Tibetan
ར་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཡོད་པ་ནི་དོན་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་ཐ་དད་པར་ཉ་བར་སྦྱོར་བ་དག་གཅིག་ཏུ་རིག་ན་དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་ཁས་བླང་བར་ཡང་ཇི་ལྟར་ནུས། །སྣང་བའི་ཁ་དོག་གི་རང་བཞིན་ནི་དུང་ཡིན་པར་མི་སྨྲའི་འོན་ཀྱང་དབྱིབས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁ་དོག་གི་རང་བཞིན་ལས་དབྱིབས་ཐ་མི་དད་པ་མ་ཡིན་ནམ། །དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཁ་དོག་དཀར་པོ་བཏང་ན་དེའི་དབྱིབས་ཀྱང་བཏང་བ་ཡིན་ལ། སྣང་བའི་སེར་པོའི་རང་བཞིན་དང་དབྱེར་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་དབྱིབས་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་གྱི་མ་མཐོང་བའི་དཀར་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེར་པོ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གང་ཅུང་ཟད་དུ་མའི་ཐུན་མོང་དུ་གཏོགས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་དུ་མ་ལས་ཐ་མི་དད་པས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། །གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མང་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ཚད་མས་བསལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དམ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མའི་ཐུན་མོང་དུ་བརྟགས་པ་ན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དུ་མ་ཉིད་དུ་བདེན་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ནི་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པས་དེ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི་རང་དབང་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་ལས་ནི་ཐ་དད་པས་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་ཡང་དབྱིབས་དུ་མའི་ཐུན་མོང་བ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཡོད་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། དེ་དུ་མའི་ཐུན་མོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་མཐོང་ན་ངེས་པར་རྟོགས་ཤིང་མ་མཐོང་ན་མི་རྟོགས་ལ། དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་རྟོགས་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོན་པོའི་དངོས་པོ་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་མེད་ན་ནི་མི་རྟོགས་ལ། དེ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས་ལ། དེ་ལ་ཐུན་ མོང་བར་ཡང་བརྟགས་པ་ནི། །དུ་མ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྔོན་པོ་ནི་དབྱིབས་མཐོང་ན་མཐོང་བ་དང་དེའི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབྱིབས་ལོག་ཀྱང་སྔོན་པོ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དབྱིབས་ཉེ་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་གྱི་ཆའི་སྔོན་པོ་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབྱིབས་ཉིད་སྔོན་པོ་དེ་མཐོང་ན་སྣང་ཞིང་དེ་མེད་ན་མི་སྣང་ལ། སྣང་ན་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོར་སྣང་བ་བཏང་ན་དབྱིབས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ཉིད་དེ་ལ་དུ་མ་ཡིན་ཞིང་དུ་མའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཞི་ཡང་ཡིན་ནོ། །དབྱིབས་ནི་དེ་ལྟ་བུ་དུ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དུ་མའི་ཐུན་མོང་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་མེད་པར་མི་སྣང་ཞིང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ནི་ད་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མ་རྟོགས་ཀྱང་སྔོན་པོ་ནི་དེ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མཐོང་ན་དེ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང་མཐོང་བ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཐུན་མོང་དུ་རྟོགས་པ་འདི་དུ་མར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་ནས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡིད་བརྟེན་དུ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བཤད་པ་ཐ་དད་པ་ཉིད་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་གཟུང་བ་ཁྱད་པར་ཁོ་ན་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མཐོང་གི་སྤྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ནི་དོན་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ནི་སྣང་བ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མཐོང་བ་ལས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་དབྱིབས་ཀྱང་དོན་བྱེད་ནུས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་མ་ཡིན། །འདི་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་དབྱིབས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱི་དུང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དབྱིབས་རང་བཞིན་གཞན་ཉིད་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་པ་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། ། འདི་ལ་དབྱིབས་ནི་སྔོན་པོའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་དེའི་བྱ་བ་གཟུང་བའི་སྒོ་ནས་སྔོན་པོ་ཉིད་ཀྱི་བྱ་བ་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དུང་གི་ཆ་ཤས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཉིད་དོར་དོན་བྱེད་པར་མཐོང་གི་དབྱིབས་གཅིག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྟེ་འདི་ནི་ཚད་མ་གཞན་གྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། མཐོང་བ་ནི་དབྱིབས་གཅིག་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གནས་པ་རྣམས་ནི་འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཚད་མས་སེ
Chinese
将会见到。存在是作用的自性，如果将以不同方式结合的事物理解为一体，又怎能承认事物是不同的呢？显现的颜色自性不是说成是海螺，而是形状吗？形状与颜色的自性不是无差别吗？如果舍弃能起作用的白色，那么它的形状也被舍弃了。与显现的黄色自性无别且具有的形状，是它的自性，而不是未见到的白色。因此，就像黄色一样，如同事物不存在一样。像这样，任何稍微属于多者的共同自性，由于与多者无差别，因此存在于它的自性中。但不存在于一的自性中。像这样，众多事物自性相同，这本身就被量否定了。因此，如何将刹那或事物假立为多者的共同之处呢？蓝色等与多者无差别，是它的自性，因此在多者本身中是真实的。而对于它，一本身是假立的。同样，形状的差别也共同存在于蓝色等众多事物中，作为它的自性，因此它仅仅是那个，而不是独立的，因为与自己不同，所以是不真实的。如果蓝色也是多种形状的共同之处，那么它的自性就是真实的。如果存在差别，也应当说明。所谓多者的共同之处，是指见到它就必定理解，未见到就不理解，并且也理解为它的自性。例如，如果不存在蓝色等众多事物，那么就无法理解蓝色的事物本身。如果存在，那么就理解为它的自性。并且假立为共同之处，就像多者存在于它的本体中一样。像这样，蓝色不是见到形状就见到，也不是作为它的自性而观察到，因为即使形状改变，也能观察到蓝色。并且，即使形状接近，也能观察到极微小部分的蓝色不是形状的本体。如果见到形状本身，那么蓝色就会显现，如果不存在，那么就不会显现。如果显现，那么也会作为它的自性而显现。
English
Will be seen. Existence is the nature of function, and if things that are combined in different ways are understood as one, how can one acknowledge that things are different? The nature of the appearance of color is not said to be a conch, but a shape? Is shape not inseparable from the nature of color? If one abandons the white color that is capable of functioning, then its shape is also abandoned. The shape that is inseparable from and possesses the nature of the appearing yellow is its very nature, and not the unseen white. Therefore, just like yellow, it is as if the thing does not exist. In this way, any nature that belongs to the commonality of slightly many is present in its nature because it is inseparable from the many. But it does not exist in the nature of one. In this way, the very fact that many things have the same nature is negated by valid cognition. Therefore, how can a moment or a thing itself be conceived as a commonality of many? Blue and so on are inseparable from the many, and are its nature, so it is true in the many themselves. And for it, oneness itself is imputed. Similarly, the difference in shape also exists in common among many things such as blue, as its nature, so it only becomes that, and is not independent, because it is different from oneself, so it is not true. If blue is also a commonality of many shapes, then its nature is true. If there is a difference, it should also be stated. The so-called commonality of many is that which, when seen, is necessarily understood, and when not seen, is not understood, and is also understood as its nature. For example, if there are no many things such as blue, then the blue thing itself cannot be understood. If it exists, then it is understood as its nature. And it is conceived as a commonality, just as the many exist in its essence. In this way, blue is not seen when the shape is seen, nor is it observed as its nature, because even if the shape changes, blue can be observed. And even if the shape is close, the blue of a tiny part is observed as not being the essence of the shape. If the shape itself is seen, then the blue will appear, and if it does not exist, then it will not appear. If it appears, then it will also appear as its nature.
Chinese
诶！如果只显现蓝色，形状就无法识别了。因此，蓝色本身是多重的，并且是多重事物所不共有的，也是基础。形状是像那样多重的，然而，它是多重事物所共有的，并且依赖于它。因为没有它就不会显现，而如果存在蓝色等，那么现在就会被认识到，因此，蓝色并不依赖于刹那，即使不认识它，蓝色也会显现为非它的自性。刹那则依赖于它。如果看到蓝色等事物，就会认识到它，并且将所见确立为它的自性。如果承认这种共同认识存在于多重事物中，那么对于确立它存在于它的自性中有什么可依赖的呢？因为不同的解释似乎与实现目的相关联。只有所见事物的特殊方面才与实现目的相关联，而不是所见事物的普遍方面。存在的事物是具有实现目的的理由的。因此，正是从看到刹那具有显现、声音等自性的实现目的的特征中，才能证明它。而它的证明也依赖于具有特殊性质的事物。如果是这样，那么形状也能够实现目的，既然能被看到，为什么不是事物呢？像这样，它的自性存在本身，就是通过形状的方法，获得用海螺来证明的果。因此，形状是另一种自性，因为它能够获得那个果，所以才能看到它在实现目的方面的能力。 关于这一点，已经说过，形状仅仅被认为是蓝色的自性。因此，通过抓住它的作用，就能抓住蓝色本身的作用。此外，只有海螺各个部分的差异才能实现目的，而不是单一的形状。如果说这是其他量所要证明的，而所见则停留在单一的形状上，那是不合理的，因为存在于各个方向的事物都具有矛盾的性质，所以量会否定将它们视为一体。
English
Eh! If only blue appears, the shape cannot be recognized. Therefore, blue itself is multiple, and is not common to multiple things, and is also the basis. Shape is multiple like that, however, it is common to multiple things and depends on it. Because it will not appear without it, and if blue etc. exists, then it will now be recognized, therefore, blue does not depend on the momentariness, even if it is not recognized, blue will appear as its non-self-nature. Momentariness depends on it. If you see things like blue, you will recognize it, and establish what you see as its self-nature. If it is admitted that this common understanding exists in multiple things, then what is there to rely on in establishing that it exists in its self-nature? Because different explanations seem to be associated with achieving the purpose. Only the special aspects of what is seen are associated with achieving the purpose, not the general aspects of what is seen. What exists is the reason for achieving the purpose. Therefore, it is from seeing that momentariness has the characteristic of achieving the purpose of the nature of appearance, sound, etc., that it is proved. And its proof also depends on things with special properties. If so, then the shape can also achieve the purpose, since it can be seen, why is it not a thing? Like this, the existence of its self-nature itself is the way to obtain the fruit to be proved by the conch through the method of shape. Therefore, shape is another self-nature, because it can obtain that fruit, so it can be seen its ability to achieve the purpose. Regarding this, it has been said that shape is only considered to be the self-nature of blue. Therefore, by grasping its function, one can grasp the function of blue itself. Furthermore, only the differences in the parts of the conch can achieve the purpose, not a single shape. If it is said that this is what other valid cognitions are to prove, and what is seen remains in a single shape, that is unreasonable, because things that exist in various directions have contradictory properties, so valid cognition will deny considering them as one.