Tibetan
འི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལྟོས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་བུམ་པའི་དཔེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེ་ལས་བྱུང་བའི་མ་གྲུབ་པས་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་མ་ངེས་པར་བརྗོད་པ་རྩ་བ་དང་བཅས་ཏེ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་འདིའི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་བུམ་པའི་འཇིག་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདིའི་དོན་ཅི་ཡིན། །ཅི་བུམ་པ་ཉིད་བྱེད་དམ་འོན་ཏེ་འཇིག་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཞིག་ཡིན། ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ནི་འཇིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ལ་བྱེད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་གཞན་བྱེད་ན་སྣམ་བུ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་སྔ་མ་ལྟར་དམིགས་པ་དང་དོན་བྱེད་པ་དག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་འཇིག་བྱེད་དུ་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གཞུང་གིས་བཤད་དོ། །གྲངས་ཅན་གྱི་འདོད་པ་དགོས་པར་བྱེད་པ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དམིགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་མི་སྣང་བའོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །དམིགས་པ་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་དུས་ན་སྔ་མའི་རང་བཞིན་ཉམས་པས་འདོད་པར་བྱའོ། །གཞན་ནི་ཤེས་པར་སླའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་གྱི་དོགས་པ་བསུ་བར་བྱེད་དེ། འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་ཐ་དད་པ་དང༌། ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་འཇིག་པ་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་ གོ །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མ་ཡིན་པར་དགག་པ་དང༌། མེད་པར་དགག་པའོ། །མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ནི་བུམ་པ་ལས་གཞན་དོན་གྱི་དངོས་པོ་སྣམ་བུ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མེད་པར་དགག་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྒྱུ་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། མེད་པ་ནི་མེད་པར་དགག་པ་ངོ་བོ་ཉམས་པ་ཅིའི་ངོ་བོ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུའི་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །མེད་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པར་
Chinese
不应依赖于原因的事物。因此，由于瓦罐的例子没有成立，即认为同时产生的事物需要稍微依赖于接受，因此，由于例子中出现的未成立，非刹那的事物也可能是逐渐产生者，因此，要说明这种不确定的陈述及其根本，这是本论的总结意义。用锤子等物破坏瓦罐是什么意思？是瓦罐本身破坏，还是与破坏一词所表达的事物不同的东西破坏？第一种情况是不成立的，因为瓦罐是由泥土等制成的，对于已完成的事物来说，不应该有能作者。第二种情况也不成立，如果破坏被称为其他事物，那么就像布匹一样，会变成像之前的瓦罐一样可以观察和起作用。这由“这不适合作为破坏者”之间的论述来解释。需要数论者的观点是“这样认为”。观察是指存在本身不显现。这通过“那也是”等来反驳。任何观察都不是不观察，因为它们是矛盾的。因此，在不观察的时候，应该认为之前的自性已经消失。其他的很容易理解。这样认为是为了迎接其他的疑问：在果的事物的自性中，无疑是跟随不同和非不同的。破坏是不存在的，因此不会产生不同和非不同的分别。具有成立宗义的事物跟随不存在，即事物不存在也是如此。不存在的事物只有两种：非否定和否定。非否定是指瓦罐之外的其他事物，如布匹，对于它来说，并没有放弃不同和非不同的分别。在否定的一方，原因仅仅是非原因，不存在是指否定，自性消失，什么自性也不是，那不是原因的作用对象。不存在无疑不是果
English
It is not appropriate to rely on the cause of things. Therefore, since the example of the pot is not established, i.e., it is thought that things that arise simultaneously need to rely slightly on acceptance, therefore, due to the non-establishment that occurs in the example, non-momentary things may also be gradual producers, therefore, to explain this uncertain statement and its root, this is the summarized meaning of this treatise. What does it mean to destroy a pot with a hammer, etc.? Is it the pot itself that destroys, or is it something different from the thing expressed by the word destruction? The first case is not established, because the pot is made of clay, etc., and for a completed thing, there should be no agent. The second case is also not established, if destruction is called other things, then like cloth, it will become observable and functional like the previous pot. This is explained by the discourse between "this is not suitable as a destroyer." The view of the Samkhyas is needed as "thinking like this." Observation means that existence itself does not appear. This is refuted by "that is also," etc. Any observation is not non-observation, because they are contradictory. Therefore, at the time of non-observation, it should be thought that the previous self-nature has disappeared. The others are easy to understand. Thinking like this is to welcome other doubts: in the nature of the fruit things, it is undoubtedly following different and non-different. Destruction is non-existent, so there will be no distinction between different and non-different. Things with established tenets follow non-existence, that is, things also do not exist. There are only two kinds of non-existent things: non-negation and negation. Non-negation refers to other things outside the pot, such as cloth, for which the distinction between different and non-different has not been abandoned. On the side of negation, the cause is only non-cause, non-existence refers to negation, the nature disappears, what nature is not, that is not the object of the cause's action. Non-existence is undoubtedly not a fruit
Tibetan
འདོད་པར་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་ཁས་བླངས་སོ་ཞེས་རིམ་གྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ས་བོན་གྱི་གནས་སྐབས་ལས་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་དང་གཞན་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པའི་ལུས་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་འདི་ནི་ནང་གི་ཁྱབ་པ་སྨྲ་བ་ལ་ཡོད་དོ། །དེ་དག་གི་སྨྲ་བ་ནི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ནང་གི་ཁྱབ་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྒྲ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ན་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་དོན་བྱེད་པ་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །འདི་ལ་ཡང་བརྗོད་ན་གཞན་འདི་དག་སྨ་བར་བྱེད་དོ། །འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ཡང་བུམ་པ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པ་འཇུག་གོ་ཞེས་སོ། །ཕ་རོལ་དམིགས་པ་དང༌། མི་དམིགས་པ་སྲིད་པར་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་པས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་འགོད་པས་ཁ་རོག་བསྡད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་དང་ཕྱིའི་ཁྱབ་པ་འོངས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་བའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་དག་དཔེ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ངེས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་དེ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གཞན་དུ་སུས་བརྗོད། དེ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་འཇུག་པས་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མངོན་སུམ་ཡིས་སོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་ཚད་མ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གཞུང་གིས་སྙིང་པོའི་དོན་བཤད་དོ། །འདིའི་བར་གྱི་གཞུང་གིས་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཉེ་བར་བླངས་པའི་དོན་མེད་པའི་ཀླན་ཀ་ནང་གི་ཁྱབ་པར་ལྟ་བ་དེ་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་བཀོད་པའི་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པའི་དོགས་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་གཞན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ལ་ནན་གྱིས་ཕྱིའི་ཁྱབ་པ་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་རྒོལ་བ་ནི་ཡོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་དོན་མེད་པའི་རྩོད་པ་མ་སྤངས་པར་གྱུར་
Chinese
应当希求。因为逐渐成立果即是事物自性的缘故，就像“是这样”等等。某些情况下，种子等产生苗芽等，是接近于取种子从种子的阶段变为不同阶段，并且从其他事物中返回，成为无身之物，这种过失存在于内遍计者那里。那些人的说法不合乎道理，就像这样，以内遍的妨害，作为量而认识的次第是这样的：如果声音变成刹那等自性，那么次第和同时产生作用是不合道理的。因此，由于遍及者不显现，必然会成为过失，所以必须承认是刹那。对此如果说，其他人会责难这些。即使这被证明，也像瓶子一样产生结果。对此，妨害也会进入。通过成立他者显现和不显现，像那样证明，安立一切事物的对境，接近于安立妨害，所以应该沉默不语。如果是那样，那么外遍就来了，因为对于从所立法的法性之外变成的瓶子等，无疑是为了证明它。正因为如此，那些是例子。难道不是所立不确定吗？如果问怎么是那样？ 谁以其他方式说？对此，所立是由于妨害的量进入而成为确定的，而且能成立者也是现量。因此，就像那样，因为依赖于量，所以直到之间的论述，都阐述了要义。以这之间的论述，认为取“存在”这个理由是无意义的争论，是内遍的观点，那是不好的，因为是为了避免他人所安立的理由在不相似的方面进入理由的怀疑。对此，为了避免，因为进入他者，所以为了成立关系，对于量，强调取外遍，这是必须说的。对此，反驳者是，取存在的理由，是没有舍弃无意义的争论。
English
It should be desired. Because gradually establishing that the result itself is the nature of things, like "it is like this" etc. In some cases, seeds etc. produce sprouts etc., which is close to taking seeds from the stage of seeds to a different stage, and also returning from other things, becoming a bodiless thing, this fault exists in those who speak of internal pervasion. Those people's statements are not reasonable, just like this, the order of recognizing the harm of internal pervasion as a measure is like this: if sound becomes the nature of moments etc., then it is not reasonable for order and simultaneity to produce effects. Therefore, since the pervader does not appear, it will inevitably become a fault, so it must be admitted that it is momentary. If it is said to this, others will blame these. Even if this is proven, it produces results like a vase. To this, harm will also enter. By establishing the appearance and non-appearance of others, proving it in that way, establishing the object of all things, approaching the establishment of harm, so one should remain silent. If that is the case, then external pervasion has come, because for vases etc. that have become external from the nature of the property to be established, it is undoubtedly for the sake of proving it. For that very reason, those are examples. Isn't what is to be established uncertain? If you ask how it is like that? Who speaks in other ways? To this, what is to be established is certain because the measure of harm enters, and what can be established is also direct perception. Therefore, just like that, because it depends on measurement, so until the discourse in between, it explains the essence. With the discourse in between, thinking that taking the reason of "existence" is a meaningless argument, is the view of internal pervasion, that is not good, because it is to avoid the doubt that the reason established by others enters into dissimilar aspects. To this, in order to avoid, because it enters into others, so in order to establish the relationship, for the measure, emphasizing taking external pervasion, this must be said. To this, the opponent is, taking the reason of existence, has not abandoned the meaningless argument.