Tibetan
པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེས་ན་རྫས་ནི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་དང་ལྡན་པའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལས་དག་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་ཆེན་པོས་ཡོད་པར་སོགས་པར་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྨྲའོ། །ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡུལ་དང་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་མེད་ཀྱང་རྣམ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཕན་ དོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་རྗེས་སུ་བརྗོད་པར་གཞན་མི་ཤེས་པའི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་བས་ལན་གཞན་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་གནོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བྱའི་ཞར་ལ་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །བདག་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྨྲ་བར་བྱེད་ཅེ་ན། གང་ལ་རྫས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་གྱི་ཚོགས་དགག་པ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འདུལ་བས་ཀྱང་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྒྱལ་མཚན་མ་ལུས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་དེས་ན་གླུ་དང་གར་ལ་སོགས་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཞར་ལ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཞན་དག་དང་གཞན་དག་ལ་ནི་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། འོ་ན་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་སངས་རྒྱས་པས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྲིད་དུ་དགག་པ་བྱེ་བྲག་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། ཁོ་བོ་ཅག་སངས་རྒྱས་པ་འདི་སྐད་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བདག་མེད་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །མང་པོ་རྣམས་ལ་མང་པོའི་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་རང་གི་ཕྱོགས་པ་དག་ཉིད་གཞན་འབའ་ཞིག་ཡིན་གྱི། གཞན་ལ་ལྟོས་ནས་མང་པོའི་སྒྲ་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་འདྲ་བ་ཉིད་རྒོལ་བར་འདོད་པས་དཔེར་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དག་ལ་མ་ཡིན་པ་ནི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རྨོངས་པས་སྨྲ་ལ་མངོན་པར་ཞན་པའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྒྲའི་བསྟན་བཅོས་ནི་དོན་མེད་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་བ་གཞན་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཁྱེད་པས་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འཁོར་གྱིས་བརྟེན་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་པར་རློམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །མཁས་པ་དམ་པ་ནི་ད
Chinese
就像那样，因此，事物因为存在而具有无常性。如原因和结果、一般和特殊那样，因为事物、性质和作用没有差别，所以用很大的努力来说存在等等，没有差别。存在等等，即使在作为境和非境没有差别的所知境中，没有某种法的差别，但为了成就各种应成，作为怀疑有益的理由而随之陈述，因为不是其他不了解的随之陈述等等。这里，因为陈述成就等等，其他能理解的妨害能力的理由是需要完全领受的顺便产生的事物，应与称为“是什么”的结合。如果有人问：说无我应该说什么样的例子呢？答：对于什么，驳斥事物等等的过失集合，并且成就的善逝之法的调伏也遣除说我的我慢之幢相无余等等的体性，因此，是显示歌舞等等的顺便产生的事物。对于此，其他的和其他的，更不用说了。那么，我们是佛所说，如果这样，如何陈述具有差别的驳斥，直到何时？会变成我们这些佛这样说，例如说无我一样。对于众多，不能用众多的词语来表达，不是这样的。如果有人问：因为什么而说呢？答：是这样的，因为什么，这些自己的宗派仅仅是其他的，因为依赖于其他，所以不是像那样结合众多的声音。因为想要驳斥像这样的，所以是举例说明，对于其他的不是，因为说。或者，因为愚昧地说，明显薄弱，所以正是说这个。即使那样，声明的论典会变成无意义的显示，因此，就像其他的车乘大者，国王您，我们是依靠眷属的导师，以智慧而自诩，说这个一样。殊胜的智者是……
English
Like that, therefore, things are impermanent because they exist. Like cause and effect, general and specific, because things, qualities, and actions have no difference, so with great effort to say existence and so on, there is no difference. Existence and so on, even in the knowable object that has no difference as object and non-object, although there is no certain difference of dharma, but in order to accomplish various consequences, as a reason to doubt benefit, it is stated accordingly, because it is not other uncomprehending statements and so on. Here, because stating accomplishment and so on, the reason for hindering the ability to understand others is the incidental thing that needs to be fully received, and should be combined with what is called "what is it". If someone asks: What kind of example should be given for saying no-self? Answer: For what, refuting the collection of faults of things and so on, and the discipline of the Sugata's dharma of accomplishment also eliminates the banner of pride of saying self, such as the nature of no remainder, therefore, it is an incidental thing that shows songs and dances and so on. For this, others and others, needless to say. So, we are what the Buddha said, if so, how to state the refutation with differences, until when? It will become that we Buddhas say this, like saying no-self. For the many, it is not that it is not possible to express with many words. If someone asks: Why say it? Answer: It is like this, because of what, these own sects are only others, because they depend on others, so it is not like that to combine many sounds. Because wanting to refute like this, so it is an example, not for others, because of saying. Or, because of saying foolishly, obviously weak, so it is precisely saying this. Even so, the treatise of sound will become a meaningless display, therefore, like other great charioteers, King you, we are the mentors who rely on the retinue, boasting of wisdom, saying this. The excellent wise man is...
Tibetan
མ་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་བཞད་གད་བྱེད་པ་ཡིན། ཀྱེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཁ་བསྐང་བར་ བྱའོ། །ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་བཅུ་གཉིས་རྒྱས་པར་སྤྲོས་ནས་སྟོན་པ་ནི་རྒྱལ་དཔོག་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་དེ་ཡང་རྒྱལ་བ་པའི་འདོད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ན་རྟག་པར་དམ་བཅའ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་སྒྲ་དང་བུམ་པ་ལས་གང་ཡང་རུང་བའི་གཉིས་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དམ་བཅའ་བ་འདི་ཉེ་བར་བཀོད་ནས། མཚན་ཉིད་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །རེ་ཞིག་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བརྗོད་པས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རིག་པ་ནི་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པའི་ཚིག་གིས་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་ཕྲ་བ་དང་བར་དུ་ཆོད་པ་དང༌། བསྐལ་བའི་དོན་བསྟན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཀྱང་དབང་པོ་རྟོགས་པར་ནུས་པ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཡོད་པ་དང་འབྲེལ་པའི་སྐྱེས་བུའི་དབང་པོ་ལས་ཀྱང་སྐྱེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པར་རིག་པར་བྱ་བ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཡང་མི་རྟོགས་པ་ཉིད་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་མ་བྱུང་བ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དངོས་པོའི་ཆོས་མ་སྨྲས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བས་ཤེས་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ནི་དམ་བཅའ་བ་ལས་གཞན་པ་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེས་སོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་དག་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མ་བརྗོད་པའི་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚར་གཅད་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། བཤད་པ། རྒོལ་བས་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མ་བརྗོད་པ་དང༌། ལན་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་གཉིས་ལས་གཅིག་ཀྱང་རྒྱལ་བ་དང་ཕམ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྒྱལ་བ་མེད་པ་འམ། །ཕྱིར་རྒོལ་བས་དེའི་དངོས་པོ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཕམ་པ་ཡང་མེད་དེ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ལ་ཡང་དེ་དག་ལ་མེད་པའི་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བར་ཚར་གཅད་པའི་གནས་པ་བསྟན་པ་ནི། རྒོལ་བ་སྐྱོན་མི་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡུལ་གང་ལས་ཤེས་པར་འདོད་པ་དག་ལའོ། །ཤེས་པར་མི་འདོད་པ་ལ་ཡ
Chinese
因为具有母亲般的智慧，怎么会发出笑声呢？“哎呀”这个词在这里需要补充。 详细阐述十二种量（pramāṇa）的特征，是《胜论》（Vaiśeṣika）的论典，这也是胜论派的观点。在那里，首先陈述常恒的誓言，即以声音和瓶子中的任何一个作为依据的二者并存的誓言，然后用包括十二种特征在内的词语来回答。暂时，如果长时间地陈述一种量的特征，那么就能理解特征的法性。通过“进入”这个词，即使揭示了过去、未来、微细、间隔以及劫的概念，感官也无法理解丝毫。像这样，与存在相关的士夫的感官所生的事物是显而易见的，因为可以认识到没有原因的事物。如果不能成立行苦的自性，那么也不能成立不理解的自性，因为对于非缘起的事物来说，刹那是不合理的。如果这样，那么是否应该将它说成是与它相似的另一种法呢？即使这样，也说了“即使没有说完事物的法性”等等，因为这种形态包含在所要成立的法之中，所以论敌想要了解，因为它与誓言之外的理由和比喻是不同的。什么时候这些不陈述成立的支分，会变成如前所说的折伏处呢？回答说：论敌没有陈述成立事物的支分，以及回答的任何一方，都不会成为胜利者或失败者。为什么呢？因为没有陈述成立的缘故，论敌没有胜利；或者，因为反驳者没有理解那个事物的缘故，也没有失败，因为那是依赖于成立的缘故。因此，对于论敌来说，也没有那些不存在的东西。 现在，要显示反驳者的折伏处，说了“论敌不陈述过失”等等，对于想要了解的对境来说是这样的。对于不想了解的对境来说，
English
How can one laugh, being endowed with the wisdom of a mother? The word "Alas" needs to be supplemented here. Elaborately explaining the twelve characteristics of valid cognition (pramāṇa) is from the treatise of the Vaiśeṣika school, and it also shows the tenets of the Vaiśeṣikas. There, first, having closely stated the assertion of permanence, that is, the assertion that includes either sound or a pot as the basis of the very thing, one answers with words including the twelve characteristics. For a while, if one states one characteristic of valid cognition for a long time, then the understanding of the dharma of the characteristic is to be entered into. By the word "entering," even if the meaning of what has come, what will come, what is subtle, what is interrupted, and the eon is revealed, the senses cannot understand even a little. Like this, what is born from the senses of a person related to existence is manifest, because what is to be known without a cause is the object. If the nature of the suffering of formations is not established, then the nature of not understanding is also not established, because a moment is not reasonable for what has not arisen dependently. If so, then should it be said as another dharma similar to that? Even so, it is said, "Even if the dharma of the thing has not been spoken," etc., because that kind of aspect is included within the dharma to be established, therefore the opponent wants to know, because it is different from the reason and example other than the assertion. When will these unstated limbs of proof become the place of refutation as stated before? It is said: The opponent does not state the limbs of establishing the thing, and whichever of the answers, neither will become victorious or defeated. Why? Because the establisher is not stated, the opponent has no victory; or, because the respondent has not understood that thing, there is also no defeat, because that depends on the establishment. Therefore, for the opponent, there are also none of those that do not exist. Now, to show the place of refutation for the respondent, it is said, "The opponent does not state the fault," etc., for those who want to know from the object. For those who do not want to know,