Tibetan
ཞེས་བྱ་བའི་འདི་ནི་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱས་པས་ བྷཊྚའི་ས་བརྗོད་པའི་མིག་གི་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ན། ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་དང་འཁྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཞེས་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་ཤིང༌། རྟོགས་པ་དང་འཁྲུལ་པ་དག་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་དོན་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་སྟེ། དོན་ཡང་གཟུང་བྱ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་རྒྱུའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཤེས་ལ་རྣམ་པ་ནི། འཇོག་པར་ནུས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ལ། །གཟུང་བར་རིག་པ་ཤེས་པས་རིག །ཅེས་སོ། །རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་དོན་མེད་པར་བག་ཆགས་ཙམ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེས་པས་ནི་ཇི་ལྟར་དོན་གྱི་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དང་ལྷན་ཅིག་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་མེད་པར་འབྱུང་བ་དེ་དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་དོན་ལ་ཉེ་བར་སྐྱེ་ན། དེའི་ཚེ་དེས་ཀྱང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་མཐོང་ལ། དེའི་ཕྱིར་ལོང་བས་ཀྱང་གཟུགས་མཐོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་བློ་ལས་ནི་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་དོན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་གང་ཕ་རོལ་པོས་བརྗོད་པའི། །སྒྲ་ཡི་རྗེས་འགྲོ་ལས་གཞན་གང༌། །རྟོགས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་མིན། །ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲ་དང་ནི། །རྗེས་སུ་ལྡན་པ་ཁོ་ནར་སྣང༌། །ཞེས་པ་དེ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི། མདུན་ན་ཡོད་པའི་བུམ་པ་བརྗོད་བཞིན་པ་ན། །དེ་དང་ཉེ་བ་ན་ཡོད་པའི་སའི་མཐིལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་དེའི་ཚེ་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་ཉིད་ཅིག་ཅར་མེད། །ཅེས་པའི་རིགས་པ་ལས་སོ། །འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །འཁྲུལ་པའི་དོན་བྱ་བ་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་བརྗོད་ཅིང༌། དོན་བྱ་བ་ནུས་པ་ཡང་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པར་ངེས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིན་ ཅི་ལོ
Chinese
此即所谓之所见也。既然已经阐明了幼儿等之识乃是分别，并且已经证实了由婆吒（藏文：བྷཊྚ，梵文天城体：भट्ट，梵文罗马拟音：Bhaṭṭa，汉语字面意思：婆吒）所说的眼识是与分别同在的，那么，又为何将了知和错乱自性的识视为非现量呢？并非如此，因为能够现量地显现事物自性的识，被称为现量，这是众所周知的。而了知和错乱并不能够显现事物的自性。因此，了知事物之识是事物的果，事物也是所取，因此是识之因。如是所说：识之相，唯有能立之因，以识了知所取。如是。分别之识，由于无有事物，仅从习气而生，又如何能成为事物的果呢？因为与事物不具有随行和相违的特性。凡是无有某事物而产生的，就不是该事物的果，否则将会过于宽泛。如果分别之识靠近事物而生起，那么，它也应该能够见到瓶子等事物。因此，将会推导出盲人也能够见到色法，这是不可能的。因此说：从声音产生的智慧，由于不能像现量一样显现事物，因此分别之识不具有显现事物之能力。这驳斥了对方所说的：除了随声之外，还有什么在世间不存在呢？一切的知识都只是与声音相伴随而显现。如是。当正在说面前的瓶子时，对于靠近它的地面等的知识，是脱离言语而体验的。因此，那时也不存在随声的情况。从“分别本身并非同时存在”的理证可知。错乱之识也不能够显现事物，因为错乱之识颠倒地描述了能够实现事物作用的事物。而能够实现事物作用的事物，是事物自身的体性，在处所、时间和形态上是确定的，而其颠倒
English
This is what is seen. Since it has been clarified that the consciousness of young children, etc., is indeed conceptualization, and it has been proven that the eye consciousness, as stated by Bhaṭṭa, is indeed accompanied by conceptualization, then why would the consciousness of the nature of understanding and delusion be considered non-perception? It is not so, because the consciousness that can manifestly reveal the nature of things is known to all as perception. However, understanding and delusion are not capable of manifesting the self-nature of things. Therefore, the consciousness that apprehends things is the result of things, and things are also the object to be grasped, therefore it is the cause of consciousness. As it is said: The aspect of consciousness is only the cause that can establish. The object to be grasped is known by consciousness. Thus. Conceptual consciousness, since it arises only from habit without any object, how can it become the result of things? Because it does not have the characteristics of following and contradicting things. Whatever arises without something is not the result of that thing, otherwise it would be too broad. If conceptual consciousness arises close to things, then it should also be able to see things like vases. Therefore, it would be deduced that even the blind can see form, which is impossible. Therefore, it is said: The wisdom arising from sound does not manifest things like perception, therefore conceptual consciousness does not have the ability to manifest things. This refutes what the opponent said: Besides following sound, what else does not exist in the world? All knowledge only appears to accompany sound. Thus. When the vase in front is being spoken of, the knowledge of the ground, etc., near it is experienced without words. Therefore, there is no following of sound at that time. It can be known from the reasoning that "conceptualization itself does not exist simultaneously." Delusional consciousness also cannot manifest things, because delusional consciousness describes the things that can realize the function of things in a reversed way. And the things that can realize the function of things are the nature of the things themselves, which are definite in place, time, and form, and their reversal
Tibetan
ག་ཏུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་ཇི་ལྟར་མངོན་དུ་བྱེད། སློབ་དཔོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ། རབ་རིབ་དང་མྱུར་དུ་བསྐོར་བ་དང་གྲུར་ཞུགས་པའི་འཁྲུལ་པ་ལ་སོགས་པས། འཁྲུལ་པ་མ་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་མོ་ཞེས་སོ། །འདིས་ནི་ལིང་ཏོག་ཅན་ལ་དུང་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དང༌། མགལ་མེ་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དང༌། འགྲོ་བཞིན་པའི་གྲུ་ལ་གནས་པའི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་གཡོ་བར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དང༌། ལུས་ཀྱི་གནད་མཚོན་གྱིས་བཅོམ་པའི་ག་བ་འབར་བ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དེ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་ལས་དངོས་པོ་ཐོབ་ཅེ་ན། དེ་ལས་དངོས་པོ་ཐོབ་པ་མིན་གྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་ཤེས་པ་གཞན་ཁོ་ན་ལས་སོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གོ །དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་དང་རང་རིག་པའི་རྣམ་འབྱོར་བའི་ཤེས་པའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་ཤིང་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་དམིགས་པ་ནི་དབང་པོ་ནི་མངོན་སུམ་མོ། །དེ་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྒྲའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །སྣའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དྲིའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །ལྕེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རོའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རེག་བྱའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་སྟེ། དཔེར་ན་རྔའི་སྒྲ་དང་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །མངོན་སུམ་འདི་ཡང་གང་ལ་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་སྟེ། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །རང་གི་ཡུལ་གྱི་དེ་མ་ཐག་པའི་ཡུལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་པའོ། །རང་གི་སྒྲ་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པར་དགོངས་ཤིང༌། རང་གི་ཡུལ་ནི་ཡུལ་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་གི་ཡུལ་གྱི་དེ་མ་ཐག་པ་ནི་རང་ཡུལ་དེ་མ་ ཐག་པ་སྟེ། དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ལས་གཞན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པའོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དེ་དང་ཚོགས་ནས། ཉེ་བར་ལེན་པ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མིང་ཅན་གྱི་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་
Chinese
在何处显现的错觉的知识是如何显现的？ 导师说了什么？ 通过眼花缭乱、快速旋转和乘船的错觉等，没有产生错觉的知识是现量。 这说明对于有眼翳的人来说，将白色海螺看成黄色海螺的知识，以及旋转火把等时，将之看成轮子等的知识，以及在行驶的船上，将树木等看成摇动的知识，以及身体要害被箭射中后，将之看成燃烧着的知识等，这些知识不是现量。 那么，如果这些知识不是现量，如何从中获得事物呢？ 不是从中获得事物，那么是什么呢？ 有些人说是从其他的知识中获得。 那就是四种：根识，意识和自证的瑜伽士的知识。 依靠眼等根而生起，并且缘于外境的色等五境，这是根现量。 其中，眼识的对境是色。 耳识的对境是声。 鼻识的对境是香。 舌识的对境是味。 身识的对境是触。 称为根现量的理由是，它是非共同的因，例如鼓的声音和大麦的幼苗等。 这种现量，对于谁能生起与其自身和随后相符的分别念，对于他来说就是量，因为这是就名言量的角度而言的。 自身对境的紧接着的对境，与对境一同作用的根识，由相似的紧接着的因所生起，这就是意识。 自身的声音是指根识，自身对境是指外境的瓶子等。 自身对境的紧接着的是指自身对境的紧接着的，也就是根识的对境之外的瓶子等的第二个刹那。 与一同作用的那个集合，亲近地取，与根识相似的那个紧接着的因所生的有名称的，那就是意识现量。
English
How does the deluded knowledge that appears somewhere manifest? What did the teacher say? Through illusions such as dazzlement, rapid spinning, and being on a boat, the knowledge that does not generate illusion is direct perception. This explains that for a person with cataracts, the knowledge of seeing a white conch as yellow, and when spinning a torch, the knowledge of seeing it as a wheel, and on a moving boat, the knowledge of perceiving trees as swaying, and when a vital point of the body is struck by an arrow, the knowledge of seeing it as burning, these are not direct perception. So, if this knowledge is not direct perception, how is an object obtained from it? An object is not obtained from it, so what is it? Some say it is obtained from other knowledge. That is of four types: sense consciousness, mind, and the knowledge of self-aware yogis. Relying on the senses such as the eye, and focusing on the five external objects such as form, this is sense direct perception. Among them, the object of eye consciousness is form. The object of ear consciousness is sound. The object of nose consciousness is smell. The object of tongue consciousness is taste. The object of body consciousness is touch. The reason for calling it sense direct perception is that it is a non-common cause, like the sound of a drum and a barley sprout. This direct perception, for whomever it generates a conceptual thought that agrees with itself and subsequently, for him it is a valid cognition, because this is from the perspective of nominal valid cognition. The immediately preceding object of one's own object, the sense consciousness that acts together with the object, generated by the similar immediately preceding cause, that is mind consciousness. One's own sound refers to sense consciousness, and one's own object refers to external objects such as a vase. The immediately preceding of one's own object refers to the immediately preceding of one's own object, which is the second moment of the vase etc. other than the object of sense consciousness. Gathering with that which acts together, closely taking, that which is similar to sense consciousness, generated by that immediately preceding cause, that which has a name, that is mind direct perception.