English
It is also not existent, how can it be certain? Because it is not Suchness. Also, Suchness cannot be ascertained as it is. As it is said. Similarly, the sound and meaning, this and the basis are consistent, although it does not exist, but how is it? It is spoken as it is heard, but this is impossible in reality. So it is also said. Then, how does the object of conceptual thought, whose essence is non-existent, appear as if it possesses its own nature? The nature of ignorance, the essence of conceptual consciousness is like this, it shows that it exists with its own form, and it generally shows that the meaning of complete non-existence is like an existing object in experience, generally showing existence. How can consciousness show non-existence? What is the nature of its ability to clarify? The meaning of showing non-existence is proven by experience. In this way, the nature of clarity is neither consciousness nor the knowable, so it can be determined that it is non-existent. The clarifier of conceptual thought is also proven by experience. The clarifier of all consciousnesses is uncommon, therefore, how this is the clarifier, so are others, and examples cannot be given. It is not transformed into the nature of conceptual thought, and showing the meaning of non-existence is proven by experience, and only this can be said. There is no valid cognition that can harm this experience. Therefore, the meaning of showing non-existence is proven by experience, and there is no example. For example, the blue of blue itself, even if there is no similar object, can be grasped without dispute, and similarly, the clarifier of conceptual thought is also like this. Therefore, the recognition of the existence of meaning and self-nature is proven by experience. Because it is uncommon, it becomes an example of the object of clarification, and the meaning of clarification like that does not exist. There is no need for examples at all. In this way, if there is nothing that can harm the nature proven by experience, then it is an unerring experience, which is uninterrupted. What is the use of reason or examples for this? Therefore, the meaning of non-existence.
Tibetan
སལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་རིག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱས་པའི་ཡུལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པ་ན་བློའི་གཟུགས་བརྙན་ཉིད་སྒྲའི་ བརྗོད་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཡུལ་ཡིན་པ་དེ་སྒྲའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི། རང་རིག་པའི་ཡུལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་གང་ཡང་ངེས་པ་དེ་ཡིན་ན་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་ཆ་ངེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་སྒྲའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི། རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་ངེས་པར་བྱས་པ་མེ་ལ་སོགས་པ་སྒྲོ་བཏགས་པར་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་བྱའི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བློའི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན། རྟོག་གེ་རིག་པ་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་ལས་གཞན་སེལ་པ་སྒྲའི་དོན་དུ་བརྟགས་ནས་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཡང་སྒྲའི་དོན་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཤེས་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཡང་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་དང་ཐ་དད་མ་ཡིན་པ། །ཇི་ལྟར་དོན་གཞན་འབྲང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བགག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངེས་པར་བྱས་པས་དེ་ཉིད་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ན་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་སྒྲའི་དོན་ཡིན་མོད་དེ་ངེས་ན་ཡང་མེ་ཉིད་ཆུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་འདོགས་པ་ནི་གཅིག་སྒྲུབ་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ངེས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ལ་ལྡོག་པར་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ངེས་པར་མ་བྱས་པ་ནི་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་རྟོགས་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་སྒྲོ་བཏགས་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ན་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་གཞན་སེལ་བའི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིའོ། །འདི་ལ་གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་སྲེག་པའི་དོན་བྱེད་པར་བཟོད་པ་མཐོང་བ་ཅི་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་མེ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྣང་བར་བྱེད་ན་ནི་ཕྱི་རོལ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་གྱི་དོན་དམ་མེད་ཅེས་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཉེ་བ་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་དེ་དག་དང་འབྲེལ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་ གྱི་མི་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ། མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཡོད་པའི་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡང་མི་ལྟོས་ཏེ། མཐོང་བ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་མེད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡང་དངོས་པོ་མི་འཁྲུལ་བ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་མི་ལྟོས་པ་དང༌། དེ་དག་དང་གཞི་མཐུན་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཤེས་ན་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་ལ་མི་ལྟོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཆུ་ཡོད་དོ་ཞེས་རྟོགས་ན་ཡང་ལྟོས་པ་དང་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཤིང་ཞེས་རྟོགས་པ་ལ་ནི་ཅི་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། གཅིག་དང་འབྲེལ་བ་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་ཐུན་མོང་བ་གཉིས་ཀ་དང་འབྲེལ་པར་རུང་བའི་དོན་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་འོངས་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བའི་ཕྱི་རོལ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་འདི་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པར་མ་མཐོང་ངོ༌། །གང་གི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་དང་འདྲ་བར་སྣང་བ་བསྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤིང་མ་ཡིན་མེད་པ། མེད་པར་དགག་པའི་རང་བཞིན་དང་ཤིང་གི་ཡོད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཀྱང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ནི་བསྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ལ་རེག་པའམ་སྒྲུབ་པ་དང་འདྲ་བར་སྒྲོ་བཏགས་ནི་མི་ནུས་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཤིང་མ་ཡིན་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཤིང་མ་ཡིན་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ཤིང་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་རོལ་དང་མི་མཐུན་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པ་ཡིན། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེ
Chinese
为了使之清晰，并且因为是通过体验而成立的缘故，所以认为分别念是无明的自性，因为使不存在之义清晰，正是无明的真如之故。因此，像这样，当分别念所确定的对境，并非是所取之相的自性，并且成立为无自性的自性时，那么心识的影像本身是声音的表达对象，有些人所理解的这一点是清晰的。如果分别念是对境，那么它就是声音的对境，但不是自证的对境。如果分别念的任何对境是确定的，那么所取之相就不是确定的，因为没有体验到认识的部分是确定的。任何确定的东西，都是在外境中确定的，而不是所取之相。因此，自己的现量对境，所取之相不是声音的意义，而是分别念的对境所确定的火等虚构之物，被承认为声音的表达对象。因此，心识的影像就是这样。逻辑学家认为，通过某些理由排除他者是声音的意义，并且更加执着于无分别的对境也是声音的意义，因为与认识无有差别，即使影像本身是自己的特征，又怎么能被完全认为是声音的表达对象呢？与认识无有差别，又怎么能被完全认为是声音的表达对象呢？“与识无别者，如何随他义？”等等，表达对象这一点是被论师所遮破的。如果分别念确定了虚构的自性，那么它本身就是声音的意义，虽然成立的自性是声音的意义，但即使确定了，因为火不是水，所以其他的附加是通过成立一个的势力而确定的，而不是被理解为与他者相违。如果没有确定一个，那么理解与他者相违是不合理的。因此，如果虚构是声音的意义，那么就会变成成立的方式，而不是排除他者的意义，这是某些人的观点。对此，如果
English
In order to make it clear, and because it is established through experience, it is therefore considered that conceptualization is the nature of ignorance, because making clear the meaning of non-existence is precisely the suchness of ignorance. Therefore, in this way, when the object determined by conceptualizations is not the nature of the apprehended aspect, and when it is established as the nature of no-self nature, then the very image of the mind is the object of expression of sound, and whatever some people understand about this is clear. If conceptualization is an object, then it is the object of sound, but it is not the object of self-awareness. If any object of conceptualization is definite, then the apprehended aspect is not definite, because there is no experience of the definite part of knowledge. Whatever is definite is definite in the external object, but not the apprehended aspect. Therefore, one's own direct object, the apprehended aspect, is not the meaning of sound, but the fabricated objects such as fire, which are determined by the object of conceptualization, are accepted as the objects of expression of sounds. Therefore, the image of the mind is like this. Logicians think that excluding others through some reasons is the meaning of sound, and they are even more attached to the object of non-conceptualization as the meaning of sound, because there is no difference from knowledge, even if the image itself is its own characteristic, how can it be completely regarded as the object of expression of sound? If there is no difference from knowledge, how can it be completely regarded as the object of expression of sound? "How can that which is not different from consciousness follow another meaning?" and so on, the point of being an object of expression is refuted by the teacher. If conceptualization determines the nature of fabrication, then it itself is the meaning of sound, although the nature of establishment is the meaning of sound, but even if it is determined, because fire is not water, other additions are determined by the power of establishing one, but it is not understood as being contrary to others. If one is not determined, then it is unreasonable to understand being contrary to others. Therefore, if fabrication is the meaning of sound, then it will become the way of establishment, but not the meaning of excluding others, this is the view of some people. Regarding this, if
Chinese
如果仅以分别念对外燃烧的作用能够忍受的显现方式来假立外在的火，那么就会像外在一样确定，而没有胜义。因此，无实物的分别念不依赖于其他的近取因，也不会与它们相关联。因为外在的火不依赖于实物存在，因为显现的自性存在于实物的体性中。它也不依赖于无实物，因为显现的自性与不存在相违。同样，与显现相似的假立也不依赖于不迷惑实物和与无实物相违，也不会与它们有共同的基础和体验。就像知道有水一样，不依赖于存在和不存在，同样，如果认识到有水，也不会依赖和关联。如果认识到树，那么无论存在还是不存在，都依赖于实物存在和无实物，并且也与一者相关联。因此，能够与肯定和否定两者共同关联的事物，是通过分别念来确定的。这个道理是从体验中产生的，而不是为了证明外在事物所不共有的自性。因此，对于二者共同的外在事物和不相同的法，分别念所假立的这个，并没有被看作是以肯定的方式来假立的。因为不像外在事物那样显现的，不是以证明的自性来假立的。因此，在所见的树等等中，没有非树，没有否定的自性，也没有树的存在的肯定的自性。对此，分别念不能触及证明的自性，或者像证明一样地假立，然而，只是假立了以非树不存在为特征的，以非树不存在为究竟的树。正因为如此，分别念与外在事物不一致，虽然进行假立，但却普遍地显示得像外在事物一样。实物和无实物
English
If the appearance of being able to tolerate the function of burning externally is only conceived by conceptualization as being imputed to the external fire itself, then it will definitely become like the external, and there will be no ultimate meaning. Therefore, conceptualization without entity does not rely on other proximate causes, nor will it be related to them. Because the external fire does not depend on the existence of entity, because the nature of appearance exists in the nature of entity. It also does not depend on non-entity, because the nature of appearance is contrary to non-existence. Similarly, imputation similar to appearance also does not depend on not being confused about entity and being contrary to non-entity, nor will it have a common basis and experience with them. Just as knowing that there is water does not depend on existence and non-existence, similarly, if one recognizes that there is water, it will not depend on and be related to it. If one recognizes a tree, then whether it exists or not, it depends on the existence of entity and non-entity, and it is also related to one. Therefore, the things that can be related to both affirmation and negation are determined by conceptualization. This meaning comes from experience, not from the nature of proving the uncommon external object. Therefore, this imputation by conceptualization, which is different from the common external and dharma of both, is not seen as imputation in the way of affirmation. Because it is not the imputation of the nature of proving that appears like the external. Therefore, in the seen tree and so on, there is no non-tree, no nature of negation, and also the nature of affirmation of the existence of the tree. In this regard, conceptualization cannot touch the nature of proof, or impute like proof, but only imputes the tree that is characterized by the non-existence of non-tree, and whose ultimate is the non-existence of non-tree. For this very reason, conceptualization is inconsistent with the external, and although it imputes, it universally shows it as if it were external. Entity and non-entity