Tibetan
ང་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་གིས་ཉམས་པའི་ངང་ཅན་ཡིན་ན། འོ་ན་དེ་ཁོ་ན་འདིའོ་ཞེས་ངོ་ཤེས་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདྲ་བའི་བར་མ་ཆད་པ་གཞན་དང་གཞན་བྱུང་བ་ལས་དང༌། མ་རིག་པ་བཅིངས་པ་ལས་སོ། །སྐད་ཅིག་སྔ་མ་འཇིག་པའི་དུས་ཁོ་ན་དེ་དང་འདྲ་ བའི་སྐད་ཅིག་གཞན་སྐྱེ་སྟེ། དེས་ན་རྣམ་པ་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་དངོས་པོ་མེད་པས་ཀྱང་བར་དུ་མ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་འདིའོ་ཞེས་ཐ་མི་དད་པར་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་བཅད་ནས་སླར་སྐྱེས་པའི་ཀུ་ཤ་དང་ཀཱ་ཤ་དང་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ནའི་འདིའོ་ཞེས་པའི་རྟོག་པ་མཐོང་བ་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྲིད། །དེའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པའོ་ཞེས་པ་འདི་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཁྱད་པར་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་གཞན་ཏེ། གང་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དེ་མི་རྟག་པ་སྟེ་དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། ཚད་མས་རྟོགས་པའི་དངོས་པོའི་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ཡང་རིག་བྱེད་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཏེ། གང་དང་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་སྐྱེས་བྱུས་བྱས་པ་སྟེ་དཔེར་ན་ཤིང་རྟ་བཞིན་པའི་སྐྱེས་བུའི་ངག་བཞིན་མཐོ་རིས་འདོད་པས་མེ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ་ཞེས་པ་འདི་ཡག་ངག་གོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁྱད་པར་བཅས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་དཔེར་ན། གང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་སྟེ་དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའོ། །མ་སྐྱེས་པའི་རྣམས་ལས་ལོག་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྐྱེས་པར་མཛད་ཅིང༌། གང་གི་ཚེ་ལྡོག་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྡོག་པ་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པས་དངོས་པོའི་སྐྱེས་བ་ཞེས་ཐ་དད་པར་བརྗོད་ཅིང་དེའི་ཚེ། བཏགས་པས་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། གང་བྱས་པ་དེ་མི་རྟག་སྟེ་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ། །འོ་ན་བ་ལང་ཁྲོ་བོ་ཞེས་པ་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པའི་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ཁྲ་བོའི་སྒྲ་ཁྱད་པར་ཐ་དད་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་སྒྲ་ལ་ཁྱད
Chinese
我乃具有坏灭之相的自性，这是自性之理。如果诸事物都具有刹那坏灭之相，那么，如何能认识到“彼即是此”呢？应如是说：由相似的不间断的其他事物生起，以及由无明所束缚之故。前一刹那坏灭之时，与其相似的另一刹那生起。因此，由于形态没有不同，并且事物也没有中断，所以即使是不同的事物，也会对“彼即是此”产生不异的执着，这种分别念在普通人中非常强烈。对于完全不同，被切断后又重新生长的吉祥草、茅草和头发等，也会产生“彼即是此”的念头。同样，在这里为什么不可能呢？因此，“一切有为法皆是刹那生灭”这一观点是完全成立的。这就是无差别自性之理的论式。同样，还有其他的无差别论式：凡是存在的，都是无常的，例如瓶子。所有通过量成立的事物，也都是存在的。同样，为了成立“是具有知者所造作”这一观点，还有其他的自性之理：凡是存在的，都是由有知者所造作的，例如车子。就像说“为了获得天界，应以火焚烧祭品”这样的话，就是雅语。具有差别的论式，例如：凡是具有生者，都是无常的，例如瓶子。声音也具有生。与未生者相异的事物被认为是已生，何时消失，何时消失，与其他事物截然不同，因此事物的生被认为是不同的。那时，由假立而成为不同自性的法，就是具有差别的自性之理。同样，具有不同差别的论式是：凡是被造作的，都是无常的，例如瓶子。声音也是被造作的。那么，“牛是愤怒的”这是否不是具有不同差别的论式呢？正如愤怒的声音能够表达不同的差别一样，对于造作的声音...
English
I am of the nature of having the aspect of destruction, this is the reason of self-nature. If all things are of the nature of momentary destruction, then how can one recognize "that is this"? It should be said: From the arising of other similar uninterrupted things, and from being bound by ignorance. When the previous moment is destroyed, another moment similar to it arises. Therefore, since there is no difference in form and the thing is not interrupted, even if they are different, the thought of clinging to "that is this" as not different arises strongly in ordinary people. Even for kusha grass, kasha grass, hair, etc., which are completely different, cut off and then regrown, the thought of "that is this" is seen. Likewise, why is it not possible here? Therefore, the view that "all conditioned things are momentary" is completely established. This is the formulation of the reason of non-differentiated self-nature. Similarly, there is another non-differentiated formulation: Whatever exists is impermanent, like a pot. All things that are established by valid cognition are also existent. Similarly, in order to establish the view that "it is made by a knowing person," there is another reason of self-nature: Whatever exists is made by a knowing person, like a chariot. Just like saying "in order to obtain heaven, one should burn offerings in the fire," this is like saying it is a good speech. The formulation with differences is, for example: Whatever has birth is impermanent, like a pot. Sound also has birth. A thing that is different from the unborn is considered to be born, and when it disappears, when it disappears, it is completely different from other things, so the birth of a thing is considered to be different. At that time, the dharma that becomes a different self-nature by imputation is the reason of self-nature with differences. Similarly, the formulation with different differences is: Whatever is made is impermanent, like a pot. Sound is also made. Then, is "the cow is angry" not a formulation with different differences? Just as the sound of anger can express different differences, for the sound of making...