Tibetan
རྩོད་པའི་རིགས་པའི་འགྲེལ་པ། འདུལ་བའི་ལྷ། རྩོད་པའི་རིགས་པའི་འགྲེལ་པ། འདུལ་བའི་ལྷ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བཱད་ནྱ་ཡ་ཊཱི་ཀ །བོད་སྐད་དུ། །རྩོད་པའི་རིགས་པའི་འགྲེལ་པ། གསུང་གི་མངའ་བདག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དོན་དམ་པ་གསུང་བ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་དག་རིགས་པའི་རྩོད་པ་སྙན་པར་རབ་གྲུབ་པའི། །བཟོད་དང་སྙིང་བརྩེ་སྦྱིན་དང་དུལ་བ་རབ་ལྡན་པའི། །རིགས་པ་མཁྱེན་པའི་མཆོག་གྱུར་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །རྩོད་པའི་རིགས་པ་གཞུང་ བཞིན་དུ་ནི་བཤད་པར་བྱ། །རྩོད་པ་དག་ལ་རྒྱུ་ཅན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངག་དང་པོ་འདིས་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིའི་འབྲེལ་བ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དགོས་པའི་དགོས་པའི་དགོས་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་དགོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་འདིར་རབ་ཏུ་བཤད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་སྲིད་དུ་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིའི་དགོས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ། འབྲེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡིན། ཇི་སྲིད་དུ་མ་བརྗོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལ། དགའ་བ་སྐྱེས་བར་མི་འགྱུར་ན་སླར་ཡང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཡན་ལག་ཅི་ཞིག་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་ཉན་པ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་རབ་ཏུ་སྤྲོ་བ་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་འབྲེལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གདོན་མི་ཟ་བར་རབ་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེའི་དིར་དགག་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དགོས་པ་ནི་དངོས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འདི་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསྟན་པས་སྒྱུ་ཅན་གྱིས་རྒོལ་བ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་གཞོག་པས་ཚར་གཅོད་པ་དག་དཔྱད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཕྱི་མ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་སྒྲས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །འོ་ན་འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཐབས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ན། གང་དག་རིགས་པས་རྩོད་པར་སྨྲ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་དངོས་པོ་སྤངས་པ་ཉིད་ཉི་ཚེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཡང་དེ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་སྒྱུ་ཅན། གཞན་དག་གིས་རིགས་པར་སྨྲ་བ་དག་ཕམ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་རིགས་པས་རྩོད་པར་སྨྲ་བ་དག་ཕམ་པར་མ་བཟོད་ནས་དེ་བསལ་བ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་སྤྱི་དོན་གཞན་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྐྱོན་མི་བརྗོད་པ་ཐོག་མར་སྟོན་ཞེ་ན། རིགས་པས་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པས་རིགས་པས་ཚར་གཅོད་པའི་གནས་བདེ་བར་ཤེས་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རིགས་པས་ཚར་གཅོད་པའི་གནས་ཐོག་མར་སྟོན་ཏོ། །སུན་དབྱུང་བའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་འདིས་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ ཕྱིར་བདེན་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པས་སྒྱུ་ཅན་གྱིས་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་སུན་དབྱུང་བ་ཙམ་དུ་བརྗོད་དོ། །འོན་ཏེ་འདིར་ཡང་སུན་དབྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ནི་དོན་མེད་དེ་སུན་དབྱུང་བ་ཉིད་འབྲས་བུར་འདོད་པ་ཡིན་ན། འོན་ཀྱང་དེ་ལྟ་ན་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་གང་རིགས་པས་ཚར་གཅད་པའི་གནས་སུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གང་གི་ཚེ་ཡང་དེ་དག་དེ་ལྟར་སྒྱུ་ཅན་སུན་དབྱུང་བ་ཉིད་འདིར་དགོས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གང་གི་སྒྱུ་ཅན་གྱིས་རིགས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་ཚར་གཅོད་པ་ན། དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་འབྲས་བུའི་ཞར་ལ་འོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ཡང་འདིར་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །སྒྱུ་ཅན་བདེན་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ན་ནི་གནོད་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སུན་དབྱུང་བར་བྱེད་པར་བསྟན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་མངོན་པར་འདོད་དོ། །འདིར་བརྩམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་འབྲེལ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྒྱུ་ཅན་ལ་སོགས་པ་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་རྩོམ་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་སྒྱུ་ཅན་ལ་སོགས་པ་བསལ་བཱི་ཐབས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས་ཚར་གཅོད་པ་ནི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་ཡིན་ལ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་དགོས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་དང་བྱེད་པ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་སུན་དབྱུང་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་བརྩམས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གནས་པ་ལ་རེས་འགའ་འགའ་ཞིག་གི
Chinese
论式释，调伏天。 论式释。 调伏天。 印度语：瓦德尼亚亚提嘎（梵文天城体：वाद न्याय टीका，梵文罗马拟音：vāda nyāya ṭīkā，汉语字面意思：论式释）。藏语：论式释。顶礼语自在。顶礼宣说胜义者。何者以理辩论善成就，具足忍慈布施调柔者，于知理之殊胜者顶礼，当依论典而释论式理。于诸辩论以具因者。如是等之初语，此乃以此善说之关联，及所说之必要，及所说，及必要之必要之必要所显示。若不然，于必要等之善说，先遣分别者，若非为彼等之支分，如是则于此善说有何用？若不生起分别，如是则此善说之必要为何？关联名为何？若未宣说，如是则于善说，若不生欢喜，复又听闻及思维之支分为何？是故，为令先遣分别之听者生起欢喜，善说之关联等语，无疑当善说之。如是，为遮遣彼义，于此所说及必要乃真实显示。如是，此彼之声，以其当下所显示，以幻术者攻难非真实而破斥，彼等已作观察。彼等之后者亦已遣除。是故，以彼之声显示所说。若然，于此善说亦显示为所说之方便耶？何者以理辩论，彼如何不真实之安立事物舍弃，仅显示所说耶？设若彼是如是，然因何幻术者，他人以理辩论者令其失败，是故造论者以极度不悦，不忍以理辩论者失败而遮遣之耶？
English
Commentary on the Science of Debate, Subduing God. Commentary on the Science of Debate. Subduing God. In Sanskrit: Vādanyāyatīkā (वाद न्याय टीका). In Tibetan: Commentary on the Science of Debate. Homage to the Lord of Speech. Homage to the one who speaks the ultimate meaning. Whoever skillfully achieves debate with reason, Fully endowed with patience, compassion, generosity, and gentleness, To that supreme knower of reason, I pay homage, And shall explain the science of debate according to the scriptures. 'With causes in debates.' This first statement and so on, shows the connection of this exposition, the necessity of what is to be said, what is to be said, and the necessity of the necessity of the necessity. Otherwise, if those who prioritize contemplation in the exposition of necessities and so on are not made a part of them, then what is the use of this exposition here? If contemplation does not arise, then what is the necessity of this exposition? What is called connection? If it is not stated, then in the exposition, if joy does not arise, what is the part that causes one to engage in listening and thinking again? Therefore, in order to generate joy in the listeners who prioritize contemplation, the words of the connection of the exposition and so on should undoubtedly be well stated. Thus, in order to refute that meaning, what is to be said and the necessity are actually shown here. Thus, the sound of 'this' and 'that,' as it is immediately shown, is that those who attack with illusion are not true and are refuted, and those have been examined. The latter of those has also been eliminated. Therefore, what is to be said is shown by that sound. If so, does this exposition also show the means of what is to be said? How does one who debates with reason abandon the establishment of things that are not true and only show what is to be said? If that is the case, then why does the illusionist, the other who debates with reason, cause them to fail, and therefore the author, with extreme displeasure, cannot bear the failure of those who debate with reason and refute it?
Chinese
显示应当说。这样如果不是成立其他总义的支分，最初显示不说过失，那么，以理破斥是知晓自己的体性，因为能够安乐知晓以理破斥之处，所以最初显示以理破斥之处。以“为了驳倒”之语显示了必要。因为以非真实的假立，以狡诈者破斥，仅仅说是驳倒。然而，这里仅仅驳倒也是无意义的，如果认为驳倒本身是果，然而如果是那样，知晓事物的差别本身也是果吗？凡是以理破斥之处，完全知晓的相是，无论何时，那些如是狡诈者驳倒本身，在此显现想要成为必要，即使那样，凡是狡诈者以非理破斥善于理者，完全知晓事物的差别也是作为果的顺带而来的，所以也应当在此领会为果本身。如果狡诈者如实安立是接近安排，那么就没有损害。因此，显示驳倒就是显现想要成为果。以“在此造”之语显示了关联。这样，为了驳倒狡诈者等义，这是造此论的意义。论是显示遣除狡诈者等的方法。即使那样，以非真实破斥是必要。论是方法，论和必要是方法和从方法产生的体性的关联，以及作者和所要成立的体性的关联，这如是是因和果的体性。这样，论是成立者，所要成立的是果，因是论，果是所希望的。因此，为了驳倒非真实等义，安立说造此论。如是安立时，偶尔有些。
English
It is shown that it should be said. Thus, if it is not a part of establishing other general meanings, and it initially shows not mentioning faults, then, refuting with reason is knowing one's own nature, because it is able to comfortably know the place of refuting with reason, so it initially shows the place of refuting with reason. The word "for the sake of refuting" shows the necessity. Because with untrue imputation, the cunning one refutes, it is merely said to be refuting. However, here merely refuting is also meaningless, if it is thought that refuting itself is the result, however, if that is the case, is knowing the difference of things itself also the result? The characteristic of completely knowing the place of refuting with reason is, whenever, those cunning ones refuting themselves in this way, it appears to want to be necessary here, even so, whenever the cunning one refutes those skilled in reason with unreason, completely knowing the difference of things also comes along as a side effect of the result, so it should also be understood as the result itself here. If the cunning one truly establishes it as a close arrangement, then there is no harm. Therefore, showing that refuting is what appears to want to be the result. The word "composed here" shows the connection. Thus, for the sake of refuting the cunning ones and so on, this is the meaning of composing this treatise. The treatise is shown as a method of eliminating the cunning ones and so on. Even so, refuting with untruth is necessary. The treatise is the method, and the treatise and the necessity are the connection of the nature of the method and what arises from the method, and the connection of the nature of the agent and what is to be established, this is thus the nature of cause and effect. Thus, the treatise is the establisher, what is to be established is the result, the cause is the treatise, and the result is what is desired. Therefore, for the sake of refuting untruth and so on, it is established that this treatise is composed. When it is established in this way, sometimes some.
Tibetan
ས་དྲིས་ན་ཅི་མི་བདེན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པ་སུན་དབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། སུན་འབྱིན་བར་བྱེད་པ་ཡང་ལ་ལར་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱ་རོག་གི་སོ་བརྟག་པ་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་གནས་པ་ མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་བཤད་པས་རྩོད་པ་དག་ལ་རྒྱུ་ཅན་གྱིས། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་རིགས་པ་སྨྲ་བ་དག་ལ་ཡང་ཚར་གཅོད་པ་དེས་ན་དགོས་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་ངག་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར། རིགས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཡང༌། །སྒྱུ་ཅན་རིགས་པ་མེད་པ་ཡི། །ཕམ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྨྲ་བ་སྒྱུ་ཅན་གྱིས་ཕམ་པར་བསྲུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཚར་གཅད་པའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་འདི་བརྟགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྙེད་པ་བསྡུས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་རིགས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་རིགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཚད་མར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཙོ་བོའི་འཇུག་པ་ཡིན་པས་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་རིགས་པས་འཐད་པའི་དོན་ནི་རིགས་པའི་སྒྲའི་དོན་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གང་རིགས་པས་འཐད་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་རིགས་པས་དོན་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རིགས་པར་བརྗོད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དོན་ཅིས་མངོན་སུམ་གྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟ་ན་གང་རིགས་པས་འཐད་པའི་དོན་དུ་སྨྲས་པ་དེ་ནི་རིགས་པས་སྨྲས་པ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲུབ་པོ། །དོན་དེ་ཡང་རིགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་པར་བརྗོད་དེ། ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་དོན་ཅིས་མངོན་སུམ་ཡུལ་ཡིན། མངོན་སུམ་དུ་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་ཡང་རིགས་པས་རྩོད་པར་ནུས་པ་དེ་ནི་འདིར་རིགས་པར་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚད་མས་སྨྲ་བ་མེད་ན་རིགས་པས་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་རིགས་པའི་སྒྲས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྐབས་ཀྱི་དབང་གིས་སྤྱིའི་སྒྲ་བྱེ་བྲག་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པ་དེས་ཀྱང་རིགས་པ་ཉེན་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་གྱིས་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་གྱི་དབང་དུ་མ་བྱས་སོ། །ཡང་ན་རིགས་པས་འཐད་པའི་དོན་ལ་རྩོད
Chinese
如果有人问，驳斥不如实安立的近布置等。驳斥者有时也不应接近，就像检查乌鸦的牙齿一样，也会执着于不存在的事物。因此，宣说此是为了以有理由者驳斥，对于安立不如实的近布置之理者，以此折伏，因此所立的必要是语言的意义。因为，对于理者们，以虚伪无理者，因此能战胜。如何以虚伪的理者守护战胜，为了折伏不如实的安立，而善加辨别，这是所有汇集的意义。对于以支分之义空虚的理者们，此处的“理”字，以正量宣说为主，因此应加上“非理”。或者，对于世间人极度成立的，以理安立的意义，是“理”字的意义。即使如此，凡是以理安立的意义宣说者，即是理者，这是世间所成立的。这也是因为理以义为境，故称为理。如同蓝色等义，因为是现量，故称为现量。如果是这样，凡是以理安立的意义宣说者，即是以理宣说者，这是世间所成立的。此义也是理的境，故称为理，如同蓝色等义，因为是现量的境。现量宣说，这也是能以理辩论者，此处称为理者。若无正量宣说，则非理者之义。如果“理”字也应宣说现量和比量二者，即使如此，也应以场合的力量，总的词汇进入到别相，因此，理所接近的是比量，而非现量，因此辩论不随顺现量。或者，对于以理安立的意义辩论
English
If someone asks, refuting the near arrangement of untrue establishments, etc. The refuter should sometimes not be approached, just like examining the teeth of a crow, one will also cling to non-existent things. Therefore, this is proclaimed in order to refute with reasoners, and for those who speak of the reason for establishing untrue near arrangements, to subdue them with this, therefore the necessity of what is established is the meaning of language. Because, for the reasoners, with false and unreasonable ones, therefore one can overcome. How can the false reasoner protect against being overcome, in order to subdue the untrue establishment, to distinguish well, this is the meaning of all that is gathered. For the reasoners who are empty of the meaning of the limbs, the word "reason" here, mainly speaks of the valid means, therefore "non-reason" should be added. Or, for the worldly people who are extremely established, the meaning of establishing with reason is the meaning of the word "reason." Even so, whoever speaks of the meaning established by reason is a reasoner, this is established in the world. This is also because reason takes meaning as its object, therefore it is called reason. Just as blue and other meanings, because they are manifest, are called manifest. If this is the case, whoever speaks of the meaning established by reason is called a speaker of reason, this is established in the world. This meaning is also the object of reason, therefore it is called reason, just as blue and other meanings are the object of the manifest. Manifest proclamation, this is also one who can debate with reason, here it is called a reasoner. If there is no valid means of speaking, then it is not the meaning of a reasoner. If the word "reason" should also proclaim both the manifest and the inferential, even so, one should enter into the specific aspect with the power of the occasion, therefore, what is close to reason is inference, not the manifest, therefore the debate does not follow the manifest. Or, debating the meaning established by reason