Tibetan
བ་དང་ལྡོག་པ་ཚད་མས་བསྒྲུབས་པ་འདིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ངེས་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་ནི་ཤེས་པར་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་བ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གྲུབ་པའི་ཚད་མས་ཡོད་པའི་དོན་ཡང་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ངེས་པར་ཅན་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པར་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ཕྱིའི་ཁྱབ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། འདིར་དཔེ་ནི། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བས་དོན་བསྡུས་པའི་ཁྱབ་པ་བསྟན་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་ཉིད་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་པའི་ནང་གི་ཁྱད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ལོག་པར་རྟོག་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པ་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ལས་འོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་ཁྱབ་པར་བསྒྲུབ་པས་ཕྱིས་ཆོས་ན་ལ་ཡོད་པར་བསྟན་འདི་འདྲ་བ་ལ་ཅི་འདིར་གོ་རིམས་ངེས་པ་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་པའམ། འདི་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཡང་གི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བ་སྟེ། མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །འདི་ལ་འདི་འདྲ་བའི་གོ་རིམས་ཀྱི་ངེས་པ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པར་གཉི་ག་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་བ་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པ་དང༌། ཆོས་ཅན་ལ་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གོ་རིམས་ངེས་པའི་དོན་ཅི་ཞིག་ལ་བརྟེན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་ན་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབས་པས་གཏན་ཚིགས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་སྦྱོར་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་བསྟན་གྱི། གཏན་ཚིགས་མེད་པས་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་བསྟན་པས་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་མ་གྲུབ་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་དགོང
Chinese
通过量成立的周遍和遣返，由此后续的随行和遣返必定合理。有法，是为了成立声音等所具有的、具有想要了解的差别的法，因为要成立事物。以成立所立法的量，也阐述了存在之义，由此也说明了所立法必定具有。如何理解所说的周遍成立的有法上具有，是总摄了一切外周遍呢？此处举例，说了“例如”等，这是为了说明以“一切皆无常”概括意义的周遍。意义是什么呢？是为了遣除颠倒分别。如此，有些人认为，这只是为了显示与同品相似的品内的差别，这种颠倒分别也是不合理的，因为周遍是从事物力量产生的。先前以所立成立周遍，之后显示在法上具有，像这样，这里有无确定的次第呢？或者没有呢？对此，也说了“又”等，凡是想要在能立支分中成立的，就仅仅是那个。这个“又”字是确定的意思，要与“不是”连用。意思是说，对于这个，没有任何这样的次第的确定。为什么呢？因为在成立所希望的意义上，二者没有差别。说周遍成立先于说有法上具有，以及说有法上具有先于说周遍成立，对于成立所要成立的意义来说，没有差别。依靠什么来确定次第呢？如果是成立所要成立的意义，那么以相似法性的结合如何成立，如果无因就不产生，这是在显示，但不是所要成立的。同样，以不相似法的结合，如果无所要成立，就显示无因，但不是无因就没有所要成立。为什么呢？因为显示了所要成立和无则不生，为了在成立所希望的意义上，不变成不成立和颠倒成立，所以如此理解。
English
The pervasion and exclusion established by valid cognition, therefore, the subsequent concomitance and exclusion are necessarily reasonable. The subject (dharmin) is for the purpose of establishing the entity that exists in sound, etc., which possesses the distinctions that one wishes to know, because it establishes the entity. The valid cognition that establishes the property of the subject also expresses the meaning of existence, and this also explains that the property of the subject is necessarily possessed. How is it that what is said to exist in the subject, which establishes the pervasion, encompasses all external pervasions? Here, examples are given, such as saying "for example," etc. This is to explain that the pervasion that summarizes the meaning with "all is impermanent" is shown. What is the meaning? It is to dispel wrong conceptions. Thus, some people think that this is only to show the difference within the category that is similar to the homogeneous category, but this wrong conception is also unreasonable, because pervasion arises from the power of the entity. Previously, pervasion was established by what is to be established, and later it was shown to exist in the property. Like this, is there a definite order here, or is there not? To this, "also" etc. are said, and whatever one wishes to establish as a part of the proof, that is only it. The word "also" has a definite meaning, and it should be used with "not." The meaning is that there is no such definite order for this. Why? Because there is no difference between the two in establishing the desired meaning. Saying the establishment of pervasion precedes saying that it exists in the subject, and saying that it exists in the subject precedes saying the establishment of pervasion, there is no difference for establishing the meaning of what is to be established. What does the determination of order depend on? If it is for the purpose of establishing what is to be established, then how is the connection of similar properties established? If there is no reason, it does not arise, this is being shown, but it is not what is to be established. Similarly, with the connection of dissimilar properties, if there is nothing to be established, it shows that there is no reason, but it is not that if there is no reason, there is nothing to be established. Why? Because it shows what is to be established and that without which it does not arise, so that in establishing the desired meaning, it does not become unestablished and reversed, therefore, understand it in this way.
Tibetan
ས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་གཏན་ཚིགས་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་ནུས་ཀྱང་བཟློག་པས་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བཤད་དོ། །དཔེར་ན་བྱས་པས་མི་རྟག་པ་འམ། འཇིག་པ་ནི་འདིར་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། བྱས་པའི་ཁྱབ་པ་མ་བཤད་དུ་ཟིན་ན་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །དེས་ན་འདི་ནི་གོ་རིམས་མཚུངས་པ་ལ་བརྟེན་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་མ་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འདིས་ཀྱང་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་ཅིང་རྫོགས་པ་ཡིན་པས་གོ་རིམས་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པར་གཉི་ག་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་འདིར་གང་ལས་ཤེ་ན། བཤད་པ་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ནས་ཞེས་དང་པོར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འབྲས་བུ་དང་མི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་དག་ཕྱིས་བཤད་པར་བྱའོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ནི་གང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་བསྟན་པ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཡོད་པའམ། བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པོ་བསྟན་ཏོ། །སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ལ་འཇིག་པར་མ་གྱུར་ན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱིས་དོན་བྱེད་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་རེ་ཞིག་རིམ་གྱིས་དོན་བྱེད་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པར་རུང་བའི་རང་བཞིན་རྟག་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཕྱིས་ཀྱང་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྔ་མའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་བྱེད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྔ་མའི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་
Chinese
是这样的。 如是说，理由只能证明存在于顺品方，以及在所立不存在的地方不存在，但不能通过反过来证明。例如，凡是所作皆是无常，或者说，坏灭在这里是果，如果未说明所作的周遍性，则关系是不确定的。因此，这应依赖于相同的顺序。 即使这里已成为非所作，但由于这也成就并圆满了所希望的意义，因此顺序不是确定的，这是很好地说明的。 为了成就所希望的意义，两者之间没有差别，那么这从何而来呢？因为所说的“因为法”等等，首先说明了通过所立来极力证明周遍性。 那么，证明它的周遍性又是什么呢？这里也提到了“这里也”等等。这里所说的“这里也”是自性的理由。 果和不可得等周遍性的证明将在后面说明。从所立的反面来说，没有理由存在，这是剩余的部分。 具有损害的量是指对从所立的反面来说存在的理由造成损害。 为了简要地说明它，那就是能证明周遍性。 那么，说明它的具有损害的量又是什么呢？如果事物存在，或者说，一切所作，这些就指出了先前所说的两种理由。 如果不是每一刹那都坏灭，那么就会变成完全不存在。为什么呢？因为不是刹那的事物，不可能以次第或同时的方式发挥作用。 像这样，对于想要证明不是刹那的事物来说，暂时以次第的方式发挥作用是不合理的，因为能产生结果的自性是恒常存在的。 如果不是这样，那么以后也不会产生作用，因为没有超出先前的自性，就像先前一样。如果说是通过同时产生作用来证明，那是不对的，因为最初的自性的差别没有完全舍弃先前的自性，所以需要依赖于同时产生作用。
English
It is so. It is said that the reason can only prove that it exists in the similar side and that it does not exist where the probandum does not exist, but it cannot be proved by reversing it. For example, whatever is made is impermanent, or destruction is the result here. If the pervasiveness of what is made is not explained, then the relationship is uncertain. Therefore, this should depend on the same order. Even if it has become unmade here, it is well explained that the order is not certain because it also accomplishes and completes the desired meaning. Since there is no difference between the two in order to accomplish the desired meaning, where does this come from? Because of what is said, "because of the dharma," etc., it is first explained that the pervasiveness is strongly proved by the probandum. So, what is it that proves its pervasiveness? Here, "here also," etc. are mentioned. "Here also" here is the reason of nature. The proofs of the pervasiveness of result and non-observation, etc., will be explained later. There is no reason from the opposite of what is to be established, which is the remainder. A measure with harm is that which harms the reason that exists from the opposite of what is to be established. To briefly explain it, that is what proves pervasiveness. So, what is the measure with harm that explains it? If things exist, or all that is made, these indicate the two reasons mentioned earlier. If it does not perish every moment, then it will become completely non-existent. Why? Because things that are not momentary cannot function in a sequential or simultaneous manner. In this way, for things that are manifestly intended to be proven not momentary, it is unreasonable to function temporarily in a sequential manner, because the nature of being able to produce results is always present. If it is not so, then it will not act later, because it has not gone beyond the previous nature, just like before. If it is said that it is proved by acting simultaneously, it is not so, because the difference in the nature of the beginning has not completely abandoned the previous nature, so it needs to rely on acting simultaneously.