Tibetan
་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཁྱབ་པ་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཚད་མས་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་གནས་པའོ། །གཞན་ཡང་རྟག་པ་གཅིག་པུའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བློ་དང་ལྡན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་འགྱུར་ན། འདི་ནི་འགལ་བ་ཡང་སྟེ། མི་རྟག་པ་གཅིག་པུ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པའི་བློ་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་ལས་འདིར་འགལ་བར་བརྗོད་ལ། འདི་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་སྐབས་ཀྱིས་འོངས་པ་དབང་ཕྱུག་སུན་དབྱུང་བ་བརྗོད་པའི་འབད་པ་ནི་རེ་ཞིག་གཞག་གོ །འོ་ན་ཆོས་མཐུན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ངག་ལ་རྗེས་འགྲོ་ཁོ་ ན་བརྗོད་ཀྱི་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཆོས་མི་མཐུན་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་ལྡོག་པ་ཁོ་ན་སྟེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་ན་འདི་དག་གིས་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་རྗོད་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་མཐུན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ངག་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ན། ཤུགས་ཉིད་ལས་ལྡོག་པ་རྟོགས་པ་སྟེ། ལྡོག་པ་མ་བཟུང་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་ན་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ཤུགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངག་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ན། ཤུགས་ཉིད་ལས་རྗེས་འགྲོ་རྟོགས་ཏེ། རྗེས་འགྲོ་མ་བཟུང་ན་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་འགྱུར་ཞིང་བསྒྲུབ་བྱ་ནི་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ལྡོག་པ་ཉིད་མི་འགྱུར་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ཤུགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀ་དག་ཀྱང་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་བསལ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་གི་ཁྱབ་པ་གང་དུ་ཚད་མ་གང་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་གཉི་ག་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྟེ། དེ་རྣམས་ནང་གི་ཁྱབ་པའི་ཕྱོགས་འདོད་པའོ། །ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང་ཐལ་བ་ལས་བཟློག་
Chinese
应当以量成立，对于具有周遍性的例子法，是确定无疑的，这是存在的。另外，如果成为要成立常一的遍知智，这也是相违的，因为遍于非唯一无常的非遍知智。这样说来，这被称为与所立相违，因为这成立了与所立相违背的。这里所说的驳斥自在天的努力，暂且搁置。那么，对于具有顺法的能立语，只说随行，不说遣返；对于具有不顺法的，也只是遣返，不是随行。那么，这些如何能说三相之因呢？这没有过失，因为当安立具有顺法的能立语时，就能从语势上领悟遣返，如果不把握遣返，那么无有能立的所立，也就不成立了，这样就会出现颠倒，如果那样，也就不存在随行了，因为即使有能立，也没有所立的缘故，这是语势。同样，当安立具有不顺法的能立语时，就能从语势上领悟随行，如果不把握随行，那么能立就会变动，而所立不会变动，这样就会出现颠倒，如果那样，遣返本身就不会变动了，因为即使没有所立，也仍然存在能立的缘故，这是语势。因此，即使两个陈述都成立，也不会消除三相之因，所以没有过失。为了容易理解以量成立的所立和能立的周遍性，所以才这样说：自性因的具有性相，应当只在所立的法上把握与刹那性同时的周遍性，这是某些人的观点，他们是内部周遍的宗派。成为太过和从太过中遣返
English
It should be established with certainty by valid cognition that the pervasiveness of the example dharma is unquestionable, and this exists. Furthermore, if it becomes necessary to establish the omniscient mind as permanent and singular, this is also contradictory, because it pervades the non-omniscient mind that is not solely impermanent. Thus, this is said to be contradictory to what is to be established, because it establishes the opposite of what is to be established. The effort to refute Ishvara, which comes from the context, will be set aside for now. So, for the statement of the proof that possesses concordant properties, only the forward implication is stated, not the reverse implication; and for that which possesses discordant properties, it is only the reverse implication, not the forward implication. So how do these express the three aspects of a sign? This is not a fault, because when the statement of the proof that possesses concordant properties is established, the reverse implication is understood from the force of the statement itself. If the reverse implication is not grasped, then what is to be established, which has no proof, is not established either, and thus a reversal would occur, and if that were the case, there would be no forward implication, because even if there is a proof, there is nothing to be established, and this is the force of the statement. Similarly, when the statement of the proof that possesses discordant properties is established, the forward implication is understood from the force of the statement itself. If the forward implication is not grasped, then the proof will change, but what is to be established will not change, and thus a reversal would occur, and if that were the case, the reverse implication itself would not change, because even if there is nothing to be established, the proof still exists, and this is the force of the statement. Therefore, even if both statements are valid, they do not eliminate the three aspects of a sign, so there is no fault. In order to easily understand the pervasiveness of what is to be established and the proof, which are established by valid cognition, it should be said that the characteristic of the existence of the nature hetu should only be grasped on the dharma of what is to be established, along with the pervasiveness of momentariness, which is the view of some, who are proponents of internal pervasiveness. Becoming too much and reversing from too much.
Tibetan
པ་དག་གིས་དཔེའི་ཆོས་ཅན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱབ་པ་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གཞན་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཕྱིའི་ཁྱབ་པའི་ཕྱོགས་འདོད་པའོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ལས་གཞན་པ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་དང་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་དང་མི་དམིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་དཔེ་ཁོ་ན་ལ་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཤིང་ཤ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཤིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་དཔེ་ལ་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཡོད་ པ་ཉིད་དང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དག་གི་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པ་དག་གིས་སམ། བསྒྲུབ་བྱ་ལས་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་ཉིད་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས། དངོས་པོ་ཉིད་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དག་ཏུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བཞིན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ལའོ། །འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མེ་ལ་སོགས་པས་ཁྱབ་པ་ཚང་བང་ལ་སོགས་པ་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལ་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སམ། མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ལས་གཟུང་བར་བྱའོ། །མི་དམིགས་པའི་ནི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་ཁྱབ་པ་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་སོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དང་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་འགའ་ཞིག་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བའི་ཚད་མ་བླངས་ན་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཁྱབ་པ་ངེས་པ་མེད་པ་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པའི་སྐྱོན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མ་ངེས་པ་དང༌། ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པ་དང༌། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ལྡོག་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཅན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མ་ངེས་པ་ནི་དཔེར་ན། གསོན་པའི་ལུས་ནི་བདག་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། གཏན་ཚིགས་འདི་ནི་གསོན་ལུས་གཞན་ལ་བདག་གིས་ཁྱབ་པོ་ཞེས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། མི་མཐུན་ཕྱོགས་བུམ་པ་ལ་ཡང་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་ལག་གོ་ཞེས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཅན་གསོན་ལུས་ལ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མ་ངེས་པ་བརྗོད་དོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཞན་ཡང་དཔེར་ན། སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བུམ་པ་བཞིན། ནམ་མཁའ་བཞིན་ལྟ་བུའོ། །ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པ་ནི་དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་སྟེ་གཞལ་བྱ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བུམ་པ་བཞིན། ནམ་མཁའ་བཞིན་ལྟ་བུའོ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཅན་ནི་དཔེར་ན། དེར་ནི་སྔོ་བསངས་ཡིན་ཏེ་དེའི་བུ་ཉི
Chinese
其他人说，应该在例子中的有法，如瓶子等上确定周遍。那些人是想要外周遍的一方。与有自性因和果因以及不可见因不同的周遍，应该只在例子上确定。例如，应该用木头的名称所周遍的树木本身来证明，在例子上用现量和不可见量来确定。因为有和刹那性会导致过失，或者从过失中返回，或者具有能损害所立的量，具有次第和同时性返回的相，在对事物和非事物犹豫不决的异品有法上。果因的烟等被火等周遍，应该在仓库等例子有法上用现量和不可见量三种方式，或者用现量和不可见量五种方式来确定。不可见的，仅仅用现量来确定与能被称说性同时的周遍。如果取了其他自性因和一些果因的自性如何的量，就能理解。周遍不确定，是不确定因的过失。它也有三种，即不共不确定，共不确定，以及对从异品中返回犹豫不决者。其中，不共不确定，例如，活着的身体是有我的，因为具有有情等。这个因不能确定活着的身体被我所周遍，也不能确定异品瓶子上没有我，所以是无用的。在有法活着的身体上存在，所以说是不共不确定。其他的不共不确定，例如，声音是无常的，因为是能被听到的。如瓶子，如虚空。共不确定，例如，声音是常的，因为是能被测量的，如瓶子，如虚空。对从异品中返回犹豫不决者，例如，那里是青莲花，因为那是它的儿子。
English
Others say that the pervasion should be determined on the subject of the example, such as a vase, etc. Those people want the side of external pervasion. The pervasion that is different from existence itself, such as the reason of nature, the reason of effect, and the invisible, should only be determined on the example. For example, what is to be proven by the wood itself, which is pervaded by the term wood, should be determined in the example by perception and non-perception. Because existence and momentariness would lead to faults, or return from faults, or have a measure that harms what is to be established, with the characteristic of returning in sequence and simultaneously, on the subject of the dissimilar class that hesitates about things and non-things. The smoke, etc., of the effect reason is pervaded by fire, etc., and should be determined on the subject of the example, such as a warehouse, etc., in three ways of perception and non-perception, or from five ways of perception and non-perception. The invisible, only with perception, is the pervasion that is simultaneous with the ability to be named. If the measure of how the nature of other natural reasons and some effect reasons is taken, it can be understood. Uncertain pervasion is the fault of uncertain reason. There are also three types: uncommon uncertainty, common uncertainty, and those who hesitate to return from the dissimilar class. Among them, uncommon uncertainty is, for example, a living body is with self, because it has sentient beings, etc. This reason cannot determine that the living body is pervaded by self, nor can it determine that there is no self on the dissimilar vase, so it is useless. It exists on the subject of the living body, so it is said to be uncommon uncertainty. Other uncommon uncertainties are, for example, sound is impermanent, because it can be heard. Like a vase, like space. Common uncertainty is, for example, sound is permanent, because it can be measured, like a vase, like space. For those who hesitate to return from the dissimilar class, for example, there is a blue lotus there, because that is its son.