Tibetan
ན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ནི་དེ་དོན་ཅན་མིན་ཏེ། །དེ་དག་ཏུ་འཁྲུལ་དེར་ངེས་པ། །དེ་ཡི་བློ་ལ་བརྟེན་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་དེ་ནི་ཐ་དད་པ་ དང་འདྲེས་པའི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་ལས་བཟློག་པའི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་བསལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་དང་འདྲེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟར་འདི་དེ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཁྲུལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་དོན་གྱི་བློ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྔོན་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཚལ་དམིགས་པ་དང༌། དངོས་པོ་གཞན་དང་འདྲེས་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སྔོན་པོ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྔོན་པོ་དང་ནི་མི་མཐུན་ཏེ། ཐ་དད་པ་དང་འདྲེས་པ་དག་དང༌། ལོང་བ་དང་འོན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་སྔོན་པོ་རྟོགས་པར་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། མངོན་སུམ་དང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་སྣང་བ་ཐ་དད་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མི་གསེར་གྱི་ནད་དང་ལྡན་པས་དུང་ཉིད་རྟོགས་པས་དེ་ལ་སེར་པོར་གཅོད་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དང་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་སེར་པོར་སྣང་བ་དེའི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། སེར་པོར་སྣང་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ངེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཞེན་པས་རང་གི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སྔོན་པོ་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་རོལ་ཡང་སྔོན་པོ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བ་དང་མི་མཐུན་པ་ནི་དེ་ལ་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་ཞེན་པས་བསྒྲིབས་པ་དེས་ན་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་རྟོགས་པར་བརྗོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དུད་སེར་པོ་ལ་ཡང་གནོད་བྱེད་སྐྱེས་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། སེར་པོར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མཐོང་བའི་སྔོན་པོར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ད་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་གནོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་དུ་རྟོགས་ཀྱི། འདིར་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ཙམ་རྟོགས་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེ་ན་པ་ལ
Chinese
然，因此之故。彼非彼义者，于彼等中错乱彼处决定，以彼之智为所依故。识彼者，以异体和合之相状自性，则遮遣彼之相违事物境，是即于异体和合之自性中错乱也。虽是如此，如鱼鳔上之银色相状，此于彼处，于彼之自性一切相状中错乱则非也，以依于有事之智故。如此，由体验青色之作意力所生之青色相状之分别者，乃是境域差别，与他物和合，以彼之自性为境也。是故此乃是了知青色也。与彼之外境青色不相符，以异体和合等，及盲者与聋者等，不成为无之过失之理由，虽于了知青色无有差别，然以现量与非现量之因，显现不同之故也。譬如，具足人金病者，了知海螺本身，故于彼处断定为黄色，以外境之不相似故，如彼非为了知也。若青色之相状分别，与显现黄色彼之事物境非有者，虽是如此，显现黄色则非是决定外境之境也。青色之相状分别则不如是，以于所见事物之自性中执著，故趣入于自境也。是故此乃是了知青色本身，外境亦是青色也。与所见不符者，乃是以于彼处执著为所见本身所遮蔽，故于彼处说为了知外境，然于事物则非也。于烟黄色亦于损害生起之前，非是执著为义之境性耶？真实是也，然如是之体性则非有也，以执著黄色之故，彼亦非有也。此处执著为所见青色者，于彼处亦如是也。于彼处则以有损害之故，了知为异体，然于此处则不如是也。是故仅为了知青色，及如是耶？
English
Indeed, for that very reason. That is not the meaning of that, because it is determined to be confused in those places, because it relies on the intelligence of that. That knowledge, with the nature of different and mixed aspects, eliminates the object of the opposite entity from that, which is precisely the confusion in the nature of different and mixed entities. Although it is so, like the appearance of silver on a fish bladder, it is not the case that this is confused in all aspects of its nature in that place, because it relies on the intelligence of existing things. Thus, the conceptualization of the appearance of blue, which arises from the power of the activity of experiencing blue, is that which makes the difference in the domain and the combination with other things its object. Therefore, this is the understanding of blue itself. It does not match the external blue, because of the difference and mixture, and the reason why it does not become the fault of non-existence for the blind and the deaf, etc., although there is no difference in understanding blue, is because of the different appearances of the causes of manifest and non-manifest. For example, just as a person with a gold disease understands the conch shell itself, and therefore determines it to be yellow, it is not understood because it is dissimilar to the external object. If the conceptualization of the appearance of blue and the object of the thing that appears yellow are not there, even so, the appearance of yellow is not necessarily the object of the external object. The conceptualization of the appearance of blue is not like that, because it enters its own domain by clinging to the nature of the seen object. Therefore, this is the understanding of blue itself, and the external object is also blue. That which does not match what is seen is obscured by clinging to what is seen itself, so it is said to understand the external object in that place, but not in the object itself. In the case of yellow smoke, is it not the case that one clings to the nature of the object of meaning before the harm arises? It is true, but such a nature does not exist, because of clinging to yellow, and that is also non-existent. Here, the clinging to the seen blue is the same as there. In that place, it is understood as different because there is harm, but it is not like that here. Therefore, is it just understanding blue, and as it is?
Tibetan
་ལྟོས་ཏེ། དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །ཐ་དད་རྗེས་འགྲོས་སྟོང་པ་ཡིན། །ཕྱི་དོན་ཡོད་ཕྱིར། དོན་ལ་བ་ལང་དཀར་པོ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཆོས་ཉིད་གཅོད་པས་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དངོས་སུ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་དེ་ནི་པ་ལང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་བའི་འཁྲུལ་པ་སེལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དེའི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །བ་ལང་མ་ཡིན་པ་འཁྲུལ་པས་ནི་རྟ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ལ། དཀར་པོ་མ་ཡིན་པར་འཁྲུལ་པས་ནི། དེ་ལ་བ་ལང་ནག་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྲ་བོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ཐ་མི་དད་པའི་བ་ལང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་བདེན་པ་ཡིན་གྱི། བ་ལང་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ལ་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པར་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རེ་རེ་ཞིང་འཁྲུལ་པ་ཐ་དད་པས་འཁྲུལ་པ་ཟློག་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང༌། རྣམ་པ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན། དེ་ཡི་ཐ་དད་ཀྱང་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དག་ཐ་དད་པ་དང་འདྲེས་པ་དང་བྲལ་བའི་བ་ལང་ཉིད་དཀར་པོ་ཉིད་ཀྱང་མི་འདོད་ན་ནི། །དེ་ལ་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ལས་ཐ་དད་པ་འམ། །དཀར་པོ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཐ་དད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། །བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ལས་ལྡོག་པ་འམ། །དཀར་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་ཟློག་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། །དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མར་འཛིན་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དོན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། །དེས་སྟོང་མ་ཡིན་ཕྱིར་ཏེ་ཡང༌། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་དང་འདྲེས་པ་དག་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེར་རྟོགས་པ་ཡང་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡིན་ན། དེའི་ཕྱིར་ཞེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སྒྲུབ་པ་ཉིད་རང་གི་སྒྲའི་དོན་དུ་འགྱུར་མོད། འཐད་པར་དཀའ་བའི་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་ན། དེ་ལ་བརྗོད་པ། དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཡང་དེ་གཏོང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་རིག་པ། ཡོད་ཀྱང་དེ་ནི་གནས་ཕྱིར་རོ། །སྒྲོ་འདོགས་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། །རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཅོད
Chinese
观察。 事物的证悟即是如此。差别随行是空性的。因为外境存在。实际上，白牛等没有差别，但其自性并非如此。如同以法性断除而证悟，那样的事物实际上是一体的缘故。具有那样形态的自性就是牛本身，通过消除差别的错觉，由分别念将它的自性设定为差别。将非牛误认为马等，将非白色误认为黑牛等。同样，杂色和黄色等，以不相异的牛的自性而言是不真实的，但并非牛的自性本身。因为对于所有这些，能够容忍将非牛设定为非不牛，所以，通过各自不同的错觉来遣除错觉的分别念，也因为形态不相异而变得不相异。 否则，它的差别也不存在。如果善逝们不希望将差别、混合和分离的牛本身也视为白色本身，那么，它也不会与非牛相异，也不会与非白色相异。非牛本身从非牛中返回，或者对于非白色本身，也不存在返回。因此，也不是无事物的法性，因为它的自性就是那样显现的缘故。将事物执著为一和多是错觉，这样说的。即使依赖于意义，它也不是空性的缘故。如果差别和混合本身不是错觉本身的自性，并且在那里证悟也依赖于执著，因此，依赖于执著而成立本身会变成自己语言的意义，但对于难以成立的排除他者的对境，应该做什么呢？对此进行陈述：依赖于事物而 进入的识，即使依赖于意义，也不会舍弃它。意义的觉知。即使存在，那也是因为存在之故。能够断除增益本身也是因为证悟的缘故，并且断除识的断除
English
observing. The realization of things is just like that. Differentiation and following are emptiness. Because external objects exist. In reality, white cows, etc., are not different, but their own nature is not like that. Just as realization through cutting off the nature of things, that kind of thing is actually one because of that. The nature of that kind of form is the cow itself, and by eliminating the illusion of difference, the discriminating mind sets its own nature as difference. Mistaking non-cows for horses, etc., and mistaking non-white for black cows, etc. Similarly, mottled and yellow, etc., are not true in terms of the non-different nature of the cow, but they are not the nature of the cow itself. Because for all of these, it is possible to tolerate setting non-cow as non-non-cow, therefore, the discriminating mind that dispels illusion through each different illusion also becomes non-different because the forms are not different. Otherwise, its difference would not exist either. If the Sugatas do not want to regard the cow itself, which is different, mixed, and separated, as white itself, then it will not be different from non-cow, nor will it be different from non-white. The non-cow itself returns from the non-cow, or for the non-white itself, there is no return. Therefore, it is also not the nature of non-things, because its own nature appears like that. It is said that clinging to things as one and many is an illusion. Even if it depends on meaning, it is not empty because of that. If difference and mixing themselves are not the nature of illusion itself, and realization there also depends on clinging, therefore, establishing itself depending on clinging will become the meaning of one's own language, but what should be done with the object of excluding others that is difficult to establish? To this it is stated: Relying on things the consciousness that enters, even though it depends on meaning, does not abandon it. Awareness of meaning. Even if it exists, it is because of existence. Being able to cut off superimposition itself is also because of realization, and cutting off the cutting off of consciousness