Tibetan
ནོ། །དེ་ལས་ནི་ཞུགས་པ་ལས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུའི་ཚད་མ་གཞན་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་སྒྲའམ་གཞན་ལས་ཀྱང་རུང་སྟེ། གང་གི་ཚེ་རང་གི་ངང་གིས་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ་དོན་ཐོབ་པོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ནི་མི་རིགས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དོན་གྱི་རང་བཞིན་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ། དེའི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་བར་འགྱུར་གྲང༌། དེ་ལ་དེ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུང་ན་ནི་སྣང་བ་ལ་ངེས་པར་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ནི་དེ་རྣམ་པ་དང་མི་ལྡན་པས་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད། དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མཐོང་ན་ནི་ངེས་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ངེས་པ་མེད་པར་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་ཡང་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆ་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པར་འདོད་ཀྱང་དེ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཕྱོགས་སུ་རྟོགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་དུ་བར་འདོད་པའི་སྦྲང་བུའི་ཚོགས་མཐོང་བ་ལས་མེ་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་གཉི་ག་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དུ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ངེས་པ་ནི་དུ་བ་ཡོད་ན་ཡོད་ལ། མ་ངེས་ན་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་དོ་སྙམ་པས་དུ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ཡང་དག་པའི་དུ་བའི་རང་བཞིན་ངེས་པར་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་མ་ངེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་གཞག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་དེའི་རང་བཞིན་བཟུང་བའམ། དེའི་རང་བཞིན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་བཟུང་བ་ཁོ་ན་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ནི་མ་ངེས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་པར་བརྟགས་པ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་མེད་པས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པས་ངེས་པའི་དོན་ཐོབ་པ་དེས་ན་འབད་པས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་དུ་ན་ ནི་དེ་བསྟན་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐོབ་པའི་རྒྱུ་གཞན་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ངེས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་ངེས་པའི་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་རྒྱུ་འགའ་ཞིག་ལས་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བའི་དོན་ལ་མ་ཞུགས་སམ། ཞུགས་ཀྱང་འགལ་བའི་རྐྱེན་ཉེ་བས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པས་སྐྱེས་བུ་མི་འདོད་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་གཞུག་པར་བྱ་བ་
Chinese
否。因此，从进入之后，其他的量，是获得决定的原因而进入的。如果是这样，那么，无论是从声音还是其他，当自性生起具有决定的相状的知识时，认为那时获得了义，这样是不合理的，因为，要么是义的自性显现的识，要么是生起了与执持其自性相离的觉悟之识。如果它被显现的识所执持，那么就必定进入显现。思择的识，因为它不具备相状，所以没有理由，如何决定呢？如果见到没有它就不会产生，那么这必定是合理的。因此，即使想要不决定地了知事物，也因为没有决定的理由，而进入一部分，但那是了知为怀疑的一方。当从见到想要烟的蜜蜂群而生起对火的知识时，如果不是缘于两者，那么它就是不欺骗的，如果这样说，那么，具有烟的理由的决定，如果存在烟就存在，如果不决定，也是怀疑，因为跟随烟，没有决定地了知真实的烟的自性。难道不是将它安立为不决定的对境吗？因此，它就是怀疑。因此，执持它的自性，或者执持没有它的自性就不会产生，这才是决定。否则，以不决定的对境而假立为存在，就是了知怀疑的自性。因为没有二者的自性的事物，所以获得也不是。因此，以正确的知识获得决定的义，因此要努力显示。否则，显示它就变得没有意义，因为存在获得的其他原因。因此才说了决定。那么，如果获得决定的义本身不是量，如果是这样，那么，从某些原因没有进入应该舍弃和应该获取的义，或者即使进入，也因为违背的因缘临近，而不能获得，进入的行为就不是量了吗？这不合理，因为即使知识不想要人，如果想要进入
English
No. Therefore, from entering, another valid cognition, which is the cause of obtaining certainty, enters. If that is the case, then, whether from sound or something else, when a cognition with the aspect of certainty arises spontaneously, if one thinks that the meaning is obtained at that time, that is not reasonable, because either a cognition that manifests the nature of the object, or a cognition that realizes it, separate from grasping its nature, arises. If it is apprehended by the cognition that manifests, then it is necessarily entering into the manifestation itself. How does conceptual cognition, since it does not possess aspects, determine without reason? If one sees that it does not arise without it, then it is certainly reasonable. Therefore, even if one wants to understand things without certainty, because there is no reason for certainty, it is considered to enter into one part, but that is understood as the side of doubt. When, from seeing a swarm of bees desiring smoke, knowledge of fire arises, if it is not focused on both, then it is not deceptive, if one says so, then, the certainty with the reason of smoke, if there is smoke, it exists, and if it is uncertain, it is also doubt, because following the smoke, the true nature of the smoke is not definitely understood. Is it not established as an uncertain object? Therefore, it is doubt itself. Therefore, grasping its nature, or grasping that it does not arise without its nature, that alone is certainty. Otherwise, assuming existence with an uncertain object is a cognition of the nature of doubt. Because there is no object of the nature of both, obtaining is also not possible. Therefore, obtaining the determined meaning with correct knowledge, therefore, one should strive to show it. Otherwise, showing it becomes meaningless, because there is another cause for obtaining. Therefore, certainty is mentioned. So, if obtaining the determined meaning itself is not valid cognition, if that is the case, then, from some causes, one does not enter into the meaning of what should be abandoned and what should be obtained, or even if one enters, because the opposing conditions are near, and one cannot obtain it, is the act of entering not a valid cognition? That is not reasonable, because even if knowledge does not want a person, if one wants to enter
Tibetan
འམ། འགལ་བའི་རྐྱེན་ཉེ་བ་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཐོབ་པ་ནི་ཕྱིས་ཀྱི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། གཞན་ནི་གཞན་གྱི་རང་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བར་མི་འོས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཞིག་པར་གྱུར་བ་གང་ཞིག་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་པོ་གང་ཞིག་ཡིན་པ་དེ་ཡང༌། དུས་ཕྱིས་ཐོབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པའི་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་པོའི་ཚད་མ་ཉིད་ནི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དོན་ཐོབ་པའི་ནུས་པ་དེ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཅན་དུ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ཀྱི་ཐོབ་པའི་ཤེས་པས་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ནུས་པ་ནི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཡང་བརྟགས་ན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་ངེས་པར་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་ཞིག་ཞེན་པར་བྱས་པའི་དོན་ལས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་དེ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་དེ་ཐོབ་པའི་ནུས་པ་དེ་ནི་གང་གིས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་དགག་པ་མེད་པས་ན་དེ་ཡང་ཚད་མ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ནུས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་གཞན་བཟློག་པ་ལ་ཕྱོགས་པའི་ངག་ལ། འདི་ཉིད་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དག་གིས་བོགས་ཕྱུང་བས་ནུས་པ་ཡིན་གྱི། བུམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་སྦྱང་ནང་ན་གནས་པའི་ས་བོན་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལོག་པའི་ཤེས་པའི་འཇུག་པ་ནི་བརྒྱུད་པས་ཀྱང་ནུས་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྒྱུད་པས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དུ་གཉེར་བར་འདོད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་འདིར་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ལས་བསམས་པའི་དོན་གྲུབ་པ་ནི་འགའ་ཡང་འཇུག་པ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དགོས་པར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། ཐོབ་པར་བྱ་བ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་དེ་འང་སྐད་ཅིག་མ་ནི་ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་དཔྱད་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མར་གྱུར་པས་འདི་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད
Chinese
或者，要避免的也不是邻近的违背之缘，然而仅仅是为了指示邻近的进入之处罢了。仅仅凭此，就说它不是量，也不是这样说的。获得义是缘于后来的义的知识的自性，其他不应变成其他的各自自性，因为太过分了。因此，成为坏灭的，是某某获得者，也不是后来的获得之自性。因此，应观察获得之能力的义，获得者的量本身就是知识的自性。获得义的能力，也不是没有理由的，因为一切都会太过分。也不是后来的获得之知识所作，因为能力不是与自性相异的。如果考察原因，就是所要获得的义本身，因为由它所生，所以必定是它所获得。又，没有从所执著的义所生的，因为它与它无关，所以不是获得者。具有从它所生的理由的那个获得能力，对于不进入者也没有否决，因此它也是量。如果说，紧接着的原因就是能力，即使是这样，对于转向遮遣其他事物之语，也是由共同作者们提取了精华，所以是能力，但不是瓶子。 正如说存在于青稞中的种子是苗芽的原因一样，为了显示颠倒识的进入即使通过间接也没有能力，所以说通过间接获得者也是正确的知识本身。因为对于想要追求的义进入者，在此是获得者，其他是分别考察后而安立的。从显现为能作义的知识，思虑的义成就，也没有任何进入，因为仅仅是想要那个本身，因为没有其他的所要获得，所以，那个知识的刹那也不应由彼岸见来考察。成为剩余的，以此考察者是进入者。
English
Or, what is to be avoided is not the proximate cause of opposition, but only to indicate the proximate place of entry. It is not said that it is not a valid cognition by that much. Obtaining the meaning is the nature of the knowledge that focuses on the later meaning, and others should not become the respective nature of others, because it is too extreme. Therefore, whatever has become destroyed, whoever is the obtainer, is not the nature of later attainment. Therefore, it should be observed that the meaning of the power of attainment, the valid cognition of the obtainer itself, is the nature of knowledge itself. That power of obtaining meaning is also not without reason, because everything would be too extreme. It is also not done by the later attainment of knowledge, because power is not different from nature. If the cause is examined, it is the very meaning to be obtained, because it is born from it, so it must be what it obtains. Again, what is not born from the object of attachment is not the obtainer because it is unrelated to it. That power of attainment with the reason of being born from it, there is no negation even for what does not enter, therefore it is also a valid cognition. If it is said that the immediate cause is the power, even so, for the speech that turns to negate other things, it is the power because it is extracted by the co-workers, but it is not the pot. Just as saying that the seed existing in the barley is the cause of the sprout, in order to show that the entry of inverted consciousness has no power even through indirectness, it is said that the obtainer through indirectness is also the correct knowledge itself. Because for the one who enters into the meaning that one wants to pursue, here is the obtainer, and others are established after separate examination. From the knowledge that appears to be able to do the meaning, the meaning accomplished by thought, there is no entry at all, because it is only wanting that itself, because there is no other to be obtained, therefore, that moment of knowledge should not be examined by the other shore view. What has become the remainder, the one who examines this is the one who enters.