Tibetan
བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ལྟར་དེར་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན། བ་ལང་དཀར་བོའོ་སྙམ་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་པར་རིག་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་སྨྲ་བ་ཡང་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ཅན་མ་ཡིན་གྱི། །ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་ཅན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སྤྱིར་སྨྲ་བ་རྟོགས་པ་ཉིད་གཙིགས་སོ་ཆེར་བཟུང་སྟེ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་དང་འགྲན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱང་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པས་རྟོགས་པ་ཉིད་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་སྐད་དུ། བློ་ཡི་སྣང་བ་ཐ་དད་དེ། །དེ་དག་མཚུངས་ཞེས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ནི་རྒྱས་པར་རྣམ་འགྲེལ་ཉིད་དམ། རྣམ་འབྲེལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འབྲས་བུ་དེ་བྱེད་གཅིག་ཉིད་ལ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཡང༌། །བློ་འགྱུར་ཕྱིར་ན་མྱོང་བ་ལས། །ཐ་དད་མེད་མིན་ངེས་རྟེན་ཡིན། །ཅི་སྟེ་ཡང་གལ་ཏེ་བ་ལང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་སྤྱི་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དང༌། གཞན་སེལ་བ་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་ཅེ་ན། འདིར་བཤད་པ། འདིར་མེ་ལ་སོགས་པ་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ཅན་དག་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་ལས་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་པ་མ་རྟོགས་པར་ནི་འབྲས་བུ་དེ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་དེ་བྱེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འབྲས་བུ་དེ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་བློར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གསལ་བ་གཅིག་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་བསལ་བ་གཞན་ལ་ཡང་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གསལ་བ་དེ་ནི་གསལ་བ་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་རིགས་མི་མཐུན་པ་དག་འབྲས་བུ་གཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང་གཅིག་ལ་ལྟོས་པས་གཞན་ལ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སླེ་ཏྲེས་ལ་རིམས་སེལ་བའི་ནུས་པ་རྟོགས་པས་སླེ་ཏྲེས་ཀྱི་གསལ་བ་གཞན་ལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་ཀྱི། ཤ་རི་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་འདྲེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྤྱིའི་རྟོགས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཡང་དོན་ལ་མི་སླུ་བར་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་དུ་རྟོགས་པ་ལྟར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་རིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་འམ་ཐ་མི་དད་པས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྱི་རྟོགས་ པ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། མ་རྟོགས་ཀྱང་འདི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བཞིན་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྤྱིའི་རྟོགས་པ་འདི་ནི་འཇུག་པ་ཐ་མི་དད་པས་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ལ་བསམ་པའི་དབང་གིས་ནི། །སྤྱི་ཡོད་པར་ནི་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །དེ་ཡི་ཇི་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་པ། །དེ་ནི་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད། །ཅེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་བདག་ཉིད་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་པས་དོན་འདྲེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་མེད་པར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ངོར་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་དེ་ལ་ཡང་དོན་ཉིད་དུ་ཡང་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉིད། །ཅི་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཇི་སྐད་དུ། གང་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིས། །གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྒྲིབ་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་ནི་ཤེས་པ་ཡི། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་འདོད་ཕྱིར་སྐྱོན་ཡོད་མིན། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་ཐ་དད་པའི་སྒོ་ནས་བརྟགས་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་གྱི། བློ་ཆུང་ཞིང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་མི་ནུས་པ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། མེད་སྒྲོ་འདོགས་ན་དངོས་པོ་དང༌། །དངོས་མེད་དེ་ཡང་འདོད་མ་ཡིན། །དེ་དག་དེ་ལྟ་ཉིད་ཡིན་ན། །རང་བཞིན་རང་བཞིན་མེད་གང་ལས། །དོན་ནི་དངོས་པོ་འམ་དངོས་པོ་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ན་འདི་ཡོད་པ་དེས་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་ན་མེད་པ་དེ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དེ། །ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་མ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡོད་པ་དང༌། མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཡོད་པ་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་པ་ཡིན་ན་ཤིང་ཡོད་དོ་ཞེས་ཡོད་པའི་དོན་དང་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་པའི་དོན་ལྷག་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤིང་ཡོད་དོ་ཞེས་རྟོགས་པ་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དགག་པའི་དོན་དང་འབྲེལ་པར་མི
Chinese
是为了自己证悟的缘故。如果这样，应该承诺如何证悟，就那样在那里是它本身。如果认为是白牛，则没有认识到差别。因此，说共相是差别和非差别，也不是具有证悟的量，而是说正在成立具有特殊差别的。一般来说，说者非常重视证悟本身，为了与善逝竞争，自己的宗派也通过证悟本身来成立，因此通过没有证悟本身的方式来回答。如是说：心识的显现是不同的，因为执着那些是相同的。等等这样说。详细分析事物就在《释量论》本身中，或者从跟随《释量论》中理解。果的作者是唯一的，也依赖于那样证悟，因为心识变化，所以从体验中，不是没有差别，是确定的所依。如果，假设说“是牛”，像这样等等的知识，本身是具有差别的对境，因为像双月等等一样存在是荒谬的，所以没有共相显现本身。那么，如何分别念是具有共相对境本身，以及排除异体被说成是共相的名称呢？这里说：在这里，火等等，具有烟等等的果，从现量和不可得中，如果没有证悟烟等等与自己的果相关联，则不是确定是果的作者。因此，果的作者依赖于证悟，而转变成果的作者的心识。那也是在一个显现本身中，那样证悟后，对于排除的其他的显现，也不依赖于见到而能证悟。因此，那个显现是确定为那个显现的自性，即使显现的种类不相同，是同一个果的作者，因为依赖于一个，对于其他的没有证悟的缘故。因为证悟了菝葜具有消除热病的能力，所以对于其他的菝葜的显现也那样证悟，但对于沙丽巴则不是那样。正因为如此，即使具有混合差别的样式的共相证悟是错乱的，也可能在意义上不欺骗。如果不是那样，对于其他的本身也那样
English
It is for the sake of realizing oneself. If so, it should be promised that how to realize, just like that, it is itself there. If one thinks it is a white cow, then there is no recognition of difference. Therefore, saying that the general characteristic is difference and non-difference is also not a valid measure of realization, but it is said that it is establishing the one with special differences. In general, the speaker attaches great importance to realization itself, and in order to compete with the Sugata, one's own tenets are also established through realization itself, so the answer is given through the absence of realization itself. As it is said: The appearances of the mind are different, because they are held to be the same. And so on. Detailed analysis of things is in the Pramāṇavārttika itself, or it should be understood from following the Pramāṇavārttika. The agent of the result is one, and it also depends on such realization, because the mind changes, so from experience, it is not without difference, it is a definite basis. If, suppose, saying "it is a cow", such knowledge is itself an object with differences, because it is absurd to exist like double moons and so on, so there is no appearance of generality itself. Then, how is it that conceptual thought is itself an object with generality, and that the exclusion of others is called a general term? Here it is said: Here, fire and so on, which have the result of smoke and so on, from direct perception and non-perception, if one does not realize that smoke and so on are related to their own result, then it is not certain that they are the agent of the result. Therefore, the agent of the result depends on realization, and it transforms into the mind of the agent of the result. That is also in one appearance itself, after realizing that, for the excluded other appearances, one can also realize without relying on seeing. Therefore, that appearance is certain to be the nature of that appearance, even if the types of appearances are not the same, it is the agent of the same result, because it depends on one, for the others there is no reason for realization. Because it is realized that the Smilax china has the ability to eliminate fever, so for the other appearances of Smilax china, it is also realized in that way, but it is not so for Sariba. For that very reason, even if the realization of generality with the appearance of mixed differences is confused, it is possible that it does not deceive in meaning. If it is not so, for the others themselves also in that way
Chinese
因为如此，就像把鱼鳔误认为银子一样，会变成非量。像这样，认识到无差别的自性不是正量，因为差别或无差别阻碍了那样的认识。因此，对共相的认识不是成立的，即使不认识，也能像认识外境一样确定。因此，这个不可言说的共相的认识，是通过无差别的进入来推测的。正因为如此，经中说：以思惟的力量，极力宣说有共相，但那是如何被臆测的，那不是胜义谛。像这样，如果认识到自己的体性没有差别，就会导致意义混淆，因为已经考察了与那个意义无差别。并且，在特别执著的面前，已经承诺了是意义的对境，因此也说那是意义本身。因此，像这样认识的相，应该称为什么呢？如经中所说：以自己的自性，遮蔽他者的自性。同样，如果共相是认识的自性，就会陷入自性。因为如此承许，所以没有过失。意义的自性就是共相。因此，通过差别的自性，以差别的角度来考察，分别念就是以遣除他者为对境。但是，心智狭小且颠倒，无法跟随《释量论》的人们，无论如何考察，那都是不合理的。就像这样：如果安立无，则事物和非事物也不被承认。如果那些是那样，从何处产生自性和无自性？意义被确定为事物或非事物。哪里有这个，那里就是有，哪里没有，那里就是没有。不是不确定是有还是没有。如果有，那么一切都是有，如果没有，那就是没有。如果存在是被分别念考察的，那么“树存在”就不会与存在的意义相关联，因为存在的意义不依赖于其他。例如，就像“树存在”的认识不会相关联一样。但是，因为不存在，所以与否定
English
Because of this, just as mistaking a fish bladder for silver, it will become non-valid cognition. Like that, recognizing the nature of non-difference is not valid cognition, because difference or non-difference obstructs such recognition. Therefore, the establishment of the recognition of universals is not established, but even if not recognized, it is certain like recognizing external objects. Therefore, this inexpressible recognition of universals is inferred through the entry of non-difference. For that very reason, it is said in the scriptures: By the power of thought, it is strongly proclaimed that there are universals, but how that is conceived is not the ultimate truth. Like that, if one recognizes that one's own nature is without difference, it will lead to confusion of meaning, because one has examined the non-difference with that meaning. And, in the face of special attachment, it has been promised to be the object of meaning, therefore it is also said that it is the meaning itself. Therefore, what should be said to be the aspect of knowing like that? As it is said in the scriptures: By its own nature, it obscures the nature of others. Similarly, if the universal is the nature of knowing, it will fall into self-nature. Because it is admitted like that, there is no fault. The nature of meaning is the universal itself. Therefore, through the nature of difference, examining from the perspective of difference, conceptual thought is that which has the elimination of others as its object. However, those who are small-minded and inverted, unable to follow the Pramāṇavārttika, no matter how they examine, that is not reasonable. Like this: If one establishes non-existence, then things and non-things are not admitted either. If those are like that, from where does self-nature and non-self-nature arise? Meaning is determined as things or non-things. Where there is this, there is existence, and where there is not, there is non-existence. It is not uncertain whether there is or is not. If there is, then everything is existence, and if there is not, then it is non-existence. If existence is examined by conceptual thought, then "the tree exists" will not be related to the meaning of existence, because the meaning of existence does not depend on others. For example, just as the recognition of "the tree exists" will not be related. However, because of non-existence, it is not related to the meaning of negation.