Tibetan
ར་བརྗོད་པ་ཉིད་ནི་འཇིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མའི་དོན་ཏོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཉེ་བར་དགོད་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གཞན་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པའམ་ཡང་ན་དུས་ལ་བབ་ནས་འདི་ལ་ལན་ཉོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྐད་ཅིག་གི་སྒྲའི་དོན་གྲུབ་པར་བསྟན་པས་དང་པོ་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་སྐད་ཅིག་གི་སྒྲ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བའི་དུས་ཀྱི་དུམ་བུ་ལ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐར་མ་ཤེས་པའི་གཙུག་ལག་དེ་ཉིད་ལ་འདི་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་ནི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་ལས་སྣ་ཚོགས་བྱས་པས་འབྲས་བུ་སྣ་ཚོགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་བག་མར་འགྲོ་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་ཐ་དད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དུས་ཐ་དད་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བས་དུས་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བ་ནི་སྐད་ཅིག་ཏུ་བརྗོད་དོ། །འགའ་ཞིག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་འདུས་པའི་དུས་ནི་སྐད་ཅིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྲིད་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་གིས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་རྒལ་བའི་དུས་ཅུང་ཟད་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་གོ །དེ་ལྟར་རྡུལ་གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་ཆེས་ཕྲ་བ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་ཆ་དང་ལྡན་པའི་དུས་ཅུང་ཞིག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཆ་དང་བྲལ་བའི་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བའི་དུས་ཀྱི་ཆ་ནི་སྐད་ཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དུ་མས་སྐད་ཅིག་གི་དོན་ཤེས་པར་བླ་བས་དེའི་གནས་སྐབས་ནི་སྐད་ཅིག་མའོ། །དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པའི་དཔེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ཅི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེས་ཕྱོགས་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་ངེས་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚེ་དང་ལྡན་པས་བསམས་སམ། ཀྭའི་དཔེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་དགོས་པ་མི་ཤེས་པར་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་ཞུགས་པ་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་གྱི་དཔེའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མཐུན་པ་སྟོན་པ་མ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚད་མ་བརྟག་པར་ཡང་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་དྲན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི
Chinese
说“仅仅是表达就是毁灭”是前者的意思。为了接近已成立的结论，老师会为了他人的利益而努力，或者说，时间到了，听听这个的回答。通过证明刹那之声的意义，消除了最初陈述的特殊性未成立的错误。世间对刹那之声的运用，是指极小的时间片段。为了说明这一点，就是“像这样”。为了说明在星象学中这是众所周知的，就是“刹那，唐吉”等等。对此进行论述，是为了说明众生通过做各种各样的行为，产生各种各样的结果，以及结婚等等，发生在不同的时间。因此，通过区分不同的时间，极短的时间被称为刹那。有些人认为，一个微尘聚集的时间就是一个刹那，这只是一个象征。只要一个微尘穿过另一个微尘的时间稍微过去一点，那就是一个刹那。就像这样，相对于两个微尘来说，最微小的就是微尘，同样，相对于具有前后部分的短暂时间来说，没有部分的极短的时间部分就是刹那，因此，通过多种方式理解刹那的意义是重要的，它的状态就是刹那性。因此，特殊性未成立本身就不是问题。对于所说的“两者都没有成立的例子”，难道是寿命具足者认为，用能证明的法所做的相似法例，能确定所要证明的法在宗法上的存在，但因为没有这个，所以不是比量吗？或者，因为不明白引用例子的必要性，所以才这样说。为了记住进入证明周遍的量，所以引用例子，而不是为了例子。因为不是为了显示相似法，等等，所以不是证明所要证明之法的支分。这本身就是相似法有两种，等等，这也已经显示了对量的检验。如果记住证明周遍的量，那又有什么用呢？就是说，周遍完全成立的……
English
Saying "merely expressing is destruction" is the meaning of the former. In order to approach the established conclusion, the teacher will strive for the benefit of others, or, when the time comes, listen to the answer to this. By proving the meaning of the sound of an instant, the error of the unestablished particularity of the initial statement is eliminated. The world's application of the sound of an instant refers to an extremely small fragment of time. To illustrate this, it is "like this." To illustrate that this is well known in astrology, it is "an instant, Tangji," and so on. To elaborate on this is to illustrate that sentient beings, by doing various actions, produce various results, and that marriage, etc., occur at different times. Therefore, by distinguishing different times, an extremely short time is called an instant. Some people think that the time it takes for one atom to gather is an instant, which is just a symbol. As long as the time it takes for one atom to pass through another atom passes slightly, that is an instant. Just like that, relative to two atoms, the smallest is the atom, similarly, relative to a short time with before and after parts, the part of time that is extremely short without parts is an instant, therefore, it is important to understand the meaning of an instant in many ways, and its state is instantaneity. Therefore, the unestablished particularity itself is not a problem. Regarding the saying "there is no established example for both," does the one with a full lifespan think that the similar example made by the provable dharma can determine the existence of the provable dharma in the subject, but because there is none of this, it is not inference? Or, because one does not understand the necessity of citing an example, one speaks like this. In order to remember the entering measure of proving pervasion, an example is cited, but not for the sake of an example. Because it is not for showing similar dharma, etc., it is not a limb of proving the dharma to be proven. This itself is that similar dharma has two kinds, etc., and this has also shown the examination of measure. If one remembers the measure of proving pervasion, then what is the use? That is to say, the pervasion is completely established...
Tibetan
་སྨོས་སོ། །ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་གང་ལ་ཁ་ཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་དེ་ནི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་མེད་ཀྱང་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དཔེར་བྱེད་དོ་ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ལོག་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་རྒོལ་བ་གཉི་ག་ལ་དེའི་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་མེད་ན་ཡང་འབྲེལ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་རྟེན་དུ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དཔེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟུར་ན་གནས་བ་ཞིག་རྩོད་པར་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་ཉིད་དང་ལྡན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཟློག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཉེ་བར་སྡུད་པ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འབྲེལ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ན་བུམ་པ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་སྟན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ན་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཆོས་ཅན་ཉིད་ལ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ལ་སྙིང་པོའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་གང་ལ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ལ་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་འཇུག་པ་དེ་བརྗོད་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་སྤྱི་མཐར་ཐུག་པར་འཇུག་པ་དེ་ལ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བ་དེས་ན་དོན་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྒྲུབ་བྱེད་ཉེ་བར་སྡུད་པ་དོན་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ལན་འདེབས་པ་ནི་འདུ་བ་ལྟ་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོད་པ་དང་འདུ་བ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་མེད་ན་དེ་ལས་དེའི་གནས་པ་འཕངས་པས་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་མཛེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ནི་ད་འདིར་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་རྟོག་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱི་ མོ་ལ་བརྟེན་པས་འདུ་བ་ཐག་བསྲིངས་སོ། །དེས་མ་གྲུབ་པ་གང་ཞིག་མ་གྲུབ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན། ཇི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བས་གཏན་ཚིགས་ལ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱིས་འཇིག་པའི་རྒྱུའི་དཔེ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་སུན་དབྱུང་བའི་ཆེད་དུ་རྗེས་སུ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ། །སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ལ་ཞིང་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བུམ་པ་ནི་འཇིག་པ
Chinese
说完了。所谓“是”，是理由的意思。这样一来，对于存在之自性的理由，与刹那性同时，作为其自体而成立的量，即在某处显示周遍无可见性的体性，那就是例子。即使没有例子，也能损害的量，可以作为例子，这是所说的。如果没有错误的分别，即使对于两个辩论者来说，没有完全公认其体性，但凡是依赖于成立关系的量，都是例子，这是所说的。因此，就是“那么”的意思。如果那样，那么就是争论一个处于边缘的事物。对于作为有法（梵文：dharmin）的声音等，为了成立具有刹那性，如果收集能够损害反驳的量，成立与所立有关系的量，那么就像瓶子一样，声音等显示具有刹那等所立之法。那么，对于收集存在等理由，有什么必要呢？对此，说了“对于有法本身”。对此，核心的意义是，对于声音等成立的有法本身，如果陈述周遍无可见性等能够损害的量，那么对于所立有法的总体最终适用，对于其所立之法的智慧产生，因此，由于已经完成了意义，所以为了意义而随之陈述成立者，就是“任何”。对此的回答，就是从“聚集看来，暂时”等开始。如果具有生者，对于存在和聚集等没有分别，那么从那之中，由于抛弃了它的存在，所以说不是刹那性，就会变得美妙。存在本身，现在在这里，由于依赖于他人承认的存在和不存在的后母，所以延长了聚集。通过那未成立的什么，用未成立的来成立什么呢？正如所说，为了对于理由成立确定性，为了驳倒他人所举的毁灭之因的例子，所以随之陈述。也通过“那也是”等来进行驳斥。就像稻芽需要田地等一样，瓶子是毁灭
English
That's all. The term "is" means reason. Thus, for the reason of the nature of existence, simultaneously with momentariness, the valid cognition that establishes it as its own self, that which shows the nature of pervasive non-apprehension in some place, that is the example. Even without an example, the valid cognition that can harm, can be taken as an example, that is what is said. If there is no mistaken conception, even if its nature is not fully recognized by both debaters, all that relies on the valid cognition that establishes the relationship is an example, that is what is said. Therefore, it means "so". If that is the case, then it is arguing about something that is on the edge. For the subject of sound, etc., in order to establish having momentariness, if one gathers the valid cognition that can harm the refutation, the valid cognition that establishes the relationship with what is to be established, then like a pot, sound, etc., show having the quality of what is to be established, such as momentariness. Then, what is the need for gathering the reasons of existence, etc.? To this, it is said, "For the subject itself." The core meaning of this is that for the subject itself that establishes sound, etc., if one states the valid cognition that can harm, such as pervasive non-apprehension, then for the overall final application of what is to be established, the wisdom of its quality of what is to be established arises, therefore, since the meaning has already been accomplished, so for the sake of meaning, one subsequently states the establisher, which is "anything". The answer to this is from "Looking at the gathering, temporarily," etc. If those with birth do not distinguish between existence and gathering, etc., then from that, since its existence is abandoned, saying that it is not momentariness would become beautiful. Existence itself, now here, since it relies on the stepmother of existence and non-existence admitted by others, so the gathering is extended. Through what is not established, what is to be established by what is not established? As it is said, in order to establish certainty for the reason, in order to refute the example of the cause of destruction cited by others, so one subsequently states. It is also refuted through "That is also," etc. Just as a rice sprout needs a field, etc., a pot is destruction.