབང་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་མིན། །རང་གིས་ཆོས་ནི་མ་མཐོང་ཕྱིར། །སྨྲ་བོ་རྣམས་ལ་དེ་ཡོད་མིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་འདྲའི་སྨྲ་པོ་ལ། །ཐོག་མ་མེད་ཉིད་བརྟགས་པ་ན། །ཚད་མིན་གོ་འཕང་གནས་ཉིད་ཕྱིར། །མེད་པ་སོགས་ལས་ཁྱད་པར་མེད། །དེས་ན་ཁྱད་པར་མ་རྟོགས་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་འདིར་ནི་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཚད་མ་དང་ནི་ཚད་མ་མིན། །དེ་ལྟ་ཡིན་པས་ཐོག་མེད་མིན། །ཡང་ན་ཐུབ་དང་དེའི་གསུང་ལ། །ཁྱད་པར་འདི་ནི་ཡོད་པ་ཡིན། །གཉིས་མེད་ཆོས་ནི་གཟིགས་པ་དང༌། །བརྩེ་བའི་ངོ་བོས་གསུངས་པ་ཡིན། །གང་ལ་མངོན་མཐོའི་འགྲུབ་པ་དང༌། །ངེས་པར་ལེགས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །མཁས་རྣམས་ཀུན་གྱིས་དེ་འདྲ་སྟེ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་པ་ཡིན། །དེས་གསུངས་སྔགས་དང་རྣལ་འབྱོར་སོགས། །དམ་ཚིག་ཆོ་ག་བཞིན་བྱས་པས། །ཤེས་རབ་ནད་མེད་སྦྱོར་སོགས་ནི། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལའང་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །མ་ལུས་ཆོས་བདག་གཉིད་མཐོང་བ། །དེ་ཡིས་རབ་གསལ་མཛད་པ་ཡིས། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། །ཉོན་མོངས་ཚོགས་འདི་ལ་མེད་འགྱུར། །བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་ལྟ་ཅན། །ཡོད་པའི་སྟོབས་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར། །བདག་དང་བདག་འཛིན་ང་རྒྱལ་གྱིས། །ཉོན་མོངས་མ་ལུས་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཡོད་པར་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ནི། །བདག་མེད་ངེས་པར་མཐོང་བ་ཡིན། །གོམས་པས་བདག་ཉིད་འགྱུར་བ་ན། །དེ་ཡོད་པས་ནི་དེ་ཡང་ལྡོག །ཉོན་མོངས་ཕུང་པོ་དེའི་རྩ་ཅན། །རྒྱུ་མེད་པས་ན་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་མེད་པས་ན་དེ་རྒྱུ་ནི། །ཁྱེད་ལ་སླར་ཡང་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་གྲོལ་བ། །ཐར་པ་ཞེས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །དེས་ན་བདག་མེད་ལྟ་བ་ནི། །གཉིས་པ་མེད་པའི་ཞི་སྒོ་ཡིན། །མུ་ སྟེགས་ཐམས་ཅད་རྣམས་ཀྱང་ནི། །ང་རྒྱལ་ངེས་པར་ལོག་པ་ཡིས། །ཐར་པར་འདོད་དེ་བདག་ཡོད་པས། །ང་རྒྱལ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ནུས་པ་ཅན་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང༌། །ཡུལ་ནི་སུན་དབྱུང་མ་བྱས་ཕྱིར། །དེ་སུན་དབྱུང་པ་དངོས་མེད་ཀྱི། །གཞན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐལ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བདག་ནི་ཡོད་པ་ན། །བདག་མེད་ཅེས་དེ་ལྟར་རིགས་མིན། །དེ་ཉིད་རིགས་པར་ངེས་པར་ནི། །མྱ་ངན་འདས་འགྱུར་ཁྱེད་ཀྱི་བརྫུན། །དེ་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་གཞན་དག་ལ། །མི་དགེ་བཅུ་ནི་སྤངས་པ་ཡིས། །གལ་ཏེ་མངོན་མཐོའི་ཕྱོགས་ཙམ་ནི། །ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཆུང་ཐོབ་
Chinese
如同现在一样，依赖于它，吠陀等，因为是由他所作，所作能生起对意义的理解，所以吠陀的言辞等，并非由他者所控制的量，因为自己没有见到法，语者们没有那个，因此对于那样的语者，如果考察无始性，因为处于非量的地位，与无等没有差别，因此因为没有认识到差别，一切在此都变得相同，是量与非量，因为是那样所以不是无始。或者说，佛陀和他的言教，有这样的差别，见到无二之法，以慈悲的自性宣说，对于何者增上生的成就，以及必定善妙地成就，一切智者都说那样的，叫做佛法。他所说的咒语和瑜伽等，如仪轨般做了，智慧、无病、结合等，在现世法中也会生起。见到所有法的主宰之睡眠，由他彻底明示，是从坏聚见中产生的，烦恼的集合对此不会有。具有我与我所执持的见解，会进入存在的势力中，由我与我执的傲慢，一切烦恼都会产生。存在的对治是，必定见到无我，串习使自性转变时，因为有它，所以它也退转。烦恼蕴的那个根本，因为无因所以会灭尽，因为它灭尽，所以那个因，对你来说不会再次产生。从那之中彻底解脱，就说是解脱，因此无我见，是无二的寂静之门。一切外道们，也必定由傲慢的颠倒，想要解脱，但因为有我，所以傲慢不会退转，因为有能力、有因，并且没有驳斥对境，驳斥它是非实有的，否则会变成颠倒的过失。如果我是存在的，那么说无我就不合理，如果那确实是合理的，那么涅槃就是你的谎言。因此对于其他外道，如果舍弃十不善，如果仅仅是增上生的方面，获得非常大的或小的。
English
Just as it is now, relying on it, the Vedas, etc., become valid because they are made by him, and what is made generates understanding of meaning. Therefore, the words of the Vedas, etc., are not valid due to being controlled by others, because they themselves have not seen the Dharma, and the speakers do not have that. Therefore, for such speakers, if one examines beginninglessness, because they are in the position of non-validity, there is no difference from non-existence, etc. Therefore, because the difference is not recognized, everything here becomes the same, both valid and non-valid. Because it is so, it is not beginningless. Or rather, there is this difference between the Buddha and his teachings: he sees the non-dual Dharma and speaks with the nature of compassion. For whom the attainment of higher realms, and certainly the excellent attainment, all the wise ones say that is called Dharma. The mantras and yogas, etc., spoken by him, when performed according to the ritual, wisdom, health, union, etc., will arise even in this life. Seeing the sleep of the master of all Dharmas, by his complete clarification, it arises from the view of the perishable aggregate. This collection of afflictions will not exist for it. Those with the view of holding onto self and what belongs to self will enter into the power of existence. From the arrogance of self and self-grasping, all afflictions will arise. The antidote to viewing existence is certainly seeing no-self. When habit transforms the self-nature, because it exists, it also reverses. The root of that aggregate of afflictions, because it is without cause, will be extinguished. Because it is extinguished, that cause will not arise again for you. Complete liberation from that is said to be liberation. Therefore, the view of no-self is the gate of peace without duality. All the heretics also desire liberation by the reversal of arrogance, but because there is self, arrogance will not reverse, because there is ability, there is cause, and the object has not been refuted. Refuting it is non-existent, otherwise it will become an inverted fallacy. If the self exists, then it is not reasonable to say no-self. If that is indeed reasonable, then Nirvana is your lie. Therefore, for other heretics, if they abandon the ten non-virtues, if it is only the aspect of higher realms, they will obtain very large or small.