Tibetan
གའ་ཞིག་སྨྲ་སྟེ། ལུས་དང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ ཡང་རང་རིག་པའོ་ཞེས་པས་ན་ཅི་ཞིག་གི་ཡང་གཟུང་པ་འམ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྟགས་པས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་བདེན་པའོ་ཞེས་སོ། །གཞན་རྣམས་ནི་རྣམ་པའི་རྙོག་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་ཤེས་དག་པ་ལྟ་བུ། །སྟོན་ཀ་དྲི་མ་མེད་པའི་ཉིན་ཕྱེད་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་སེམས་པར་བྱེད་དེ་རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་མ་རིག་པས་བསྟན་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་པས་གང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འཛིན་པ་པོ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་ནི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་རིགས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་པའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་བརྗོད་ཅིང༌། འདི་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་འཐད་པ་ཡན་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་པའམ་དུ་མ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་སྔར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་པ། །དེ་ཡང་མཁས་རྣམས་མི་འདོད་དོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང༌། །བྲལ་ཕྱིར་ན་མཁའི་ཆུ་སྐྱེས་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གྲགས་པའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་གསུངས་པ། གང་གིས་དངོས་པོ་རྣམས་དཔྱད་ན། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་དེ་དངོས་མེད། །གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་རྣམས་ན། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱན་མཛད་པས་ཀྱང་གསུངས་པ། གང་ཚེ་འདིར་ནི་རྣམ་རྟོག་དང༌། །གཞན་གྱི་འང་ཚད་མ་ཉིད་མེད་པ། །དེ་ཚེ་གཞིགས་པར་གྱུར་པ་ན་འང༌། །ཀུན་ལ་དགག་པར་བྱ་བ་ཅི། །སང་དང་རྨི་ལམ་སོགས་དབྱེ་བའམ། །དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད་མིན་ཉིད། །ཀུན་ལ་མཉམ་པར་མཐོང་རྣམས་ལ། །དབྱེ་བ་སྣང་བ་མིན་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །སྦྱོར་བ་ནི་འདི་ལྟར་བྱ་སྟེ། །གང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་པདྨ་ བཞིན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །རེ་ཞིག་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བཞིན་དུ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མི་རུང་བ་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་ཐ་སྙད་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་སྨྲ་བས་ཤེས་པས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཕྱི་རོལ་དུ་ཡོད་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ནང་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རགས་པ་གཅིག་གམ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་མའི་ངོ་བོ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་འདི་ཡང་གལ་ཏེ་རགས་པ་གཅིག་གམ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་ཐ་དད་པ་དུ་མ་ཡིན་ན། དབུ་མ་རྒྱན་དུ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་བོ་དྷི་སྟྭ་ཡིས། །ཅི་སྟེ་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་དུ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་ལེན་ན། །དེ་ཚེ་རྡུལ་ཕྲན་འདྲར་གྱུར་པའི། །དཔྱད་པ་འདི་ལས་བཟློག་པར་དཀའ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་ལྟར་ན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱོགས་ལ་འབྱུང་བའི་སུན་འབྱིན་པ་གདོན་པར་མི་ནུས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་གིས་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སུན་འབྱིན་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཅན་ཡི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ཡང་སྙིང་པོ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་གཟུགས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་འདི་ཁོ་ན་ནི་གཟུགས་ཅན་ནི་ཞེས་པའོ། །ཛ་གཏྟ་ལའི་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་ཐར་པའི་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་སྦས་པས་སྦྱར་བའི་རྟོག་གེའི་སྐད་དུ། གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྟོག་གེའི་སྐད་འདི་བྱས་ནས་ནི། །བདག་གིས་བསོད་ནམས་གང་བསགས་པ། །བསོད་ནམས་དེ་ཡིས་འགྲོ་བ་འདི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ལྷག་བགྲོད་ཤོག །རྟོག་གེའི་སྐད་རྫོགས་སོ།། །།ཚུལ་འདི་ནི་གང་ཟག་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་དང་ཕྱིའི་གཞུང་ལུགས་དུ་མ་རྣམས་ལ་བྲོའི་སྣང་བ་ཆེར་རྒྱས་པ་སྒྲ་བསྒྱུར་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དབང་དགེ་ སློང་དཔལ་ལྡན་བློ་གྲོས་བརྟན་པས་པཎྜི་ཏ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།། །།འདིས་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་ཕན་པར་གྱུར་ཅིག ། རྟོག་གེའི་སྐད། ཐར་པའི་འབྱུང་གནས་སྦས་པ།
Chinese
再说，身体和一切处所的事物被普遍认为是唯识，而且，那也是自证。因此，没有任何东西是被抓住或执着的。通过考察，就会对所抓和能抓的事物产生虚构。因此，与普遍虚构的所抓和能抓的事物分离的识是真实的。其他，如远离一切相的杂染的清净智慧，如同秋季无垢的午间天空，被认为是事物性的识。然而，这些相只是由无明所显示的完全不真实。因此，所谓的所抓根本不存在。由于在任何情况下它都不存在，所以依赖于它的能识者也不存在。中观派的观点是，识在胜义谛中也不存在，因为它无法被分析。世间常说自性理是胜义谛，但对此进行分析时，没有任何自性是合理的，因为之前已经说过对一或多的分析。如是说：识在胜义谛中，智者也不认可，因为它远离一和多的自性，就像虚空中的莲花。具称论师也说：谁分析事物，那事物当下就不存在。因为在那些事物中，不存在一和多的自性。同样，庄严论师也说：当这里没有分别念，也没有其他的量，那时，在被观察时，有什么需要对一切进行驳斥呢？区分昨天和梦境等，或者在胜义谛中是否存在，对于那些平等看待一切的人来说，区分的显现是不存在的。连接应该这样做：凡是不变成一和多的自性的东西，在胜义谛中就不存在，例如虚空中的莲花。识也不是一和多的自性，这是周遍无可见。暂时，理由不是不成立的，因为...
English
Furthermore, it is said that what is widely known as the objects of all bodies and places is only consciousness, and that is also self-awareness. Therefore, nothing is grasped or clung to. Through examination, fabrications arise regarding the objects of what is grasped and what grasps. Therefore, the consciousness that is separate from the objects of what is grasped and what grasps, which are universally fabricated, is true. Others, such as pure wisdom that is free from all stains of appearances, like the autumn sky at midday without impurities, are thought to be consciousness with substance. However, these appearances are only clearly shown by ignorance to be completely untrue. Therefore, what is called the grasped simply does not exist. Since it does not exist in any way, the grasper of consciousness that relies on it also does not exist. The view of the Madhyamikas is that consciousness also does not exist in the ultimate truth, because it cannot be analyzed. It is commonly said in the world that the nature of reason is the ultimate truth, but when this is analyzed, no nature is reasonable, because the analysis of one or many has been mentioned before. As it is said: Consciousness in the ultimate truth, the wise also do not accept, because it is free from the nature of one and many, like a lotus in the sky. The Venerable Dignāga also said: Whoever analyzes objects, that object does not exist at that moment. Because in those objects, there is no nature of one and many. Similarly, the Ornament Maker also said: When here there is no conceptual thought, and there is no other valid cognition, then, when being examined, what is there to refute in everything? Distinguishing between tomorrow and dreams, etc., or whether it exists in the ultimate truth, for those who see everything equally, the appearance of distinction does not exist. The connection should be made like this: Whatever does not become the nature of one and many does not exist in the ultimate truth, for example, a lotus in the sky. Consciousness is also not the nature of one and many, this is the pervasive non-apprehension. For the time being, the reason is not unestablished, because...
Chinese
因为对于具有形象的知识来说，像外境一样，不可能具有一和多的自性，这是完全清楚的。对于谁来说，世间上以外境为名言的，那仅仅是具有形象的知识。因此，对外境存在造成损害的，那也同样对内境存在造成损害。因为粗大的一或者极微小的多的体性也是不合理的。如果成为了能识自性的形象，如果是粗大的一或者极微小的各别众多，那么在《中观庄严论》中，大自在菩提萨埵说：如果按照形象的数量，承认有能识，那么那时就难以避免与微尘相同的分析。如是说。两种形象都是如此，也无法消除对外境方面产生的责难。因为，凭借什么它存在才能存在，能识不是以外境事物为理由的责难，说有色以有理由的损害不是无色，不是能识的自性，这也是没有意义的。因为对于具有形象的本身来说，能识也是有色的，因为对于境具有形象显现的，这仅仅是有色。扎嘎达拉大寺的大学者比丘解脱生藏所著的论理之声中，断除其他随行分别圆满。写完这论理之声后，我所积累的任何福德，愿以此福德，使此有情众生，超越而证得佛果。论理之声圆满。此理是依靠圣者们的恩德，对于内外诸多经论，大增趣味之显现，翻译师僧人吉祥慧固，不依赖班智达，自己翻译校对而定。愿此利益无量众生！ 论理之声，解脱生藏著。
English
Because for knowledge with form, like external objects, it is impossible to have the nature of one and many, this is completely clear. For whom, in the world, what is termed as external objects, that is merely knowledge with form. Therefore, whatever harms the existence of external objects, that also harms the existence of internal objects. Because the nature of a coarse one or extremely small many is also unreasonable. If the form that has become the nature of consciousness, if it is a coarse one or extremely small separate many, then in the Ornament of the Middle Way, the great sovereign Bodhisattva said: If according to the number of forms, consciousness is admitted, then at that time it is difficult to avoid the analysis similar to dust particles. Thus it is said. In both cases, it is also impossible to eliminate the accusations arising on the side of external objects. Because, by what it exists can exist, consciousness is not an accusation with the reason of external objects, saying that what has color with the reason of harm is not without color, is not the nature of consciousness, this is also meaningless. Because for the very nature of having form, consciousness is also colored, because for the object having the appearance of form, this is merely colored. In the Voice of Logic composed by the great scholar Bhikshu Tharpa Jungne (Liberation Source Hidden) of Jagaddala Great Monastery, the complete severance of following others' inferences is complete. After writing this Voice of Logic, whatever merit I have accumulated, may this merit cause this sentient being to transcend and attain Buddhahood. The Voice of Logic is complete. This principle is based on the kindness of holy beings, for many internal and external scriptures, the appearance of greatly increasing interest, the translator monk Palden Lodro Tendar (Glorious Wisdom Steadfast), without relying on a Pandit, translated and proofread himself and determined it. May this benefit immeasurable beings! The Voice of Logic, by Tharpa Jungne (Liberation Source Hidden).