Tibetan
་གི་རང་བཞིན་ཐུན་མོང་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་མ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་གི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐུན་མོང་དུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ལྷུར་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་ན་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ན་ཐུན་མོང་དུ་འཛིན་པ་ལྡོག་པ་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པོ། །གཞན་ཡང་མི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་སྟོན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་རོལ་འདྲ་བ་ཀུན་དུ་སྟོན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། དེ་གཉིས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་གཞན་ལས་ལྡོག་པར་ཞེན་པ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་རོལ་འདྲ་བར་ཀུན་དུ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཤིན་ཏུ་མི་འདྲ་བ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་དེ་ནི་གཞན་ལས་བཟློག་པས་བྱས་པའི་འདྲ་བར་འཛིན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྣམ་བུ་བུམ་པ་དང་ཤིན་ཏུ་མི་འདྲ་ཡང་ཤིང་མ་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ན་འདི་ཡང་ཤིང་མ་ཡིན་ན་འདི་ཡང་ཤིང་མ་ཡིན་ཞེས་ཡིན་ན་བུམ་པ་དང་འདྲ་བར་ངེས་པར་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དོན་ཕྱི་རོལ་དང་ཤིན་ཏུ་མི་མཐུན་པ་ཡང་ཕྱི་རོལ་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཕྱི་རོལ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་འཛིན་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཡང་མེད་དེ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ནི་འཛིན་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དང་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དུ་འཛིན་པ་ཉིད་ལྡོག་པ་ན་གཞན་ལས་ལྡོག་པས་བྱས་པས་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་བ་གྲུབ་པོ། །གཞན་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བས་ནི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཤུགས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་བར་སྨྲས་པར་གྱུར་ན་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཅིག་པ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་དེ་ཅིག་ཤོག་ལས་ལྡོག་པར་མ་རྟོགས་ན་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་རྣམ་
Chinese
将（二者的）自性确定为共同的。这个理由并非不成立，因为通过体验已经成立，即体验到两个分别念的共同自性为所缘。如前所述，确定为共同的理由是，确定在一个上遣返是必然的。这并非没有理由，因为没有其他理由可以不见。如果进入不相似的方面，则成为没有能作区分的理由，因为周遍者不见，因此从不相似的方面遣返时，确定为共同的就安住在遣返一个的究竟处，因此周遍成立。此外，显示不真实自性的分别念，如何能普遍显示外境相同呢？因为二者是极不相同的法。因此，如果执着于它的自性从他处遣返，则分别念会普遍显示外境相同。如果执着于极不相同的事物的自性，那就是专注于由从他处遮返所造成的相似性。例如，氆氇与瓶子极不相同，但如果确定它是非木头的差别，就会确定“这个也不是木头，这个也不是木头”，从而确定它与瓶子相似。同样，分别念的意义与外境极不相同，但也会确定它是外境。分别念确定外境也是通过体验而成立的。将无事物执着为外境并非没有理由，因为没有其他理由，如前所述。因此，如果执着于从他处遣返，由于周遍者没有能作区分的理由，因此在外境的执着遣返时，由于由从他处遣返所造成的，在外境本身执着，因此周遍成立。此外，以成立的方式说“分别念是意义”的人，如果明确地说“分别念必定能间接确定从他处遣返”，那是不合理的。因为在认识到一体成立之时，如果没有认识到它从其他事物遣返，那么成立的方式……
English
It makes one apprehend the nature of [both] as common. This reason is not unestablished, because it is established by experiencing that the common nature of both conceptual cognitions is the object. The reason for apprehending as common in the way previously explained is that it is certain that reversion to one is definitely necessary. This is not without reason, because other reasons are not seen. If one enters into the dissimilar side, then there will be no reason to differentiate, because the pervader is not seen, so when reverting from the dissimilar side, apprehending as common abides at the ultimate end of reverting to one, therefore the pervasion is established. Furthermore, how can conceptual cognition, which shows the nature of untruth, universally show external things as similar? Because the two are extremely dissimilar dharmas. Therefore, if one clings to its nature as reverting from others, then conceptual cognition will universally show external things as similar. If one apprehends the nature of something that is extremely dissimilar, then one is definitely taking as important the apprehension of similarity caused by turning away from others. For example, although woolen cloth and a vase are extremely dissimilar, if one definitely understands that it is a distinction of not being wood, then one will definitely understand that it is similar to a vase, saying, "This is also not wood, this is also not wood." Likewise, although the meaning of conceptual cognition is extremely dissimilar to external things, one will also definitely understand that it is an external thing. That conceptual cognition definitely determines external things is also established by experience. Apprehending something non-existent as external is not without reason, because there is no other reason, as explained before. Therefore, if one apprehends as reverting from others, since the pervader has no reason to differentiate, therefore when the apprehension of external things reverts, since it is caused by reverting from others, the apprehension abides in the external thing itself, therefore the pervasion is established. Furthermore, if someone who says, "Conceptual cognition is meaning" in the way of establishing, clearly says, "Conceptual cognition must indirectly determine reverting from others," that is unreasonable. Because at the time of realizing that oneness is established, if one does not realize that it reverts from other things, then the way of establishing...