Tibetan
་ན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་བྱེད་པ་པོ་དྲུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེས་ན་རྒྱུ་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གི་དོན་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པར་ཕྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་གྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་དེ་ལྟར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་གོ་བར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་འཐོབ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་ནི་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སྔ་མ་བཀོད་པ་ནི། འདིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི་ཁྱེད་མ་མཐོང་བ་ཚད་མ་ཡིན་ན། མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་འདིས་སོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཡིན་ཞེ་ན། སྔར་གྱི་རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་ཁྱབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རིམ་དང་ཅིག་ཅར་མི་རིགས་པ་ཉིད་ལ་ནུས་པ་མེད་པས་ཁྱབ་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་ངེས་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱིས་མི་རིགས་པར་གྱུར་ཀྱང་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་དོན་བྱེད་ནུས་པར་གྱུར་བ་ལ་གལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་པས་འདི་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མས་ཁྱབ་པ་མི་འགྲུབ་བོ། །བརྒྱ་ལ་འདི་མ་གྲུབ་ཀྱང་འདིའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྔར་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁ་བསྐང་བའོ། །འདི་ལྟར་རང་ཉིད་ ཚད་མ་མ་ཡིན་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མར་གྱུར་པའི་ཚད་མ་གཞན་དུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་མི་ནུས་ཏེ། ཚད་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ
Chinese
那，说了“所应成之法”，这应被显示为是第六能作者。因此，不依赖于其他因的能成所应成，是随行能成，是安住于能成之义。具有能成之法的随行，而非所应成之法不是那样做的。比如，如果理由仅仅在所应成中不存在，就不会产生和出现，并非理由的某些部分，因为理由不会变得可理解。那么，能获得什么功德呢？自性之理由的特征将会成立。与“仅仅如此”结合。自性之理由的特征，仅仅是存在的随行，因此是自性之理由的自性。如果具有损害的量被近似地显示，那么理由的周遍就会成立。如果那样，那就会变成无止境的，为了消除这种疑虑，陈述了前一个方面，即说了“在此也”等等。在此，损害的量，如果你们没有见到，就是量，仅仅没有见到，并不能确定理由的相违，这是因为这个原因。又，这个“又”字，并非仅仅是根本的理由。是什么呢？以前的根本理由也会变得不周遍，应与此结合。为什么呢？因为次第和同时的不合理性本身没有能力，所以周遍不能成立。比如，如果仅仅见到就不能确定相违，那么即使次第和同时变得不合理，对于存在之特征能起作用这件事，又有什么重要性呢？因为认为这个本身，具有损害的量，所以周遍不能成立。如果即使百次这个没有成立，也能以这个的力量，使根本理由的周遍成立吗？以前的理由就会变得不周遍，这是补充说明。比如，自己 虽然不是量，但也不能被视为已成为损害之量的其他量，因为会变成量的过失。如果
English
Then, it is said, "the dharma to be proven," which should be shown as the sixth agent. Therefore, the means of proof of what is to be proven, without relying on the actions of other causes, is the means of proof that follows, and it abides in the meaning of the means of proof. The nature of what is to be proven is what follows, but the dharma to be proven is not to be done in that way. For example, if the reason does not occur or arise only in what is to be proven, it is not some part of the reason, because the reason will not become understandable. Then, what merit can be obtained? The characteristic of the reason of self-nature will be established. Combine with "just that." The characteristic of the reason of self-nature is the nature of the reason of self-nature because it follows only existence. If the pramana with harm is shown closely, then the pervasion of the reason will be established. If that is the case, then it will become endless. In order to dispel this doubt, the previous aspect is stated, that is, "here also," etc. Here, the pramana that harms, if you have not seen it, is a pramana. Just not seeing it does not necessarily determine the contradiction of the reason, and this is because of this reason. Also, the word "also" is not just the fundamental reason. What is it? The previous fundamental reason will also become non-pervasive, and should be combined with this. Why? Because the unreasonableness of sequence and simultaneity itself has no power, so pervasion cannot be established. For example, if the contradiction cannot be determined only by seeing, then even if sequence and simultaneity become unreasonable, what importance is there for the fact that the characteristic of existence can function? Because it is thought that this itself, with the pramana that harms, so pervasion cannot be established. If even if this is not established a hundred times, can the pervasion of the fundamental reason be established by the power of this? The previous reason will become non-pervasive, which is a supplementary explanation. For example, oneself Although it is not a pramana, it cannot be regarded as another pramana that has become a pramana that harms, because it will become the fault of a pramana. If