Tibetan
་ནུས་པ་ཁོ་ན་ལ་མེད་པ་འཛིན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་བ་ལང་གི་སྒྲ་ལས་དོན་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཕ་རོལ་སེལ་བ་མ་རྟོགས་ན་དེའི་ཚེ། རྟོག་པ་པོས་གཞན་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་བ་ལང་ལམ་འཇུག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། དེ་ལས་བ་ལང་ཐོགས་ཤིག་ཅེས་བསྐུལ་བ་ན། རྟལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གནས་པ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་ལྷག་པར་ཞེ་ན་ཁོ་ན་ལས་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཞག་གི །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་བསལ་བས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་ཡུལ་དང་དུས་དང༌། རྣམ་པ་དང་གནས་སྐབས་ངེས་པར་འཇུག་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་དམ་པས་གང་གསུངས་པ། དབང་པོའི་བྱ་བ་མེད་པ་ལ། །སྒྲ་ཡི་དོན་ནི་མཐོང་བ་བཞིན། །བློ་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་དག་མི་རུང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་དོན་མེད་ཅིང་མེད་དོ་ཞེས་པ་མི་ནུས་ལ། མེད་པར་འགྱུར་ན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་པ་དོན་མེད་ཅིང་ཡོད་ཅེས་པ་མི་ནུས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་སྦྱོར་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་སོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་བུམ་པའི་ངོ་བོ་རང་གི་གཟུང་བ་ན་ཡང་ཕྱིས་དེ་ཁོ་ན་ལ་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ངེས་པའི་དོན་དུ་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་ཤིང་གི་སྒྲ་ཡིས་ཤིང་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ཤས་རྟོགས་པ་ན་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ཤས་ངེས་པའི་དོན་དུ་ཡོད་དོ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ནི་མ་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གོམས་པར་མ་བྱས་པའི་ངོ་བོའི་ཡུལ་ལ་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་གོ་ཞེས་པ་རིགས་སོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རང་ཉིད་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། དེས་བཟུང་ཟིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་གཞན་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་པའོ། །གང་འདྲ་བའི་སྤྱི་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་གསལ་བ་དུ་མ་ལ་འཕྲོད་པ་འདུས་པ་སྣང་དུ་རུང་བ་གཅིག་པུ་རྟག་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དམིགས་པ་མེད་དེ་དེས་ན་ཡོད་ཅེས་རྣམ་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་བ་ལང་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་ན། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་གསལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་གཅིག་པུ་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དེ་མ་ཐག་པར་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་མཆོག་ཏུ་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་སྤྱི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཡང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་རང་གི་རྒྱུས་ནུས་པ་འབྱིན་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལས་རྟོགས་པ་དེ་བརྒྱུད་པས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་ན་ཡང་གསལ་བ་འགའ་ཞིག་རྣམས་ཁོ་ན་འདི་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་ནུས་པ་ཡིན་གྱི། ཐམས་ཅད་ནི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས་མཐོང་བ་ནི་འདའ་བར་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཡུང་གསལ་བ་འགའ་ཞིག་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་ནུས་པ་འདི་མཐོང་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རིམས་ལ་སོགས་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ ལ་སླེ་ཏྲེས་དང་ནི་མ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཞིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཐ་དད་ན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས། །ངེས་ཏེ་དབང་པོ་ལ་སོགས་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་སྤྱི་ནི་རིགས་མི་མཐུན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལོག་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཐ་དད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་བ་ལང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་འཕྲོད་པ་འདུས་པའི་དེའི་སྤྱི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་གྱི་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་སོ་ཞེས་ཕ་རོལ་པོས་ལན་འདེབས་པ་དེ་ཡང་ཚད་མ་དང་མི་ལྡན་པ་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་པོའི་རིགས་གཞན་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དབྱུག་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན་འདི་བ་ལང་ངོ་ཞེས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་དོན་གྱི་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ། ཁྱད་པར་ཅན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་སྟེ། དངོས་པོ་འཛིན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱིས་མངོན
Chinese
应当说，唯有能力才不执着。另一种情况是，如果在听到牛的叫声时，没有理解排除其他事物，那么，有分别念者如何完全舍弃其他事物而进入牛的路径？因此，如果有人催促说“牵住牛”，那么也应该牵住水牛等。因此，这是成立的：外境的事物，特别是，只有通过声音才能安立所要表达的事物，而不是通过完全排除自身的特征。因为就像现量一样，不会排除确定进入处所、时间和状态的自身特征。正理自在圣者曾说过：对于没有感官作用的事物，声音的意义就像所见一样，因为在心中没有显现。此外，如果自身特征的本体是所要表达的事物，那么证成和破斥都不合理，因为如果它存在，那么说“存在”就没有意义，也不能说“不存在”；如果它不存在，那么说“不存在”就没有意义，也不能说“存在”。因此，也有“存在”等等的词语组合。因此，从胜义谛的角度来说，声音不是用来表达自身特征的，这是成立的。那么，如果现量取执瓶子的自性，后来为了确定刹那性等等，其他的量会介入，那么，当木头的声音理解木头本身的组成部分时，为了确定存在本身的组成部分，难道不会出现“存在”等等的词语组合吗？不是的，因为现量本身是不确定的，所以说其他的量会介入没有习惯的本体的境，这是合理的。因为分别念本身是确定的本体，所以，对于它已经取执的自身本体，其他的量还有什么可以取执的呢？无论如何，其他论者所完全考察的、与众多清晰事物相符的、聚集的、可见的、唯一的、常有的共相，都没有丝毫能证明它与存在相同之物的量，因此，“存在”不是识。
English
It should be said that only ability does not cling to what is absent. In another case, if one does not understand the exclusion of other things when one understands the meaning from the sound of a cow, then how can the one with discriminating thoughts completely abandon other things and enter the path of the cow? Therefore, if someone urges, "Lead the cow," then buffaloes and the like should also be led. Therefore, this is established: external objects, especially, only through sound can establish what is to be expressed, not through completely excluding their own characteristics. Because, like direct perception, it does not exclude its own characteristics of definitely entering place, time, and state. The noble Lord of Logic has said: For things without sensory function, the meaning of sound is like what is seen, because it does not appear in the mind. Furthermore, if the essence of one's own characteristics is what is to be expressed, then proof and refutation are not reasonable, because if it exists, then saying "it exists" is meaningless, and one cannot say "it does not exist"; if it does not exist, then saying "it does not exist" is meaningless, and one cannot say "it exists." Therefore, there are also combinations of words such as "exists." Therefore, from the ultimate point of view, one's own characteristics are not to be expressed by sounds, this is established. Then, if direct perception grasps the nature of a pot, and later other valid cognitions intervene to determine momentariness and so on, then when the sound of wood understands the parts of the wood itself, wouldn't combinations of words such as "it exists" arise to determine the parts of existence itself? No, because direct perception itself is of an uncertain nature, so it is reasonable to say that other valid cognitions intervene in the object of an unfamiliar entity. Because conceptual thought itself is of a definite nature, what else is there for other valid cognitions to grasp in its own entity that it has already grasped? In any case, there is not the slightest valid cognition that proves that the generalities that others have completely examined, that correspond to many clear things, that are assembled, visible, unique, and permanent, are the same as existence, therefore, "existence" is not consciousness.
Chinese
是。如果是这样，那么在体验牛等显现的时候，除了颜色和形状等显现的自性之外，因为其他随行之物无法显现，因为是如此体验的缘故。在体验自性之后，立即产生一种执着于单一形象的分别念，因为不适合其他形象，所以普遍的分别念也不合道理，因为显现自身的原因产生的能力，只能通过它来产生分别念。即使是不同的显现，也只有一些显现才能产生这种能力，而不是全部，这是因为通过果和因的显现和不显现的事物所见，是无法超越的。即使不同没有差别，也只有在一些显现中才能看到这种能力，例如平息瘟疫等的雪莲和尼玛草等。如是所说：即使不同，也由自性决定，如根等。另外，如果总的来说是从所有不同种类中分离出来的，那么在没有不同差别的情况下，适合牛的显现的总和，如何只在那上面产生一种形象的智慧呢？如果被问到，对方回答说仅仅是自性，那么这也是不符合正量的，因为我们回答说是自性，这本身就是通过正量成立的，所以是符合道理的。因此，对方为了成立其他宗派而进行的论证是这样的：凡是具有特殊性的知识，如果没有执着特殊性，就不会存在，例如具有棍子的知识一样，这个“这是牛”的知识也是具有特殊性的知识，这是意义的果的理由。对此要说的是：具有特殊性的智慧，是要成立没有执着不同的特殊性就不存在呢？还是要成立没有体验特殊性就不存在呢？第一种情况是被现量所损害的，因为具有执着事物状态的现量。
English
Yes. If that is the case, then when experiencing the appearances of cows and so on, other than the self-nature of the appearances such as color and shape, since other accompanying things cannot appear, it is because of experiencing it in that way. Immediately after experiencing the self-nature, a conceptualization arises that is supremely attached to a single image, and because it is not suitable for other images, universal conceptualization is also not reasonable, because the ability produced by the cause of the appearance itself can only generate conceptualization through it. Even if the appearances are different, only some appearances have the ability to produce this, not all, because what is seen through the appearance and non-appearance of the objects of cause and effect cannot be transcended. Even if different, there is no difference, only in some appearances is this ability seen, such as snow lotus and nima grass, which pacify plagues and so on. As it is said: Even if different, it is determined by self-nature, like the senses and so on. Furthermore, if the general is separated from all different kinds, then in the absence of different differences, how can the sum of appearances suitable for cows produce a wisdom of a single image only on that? If asked, if the other party answers that it is merely self-nature, then this is also not in accordance with valid cognition, because our answer that it is self-nature is itself established through valid cognition, so it is in accordance with reason. Therefore, the argument that the other party makes in order to establish other tenets is this: Any knowledge that has a particularity, if there is no clinging to the particularity, it will not exist, just like the knowledge of having a stick, this knowledge of "this is a cow" is also a knowledge of having a particularity, this is the reason of the fruit of meaning. What is to be said about this is: Is the wisdom of having a particularity to be established as not existing without clinging to different particularities? Or is it to be established as not existing without experiencing particularity? The first case is harmed by direct perception, because of the direct perception having the nature of clinging to the state of things.