Tibetan
ཡིན་ པའི་ཕྱིར་གཞན་ཉིད་དུ་ངེས་སོ། །ཡུལ་གཞན་ན་གནས་པ་ངེས་པ་ན་གཟུགས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཞན་ན་གནས་པ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཞན་ན་གནས་པའི་ནོར་བུ་འདིས་མ་ངེས་པས་འདིའི་འཇུག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་སྔར་ཉིད་དུ་བསལ་ཟིན་ཏོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཆོས་ཅན་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་ན་ནི་དེར་སྣང་པར་བརྗོད་དོ། །དེ་ནི་འདིར་ཡང་འོད་ཀྱིས་ནོར་བུའི་རང་བཞིན་བསྒྲུབ་པ་ན་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་བསལ་བ་ཇི་ལྟར་མ་ཚོར། ཇི་ལྟར་རུང་རུང་དུ་ཆོས་ཅན་ཡོངས་སུ་རྟོག་ན་ནི། ངེས་པ་ནི་གཞན་ཉིད་ཡིན་ལ་ཐོབ་པ་ཡང་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ངེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དུ་འདོད་ན་འདི་ལ་ནི་དེ་མེད་དོ། །འདི་ཡང་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །ཧ་ཅང་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །།ཚད་མ་བརྟག་པ། བམ་པོ་གཉིས་པ་སྟེ་ཐ་མ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡུལ་གཞན་གནས་པ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ལས་ཡུལ་གཞན་ཐོབ་པར་སྨྲ་བ་ན་ཚད་མའི་ཡུལ་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དེ་ལས་གཞན་ཅི་ཞིག་བརྗོད། རྣམ་པ་རྟོག་པ་འདི་ནི་གཉི་གའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་བཞིན་གཞན་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་དང་སྨིག་རྒྱུ་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལ་སྒྲོ་གདགས་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཡུལ་གཉིས་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་འོད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་འབྲེལ་བ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཕན་ཚུན་ཐོབ་པར་བྱེད་པར་བརྗོད་ལ། གཞན་དུ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཞིག་གང་གིས་ངེས་པ་དེ་ཉིད་དེའི་འཇུག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དུང་ལ་སེར་པོར་ཤེས་པའི་འཇུག་པའི་ཡུལ་ནི་སེར་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་དུང་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ནི་མེད་ལ། ཡོད་པའི་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མ་ངེས་པ་དེ་ནི་འཇུག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་དུང་དཀར་པོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་ པ་མ་ཡིན་ན་མ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དཀར་པོའི་རང་བཞིན་ལོག་ན་རང་བཞིན་གཞན་སྐྱེས་པ་འམ། ཅི་སྟེ་དུང་གི་རང་བཞིན་གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡང་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དཀར་པོ་ཁོ་ན
Chinese
是故，唯是彼性而定。若谓安住异处而决定，则以形相相似之故，安住异处而决定者，则非也，以太过之故。是故，安住异处之宝珠，由此不能决定，故非此之行境。若谓非行境而能获得者，亦于前已遣除矣。尤为殊胜者，后比量乃是执持法者。若于彼而迷乱者，则谓于彼显现。是亦于此，光明成立宝珠之自性时，于名为处之法者，颠倒遣除，云何不觉？云何随顺而于法者遍计耶？决定乃是异性，而获得亦成异性矣。若谓后比量是彼无则不生之决定先导者，则于此无彼也。此亦已成立矣。太过繁琐，足矣。量论考察，第二品终。于一切种，由决定安住异处之识，说能获得异处者，是不知量之境也。于彼，更有何者可说耶？此种分别之想，乃是观待二者之自相而见，乃是于自性上妄加异性也。譬如观待水与阳焰而见，乃于阳焰上妄计为水一般。于此，以所应增益与所增益之境二者相关联之故，光明之境之识，乃是关联他境之获得，乃是他识之因，是故说为互相获得也。若非如是，则非如是，此乃差别也。以何之故，具足形相差别之自性，以何而决定，彼即是彼之行境也。是故，于螺上知为黄色之行境，乃是黄色自性之螺自身也，然彼则无也。所有之白色自性为何，彼亦不能决定，彼非行境也。于何者，螺之白色自身之形 相非耶？设若如是，则白色之自性变异，或生起异性耶？若谓螺之自性如二者一般，然亦与成办义利相近者，亦是颠倒也。如是，立名者众，唯是白色
English
Therefore, it is certain that it is only that nature. If it is said that it is certain that it dwells in another place, then because of the similarity of form, it is not certain that it dwells in another place, because it is too extreme. Therefore, the jewel that dwells in another place is not certain because of this, so it is not the object of this. If it is said that what is not the object of entry can be obtained, then it has already been eliminated before. Especially excellent, the subsequent inference is the one who holds the Dharma. If one is confused about it, then it is said to appear there. It is also here that when light establishes the nature of the jewel, how can one not feel that the Dharma called place is eliminated upside down? How can one universally calculate the Dharma in a compliant manner? Determination is a different nature, and obtaining also becomes a different nature. If it is said that the subsequent inference is the determination that it does not arise without it, then there is no such thing here. This has also been established. Too much elaboration is enough. Examination of the Pramana, the end of the second chapter. In all kinds, from the knowledge of determining that another place is inhabited, saying that one can obtain another place is not knowing the object of the Pramana. What else can be said about it? This kind of discriminating thought is based on seeing the characteristics of the two, and it is falsely adding different natures to the self-nature. For example, seeing water and mirages depends on falsely calculating mirages as water. Here, because the object to be increased and the object to be increased are related, the knowledge of the object of light is the cause of other knowledge that obtains the object of other relations, so it is said to be mutually obtained. If it is not like this, then it is not like this, this is the difference. For what reason, the nature with the difference of form, with what is determined, that is its object of entry. Therefore, the object of knowing yellow on the conch is the conch itself with the nature of yellow, but it does not exist. What is the nature of the existing white, it cannot be determined, it is not the object of entry. In what, the form of the white conch itself is not? If so, then the nature of white changes, or does a different nature arise? If it is said that the nature of the conch is like both, but it is also close to accomplishing the benefit, it is also upside down. Thus, those who establish names are only white.