Tibetan
ར་དུ་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་རྟགས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་ཉེ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལྟོས་པ་འདི་ཡང་རྟག་ཏུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་པ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གནས་སྐབས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འཇིམ་པའི་ གོང་བུའི་གནས་སྐབས་ཕྱི་མ་བཞིན་དུ་སྟེ་མངོན་པར་གསལ་བའི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུའོ། །བུམ་པ་ཆུ་འཛིན་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གསལ་བ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབྱིབས་རབ་ཏུ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་གྱི་དགོས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། མགྲིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྒྱུན་མི་འཆང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པ་འགའ་ཞིག་ལ་འཇིམ་པའི་བྱ་བ་འགྱུར་བ་བུམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལྔར་ཡང་འཇིམ་བའི་གོང་བུའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་གསལ་བའི་གནས་སྐབས་བཞིན་དུ་དོན་བྱེད་པ་དམིགས་པར་འགྱུར་ན་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་ཀྱི་དངོས་པོ་འདི་ཡང་དེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ་དེའི་རང་བཞིན་གཞན་གཞན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེར་པོ་དང་སྔོན་པོ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འགལ་བས་ཁྱབ་པར་དམིགས་པར་དགོངས་སོ། །གནས་སྐབས་དང་གནས་སྐབས་ཅན་ཐ་མི་དད་པས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་གསལ་བར་མི་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ཡོན་ཏན་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་ཆེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་དོན་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་ཤེས་པ་ཐ་དད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་གཏི་མུག་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇིམ་གོང་དང་བུམ་པ་གཞན་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་གཞན་པ་ཡིན་ཞེས་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་ཤེས་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་བྱུང་བ་ཡང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ ཏེ། གསལ་བ་དང༌། ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དེ་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་རིག་བྱར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ནི་མི་དམིགས་པས་མེད་པར་རིགས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེ་གནས་པ་དེ་མེད་ཀྱང་དེའི་རང་བཞིན་དང་དེ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པ་གཅིག་པའི་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་གི་སྒྲུབ་པ་རྒྱ་ཆེར་བ་རྗོད་ནས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་མི་དམིགས་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱད་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཆོས་དག་ནི་དཔེར་ན་ཤིང་ཤ་པ་ཉིད་དང་ཤིང་དག་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཚད་མས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ནས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཤིང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དཔེར་ན་ཤིང་ཤ་པ་མེད་དེ། ཤིང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོ་ན་དེ་ལ་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པས་མེད་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། བྱ་བ་དང་ལས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྲུབ་ཟིན་པ་ཡིན་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དམ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚད་མར་བཤད་དེ། མ་རྟོགས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་བདེན་ན་འདི་ལྟར་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་མི་བྱའོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་འདོམ་སུམ་བརྒྱ་ཙམ་ལ་སོགས་པའི་བར་ཡོད་པ་གང་ལ་སཱ་ལ་དང༌། ཤར་ལ་དང༌། པ་ལ་ཤ་དང༌། ཤིང་ཤ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་ཐ་དད་པ་ངེས་པར་གཟུང་བ་མེད་པ་དེས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ངེས་པ་མེད་པ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་འདི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་རོ། །རྒྱུ་མི་དམིགས་པ་ནི་གང་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པར་ངེས་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ ན་མུན་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དུ་བ་མེད་པའི་ངེས་པའི་ངེས་པ་མེད་པས་འདིར་མེ་མེད་པས་དུ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འབྲས་བུ་མེད་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་འགལ་བ་དམིགས
Chinese
已经阐述了不是从那里产生的自性。因为在一切时侯产生，并且作为常时邻近的体性之故。说常时存在这种依赖于相的知识的那些人也同样，因为在一切时侯存在之故。此外，对于“如何”等等，为了遣除说果存在的，说了作为其他因的那个状态。如陶土团的后一个状态一样，即如显现的状态一样。应当成立瓶子具有盛水作用的差别等等。显现。因为不产生具有差别的形状之故，这是其他的必要。已经说了“彼之”等等。这是这样显示的：对于颈部等等形状的差别，不恒常保持其自体作用的某些陶土的作用变化，就说是瓶子，而不是其他。如果即使在五处，在陶土团的状态中存在，那么就像显现的状态一样，如果能见到作用，那么也不是存在。因此，这被确定为不存在。如果说，这个状态的事物也是那个，那么，所说的那个自性不是存在于其他其他中，就像黄色和蓝色一样，这样认为是以相违遍布而见到的。由于状态和有状态无差别，所以不应明显地成立理由。因为自性显现不同，功德事物不是不同，因为会变得非常过分。说自性显现不同，是为了近似表示之义。因此，应当承认作用不同。这样想：当不同显现被不同知识所成立时，那么乐、苦和愚痴就能不混杂地被区分开来，而不是其他方式。同样，陶土团和其他瓶子也应清楚地知道是互相不同的，因为要完全断定知道不同的相。原因和结果互相不同地产生，也像乐等等一样，这是自性之理由。
English
It has already been explained that it is not the nature of arising from there. Because it arises at all times and because the sign is always of the nature of being near. Those who say that this knowledge of signs, which depends on, always exists, are also the same, because it exists at all times. Furthermore, regarding "how" and so on, in order to eliminate those who say that the result exists, it is said that the state of that which is another cause. Like the later state of a lump of clay, that is, like the state of manifestation. It should be established that the pot has the distinction of functioning to hold water, etc. Manifestation. Because the shape with distinctions does not arise, this is the necessity of others. "That of" and so on have been said. This is how it is shown: Regarding the distinction of the shape of the neck, etc., the change of the action of some clay that does not constantly maintain its own function is said to be a pot, not something else. If it exists even in the five places, in the state of a lump of clay, then just like the state of manifestation, if the function can be seen, then it is also not existence. Therefore, this is determined to be non-existence. If it is said that this thing of state is also that, then that nature that is said is not present in other others, just like yellow and blue, it is thought that it is seen as contradictory pervasive. Because the state and the one with the state are not different, the reason should not be clearly established. Because the appearance of self-nature is different, the qualities and things are not different, because it will become very excessive. Saying that the appearance of self-nature is different is for the meaning of approximate representation. Therefore, different functions should be admitted. Thinking like this: When different appearances are established by different knowledge, then happiness, suffering, and ignorance can be distinguished without being mixed, not in other ways. Similarly, lumps of clay and other pots should also be clearly known to be mutually different, because the different aspects are to be completely determined to be known. The cause and the result arise mutually differently, also like happiness etc., this is the reason of self-nature.
Chinese
如果不是这样，那么安乐等等也就会变成彼此没有差别了，就像光明和能力一样。应该说差别本身是不可言说的。因此，这句话是总结。瓶子等等，它所缘的本身，以成为所知的自性而存在，因为不可见，所以可以认为是不存在的。然而，即使它存在，即使它不存在，它的自性和非自性，以所缘的自性而存在，对于差别和相同，是确定的，这是总结性的词语。像这样，在广泛陈述了自性不可见的能立的支分能立之后，应该用剩余的部分来说明不可见，因此提到了“能别不可见”等等。法，例如树木本身和树木应该被遍及，以及遍及的事物，稍微用量证实之后，由于遍及者树木等等的遮返已经完全成立，因此就成了能立的支分。这是总结性的词语。例如，没有树木，因为没有树木等等。那么，通过自性不可见，就可以成立不存在。那么，这有什么用呢？如果行为和事业的差别已经成立，那么就不会变成能立，应该说能立是殊胜的因。使未理解的理解，被称为量，如果是不理解的意义的显现者，那么这是真实的，但是像这样，这不应该适用于一切。然而，像这样，在三百弓左右的距离中，对于萨拉树、夏拉树、巴拉夏树、树木等等不同的树木，没有确定地执取，因此在所有情况下，对于没有遍及的确定，没有错乱的理由的某些情况，就应该很好地应用这个。对于因不可见，对于没有果的确定，就应该很好地产生，因为对于其他是无意义的。例如，在黑暗的情况下，对于没有烟的确定，没有确定的确定，就像这里没有火就没有烟一样，因为对于没有果而犹豫，并且对于没有因而确定。自性相违可见。
English
If it were not so, then happiness and so on would also become indistinguishable from each other, just like clarity and ability. It should be said that the difference itself is inexpressible. Therefore, this sentence is a conclusion. A vase and so on, the very object it focuses on, exists as the nature of becoming knowable, and because it is invisible, it can be considered non-existent. However, even if it exists, even if it does not exist, its own nature and non-self nature, existing as the nature of the object, are definite for difference and sameness, this is a concluding word. In this way, after extensively stating the limb of the proof that establishes self-nature as invisible, the invisibility should be explained by the remaining parts, therefore, "the distinguishing feature is invisible" and so on are mentioned. Dharmas, for example, the trees themselves and the trees should be pervaded, and the pervading things, after being slightly proven by valid cognition, since the reversal of the pervader, the trees, etc., has been completely established, therefore it becomes a limb of the proof. This is a concluding word. For example, there is no tree, because there is no tree, and so on. Then, through the invisibility of self-nature, it can be established that it does not exist. Then, what is the use of this? If the difference between actions and deeds has been established, then it will not become a proof, it should be said that the proof is a superior cause. Making the uncomprehended comprehended is called valid cognition, if it is a manifester of the uncomprehended meaning, then this is true, but like this, this should not be applied to everything. However, like this, in a distance of about three hundred bows, for different trees such as Sala trees, Shala trees, Palasha trees, trees, etc., there is no definite grasping, therefore in all cases, for the determination of not being pervaded, for some cases where there is no reason for confusion, this should be well applied. For the invisibility of the cause, for the determination of no result, it should be well produced, because it is meaningless for others. For example, in the case of darkness, for the determination of no smoke, there is no definite determination, just like there is no smoke here without fire, because there is hesitation for no result, and because it is determined that there is no cause. Self-contradictory is visible.