English
It has been transformed. Therefore, even if there is confusion, there is no understanding of the meaning. How does meaning appear in the mind? Just like the blue thing itself. Even if it exists, it is not as it is, it contradicts the appearance, it is not a real consciousness. If blue is a thing that can function, and there is such a cognition in the conceptual mind, then clinging to it itself is a thing. I am not like that, because I am not my object, and I have not become like that, so it is the appearance of non-existence. That is not, because how do you know that blue is a thing that can function? If it is said that this is because it is established by valid cognition, then, at that time, in what way does it appear, that way is the thing, and that way is the consciousness of appearance. There is no such appearance in the consciousness of conceptual mind, so it is not a thing, nor is it a recognition of things. In a dream, there is such an appearance, so it is a recognition of things. If a thing is established, then it is established when the thing exists, because it does not exist, so when the thing does not exist, the discriminating consciousness is confused. The discriminating consciousness is inconsistent with that kind of appearance, so it is not a recognition of things. If blue exists and can be grasped in that way, then this will become the consciousness of things. But it is not like that, because when it appears, it will truly appear its own nature. It will be over-inferred to produce an appearance that indicates clarity. If it is said that because the causes are different, the appearances are different, then the different causes are contradictory, if it appears, from where to distinguish consciousness? If the object to be known is distinguished from sound or consciousness, then this will be over-inferred to have no hatred. Because consciousness arises at that time, it appears, so it becomes an object. If it appears, then from where to distinguish consciousness? Therefore, when the meaning of appearance cannot tolerate appearance, then this is not the consciousness of things. If there is no understanding of things, then from where is it not one's own object? When there is no such consciousness of things, what is established by experiencing through clinging to things? Through what will it not become my object? Therefore, what appears is oneself here, what else is it?
Tibetan
་ནི་མི་སྣང་ཉིད། །དངུལ་སོགས་སྣང་དང་ཉི་ཕྱིས་ལས། །གཞན་ཉིད་དུ་ཡང་རྟོགས་པ་ཡིན། །སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་དེ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགལ་ལོ། །ཕྱི་རོལ་དུ་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མེད་པས་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་གསལ་བར་སྣང་བས་དངོས་པོ་རིག་པ་མ་ཡིན་ན། ཐག་རིང་པོར་དོན་རྣམས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། མི་གསལ་བར་སྣང་བས་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དང་མི་མཐུན་པར་ཤེས་པ་འདི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པས་དངོས་པོ་རིག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ། ཐག་རིང་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་བསྐལ་བར་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་འབའ་ཞིག་ནི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། ཐག་རིང་པོ་ནས་སྔོན་པོ་དམིགས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་དབང་པོའི་བྱེད་པ་འཇུག་པ་ལ་མཐོང་བ་དང་བརྟགས་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་གསལ་བར་སྣང་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ཟླ་བ་གཉིས་བཞིན་དུ་འདི་ནི་སྔོན་པོ་ རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་འགའ་ཡང་མེད་པས་ན་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དངུལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དངུལ་སྣང་བ་དང༌། ཉ་ཕྱིས་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མྱོང་བ་དེ་ཉ་ཕྱིས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་དངུལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དོ། །ཉ་ཕྱིས་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པར་བརྗོད་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ནི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་སྲིད་པ་དང༌། དོན་དུ་ངེས་པ་དོན་མྱོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། དེ་ཡི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ལས། །མྱོང་བ་གཞན་འགའ་ཡོད་མ་ཡིན། །དོན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་ཡང་ནི། །དེ་ནི་བློ་ཡི་འདྲ་ཉིད་ཡིན། །ལྷག་པར་ཞེན་པ་དོན་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བདག་ཉིད་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ། དོན་ངེས་པའི་ཕྱིར་དོན་ཉིད་ཡུ
Chinese
即非显现。银等显现与矿物中，亦能觉知为他物。以显现蓝色之自性故，其与了知彼者并不相违。执着于外境者，以其非为应知之事物故，不成为彼性故，亦不转变为无有之境。若以不明显之显现故，非为了知事物，则以远处如是了知诸义故，根识将转变为非事物之境。若谓唯为非事物之境，以不明显之显现故，此与二月等不相符之了知，如分别念般错乱故，亦不转为了知事物。非也，以非远处及于劫中，以不明显之显现本身即为近似之象征故。此非唯一之差别，此处不符之本身即为由体验所成立。若非如是，则由远处缘取蓝色，及于彼者了知根之作用生起时，将不能区分见与观察而了知。是故，虽不明显之显现，然与分别念不符，如二月般，此乃蓝色
English
That is non-appearance. Silver and other appearances, and from minerals, it is also realized as something else. Because of the appearance of the nature of blue, it is not contradictory to know that. Whatever clings to external objects, because it is not something to be known, it does not become that nature, so it does not turn into a realm of non-existence. If it is not the knowledge of things because of the unclear appearance, then because things are understood in that way from afar, the sense consciousness will turn into a realm of non-things. If it is said that it is only a realm of non-things, because of the unclear appearance, this knowledge that does not match the two moons and so on is confused like conceptual thought, so it will not turn into the knowledge of things. No, because it is not far away and in a kalpa, the unclear appearance itself is a symbol of approximation. This is not the only difference, the discrepancy itself here is established by experience. If it is not like that, then when blue is perceived from afar, and the function of the root of perception arises in the understanding of it, it will not be possible to distinguish between seeing and observing and understanding. Therefore, although the appearance is not clear, it does not match conceptual thought, like the two moons, this is blue.
Tibetan
ལ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལྟ་བུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མྱོང་བ་ཉིད་ཡིན་ཡང་བདག་ཡུལ་ཡིན་པར་ནི་མི་འགལ་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་གསལ་བ་ཉིད་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གསལ་བ་དེ་ནི་དོན་ཡིན་ལ། བདག་ནི་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཡང་དོན་ཅི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་བརྙན་དང་འབྲེལ་པས་གང་སྣང་བ་ན་སྣང་བ་འདི་ནི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ཤེས་པ་ལས་ཡང་མི་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་དོན་གྱིས་བྱས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་དེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་དོན་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །གཏོད་པར་བྱེད་པ་དོན་གྱི་བྱེད་པ་མེད་ན་ནི་དེ་ཤེས་པ་དེ་ཙམ་སྣང་བར་བྱེད་དེ། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་ སོགས་བའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ནི་སྣང་བ་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཅན་ཡིན་གྱི། འགའ་ཡང་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདིའི་འཛིན་པ་དང་མི་འཛིན་མིན་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྲེག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཡང་ཕྱི་རོལ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ངེས་པ་ཉིད་དེའི་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ཞིང༌། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གལ་ཏེ་རིག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ལས་ཡུལ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་འཛིན་པ་དང༌། འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞིག །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས་རང་ཉིད་སྣང་བའི་ཕྱིར་གང་གིས་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་བ། བློ་གྲོས་ངན་པས་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བཟུང་བའི་རྣམ་པ་ལས་དཔག་པ་ཅི་ཡོད། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་རྟོག་པ་མེད་པ་
Chinese
是，因为那样也是不存在的，所以会变成无有境，如果不是那样，它的境性也无法成立。即使是体验，与作为自境也不矛盾，就像二月等识一样。像这样，所谓体验，除了显现事物之外，没有其他的。因此，显现是事物，而我与它不同，所以不是自境，如果这样说，因为没有那样，所以就是无境。识也是，事物变成什么样，与那种形象的影像相关联，当显现时，就说这个显现是事物。那样显现也不是不可能从识中产生。如果那样显现是由事物所作，那么那样显现就是事物显现的自性，所以就是事物的证悟。如果没有事物的作用来创造，那么那个识仅仅是显现，就像二月等的识一样。如果不是那样，那么无分别的识也不会变成事物的形象。如果无分别就是显现随事物而行，或者随事物而反，没有什么确定的。因此，此处的执与不执取决于显现。分别不是显现与外境的烧灼相关联或不相关联，但外境是确定的，因此，确定本身就是它的所取。那也是外境本身，而不是自己的体性，而且也没有那样的形象，所以是无境，如果这样说，这已经解释过了。如果所谓的执着不是认识，那么因为没有境存在于其中，所以依赖于它而有执与非执。如果它是体验，那么那个体验就是灭。像那样的事物使之显现。像什么样使之显现，就变成什么样，因为自己显现，所以怎么会变成无境呢？由恶慧所考察的无有事物显现，从所取的形象来衡量有什么用？如果那样，那么无分别
English
Yes, because such a thing does not exist, it will become an objectless state. If it is not like that, its state of being an object will not be established. Even if it is experience, it is not contradictory to be one's own object, just like the consciousness of two moons, etc. In this way, what is called experience is nothing other than the clarity of things. Therefore, that clarity is the thing, and I am different from it, so it is not my own object. If you say that, because there is no such thing, it is objectless. Consciousness is also said to be a thing when it appears in connection with the image of that form, whatever the thing has become. It is not impossible for that appearance to arise from consciousness. If that appearance is made by the thing, then that appearance is the nature of the thing's clarity, so it is the realization of the thing itself. If there is no action of the thing to create it, then that consciousness only makes it appear, just like the consciousness of two moons, etc. If it is not like that, then the non-conceptual consciousness will not become the form of the thing. If non-conceptual is the appearance that follows the thing or follows the opposite of the thing, there is nothing certain. Therefore, the grasping and non-grasping here depend on the appearance. Discrimination is not the appearance of being related or unrelated to the burning of external objects, but the external object is certain, therefore, certainty itself is what is grasped. That is also the external object itself, not its own nature, and there is no such form, so it is objectless. If you say that, it has already been explained. If what is called attachment is not cognition, then because there is no object existing in it, there is grasping and non-grasping depending on it. But if it is experience, then that experience is annihilation. Like that, the thing makes it clear. Like what makes it clear, it becomes like that, because it appears by itself, so how can it become objectless? What is the use of measuring the appearance of non-existent things examined by evil wisdom from the form of what is grasped? If so, then non-conceptual