Tibetan
པ་རང་གི་རང་བཞིན་ལས་སོར་མོ་ཐ་དད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་དག་ལ་ཡང་གཏན་ཚིགས་རྣམ་གྲངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འགལ་བ་དམིགས་པ་དང་རྒྱུ་མི་དམིགས་པའོ། །རྫས་ཁོ་ན་ཞེ་ན་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་པོའོ། །དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་དེ་སྐད་བཤད་པ་ནི་ངག་གི་དོན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་སྨྲས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བཟོས་སྦྱར་བ་གཞན་སེལ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྦྱོར་བ་ཡང་དག་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ། གནས་པའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་སྤོང་བ་དང་གཞན་ལེན་པ་མེད་པ་མི་འབྱུང་བ་དང་གཅིག་ལེན་པ་དང་གཞན་སྤོང་བ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་དངོས་པོ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་དམ་གཞན་ཉིད་རྣམ་པ་ཡང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །སོར་མོ་ཁུ་ཚུར་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །སོར་མོ་ཉིད་ཁུ་ཚུར་མ་ཡིན་ཏེ་བརྐྱང་བ་ཉིད་ཁུ་ཚུར་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་ལོགས་ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སོར་མོ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་འགག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བ་དག་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་ཁུ་ཚུར་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་འདི་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁུ་ཚུར་ནི་སོར་མོ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཀྱང་སྐབས་གསལ་བར་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ཁུ་ཚུར་དང་སོར་མོ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲ་ཐ་དད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། དེ་ལ་ཁུ་ཚུར་ལ་ སོགས་པའི་སྒྲ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ་སོར་མོའི་གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་ཉིད་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོར་མོའི་སྒྲ་ནི་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། སོར་མོའི་སྒྲ་ནི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གནས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་པ་བཞིན་དུ་དཔེ་གཉིས་བཤད་པ་ནི། ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ལ་
Chinese
從其自身本性產生不同的手指，對於這種否定和肯定的說法，也是一種論證方式。原因在於觀察到矛盾的原因和未觀察到原因。如果僅僅是物質，那麼行為等就是他者。因為無法將其描述為既是同一又是不同，所以這樣說是語言的意義。即使老師已經說過，這也不合理。如果問如何不合理，回答說：存在的物體本身，不存在與同一和不同分離的其他形態。凡是將事物視為實體的，都是為了顯示概念構造的附加物，例如排除他者。為什麼呢？因為已經提到了「這些」等等。正確的結合是互相排斥的，如果沒有捨棄一種狀態而接受另一種狀態，就不會發生；如果沒有接受一種狀態而捨棄另一種狀態，也不會發生。例如，事物和非事物一樣。所謂的同一或不同，也具有如前所述的性質，這是自性的論證。手指與拳頭本身，不存在不同的形態。手指本身不是拳頭，因為伸展本身不是拳頭。如果說意義不是其他，因為本性極不明顯，那麼，提到了「手指們」等等，將其與「每一個剎那的滅亡都不是存在」聯繫起來。意思是，因為它是剎那，所以具有這種生滅形態的事物，會被稱為拳頭等等。因此，這對於這個事物來說也是不成立的，因為拳頭是手指們的特殊形態。雖然已經這樣說了，但目的是為了更清楚地說明情況。如果不是這樣，這有什麼用呢？如果真是這樣，那麼拳頭和手指的聲音如何不同呢？回答說：對於拳頭等聲音來說，它們是具有特殊對象的，因為它們被用來描述手指的特殊狀態。手指的聲音是具有一般對象的，因為手指的聲音是具有對象的，因為在所有狀態下都這樣稱呼它。依次說明了兩個例子：種子和幼苗。
English
Regarding the assertion that different fingers arise from their own nature, this is also a type of reasoning for both negation and affirmation. The reason lies in observing contradictory causes and not observing causes. If it is merely substance, then actions and so on are other. Because it cannot be described as being both the same and different, saying so is the meaning of language. Even if the teacher has said it, this is not reasonable. If asked how it is not reasonable, the answer is: the very entity of existence does not have another aspect that is separate from being the same and different. Whatever is perceived as an entity is to show the fabricated additions of conceptualization, such as excluding others. Why? Because "these" and so on have been mentioned. Correct combinations are mutually exclusive; if there is no abandoning one state and accepting another, it will not occur; and if there is no accepting one state and abandoning another, it will not occur. For example, it is like things and non-things. The aspects of being the same or different also possess the qualities described earlier, which is the reasoning of self-nature. There is no other aspect of difference from the fingers to the fist itself. The fingers themselves are not the fist, because the extension itself is not the fist. If it is said that the meaning is not other, because the nature is extremely imperceptible, then "the fingers" and so on are mentioned, connecting it to "whatever ceases in each moment is not existent." The meaning is that because it is momentary, things possessing such forms of arising and ceasing will be referred to as fists and so on. Therefore, this is also not valid for this entity, because the fist is a particular form of the fingers. Although this has been said, the intention is to explain the situation more clearly. If it were not so, what would this accomplish? If that is the case, then how are the sounds of "fist" and "finger" different? The answer is: for the sounds of "fist" and so on, they are objects with specific characteristics, because they are used to describe the specific state of the fingers. The sound of "finger" is an object with general characteristics, because the sound of "finger" is an object, because it is referred to as such in all states. Two examples are explained in sequence: the seed and the sprout.
Tibetan
སོགས་པའི་སྒྲ་དང་འབྲུ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་འམ། གཞན་གྱི་ལ་ལར་ཉེ་བར་བཀོད་པ་མ་ལུས་པ་ལས་རྒྱལ་བར་འདོད་པས་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་རྩོད་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ནི། དེ་ལ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིར་བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཏིལ་ལ་མར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཏིལ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་སྐབས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཏིལ་ལས་ཀྱང་མར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་ན་ཏིལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མར་བཞིན་ནོ། །འགའ་ཞིག་མེད་པ་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་དང་འདོད་པས་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་དག་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་གསང་བའི་ཕྱིར་བྱ་བ་བྱེད་ཁྱེད་ཅག་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད་ཡང་སྐྱོན་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་འགའ་ཞིག་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་བྱ་བ་ནི་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱི་བཞིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་བཟློག་ནས་སྤྱོད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ཀྱང་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི། །དེས་ན་ཡོད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་དག་ལས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཟློག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། བྱེ་བྲག་ཡོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཁྱད་པར་དུ་དེ་རྡུལ་དང་མུན་པ་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གསུམ་ལས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་གསུམ་དེ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཡོད་ཀྱང་གང་ཡོད་པའི་རྗེས་སུ་མི་ འགྲོ་བ་དེ་དང་དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་དང་གཟུགས་དང་དྲི་དང་རོ་ལས་སེམས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཁས་བླང་པར་བྱ་ཅ་བ་དེ་དག་ཉེ་བར་བརྗོད་ནས་ད་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྐྱེ་བའི་དོན་ཉིད་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འདོད་པ་མི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་བཞི
Chinese
像“等等”的声音和“种子”等等的声音一样。像这样，要么完全区分其他的方面，要么想要胜过所有接近安排的其他部分，所以通过其他的门来接近安排辩论，那就是“如果”等等。这里的想法是这样的：例如，如果芝麻里没有油，那么芝麻也会变成那样。如果从因缘的因产生果，那么那时芝麻里也会产生油。因为没有，所以也不是芝麻，因为同样的原因，就像油一样。就像有些东西不存在一样，因为没有差别，这被称为自性因，以及区分，非显现，以及想要明显地想要周遍，所周遍的事物，是成就的形态。因此，想到这些都是为了隐藏自己的行为，你们是行动者，难道不是所有事物中都存在所有事物，也是同样的过失吗？难道不是有些事物没有差别吗？结合是“为了行为”，行为就像你们自己一样。因已经颠倒过来并被使用了。然而，因为有些事物也没有差别。因此，即使存在，也不会从所有事物中产生所有事物。因此，如果有人怀疑从量中颠倒不一致的方面，那么回答说：如果要做差别，那么特别地，它会与尘埃、黑暗、勇敢的三个 गुण (梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण)的功德不同。为什么呢？即使已经存在三个 गुण (梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण)，也没有跟随差别的因。结合是：无论存在什么，不跟随存在的，都与那个非常不同，例如，从声音、形状、气味和味道来说，是有情识的。三个 गुण (梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण)的事物也不跟随差别，这被称为自性因。在陈述了应该承认的事物之后，现在想到说果存在，出生的意义本身也是不合理的。说了“存在本身”等等，那个想要明显地想要的结果不是不生，而是存在的，因为存在。成就的四种状态。
English
It is like the sound of "etc." and the sound of "seeds" etc. Like this, either completely distinguishing other aspects, or wanting to overcome all the closely arranged other parts, so approaching and arranging debate through other doors is like "if" etc. The thought here is this: for example, if there is no oil in sesame, then sesame will also become like that. If the fruit arises from the cause of circumstances, then at that time oil will also arise from sesame. Because there is none, it is not sesame either, for the same reason, like oil. Just as some things do not exist, because there is no difference, this is called the nature of the reason, and distinguishing, non-manifestation, and wanting to manifestly want to pervade, the things to be pervaded, are the forms of accomplishment. Therefore, thinking that all these are to hide one's own actions, you are the actors, isn't it that all things exist in all things, and is it not the same fault? Isn't it that some things have no difference? The combination is "for the sake of action," the action is like yourselves. The reason has been reversed and used. However, because some things also have no difference. Therefore, even if it exists, all things will not arise from all things. Therefore, if someone doubts reversing the inconsistent aspects from the valid means, then the answer is: if a difference is to be made, then especially, it will be different from the three qualities of dust, darkness, and courage (Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण). Why? Even if the three qualities (Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण) already exist, there is no cause that follows the difference. The combination is: whatever exists, does not follow what exists, is very different from that, for example, from sound, form, smell, and taste, it is sentient. The things of the three qualities (Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Romanization: guṇa, Chinese literal meaning: गुण) also do not follow the difference, this is called the nature of the reason. After stating the things that should be admitted, now thinking that saying the fruit exists, the meaning of birth itself is also unreasonable. Having said "existence itself" etc., that result that wants to manifestly want is not unborn, but exists, because it exists. The four states of accomplishment.