Tibetan
སྣང་བའི་ཆོས་ཇི་ལྟར་རགས་པ་ཡིན་ཞེས་ཆོས་མཆོག་གི་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་དོན་ནི་འདི་ཁོ་ནའོ། །དོན་རང་གི་ངོ་བོར་མྱོང་བ་ནི་མེད་དེ། དོན་མྱོང་བ་ནི་བརྟགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚིག་ལས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་འདི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདི་ཁོ་ན་རགས་པའི་སྣང་བའོ་ཞེས་སྐྱོན་མེད་དོ། །གང་ཡང་བྱེ་བྲག་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་རྣམས་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་དངོས་སུ་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ཡིན་ཞིང༌། མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལ་རང་གི་རྣམ་པ་གཏོང་བར་འཇུག་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་དབུས་ན་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཅིག་གྲུབ་པ་ པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འོག་དང་སྟེང་དང་ཕྱོགས་བཞི་རྣམས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གནས་པའི་ངེས་པས་ཆ་ཤས་དྲུག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འདིའི་རང་བཞིན་ཤར་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཉེ་བ་དེ་ཁོ་ན་ནུབ་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཉེ་བར་འཐད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཤར་མ་དང་ཉེ་བའི་རང་བཞིན་དེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནུབ་མ་རྟོགས་པས་གལ་ཏེ་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ། །ཉེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཡང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཙམ་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་མཐའ་འདི་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ལས་ཀྱང་གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་འདི་སོ་སོར་སྣང་བཞིན་པ་འདི་རེ་ཞིག་གཅིག་ཏུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་མ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ཤས་ལས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་འདི་ཆ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན། ཅི་སྟེ་ཆ་ཤས་མེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་སྦྱར་བའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འབྱར་བའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་ཡུལ་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་གོང་བུ་ཐམས་ཅད་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །རི་བོ་ཡང་སྟེ། ས་གཞི་ཡང་ངོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེའི་གདོན་མི་ཟ་བ་དག་གི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་འདི་དག་གི་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་འོག་དང་སྟེང་དང་ལྷོ་དང་བྱང་གི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་ཉེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཐ་དད་པའོ་ཞེས་པས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་ཤས་དྲུག་པ་ཉིད་རིགས་པའི་སྟོབས་ལས
Chinese
显现之法如何粗大？法上师如是说。于此，意义唯此。意义于自性中体验是不存在的，体验意义则会成为考察的对象。从这些话语中可知。因此，凡是这些蓝色等各自显现，普遍存在于不同境之中的体验，这才是粗大的显现，没有过失。还有，胜论派所主张的构成物质的极微，在胜论派的观点中是真实显现的对境，而在经部宗的观点中，是舍弃自相而存在的。这些在瑜伽行派的观点中是不成立的。绝对不可能成立一个位于中央的极微，因为必须认定在其下、上、以及四方都有极微存在，因此会变成具有六个部分。凡是此物的自性接近于东方的极微，就不可能同时接近于西方的极微，因为这样它们就会获得同一境。如此，如果极微东方的近处自性被极微西方所认知而发生变化，那么它也会变成那样。即使没有接近，仅仅是朝向显现的方向也只是一个极端，那样的话，聚合物也会变成只有极微那么大。或者，这种分析是这样的：凡是这些各自显现的事物，暂时不可能是一个，因为这是紧接着要说的分析。也不可能是多个，因为无法从极微的部分中找到极微。如此，如果它是有部分的，那么如何成为极微？如果它是没有部分的，那么与它结合的极微们也会因为完全结合而相互之间不会有不同的境，这样所有的聚合物都会变成只有极微那么大。山也是，大地也是，所以必须承认它们的不可分离的自性是不同的。正如这些的性质一样，下、上、南、北的极微以及接近它们的那些极微的性质也是不同的，因此，极微具有六个部分是理所当然的。
English
How do manifest phenomena become coarse? The master of Dharma said so. In this, the meaning is only this. There is no experience of meaning in its own nature, experiencing meaning becomes an object of investigation. It is known from these words. Therefore, whatever appears separately, such as blue, and the experience of being pervasive in different realms, this alone is the coarse appearance, there is no fault. Furthermore, the atoms that the Vaibhashikas assert to be the constituents of matter, in the view of the Vaibhashikas, are the objects of direct perception, while in the view of the Sautrantikas, they are those that abandon their own characteristics. These are not established in the view of the Yogacharas. It is absolutely impossible to establish an atom that is located in the center, because it must be assumed that there are atoms located below, above, and in the four directions, therefore it will become a six-part entity. Whatever the nature of this thing is close to the eastern atom, it is not possible for it to be close to the western atom at the same time, because in that case they would obtain the same realm. Thus, if the near nature of the eastern atom is recognized by the western atom and changes, then it will also become like that. Even if there is no proximity, merely facing the direction of manifestation is only an extreme, in that case, the aggregate will become only as large as an atom. Alternatively, this analysis is like this: Whatever these things that appear separately, it is temporarily impossible for them to be one, because this is the analysis that will be said immediately. Nor can it be multiple, because the atom cannot be found from the parts of the atom. Thus, if it has parts, then how can it be an atom? If it is without parts, then the atoms that are combined with it will also not have different realms from each other because of complete combination, so all aggregates will become only as large as an atom. The mountain is also, the earth is also, so it must be admitted that their inseparable natures are different. Just as the nature of these things is, the nature of the atoms below, above, south, and north, and those close to them, are also different, therefore, it is reasonable that the atom has six parts.
Tibetan
་འོངས་པའོ། །གང་གསུངས་པ། དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བའི་ཕྱིར། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཉིད་འགྱུར། །དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་ཡུལ་གཅིག་ཕྱིར། །གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཅིག་མ་གྲུབ་པ་ན་དུ་མ་ཡང་མ་གྲུབ་པོ་ཞེས་པས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ན་ཡང་སྣང་བ་འདི་ཅིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། སྣང་བ་འདི་ནི་ངེས་པར་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་བག་ཆགས་ ལས་འཇུག་བཞིན་པ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ནི་ཡུལ་ཡོད་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། དེས་ཀྱང་ཡན་ལག་ཅན་ནམ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན། དེ་དང་འདི་གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མས་བསལ་བའི་རྩོད་པ་ནི་ནམ་མཁའི་པདྨ་ལས་མི་འདའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། སྣང་བ་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། །རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་འདྲ། །ཞེས་སོ། །རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་རིག་ཅིང༌། རྨི་ལམ་དང་སད་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་ལ་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་འབྲེལ་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ནུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་དམིགས་པ་མེད་པ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སྐྲ་ཤད་མཐོང་བ་གཅིག་ལས་ནམ་མཁའ་ལ་སྐྲ་ཤད་མཐོང་བ་གཉིས་པ་བཞིན། རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དམིགས་པ་དམིགས་པ་མེད་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་དོ་ཞེས་པ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ནའོ་ན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། གཟུང་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །ཡང་གསུངས་པ། བློ་ཡིས་ཉམས་མྱོང་བྱ་གཞན་མེད། །དེ་ཡིས་མྱོང་བ་གཞན་ཡོད་མིན། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་རང་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ། །ཞེས་སོ། །འདི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡང༌། ཇི་ལྟར་ཕྱིས་པས་རྣམ་བརྟགས་ལྟར། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་འ
Chinese
是到来的缘故。所说的是：因为六者同时结合，极微尘的组成部分就变成六个。这六者因为在一个地方，就变成团状的微尘。如是说。如果一不存在，众多也不存在，所以极微尘是不存在的。如果外境不存在，那么这个显现以什么为对境呢？这个显现必定要被理解为仅仅是从无始以来不如实之习气中生起，而没有对境。如果存在对境，则会变成有对境，并且也会变成有支分或者极微尘的积聚。但是，这两个都立即被前面所说的能损害的量所破斥，这种争论不会超出虚空的莲花。如是所说：显现是没有对境的，就像体验梦境一样。如是说。梦境的意识也被认为是无对境的。梦境和醒时的体验之间也没有丝毫的差别，因为一切方面都被视为相同。对于无对境而言，没有获得自性差别的有境之识，也不能体验与对境相关联的感受。凡是从无对境中没有差别的，那就是无对境的。例如，虚空中见到一个毛发，与虚空中见到第二个毛发一样。作为争论基础的醒时的意识，与对境、无对境的梦境的意识没有差别，这是自性推理。如果外境不存在，那么有什么存在呢？远离能取和所取等杂染的，没有戏论的唯识才是胜义谛存在。如是所说：从能取和所取中解脱的，唯识是胜义谛存在。如是说。又说：心识没有其他的体验之境，它也没有其他的体验者。因为远离能取和所取，它自身非常明亮。如是说。这也是薄伽梵所说的：就像后来所分别的那样，外境是不存在的。被习气扰乱的心，会显现为境。如是说。对此……
English
It is because of arrival. What is said is: Because six are joined together simultaneously, the component parts of the subtle dust become six. These six, because they are in one place, become a clump of minute dust. Thus it is said. If one does not exist, then many also do not exist, so subtle dusts do not exist. If external objects do not exist, then what is the object of this appearance? This appearance must be understood as arising only from beginningless habits that are not as they are, and without an object. If there is an object, then it will become an object, and it will also become a collection of limbs or subtle dusts. However, both of these are immediately refuted by the damaging measure mentioned earlier, and this dispute will not go beyond a lotus in the sky. As it is said: Appearance is without an object, like experiencing a dream. Thus it is said. The consciousness of a dream is also recognized as being without an object. There is not even the slightest difference between the experience of dreaming and waking, because all aspects are seen as the same. For that which is without an object, the consciousness that has not obtained a difference in essence cannot experience a feeling associated with an object. Whatever is not different from that which is without an object is that which is without an object. For example, seeing one hair in the sky is like seeing a second hair in the sky. The consciousness of waking, which is the basis of the dispute, is no different from the consciousness of dreaming, which has an object and is without an object, this is the reasoning of self-nature. If external objects do not exist, then what exists? Only consciousness, which is free from the impurities of the grasper and the grasped, and without elaboration, exists as the ultimate truth. As it is said: Consciousness, liberated from the grasper and the grasped, exists as the ultimate truth. Thus it is said. Again it is said: The mind has no other object to experience, nor does it have another experiencer. Because it is free from the grasper and the grasped, it itself is very bright. Thus it is said. This is also what the Bhagavan said: Just as it is later distinguished, external objects do not exist. The mind disturbed by habits will appear as an object. Thus it is said. To this...