Tibetan
་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བའི་འཁོར་ལོ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡང་དཱི་ལ་སྣང་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལྗོན་ཤིང་འགྲོ་བར་འཛིན་པ་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྣང་བར་ངེས་པ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བར་གྱུར་བ་ནི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་དེ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་གང་མཐོང་བ་ཉིད་འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མཐོང་བ་ཡིན་བ་དེ་བཏང་ན་དངོས་པོ་བཏང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་མི་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། མི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་གསལ་བ་ཐ་དད་པ་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པར་དཔེར་ན་ཐག་རིང་པོ་ནས་ནེའུ་གསེང་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྗང་གུའི་མདོག་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཁ་དོག་ལ་ཡང་མི་གསལ་བར་འཛིན་པ་དཔེར་ན་ལྷ་ཁང་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་རྡུལ་གྱིས་གཡོགས་པ་ ལྟ་བུ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ལ་འགལ་བའི་ཚད་མ་ལྡན་པ་དཔེར་ན་ཐག་རིང་པོ་ནས་མི་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡི་གེ་གསལ་བའི་སྒྲ་ལ་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དཔེར་ན་ཆོད་པ་ན་འདོད་པ་ལྟ་བུའི་ཞེའོ། །དེ་དག་ནི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་འདིས་ཉེ་བ་དང་རིང་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་མངོན་སུམ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་དོན་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པ་མ་འཁལ་རུལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕི་རོལ་གྱི་དོན་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཕྱིར་རོལ་གྱི་ཚུལ་ལ་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལམ་འདིར་བཞུད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའམ། །དབྱིབས་ཙམ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡང་ཚད་མར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདིར་བརྡས་ནས་འཐོར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། དབྱིབས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཀྱི། །འོན་ཀྱང་གང་གིས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་དེ་འདྲ་བའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཐག་རིང་པོ་ནས་མ་འདྲེས་པ་དང༌། གསལ་བ་དང༌། ཚད་ཆེན་པོ་ལ་གཅིག་དང་མི་གསལ་བ་དང༌། ཚད་ཆུང་དུར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ལྗོན་ཤིང་འགྲོ་བར་སྣང་བ་དང༌། ཟླ་བ་དངོས་པོར་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་དེ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ན་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཐོབ་པ་ཡང་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་གཞན་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། གསལ་བ་དང་མ་འདྲེས་པ་དང་ཚད་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལ་བཟློག་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ནི་རྟོག་པ་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་འཁྲུལ་བ་མེད་པར་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐག་རིང་བ་དང་ཉེ་བ་འཛིན་པའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཐ་དད་ཀྱང་ཆད་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་རབ་རིབ་ཅན་དང༌། གྲུར་ཞུགས་པ་འབའ་ཞིག་གིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཡང་ཉེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་མཚུངས་སོ། །ཡུལ་བསྐལ་བས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཅི་ འདྲ་བ་ཞིག་ཉིད་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེར་སྣང་བའི་མཐོང་བ་ཡང་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་འཁྲུལ་བ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བར་ཆད་ཅན་གང་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་དང་དེའི་བར་ཆད་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དངོས་པོ་གསུམ་པོ་ནི་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བར་ཆད་ནི་གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་མཐོང་སྟེ། །དཔེར་ན་ལོ་མ་རྣམས་ལ་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གསེང་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་དེ་ཡང་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་འགའ་ཞིག་གིས་ཅུང་ཟེད་ཅིག་མཐོང་གི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བ་ན་འདུག་པའི་བར་ཆད་དང་བཅས་པའི་ལོ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་ལ། རིང་པོ་ན་འདུག་པས་ནི་བར་ཆད་མི་མཐོང་བས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་ལོ་མ་འབའ་ཞིག་སྣང་བ་ནས་སྔོན་པོའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེའི་དངོས་པོ་མེད་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བར་ཆོད་བྱ་བའི་རྫ་མ་བཟུང་བ་ན་དེ་ལྟར་སྣང་བ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐག་རིང་བ་པ་ན་འདུག་པ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བར་ཆོད་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་གཅིག་གིས་གཞུང་བའི་ཕྱིར་རོང་པོ་ན་འཇུག་པ་འམ། གཞན་ན་འདུག་པ་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ལ་སྟོན་ནས་འཁུལ་བ་ཡིན་གྱི་འདྲེས་པ་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་འདྲེས་པ་དག་ལ་གང་རུང་ཅིག་གཟུང་བ་ན་འབའ་ཞིག་པར་འཁྲུལ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐར་ཁུང་གི་བུ་གནས་གསལ་བ་ལྟ་བུས་ཐམས་ཅད་ཁྱད་པའི་རྡུལ་གྱི་ཆ་ཡོད་པ་ད
Chinese
具有差别的所见之轮，也无法实现意义。因此，认为树木行走是有意义的，因为对于它来说，显现的确定性变成了那样，那是因为没有见到实现果实。如果对能实现意义的自性没有迷惑，那就是没有迷惑，因此不是现量。因此，如果舍弃了见到之法本身就是见到能产生果实的实物，那就是舍弃了实物，这是量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）的意义。如何才能不获得过度的执着呢？不真实的意义也不是随后的比量（ अनुमान ，anumāna，比量），因此不是量。如果那样，世间上不同的显现就没有差别，例如从远处将草地等视为一种绿色，同样，对于非常清晰的颜色也视为不清晰，例如被灰尘覆盖的白色寺庙等，同样，对于具有其他量的事物，具有相违的量，例如从远处看人等，同样，对于清晰的文字声音，完全排除其他，例如在“断”中想要表达的意思。这些是真实的自性，因为见到它们与实现意义紧密相关。因此，通过这种方式，通过近和远等差别，一些现量也不会变成执持能实现意义的自性而不会腐烂。因此，如果说要抛弃外境的意义，那么导师不也是沿着这条道路行进的吗？因此，像这样的形态也不是量吗？如果说仅仅是颠倒的形状也会变成量，因此在这里敲打后就散开了，这是真实的。对于形状并没有明显的执着，但是，能够如实执持如何实现意义的知识，对于它来说就像没有颠倒一样。从远处看，不混合，清晰，大的事物看起来是一个，不清晰，小的事物看起来是坟墓的知识，就是缘于它，因为从中获得了它。那么，如果那样，树木看起来在行走，月亮和
English
The wheel that sees with distinctions also cannot accomplish meaning. Therefore, perceiving trees as walking is meaningful, because for it, the certainty of appearance becomes like that, because the realization of fruit is not seen. If there is no confusion about the nature of being able to accomplish meaning, then it is not confusion, therefore it is not direct perception. Therefore, if abandoning the very Dharma of seeing is seeing the object that produces fruit, then it is abandoning the object, which is the meaning of valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa, valid cognition). How can one not obtain excessive attachment? The meaning that is not true is also not subsequent inference ( अनुमान ，anumāna, inference), therefore it is not valid cognition. If that is the case, then in the world, different appearances have no distinction, for example, from afar, grasslands etc. are regarded as one green color, similarly, very clear colors are also regarded as unclear, for example, white temples etc. covered with dust, similarly, for things that possess other valid cognitions, there are contradictory valid cognitions, for example, seeing people etc. from afar, similarly, for clear letter sounds, completely excluding others, for example, the meaning one wants to express in "cut." These are the true nature, because they are seen to be closely related to accomplishing meaning. Therefore, in this way, through the distinctions of near and far etc., some direct perceptions will not become holding the nature of being able to accomplish meaning without decaying. Therefore, if it is said that the meaning of external objects should be abandoned, then isn't the teacher also walking along this path? Therefore, isn't this kind of form also not valid cognition? If it is said that even just an inverted shape will become valid cognition, therefore it is scattered here after being struck, that is true. There is no obvious attachment to shape, but the knowledge that can truly hold how to accomplish meaning is like not being inverted for it. From afar, unmixed, clear, large things appear as one, unclear, small things appear as the knowledge of a tomb, it is due to it, because it is obtained from it. So, if that is the case, then trees appear to be walking, the moon and
Chinese
将会执著，因为从中获得。如果显现为没有获得，那么如何获得也不显现，所以不是那样。这与其他也相同，因为清晰和不混杂以及大的程度与此相反和相违。那么对于所有分别者来说，没有错乱地见到之事物是什么呢？那是即使因执著远近之境的差别而不同，也不是断灭。在此，仅仅是眼花缭乱者和乘船者才那样认为。对于此，近处的人们也没有那样见到，所以同样是错乱。境由时劫而显现为其他形象，却执著于其他形象，这没有意义关联。如果是那样，那么什么样的事物才与成办义利紧密相连呢？显现为紧密相连的事物本身是存在的，并且在那里显现的见也是那样显现的。那么对于没有错乱地陈设的近处事物也应当说吗？对此，具有间隔的事物二者和它的间隔是什么，这三个事物是分别见到的。因此，间隔被视为是其他的。例如，如同树叶上显现的自性之缝隙一般。事物也是其他的。由远近的差别，有些人会见到少许，但不是全部。因为能辨认出近处存在的具有间隔的树叶，所以执著为具有间隔。而远处存在者因为见不到间隔，所以不显现，因此知道仅仅显现树叶，显现为蓝色的一个事物。仅仅凭此，它的事物并非显现为不存在。在拿着作为间隔的瓦罐时，那样显现并不相违。因此，远处存在者知道自己的本性没有间隔，因为被一个所控制，或者进入山谷，或者对于住在其他地方的人，显示不确定的知识之显现而错乱，但不是见到混合。例如，如同在混合物中抓住任何一个时，会错认为唯一一样。同样，如同从窗户的孔隙中清晰地看到，一切都具有特殊的微尘部分。
English
It will be clung to, because it is obtained from it. If it appears as not obtained, then how it is obtained also does not appear, so it is not like that. This is the same for others, because clarity and non-mixture and great extent are the opposite and contradictory to it. Then, for all conceptualizers, what is the thing that is seen without confusion? That is not cut off even though it is different due to the difference in the object of clinging to near and far. Here, only those who are dazzled and those who are on a boat think that way. For this, those who are near also do not see it that way, so it is equally confused. It is meaningless to say that the object appears in a different form due to time, but clings to a different form. If that is the case, then what kind of thing is closely connected with accomplishing benefit? The thing that appears to be closely connected is itself existent, and the seeing that appears there also appears that way. Then, should it also be said for things that are arranged closely without confusion? For this, the two things that have an interval and what is its interval, these three things are seen separately. Therefore, the interval is seen as something else. For example, like the gaps in the nature that appear on the leaves. The thing is also something else. Due to the difference between near and far, some people will see a little, but not all. Because the leaves with intervals that are present nearby can be recognized, it is clung to as having intervals. And those who are far away do not see the intervals, so they do not appear, so it is known that only the leaves appear, appearing as one blue thing. Just by that, its thing does not appear as non-existent. When holding a pot that is used as an interval, it is not contradictory to appear that way. Therefore, the one who is far away knows that his own nature has no interval, because he is controlled by one, or enters a valley, or for those who live in other places, he shows the appearance of uncertain knowledge and is confused, but he does not see the mixture. For example, just as when grasping any one of the mixtures, it is mistaken for being the only one. Similarly, like seeing clearly from the window's hole, everything has special dust particles.