Tibetan
བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དུ་རིག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་དང་མི་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་བར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་ཕྱི་རོལ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འཐད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་འགྱུར་མོད། །འོན་ཏེ་སྒྲོ་བཏགས་རྟོགས་པ་ཉིད་ཕྱི་རོལ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ཕྱི་རོལ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་རྟོགས་པ་ མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བདག་གི་ཡུལ་སྣང་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་བའི་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟན་ཡང༌། །རྣམ་པ་ཇི་ལྟའི་དོན་རིག་པས། །རྟོགས་ཡིན་དེ་རིག་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཤེས་ཆོས་མངོན་པར་སློབ་པ་ལ། །ངེས་པར་བརྗོད་དེ་བདེ་སོགས་བཞིན། །གལ་ཏེ་དེའི་རྣམ་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་གསལ་བ་ཡིན་ན་རྟོག་བ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིག་པ་བླ་ལྷག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་དང་བཅས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཡང༌། དེའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་པར་རིག་པ་ནི་མེད་དེ་གཞན་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །རིག་པར་བྱ་བ་དང་རིག་པར་བྱེད་པ་དག་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཁས་བླངས་ནས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་རིག་པ་འདི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་འདིར་རིག་པ་མེད་དོ། །འདིར་དོན་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གལ་ཏེ་དོན་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པ་མིན་ན་རྟོག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་སྤངས་ནས་སྔོན་པོ་དང་ཕྱི་མར་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་རིག་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ནི་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པས་དབང་དུ་བྱས་པས་དོན་ཞེས་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཕ་རོལ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་དེ་ནི་སྔོན་དང་ཕྱིས་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་པ་དང
Chinese
不是这样的，因为在外境中，识不是外境的对境是不合理的。因为是与外境不相符的自性之故，凡是认为虚构的，因为与外境不相符，所以那样的事物作为知识本身也是不合理的，并非如此。如果在那之上认识到外境本身，就会从知识本身转变。然而，如果虚构的认识本身是外境的认识，那么因为是与外境不相符的对境，就会变成不是外境的认识。如果分别的对境是知识的相本身，那么就会变成分别本身不存在的过失。那么，是否应该承认自我的对境是与显现不同的识的自性呢？那是真实的，即使那样，相如何之义识，了知是识无有之故。于所知法现前修习时，定当说彼如乐等四。如果仅仅通过它的相就能显现它，那么就会有过失，因为没有了知。即使应该说识是极其殊胜的并且具有了知，但是，没有它的相，识是不存在的，如其他所说。能知和所知显现为不同也是不存在的。即使如此，也应该在承认之后再说，这种具有如何自性的识，凡是认为它是分别的，那样的事物在这里是没有识的。在这里，唯有义识才会变成分别。那也是，如果义显现本身不是识，那么就会没有了知。当舍弃显现的自性，而以先前和之后见到的自性来认识它的时候，那时就会变成它的对境本身，那也不是识，因为那样没有识的缘故。那样的事物也是不存在的，因为以异体和非异体所控制，对方自己没有那样承认义的了知自性。外境不是依赖于事物和非事物的，而且，在分别中显现的，因为仅仅通过先前和之后见到来成立那样的事物，所以依赖于它。
English
It is not so, because in external objects, it is unreasonable for consciousness not to be the object of external objects. Because it is of a nature that does not conform to external objects, whatever is considered fabricated, because it does not conform to external objects, such a thing as knowledge itself is also unreasonable, it is not so. If one recognizes the external object itself on that, it will change from knowledge itself. However, if the fabricated recognition itself is the recognition of the external object, then because it is an object that does not conform to the external object, it will become not the recognition of the external object. If the object of discrimination is the aspect of knowledge itself, then it will become the fault that discrimination itself does not exist. Then, should we admit that the object of the self is the nature of consciousness that is different from appearance? That is true, even so, how does the meaning of the aspect know, knowing is because there is no consciousness. When studying the knowable dharma, one should definitely say that it is like happiness and the other four. If it is revealed only through its aspect, then there will be a fault, because there is no knowing. Even if it should be said that consciousness is extremely superior and has knowing, but without its aspect, consciousness does not exist, as said elsewhere. There is also no appearance of the knower and the known as different. Even so, it should be said after acknowledging, this consciousness with what kind of nature, whatever thinks it is discrimination, such a thing is not conscious here. Here, only the meaning consciousness will become discrimination. That is also, if the appearance of meaning itself is not consciousness, then there will be no knowing. When abandoning the nature of appearance, and recognizing it as the nature seen before and after, then it will become its object itself, that is not consciousness either, because there is no consciousness like that. Such a thing does not exist either, because it is controlled by different and non-different entities, the other party himself has not admitted the knowing nature of meaning like that. External objects do not depend on things and non-things, and what appears in discrimination, because it is established as such only through seeing before and after, so it depends on it.
Tibetan
་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་རིག་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་དོན་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རིག་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་མ་ཡིན་ན་འདི་དོན་རིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལྷ་རྣམས་དགའ་བས་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དངུལ་སྣང་ བ་ཉིད་ལ་དངུལ་རིག་པ་ནི་དངུལ་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བུར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་རིག་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་དོན་རིག་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། གལ་ཏེ་ཤིང་གི་དོན་ཕྱི་རོལ་དུ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དོན་ཞེས་ཅི་འདྲ་བར་འདྲིས་པ་དེ་འདྲ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་མེད་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱི་དོན་རིག་པ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་དང་དུས་གང་གིས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངུལ་དུ་ངེས་པ་དེའི་ཡུལ་དང་དུས་དེ་མེད་དངུལ་དུ་རིག་པ་ཡང་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་མེད་པས་དོན་རིག་པ་མ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་མཐུན་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་སྟེ། དངུལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུར་གསལ་བ་དེ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་འདི་དངུལ་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་རིག་པ་ཡོད་པ་ལས་ཡུལ་དང་དུས་འབའ་ཞིག་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དོན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་འགའ་ཡང་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་ཅི་ལྟར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུར་རིག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་བཟློག་པ་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་རིག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་དུ་རིག་པ་ཡང་བདག་གི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དེ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དངུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་དོན་རིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་འདི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ་སྔོན་མཐོང་བ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། དོན་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པས་དེ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བའི་དོན་ལ་ཡང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་རིག་པ་མེད་ཀྱང་དེར་མངོན་པར་རློམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །མངོན་པར་རློམ་པ་ཡང་ཤེས་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་རིག་པས་མངོན་པར་རློམ་མོ། །རིགས་བཙུན་པས་མངོན་པར་རློམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རིག་པ་ཙམ་ནི་ལ་ནི་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །རིགས་བཙུན་པ་འམ་རིག་པ་རིག་གོ་ཞེས
Chinese
是安立的。因此，因为没有对境的认知，所以这不是对境的认知。凡是可以认知的，都不是对境。像这样没有认知是不可能的。如果不是对境，那么这也不是对境的认知，如果这样说。诸天欢喜，因为已经如此确定了。就像银子的显现本身，对银子的认知就是对银子的认知。如果对境如何变化，认知不是那样，那怎么是对境的认知呢？如果木头的对境确实是外在的，因为对境是什么样的熟悉，就没有那样的事物，所以说是无境的。仅仅如此，没有对境的认知是不可能的。以处所和时间来区分的银子，如果确定了，那个处所和时间不存在，对银子的认知也是不可能的。因此，因为没有那样的对境，所以没有成立对境的认知是不可能的，如果这样说。这是安立了不一致之处，银子如何变化，那样显现，在那里没有，所以没有的这个就变成对银子的认知了。同样，对境如何变化，有那样的认知，只是没有处所和时间，因此就变成没有处所的对境了。当与对境相符的任何认知都没有的时候，对境如何变化，没有那样的认知的时候，那时与此相反的自性本身就是认知。同样，在鱼鳔上认知为银子，也是以我为境的，这也是因为分别念没有像银子的自性那样认知。因此，这没有对境的认知。即使那样，也会这样变化，因为先前见到声音等结合的缘故。就像具有作用一样，因为不依赖于见到，所以也进入到与此具有的所见对境中。因此，即使没有那样的认知，因为在那里有虚妄的自负，所以就那样称呼它，这样说。虚妄的自负也是知识的法，就像安乐等一样。例如，以知识虚妄的自负。以高贵的种姓虚妄的自负，这样说，那仅仅是知识，就不是说“是”。高贵的种姓或者知识认知
English
It is established. Therefore, since there is no cognition of an object, this is not cognition of an object. Whatever can be cognized is not an object. It is impossible to have no cognition like that. If it is not an object, then this is not cognition of an object either, if you say so. The gods rejoice, because it has been determined in this way. Just like the appearance of silver itself, the cognition of silver is the cognition of silver. If the object changes in some way, and the cognition is not like that, how can it be cognition of an object? If the object of wood is indeed external, because the familiarity of what the object is like, there is no such thing, so it is said to be without an object. Just so, it is impossible to have no cognition of an object. Silver distinguished by place and time, if it is determined, that place and time do not exist, and the cognition of silver is also impossible. Therefore, because there is no such object, it is impossible that the cognition of an object is not established, if you say so. This is establishing an inconsistency, how silver changes, appears like that, there is nothing there, so this non-existent becomes the cognition of silver. Similarly, how the object changes, there is such cognition, only there is no place and time, therefore it becomes an object without a place. When there is no cognition that conforms to the object, how the object changes, when there is no such cognition, then the nature itself, which is the opposite of this, is cognition. Similarly, recognizing fish bladder as silver is also with myself as the object, this is also because the discriminating mind does not recognize it like the nature of silver. Therefore, this has no cognition of an object. Even so, it will change like this, because of the combination of previously seen sounds and so on. Just like having a function, because it does not depend on seeing, it also enters into the seen object that has this. Therefore, even if there is no such cognition, because there is a false conceit there, so it is called that, so it is said. False conceit is also a dharma of knowledge, just like happiness and so on. For example, with knowledge, false conceit. With noble lineage, false conceit, saying so, that is only knowledge, it is not said "is". Noble lineage or knowledge cognizes