Tibetan
ར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། གྲུབ་པ་ཡང་རང་ཡོད་ན་ཡོད་པ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་དེའི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་འབྲས་བུར་གྱུར་ན། གང་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་ཡོད་པར་བསྟན་པ་རྒྱུ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འཁྲུལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་རང་རིག་པས་ཡོད་པར་གྱུར་པས་དེ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དེ་ལྟར་ལ་ལར་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་མི་འཁྲུལ་བར་གྲུབ་པ་དེ་ནི་མ་འཁྲུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཅུང་ཟད་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་འཁྲུལ་བ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་རང་གི་རྒྱུ་ལ་འཁྲུལ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ནི་རིགས་པས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རིགས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པས་ནུས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་ནུས་ན་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདི་ནི་རྟོགས་པར་སླ་བ་ཡིན་ནོ། །རྒོལ་བ་དེ་དག་ཕམ་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་དག་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དེ་ལྟར་ནུས་པས་མི་བྱེད་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། མི་ནུས་པ་དེའི་ཚེ་འབྲས་བུར་མ་གྲུབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཇི་སྙེད་པ་བཤད་ཟིན་པའི་རྣམ་པས་མི་ནུས་ན་དེ་སྙེད་པ་དེའི་འབྲས་བུར་མི་འགྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དོན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་ཡང་གང་ལ་འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་གཞན་ཉེ་བར་གྱུར་པ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ།། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཕམ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདོད་པའི་དོན་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་འདོད་པའི་དོན་མ་གྲུབ་པའི་རྒོལ་བ་ནི་དེའི་ཚེ་ཚར་གཅད་པའི་གནས་སུ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ལས་དེ་ལྟར་འདའ་བར་མི་འགྱུར་ན་དེ་ཇི་ ལྟར་ཕམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པས་དེ་མ་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཡང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ལས་མ་འདས་པར་དེ་ལྟ་
Chinese
任何事物，都必然会成为其自身的结果。如果已经成立，那又有什么功德呢？如果已经成立，那么就说已经成立了，比如自身存在才成立等等。当结果成立的时候，如果成为了那个结果，那么对于存在于何处的事物，又有什么理由要证明结果也存在于那里呢？因为原因和结果不会混淆等等。因为如果没有原因，就不会有结果，因此，通过自证的存在，来证明它的存在。如果像这样，在某种程度上，结果不会与原因混淆地成立，那就是不混淆等等。即使如此，只要结果和原因没有丝毫混淆，那么所有结果都不会与自身的原因混淆，这本身就是理智的障碍。对此，理智是这样的：如果所有结果都能够从自身的原因中分离出来，那么它就可以作为结果的论证成立的组成部分。如果不能这样，那么结果的论证也不能被说成是成立的组成部分，这很容易理解。那些辩论者是失败的境地，这是为了让他们理解。如果即使有能力也不这样做，那有什么过错呢？如果不能做到，那就是因为没有成立为结果。如果不能以已经阐述的方式做到，那么就不能成立为那个程度的结果。如果真是那样，那又有什么过错呢？说了其他意义等等。任何没有成为与某事物相关联的自性，即使变得接近，也必然不会显示出其他接近的事物。即使那样也会失败吗？说了没有实现所希望的意义等等。如果辩论者没有实现所希望的意义，那么在这种情况下，理应成为被驳倒的境地。如果由此不会从即将发生的事物的果中那样超越，那么怎么会失败呢？因为承认了结果的论证的实体，却没有显示出来。如果还没有从结果的实体中超越，那么
English
Whatever exists, it inevitably becomes its own result. If it has been established, then what merit is there? If it has been established, then it is said to be established, such as being established by its own existence, and so on. When the result is established, if it becomes that result, then for what reason should it be shown that the result also exists in what exists? Because cause and effect are not confused, and so on. Because if there is no cause, there will be no result, therefore, by the existence of self-awareness, it is proven that it exists. If, in this way, the result is established without confusion with the cause, then that is non-confusion, and so on. Even so, as long as there is no confusion between result and cause, then all results will not be confused with their own cause, which itself is an obstacle to reason. To this, the reason is this: If all results are able to be separated from their own cause, then it can be used as a component of establishing the argument of the result. If it cannot be done in this way, then the argument of the result cannot be said to be an established component, which is easy to understand. Those debaters are in a state of defeat, which is for them to understand. If even if they have the ability, they do not do so, then what is the fault? If it cannot be done, it is because it has not been established as a result. If it cannot be done in the manner that has already been explained, then it cannot be established as a result to that extent. If that is the case, then what is the fault? Other meanings have been spoken, and so on. Anything that has not become the nature of being related to something, even if it becomes close, will inevitably not show other things that have become close. Even so, will it be defeated? It has been said that the desired meaning has not been achieved, and so on. If the debater has not achieved the desired meaning, then in this case, it is reasonable to be in a state of being refuted. If it does not transcend in that way from the fruit of what is about to happen, then how will it be defeated? Because the entity of the argument of the result has been admitted, but it has not been shown. If it has not yet transcended from the entity of the result, then
Tibetan
ན་ཡང་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་གྱུར་པས་ཡོད་པ་གོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནུས་པར་བལྟའོ། །གཞན་ཡང་རྟགས་གསུམ་པོ་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལྷག་མའོ། །ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་དེའི་དོན་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་གང་གི་ཚེ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ལས་མི་དམིགས་པར་བཤད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚད་མ་དམིགས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུའི་རྣམ་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པར་བསྟན་པས་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་འདྲ་བའི་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ནའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ལས་གང་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དམིགས་པའི་རིག་བྱར་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་མི་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་དོན་ནི་རྟོགས་པའི་མངོན་སུམ་ལོག་པས་ཀྱང་མེད་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། གལ་ཏེ་འདིར་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏོ། །རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་དོན་གྱིས་གཞན་བསལ་བ་ནི། རྒྱུ་དང༌། དེ་མ་ཐག་པ་དང༌། བདག་པོའི་རང་བཞིན་གཞན་བསལ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཚོགས་པ་ཚང་བ་སྟེ། རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་དང་རྐྱེན་གཞན་ཚང་བ་དང་དེ་གཉིས་ནི་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པའི་སྒྲས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྟན་པ་ནི་གང་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་སྣང་བ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་རང་གི་རྣམ་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་དབེན་པའི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པའི་མངོན་སུམ་དུ་སྣང་བའི་དང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་ལ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་
Chinese
然而仅仅存在并不足以理解，然而一旦认识到是果，就能理解存在，否则就不是。因此，果的理证在作为成立的支分中，应被视为具有成立的能力。此外，为了成立这三种相，还提到了“非能见”，这是说在成立的支分中具有能力，这是多余的词。又，是怎样的呢？提到了“成立”等，凡是其意义非能见，就是说从成为能见之境中说为非能见，那么，那个量成为非能见，在成立的支分中就具有能力。这样，即使仅仅显示了因的体性为非能见，那又如何能成立呢？因此，提到了“仅仅是那样的非能见”等，因为凡是从成为能见之境中，凡是非能见本身，就是成立无事，否则就不是。为什么否则就不是呢？提到了“未成为能见之境”等，凡是未成为非能见之境的，其意义即使通过颠倒的现量也无法成立为无，如果这里怎样才是成为能见之境呢？对此，提到了“从成为能见之境”等。自性差别，即成为特殊境之义，遣除他者，即因、紧随因、主宰的自性，遣除他者，即那些集合圆满，自性差别和其它缘圆满，这两者应以成为能见之境之语来解释。其中，显示自性差别，提到了“凡非自性的显现”等，非自性的体性，即自性的体性不是他者的体性之义。其各自显现的识的自相，是成立他者空性的现量中显现的具足方式，这样进行连接。对于能领悟的现量来说，极其显现，也即是其体性，这是总结。这是这样显示的。
English
However, mere existence is not sufficient for understanding. However, once it is recognized as the result, existence can be understood; otherwise, it is not. Therefore, the reasoning of the result should be regarded as having the ability to establish in the part that establishes. Furthermore, in order to establish these three characteristics, the term "non-perception" is also mentioned, which means that it has the ability in the part that establishes, which is a redundant word. Moreover, what is it like? The term "establishing" and so on are mentioned. Whatever its meaning is non-perceptible, that is, it is said to be non-perceptible from becoming the object of perception. Then, that valid cognition becomes non-perceptible and has the ability in the part that establishes. In this way, even if only the nature of the cause is shown to be non-perceptible, how can it be established? Therefore, the term "only such non-perception" and so on are mentioned, because whatever is non-perceptible itself from becoming the object of perception is what establishes non-existence, otherwise it is not. Why is it otherwise not? The term "not becoming the object of perception" and so on are mentioned. Whatever has not become the object of non-perception, its meaning cannot be established as non-existent even by inverted direct perception. If here, how does it become the object of perception? To this, the term "from becoming the object of perception" and so on are mentioned. The specific nature, that is, the meaning of becoming a special object, eliminating others, that is, the cause, the immediately preceding cause, and the nature of the master, eliminating others, that is, the complete collection of those, the specific nature and the complete other conditions, these two should be explained by the term of becoming the object of perception. Among them, showing the specific nature, the term "whatever is the appearance of non-self" and so on are mentioned. The nature of non-self, that is, the nature of self is not the nature of others. The self-aspect of the consciousness that appears separately, is the way of appearing in the direct perception that establishes the emptiness of others, and this is how it is connected. For the direct perception that enables understanding, it is extremely apparent, that is, it is also its nature, this is a summary. This is how it is shown.