Tibetan
ས་སྐྱེས་ཕྲུ་གུ་འགའ་ཞིག་ཀྱང༌། །བཤད་པ་ལ་ལྟོས་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་མི་ཤེས་རྩ་བ་ནི། །འདི་ལ་འཇིག་པ་མི་སྲིད་དོ། །རྡོ་རྗེ་བས་ལྷག་རྟག་པ་ལ། །འཇིག་པ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོད། །མངོན་གསལ་གཞན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། །དེ་ནི་རྟག་པ་སྤངས་མིན་ནམ། །དེ་ཕྱིར་འདི་ལ་བསྲུང་བ་ནི། །བྲམ་ཟེ་རྣམས་ནི་དོན་མེད་བྱེད། །དེས་ན་དབང་འདས་དོན་མཐོང་བ། །ནང་གི་མུན་པའི་ཚོགས་འཇོམས་པ། །རིག་བྱེད་དོན་གྱིས་དབྱེ་ཤེས་དང༌། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་ཁས་བླང་གྱིས། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། རང་ལས་ཚད་མ་བརྟག་པ་སྟེ་ཉེ་ཤུ་རྩ་དགུ་པའོ།། །། དེ་ལྟར་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ནི། །རང་ལས་ཚད་མ་ཉིད་མི་གནས། །དབང་པོ་ལས་འདས་དོན་རིག་པའི། །སྐྱེས་བུ་གྲུབ་ཕྱིར་འབད་མི་དགོས། །གང་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ལས་ཀྱང་ནི། །རིག་བྱེད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གནས། །དེ་ནི་དབང་འདས་ཤེས་ཉིད་ནི། །དེ་ལས་དེ་ནི་ཚད་ཉིད་གྱུར། །གཞན་དུ་མི་ ཤེས་ཐེ་ཚོམ་དག །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་རྗེས་འབྲེལ་ཅན། །སྐྱེས་བུ་བྱེད་པོ་ཡིན་ན་འདི། །གཞན་བཞིན་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རོ། །མཐོ་རིས་མཆོད་སྤྱིན་སོགས་འབྲེལ་བ། །ཤེས་ནས་གང་གིས་དེ་བཤད་ཡིན། །གསལ་བར་དབང་འདས་ཤེས་པ་ཅན། །གཞན་གྱིས་དེ་ཡང་ཁས་བླང་དགོས། །འདིར་ནི་ཆོས་ཤེས་ཉིད་དགག་པ། །འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཡིན། །གཞན་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་ན་ཡང༌། །སྐྱེས་བུ་གང་གིས་གནོད་པར་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྒྲ་ཐམས་ཅད་དུ། །གནས་སྐབས་ལ་ལྟོས་འདོད་པ་ཡིན། །དེས་ན་སྐབས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །མེད་ན་ཁོ་བོ་ཅི་ཞིག་ཉམས། །དོན་ལ་མི་སྲིད་པའི་འབྲས་བུ། །ཅུང་ཟད་སྒྲ་ལའང་བརྟགས་པ་ཡིན། །དེར་གང་ཐམས་ཅད་སྒྲར་རྟོག་ན། །མིང་ཙམ་ཀུན་མཁྱེན་དེ་ཡིན་བླ། །འོན་ཏེ་སྐབས་ཀྱི་ཅུང་ཟད་ནི། །ཏིལ་མར་ཆུ་དང་མར་སོགས་གང༌། །ཐམས་ཅད་དེས་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ན། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཆུག་དགག་མི་བྱ། །ཡང་ན་དངོས་མེད་དངོས་རང་བཞིན། །འགྲོ་ཀུན་བརྗོད་པར་བྱས་པ་གང༌། །དེ་མདོར་བསྡུས་པས་ཀུན་མཁྱེན་པའི། །སྐྱེས་བུ་སུ་ཞིག་གིས་ནི་བཀག །དེ་ལྟར་ཤེས་བྱ་གཞལ་བྱ་ཉིད། །མདོར་བསྡུས་ནས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཉིད། །བརྟེན་ནས་གལ་ཏེ་ཀུན་མཁྱེན་ན། །དེ་སྤོང་སུ་ཞིག་ནུས་པ་ཡིན། །ཇི་སྙེད་དངོས་པོ་གང་དག་གིས། །ཐམས་ཅད་ཉིད་དུ་ངེས་བཟུང་ཡིན། །དེ་ཤེས་པས་ཀྱང་ཀུན་མཁྱེན་ན། །དེ་གཞུང་ཤེས་ཀུན་ཀུན་མཁྱེན་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཚད་མ་དྲུག་གིས་གང༌། །གཞལ་བྱ་དྲུག་ནི་རྟོགས་པར་བྱེད། །དེ་ཡང་མདོར་བསྡུས་པ
Chinese
有些从地上出生的孩子，也不需要依赖讲述。同样，对于无知的根源，毁灭是不可能的。对于比金刚更坚固的永恒，会有什么样的毁灭呢？如果说是其他的显现，那不就是舍弃了永恒吗？因此，对于这个，婆罗门们的守护是无意义的。因此，通达超越感官之义，摧毁内在的黑暗，通过理性的意义来区分知识，并且也承认作者。这是从《真实性之汇集》的偈颂中所出的，关于从自身检验量，即第二十九（品）。 如此，所有的量，都不存在于自身之中。为了证成通达超越感官之义的士夫，不需要努力。因为从士夫那里，理性本身就存在于量之中。那超越感官的知识，从那之中，那成为了量。否则，无知和怀疑，与颠倒和后续相关联。如果士夫是作者，那么这就像其他一样，不会成为量。天堂、祭祀等的关系，知道后是谁讲述的呢？清晰地具有超越感官的知识，其他人也必须承认。在此，驳斥了对法的知识本身，仅仅是必要的。即使其他人知道一切，哪个士夫会受到损害呢？所有人都希望所有的声音，依赖于某种情况。因此，如果通过情况了解一切，否则我会失去什么呢？对于实际上不可能的结果，也稍微检验了声音。在那里，如果将一切都视为声音，那么仅仅是名字的全知者就是愚蠢的。或者，情况的稍微，芝麻油、水和酥油等。如果通过那一切都是全知的，那就这样吧，不要否定。或者，无实和实性，所有众生所说的一切。如果通过那简要地概括了全知的，哪个士夫会否定呢？如此，所知和可量，即使简要地概括也是一切。依赖于此，如果是一切智者，谁能舍弃呢？有多少事物，被确定为一切。通过知道那，也是一切智者，那么知道那经典的一切都会变成一切智者。同样，通过六量，了知六种可量。那也简要地概括了
English
Some children born from the earth also do not need to rely on explanations. Likewise, for the root of ignorance, destruction is impossible. For that which is more permanent than a diamond, what kind of destruction could there be? If it is said to be another manifestation, then is that not abandoning permanence? Therefore, for this, the protection of the Brahmins is meaningless. Therefore, seeing the meaning beyond the senses, destroying the assembly of inner darkness, distinguishing knowledge through the meaning of reason, and also acknowledging the agent. This is from the verses of the "Compilation of Truth," examining the validity from oneself, which is the twenty-ninth (chapter). Thus, all valid cognitions do not reside in themselves. To establish a person who knows the meaning beyond the senses, there is no need to strive. Because from the person, reason itself exists as a valid cognition. That knowledge beyond the senses, from that, that becomes valid. Otherwise, ignorance and doubt are connected with perversion and consequence. If the person is the agent, then this, like others, will not become valid. The connection of heaven, offerings, etc., having known, who has spoken of it? Clearly possessing knowledge beyond the senses, others must also acknowledge that. Here, the negation of the knowledge of Dharma itself is merely necessary. Even if others know everything, which person will be harmed? Everyone wants all sounds to depend on some situation. Therefore, if one knows everything through the situation, otherwise what will I lose? For results that are actually impossible, the sound is also slightly examined. There, if one considers everything as sound, then merely the name of omniscient is foolish. Or, a little of the situation, sesame oil, water, and ghee, etc. If through all that one is omniscient, then let it be so, do not deny it. Or, non-existence and the nature of existence, whatever all beings have spoken. If through that one briefly summarizes omniscience, which person would deny it? Thus, knowable and measurable, even briefly summarizing is everything. Relying on this, if one is omniscient, who can abandon it? How many things are determined as everything. By knowing that, one is also omniscient, then knowing all those scriptures will become omniscient. Likewise, through the six valid cognitions, one understands the six measurable objects. That is also briefly summarized.
Tibetan
ར་ཀུན་མཁྱེན། །འགའ་ནི་སུ་ཞིག་འདོད་པ་མིན། །ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་དོན་ཐམས་ཅད། །ཡོངས་སུ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ། །གང་ཞིག་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེ། །རྟོག་དེ་དོན་མེད་ལོག་པ་ཡིན། །ལུས་ནི་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ཡིན། །རྡུལ་ཕྲན་ཇི་སྙེད་ཡོད་རྣམས་སམ། །སྐྲ་དང་བ་སྤུ་གང་དག་ཡོད། །དེ་དག་ཤེས་པར་སུས་ནུས་འོས། །མ་ལུས་ཡན་ལག་དང་གསལ་བའི། །རྒྱས་པར་ཤེས་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ན། །བྱ་རོག་སོ་ནི་རྟོག་པ་བཞིན། །བྱས་ཀྱང་དོན་མེད་པ་རུ་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་མིག་གིས་དངོས་པོ་ནི། །ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པ་ འབྲས་མེད་ཡིན། །ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཉིད། །དམ་བཅའ་དེ་བཞིན་འབྲས་མེད་འགྱུར། །རང་ཆོས་ཆོས་མིན་ཙམ་ཤེས་པ། །སྒྲུབ་དང་དགག་བྱེད་ཡོད་པ་ན། །དེས་བསྟན་ལུང་ནི་བླང་བྱ་དང༌། །དོར་བྱ་ཉིད་ནི་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །དེ་ལ་འགྲོ་ཀུན་པྲ་བ་ཡི། །དབྱེ་བ་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྒྲུབ་ན། །གཞུང་རྩོད་དག་ལ་རྩོད་པ་ཡིན། །གནས་མིན་འཇིག་རྟེན་ཉོན་མོངས་འགྱུར། །འཇལ་བར་བྱེད་པོ་ཀུན་འབྲེལ་པའི། །མངོན་སུམ་སོགས་ནི་དགག་བྱས་ཕྱིར། །སྡིག་པ་དང་ནི་བསོད་ནམས་དག །ལུང་ཉིད་འབའ་ཞིག་གིས་རྟོགས་འགྱུར། །དཔྱོད་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ནི། །དེ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ནའང་སླར། །ཀུན་མཁྱེན་སྤོང་བའི་འབད་པ་གང༌། །དེ་ནི་ཤི་བ་གསོད་པར་ཟད། །རྩ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་པ་ཉམས་འགྱུར་ན། །ཀུན་མཁྱེན་སྐྱེས་བུར་གང་སྨྲས་པ། །དེ་ནི་ཕུབ་མ་རྡུང་བྱེད་འདྲ། །དངོས་སུ་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཕྱིར། །གང་ལ་མི་གཙང་ཁུ་བ་སོགས། །རང་རིག་པར་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་སུ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །སངས་རྒྱས་པ་སོགས་དག་གི་ནི། །རིག་བྱེད་ཉེ་རིག་བྱེད་ཡན་ལག །ཉིང་ལག་སོགས་དོན་རྟོགས་སྣང་མིན། །དེ་ལ་ཀུན་མཁྱེན་ཇི་ལྟར་ཡོད། །གལ་ཏེ་རང་གཞུང་མ་བསྟན་ཀྱང༌། །རང་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ཤེས་འདོད་ན། །རང་གིས་སྙན་ངག་རྩོམ་པ་ཡིན། །སྙན་ངག་མཁས་ཀུན་ཀུན་མཁྱེན་འགྱུར། །འགལ་བའི་དོན་ནི་སྟོན་བྱེད་ཅན། །ཀུན་མཁྱེན་མང་པོ་ཡོད་པ་ན། །ཀུན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པ་ཡིས། །གཅིག་པུར་སུ་ཞིག་ངེས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བདེ་གཤེགས་ཀུན་མཁྱེན་ན། །སེར་སྐྱ་མིན་ཞེས་ཚད་མ་ཅི། །འོན་ཏེ་གཉིས་ཀའང་ཀུན་མཁྱེན་ན། །དེ་གཞུང་མི་མཐུན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རྒྱལ་བ་སངས་རྒྱས་སོགས་སེམས་ཅན། །བདེན་པར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རྩི་སོགས་ཕྱོགས་རེ་ཤེས་པ་ལ།། ཁྱད་པར་ངེས་པར་གཟུང་དུ་མེད། །རང་ཕྱོགས་དགའ་བ་ཙམ་གྱིས་
Chinese
如是全知。有些是谁也不想要的。以特殊的方式，所有的事情，完全现量地见到。如果有人去理解它，那么这种理解是无意义且错误的。身体是唯一的一个。有多少微尘存在，或者头发和体毛有多少，谁能知道这些呢？如果去论证完全、完整和清晰的广博知识，就像乌鸦的牙齿一样，即使做了也会变得无意义。就像眼睛理解事物一样，所有人都理解是无意义的。完全现量地见到一切，这样的誓言同样会变得无意义。仅仅知道自己的法和非法，如果存在证实和否定的行为，那么为了充分证实他所揭示的经文是应该接受的，以及应该抛弃的，对于他来说，如果去论证所有众生的类别都是被了解的，那么这就是在论辩经文。不是处所，世界会变得混乱。因为所有衡量者相关的现量等都被否定了，罪恶和功德，仅仅通过经文才能理解。即使仅仅通过思辨者的立场成立，但仍然，抛弃全知的努力，那就像杀死死人一样徒劳。因为没有根基，如果对法性的了解退化，那么所说的全知者，就像敲打气球一样。因为实际上是现量见到的，对于其中的不净精液等，会变成自证的过失。那么谁会去论证它呢？佛陀等的，认识作用、近认识作用、分支、支分等，不是理解意义的显现。那么，对于他们来说，怎么会有全知呢？如果即使不阐述自己的宗义，也想要自己理解意义，那就是自己在创作诗歌。所有精通诗歌的人都会变成全知者。具有揭示矛盾意义的，如果存在许多全知者，因为所有人的理由都相同，那么谁会被确定为唯一呢？如果善逝是全知的，那么有什么量可以证明他不是数论外道呢？或者，如果两者都是全知的，那么他们的宗义怎么会不一致呢？胜者佛陀等有情，所有说真话的人，对于了解树木等局部方面，没有必要特别执取。仅仅因为喜欢自己的宗派
English
Thus is omniscience. Some are not wanted by anyone. In a special way, all things are seen completely and directly. If someone goes to understand it, then that understanding is meaningless and wrong. The body is the only one. How many atoms exist, or how much hair and body hair there is, who can know these? If one were to argue for complete, whole, and clear vast knowledge, it would be like a crow's tooth, even if done, it would become meaningless. Just as the eye understands things, everyone understanding is meaningless. The vow to see everything completely and directly will also become meaningless. Merely knowing one's own dharma and non-dharma, if there are acts of proving and negating, then in order to fully prove that the scriptures he reveals are to be accepted and what is to be discarded, for him, if one were to argue that the categories of all beings are understood, then this is arguing about the scriptures. Not a place, the world will become chaotic. Because all measurers related to direct perception, etc., are negated, sins and merits can only be understood through the scriptures alone. Even if the position of the speculators is established by that alone, but still, the effort to abandon omniscience, that is as futile as killing a dead person. Because there is no foundation, if the understanding of the nature of dharma degenerates, then the so-called omniscient being is like hitting a balloon. Because it is actually seen directly, for the impure semen, etc., within it, it will become a fault of self-awareness. Then who would argue for it? The cognitive function, near cognitive function, branches, sub-branches, etc., of the Buddhas, etc., are not manifestations of understanding meaning. Then, how can there be omniscience for them? If even without explaining one's own tenets, one wants to understand the meaning oneself, that is creating poetry oneself. All those skilled in poetry will become omniscient. Having the ability to reveal contradictory meanings, if there are many omniscient beings, because the reasons for everyone are the same, then who will be determined as the only one? If the Sugata is omniscient, then what measure can prove that he is not a Samkhya heretic? Or, if both are omniscient, then how can their tenets be inconsistent? Victorious Buddhas and other sentient beings, all those who speak the truth, for understanding local aspects such as trees, there is no need to particularly grasp. Just because one likes one's own sect