Tibetan
ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དམ་བཅའ་བ་བརྗོད་པ་ནི་དངོས་སམ་བརྒྱུད་པས་དེ་གྲུབ་པ་མི་སྐྱེའོ། །འདི་ལྟར་དོན་དང་འབྲེལ་པ་ཁོ་ནས་དོན་རྟོགས་ཀྱི་སྒྲས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བ་བརྗོད་པ་འམ། གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་ནི་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང༌། དོན་མཐོང་བ་ལས་ངེས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཁོ་ནར་མ་གྲུབ་སྟེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ལས་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཞན་དུ་གྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལས་ཀྱང་མི་མཁས་པ་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བས་མ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་མ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་གཅིག་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པར་འདོད་པས། ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་གཉིས་བརྩིས་ནས་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་ རྒོལ་པ་དག་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །རེ་ཞིག་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་བརྩོན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་དག་མི་བྱེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ལ། དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་འགལ་བ་གཉིས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒོལ་བ་ལས་ཆོས་འགལ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དངོས་པོ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་ལུང་ལས་རང་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་གཞན་ཡང་ཆོས་གཉིས་ཚད་མས་ངེས་པ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། བརྒྱུད་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་དང་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་གིས་སྟོན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནུས་པར་འདོད་དོ། །འོན་ཏེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་དམ་བཅའ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དམ་བཅའ་བ་བསྒྲུབ་པར་རྗེས་སུ་བཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་ན་འཇུག་པར
Chinese
那，应当说，陈述宗因并不能直接或间接地产生对它的确立。就像只有与意义相关的声音才能理解意义，因为它们与意义无关。因此，陈述宗因或者陈述理由并不能直接实现要证明的目的，因为当从宗的词句中产生怀疑，并且从理解意义中产生确定时，它就不是直接实现要证明的目的。然而，仅仅产生怀疑是不成立的，因为论敌和对方从宗的词句中产生确定。如果不是这样，就会变成其他情况，例如，即使从“这样做”等词句中，不精通的人也会产生怀疑，从而变得不确定。这并不相关，因为想要使人了解一个法，例如无常等，通过考虑两个令人信服的法，论敌和对方就会产生确定。暂时不会专注于一个事物，因为会导致不进行证明的陈述。不会令人信服，因为两个法会变成两个事物，并且会导致两个事物的两个矛盾属性。当通过量（pramāṇa）的力量，从对一个事物的攻击中产生矛盾属性的事物时，它就会变成两个事物。然而，如果不是通过量（pramāṇa）的力量来确定，那么就会从经文中自己理解。就像，如果两个法通过量来确定，那么如何会对宗的词句产生怀疑呢？因此，宗的词句既不能直接证明，也不能间接证明。就像未成立的理由和相似的例子一样，要证明的事物不能仅仅通过陈述来显示，也不能通过理由的词句来显示。人们认为那是理由的力量。然而，即使在证明的组成部分中陈述了宗的词句，它也像理由的词句一样，通过阐明有助于证明的对境的方式，来支持宗的证明。如果不是这样，如果不将它作为证明的对境，就会介入。
English
Now, it should be said that stating the proposition does not directly or indirectly give rise to its establishment. Just as only sounds related to meaning can understand meaning, because they are unrelated to meaning. Therefore, stating the proposition or stating the reason does not directly accomplish the purpose to be proven, because when doubt arises from the words of the proposition, and certainty arises from understanding the meaning, it is not directly accomplishing the purpose to be proven. However, merely giving rise to doubt is not established, because the opponent and the respondent have certainty from the words of the proposition. If it is not so, it will become something else, for example, even from words such as "doing this," the unskilled will give rise to doubt, thus becoming uncertain. This is irrelevant, because wanting to make someone understand a dharma, such as impermanence, by considering two convincing dharmas, the opponent and the respondent will have certainty. For the time being, one will not focus on one thing, because it would lead to not making statements of proof. It will not be convincing, because two dharmas will become two things, and it will lead to two contradictory attributes of two things. When, through the power of valid cognition (pramāṇa), a thing with contradictory attributes arises from an attack on one thing, it will become two things. However, if it is not determined by the power of valid cognition (pramāṇa), then it will be understood from the scriptures themselves. Just like, if two dharmas are determined by valid cognition, then how can there be doubt about the words of the proposition? Therefore, the words of the proposition can neither directly prove nor indirectly prove. Just like an unestablished reason and a similar example, the thing to be proven cannot be shown merely by stating it, nor can it be shown by the words of the reason. People think that is the power of the reason. However, even if the words of the proposition are stated in the components of proof, it, like the words of the reason, supports the proof of the proposition by clarifying the object that helps the proof. If it is not so, if it is not taken as the object of proof, it will intervene.
Tibetan
་མི་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་དང་བདག་དང་ཡིད་དང་ཕྲད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་དེས་ན་ཚིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཀྱང་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ནི། དཔེའི་ཚིག་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་གསལ་བར་བྱས་ནས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གང་གི་ཕྱིར་སྒྲ་ལ་མི་རྟག་པའི་སྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ལ་ཕན་བཏགས་བས་གསལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་མ་ཐག་པའི་ཡན་ ལག་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབས་པས་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ན། ཡུལ་བསྟན་པས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་གང་ལ་ཡིན་ན། གལ་ཏེ་འདི་མེད་ན་བསྒྲུབ་བྱ་མི་འགྲུབ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་མཛེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་དུ་དེ་མེད་ཀྱང་གང་ཇི་སྙེད་པའི་བྱས་པ་དང་ཡོད་པ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྒྲ་ཡང་བྱས་པས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཕྱོགས་མ་བརྗོད་ཀྱང་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གོ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་བསྟན་པའི་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་སྟོན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་སྦྱར་བར་མི་བྱ་བ་ཉིད་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་ལ་བརྟན་ནས་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པར་འགྱུར། དེ་དག་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དེའི་མཐུས་ཕྱོགས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ན། ནུས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་རིགས་ཏེ། དེ་དག་ཡོད་པ་ལ་ནུས་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕྱོགས་བསྟན་པ་འདིས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འོང་བ་ས་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཕྱོགས་ཆོས་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་འདིར་བརྗོད་པ། བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པར་ཟད་ཀྱི། གང་ལ་ཤེས་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་འམ་སྤྲ་པ་དང་རྟ་སྤངས་ལ་སོགས་པ་མིའི་གནས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ལ་བྱས་པ་ཉིད་དང་དུ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བྱེད་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པ་འམ། ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པར་མ་ངེས་པ་ཡིན་ན་གཞན་བུམ་པའི་ཚད་བང་ལ་སོགས་ཡོད་
Chinese
不会改变。知识和自我与意识等相遇也进行论证，进行帮助，因此会变成词语本身。这也可以说是论证的支分所要论证的事物。如果说，就像例子的词语一样，通过使论证的处所清晰而见到，那么这也是非常没有意义的。另外，因为什么原因，声音的无常的论证，不是通过对论证的处所施加帮助而使其清晰，从而变成论证的词语来表达吗？紧接着的支分不是因为论证对象被论证而成为支分吗？通过指示处所，与什么相接近呢？如果这不存在，论证对象就不能成立，那么一切都会变得美好。只要它不存在，无论有多少作为和存在都是无常的，例如瓶子等等。声音也是通过作为，即使没有说宗，也会明白是无常的。因此，指示这个是没有意义的。如果这个颠倒了，不应该将显示作为理由的处所的宗的词语结合起来。那么，它如何依靠宗来表达，从而成立宗的法性等等呢？如果那些具有确定的自性，凭借它的力量来理解宗，那么就不能说凭借获得能力的宗的力量来成立宗的法等等，因为那些存在本身就获得了能力，没有宗的缘故。另外，指示宗的这个，宗的法性等等自然而然地到来，凭借地处的力量，宗法等等成立。如果说凭借宗的法等等的力量也是宗，那么，对此要说的是，在作为要论证的时候，宗的法性等等的分别念是存在的，仅此而已。对于想要了解的具有差别的有法，声音等等，或者猿猴和马弃等等人类住所的有法，具有作为的自性和杜鹃等等的相，通过比量来做，或者通过现量来了解，或者是要了解的。如果它不是确定具有差别的，那么其他的瓶子的量，仓库等等存在
English
It will not change. Knowledge and self, and meeting with consciousness, etc., also argue, help, so it will become the word itself. This can also be said to be what the branch of argumentation is to argue. If it is said that, like the words of the example, by making the place of argumentation clear and seeing it, then this is also very meaningless. Also, for what reason, the argument of the impermanence of sound, is it not through applying help to the place of argumentation and making it clear, so that it becomes the words of argumentation to express? Is the immediately following branch not a branch because the object of argumentation is argued? By indicating the place, what is it close to? If this does not exist, the object of argumentation cannot be established, then everything will become beautiful. As long as it does not exist, no matter how much action and existence there is, it is impermanent, such as a vase, etc. Sound is also through action, even if the subject is not stated, it will be understood that it is impermanent. Therefore, indicating this is meaningless. If this is reversed, the words of the subject that show the place of reason should not be combined. Then, how can it rely on the subject to express, so that the nature of the subject, etc., can be established? If those have a definite nature, and understand the subject by the power of it, then it cannot be said that the nature of the subject, etc., is established by the power of the subject that has obtained the ability, because those existences themselves have obtained the ability, and there is no subject. Also, this indication of the subject, the nature of the subject, etc., comes naturally, and by the power of the location, the subject's dharma, etc., is established. If it is said that the subject is also by the power of the subject's dharma, etc., then, what is to be said here is that when acting as the object of argumentation, the conceptualization of the subject's dharma, etc., exists, and that is all. For the subject with differences that one wants to understand, sound, etc., or the subject of human dwellings such as monkeys and abandoned horses, has the nature of action and the characteristics of cuckoos, etc., to do through inference, or to understand through direct perception, or to be understood. If it is not certain to have differences, then other vase sizes, warehouses, etc., exist.