English
Therefore, one should not readily commit. Even if the stated valid cognitions are immediately present, they will not fully accomplish the desired purpose, because the reason is not established. Because for the particular existence of the shape of cotton threads, there is no involvement of knowledge, so another different entity, called "cloth," is not seen even with eyes open. If someone says they see it, etc., this will be refuted later. Because it cannot be proven by other means, and because it exists in a different place, and because the valid cognition is different, and because it relies on prior and subsequent times, and because it possesses different abilities. Regarding this, the initial prover, seeing the sharp cause arising from action, like the red eyes of an enemy, cannot tolerate the conclusion arising from it. The initial establishment is itself the proof, Secondly, the reason is not established. Because it is momentary, it is special. Which arising is desired? This is the summarizing verse. Having made this the object of investigation, whatever is said, such as "the fragrance of a lotus," etc., is irrelevant. Because "the fragrance of a lotus," etc., and the particularity of sweet taste, etc., are for proving that the self-nature of the lotus is established. This is its meaning. Becoming the universal essence to prove that there is no particular result, etc. What is known as sound is said to prove the particular fruit, so it is called particular and possessing particularity. Here, there is not even a slight other characteristic of the substance as stated. As previously stated, that which is similar to it is invisible. If so, in this way, they will differentiate those things. Those things are also differentiated, but they are not very different. What contradiction is there in this? There is doubt about withdrawing the reason from the inconsistent side, because the relationship is not established. Establishment does not exist merely through the establishment of an example, because this would lead to everything being established. Furthermore, regarding the self-nature of the form in the body of a tear, here too, the tear and the form, as well as the body and the self-nature, themselves possess differentiation, so they necessarily must be different.
Tibetan
་འགྱུར་ན། འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་འདི་ལ་འདིས་མ་ངེས་པར་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་གདོན་གྱིས་བརླམས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཨུཏྤལའི་དྲི་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྨོས་སོ། །སྐྱེས་བུའི་བསམ་པའི་ཡུལ་བྱེད་པ་མི་ལྟོས་པར་དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་འབྲེལ་པས་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་ བ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མི་ལྟོས་པར་དོན་བསྡུས་པར་སྟོན་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སྒྲ་རྣམས་རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར། གཞན་ཡང་འདས་པ་ལ་སོགས་པར་ཡང་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པའི་དབང་གིས་སྦྱོར་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། གཞུང་ལུགས་གཞན་གྱི་ཐ་དད་པའི་དོན་ཡང་མི་འགྱུར་བས་ཚིག་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་ཕྱི་མ་ལྟར་ན། གང་དག་གི་ཚིག་དངོས་པོའི་དབང་བརྗོད། ལྷུར་བརྗོད་འདོད་ལ་མི་བརྟེན་པ། །དེ་དག་ལ་ནི་དྲུག་པ་དང༌། །ཚིག་དབྱེ་ལ་སོགས་ཀླན་ཀ་རིགས། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་ལྟོས་པར། །ཚིག་གང་སྨྲ་འོས་ཇི་ལྟ་བུར། །རྗོད་བྱེད་ཉིད་དུ་ངེས་བྱེད་པ། །དེ་དེ་བཞིན་དུ་རྗོད་བྱེད་ཡིན། །དེ་ཚེ་སྐྱེས་བུ་འདོད་པ་ཡིན། །ནུས་པའི་དབང་གིས་འཇུག་པའི་སྒྲ་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་གནས་སྐབས་སུ་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་བཟློག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཅན་དོན་ལ་སོགས་པ་ལས་གཟུགས་དང་དྲི་དང་རེག་བྱ་དང་ཤེས་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཐ་དད་པ་དེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་དང་སྲང་དང་བྲེ་དང་གཞལ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་པར་སྟོན་པ་ལ་ཚད་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་དེ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ལུས་ཅན་དེ་ནི་ཐ་དད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུས་ཅན་དུ་ཡོད་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཐལ་བ་འཆང་བ་སྣོད་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཇི་དད་བཤད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཆོ
Chinese
如果变化，也不是变化，因为会变成无自性。因此，您所说的这个，通过这个不确定性而变得清楚了。此外，那些被不执著于极多邪见之魔所迷惑的有情众生，提到了莲花的香味等等。如果不依赖于作为士夫（补特伽罗）的思考对象，那么如何与事物本身相关联而进入呢？此外，如何结合那样，就不依赖于事物本身而简要地显示意义呢？如果像第一种情况那样，那么声音都会变成恒常产生。此外，对于过去等等，也不会因为士夫（补特伽罗）的意愿而结合，并且其他论典的不同的意义也不会改变，因此一些词语也不会变成不真实的意义。如果像后一种情况那样：哪些词语是事物所决定的陈述，不依赖于强调陈述的意愿，那么对于那些词语来说，第六品和词语分类等等的责难是合理的。如果不依赖于外在的意义，那么应该说怎样的词语呢？确定为表达者本身，那就像那样是表达者。那时是士夫（补特伽罗）的意愿。因为以能力的力量进入的声音的意义，以事物本身的方式存在是不合理的。在那时，因为怀疑从不一致的方面返回，所以通过这个，就像从邪恶的念头的对象意义等等，就像色、香、触、所知本身等等一样被了解，因为不同的声音表达了它。就像石头、秤、斗和可以测量的事物等等一样，这个也被排除了。因此，为了显示它存在，一点点量（ प्रमाण，pramāṇa，量）也没有，这个是成立的。我们的为了证明它不存在的量（ प्रमाण，pramāṇa，量）是这样的：凡是存在于相互不同的自性中并且与身体相关的，那就是存在于与不同和随之相关的自性的身体中的有肢分的物质，例如持有灰烬的不同容器一样，事物本身等等也具有如所说的法，这个是自性的理由。结束
English
If it changes, it is not a change, because it would become devoid of inherent existence. Therefore, what you say is clearly uncertain through this. Furthermore, those sentient beings who are deluded by the demon of non-attachment to extremely many wrong views, mention the fragrance of the lotus and so on. If it does not rely on being the object of thought of a person (Pudgala), then how does it enter in relation to the thing itself? Furthermore, how does it show the meaning concisely without relying on the thing itself in that way of combination? If it is like the first case, then all sounds would become constantly produced. Furthermore, for the past and so on, it will also not be combined according to the wishes of the person (Pudgala), and the different meanings of other treatises will not change, so some words will not become untrue meanings. If it is like the latter case: Those words that are statements determined by things, not relying on the intention to emphasize the statement, then for those words, the sixth chapter and the criticism of word classification and so on are reasonable. If it does not rely on external meaning, then what kind of words should be said? Determining it as the expresser itself, that is the expresser as it is. At that time, it is the intention of the person (Pudgala). Because it is unreasonable for the meaning of the sound that enters by the power of ability to exist in the way of the thing itself. At that time, because of doubting the return from the inconsistent aspect, through this, it is understood like the object meaning of evil thoughts and so on, like form, smell, touch, knowable itself and so on, because different sounds express it. Like stone, scale, bushel, and things to be measured and so on, this is also excluded. Therefore, to show that it exists, there is not even a little bit of valid cognition (pramāṇa), this is established. Our valid cognition (pramāṇa) to prove that it does not exist is this: Whatever exists in mutually different natures and is related to the body, that is a substance with limbs existing in the body of a nature that is related to difference and following, just like different containers holding ashes, the thing itself and so on also have the Dharma as stated, this is the reason of nature. End
Tibetan
ས་མི་མཐུན་པ་ནི་ནམ་མཁའི་པདྨ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ལ་དེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སམ་ཕྱོགས་ གཅིག་གིས་ཡོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྟེན་གཅིག་ལ་གནས་པའི་བརྟེན་པ་བཞིན་དུ་ཅིག་ཅར་དུ་མ་ལ་ཡོད་པ་ཡང་དུ་མའི་བདག་ཉིད་དུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདི་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་རིགས་པར་འགྱུར། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་དམིགས་པའི་ཚེ་མ་ལུས་པ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡན་ལག་ཅན་དུ་མ་ལ་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་ཡང་ཡན་ལག་གཅིག་འགའ་ཞིག་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །མ་ལུས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས། དམིགས་པ་ཡིན་ན་ཆ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་དེའི་ཚུ་རོལ་དང་དབུས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་ཅིག་ཅར་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་གཅིག་གཡོན་ཐམས་ཅད་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་བརྗོད་པ་དང༌། ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆ་ཤས་དང་བཅས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཡང་ཐུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡན་ལག་ཡོད་པ་ལ་ཡང་འདི་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གཅིག་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྐང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ནི་བླའི། །ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཡན་ལག་ཅན་རྣམས་འགའ་ཞིག་ལ་འབྲེལ་པ་ཡིན། འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་པའི་ཡན་ལག་ཅན་རེ་རེ་མེད་པའི་ཕྱིར། མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བརྗོད་པས་ཆོག་པས་མི་སྤྲོའོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་དེ་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། གངས་རིའི་དུམ་གྲུགས་ཀྱི་ཕྱེ་མ་ལ་ཉི་མའི་འོད་ཀྱི་ཚོགས་བཅས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཞུ་བ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ནས་དོན་གཞན་ལ་རྟོགས་པ་ཅི་ཞིག་དགོངས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བསམ་པ་འདི་ནི་ངན་པ་ཡིན་ཡང་གཞན་མང་པོས་དོན་གཅིག་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མང་པོ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། མིག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་གཟུགས་དང་སྣང་བ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་བྱེད་
Chinese
地不相同，如虚空的莲花等，因为它们没有自性。如前所说的自性也是互相各异的，所以不应承认。对于这些，以“它们不是以全部自身或一部分而存在”是不合理的，这是有损害的量。为什么呢？因为这就像安住在同一所依上的依赖一样，同时存在于多个之中，也应被认为是多个的自性，这样如何能成为各异的自性呢？当专注于有支分的一个部分时，由于未完全在那上面圆满，因此会陷入专注于它的过失。通过专注于多个有支分的方式来专注，也会导致只能看到一个支分的一部分。通过专注于未完全的有支分的方式，如果专注，则会陷入看到所有部分的过失，因为看到此岸就不能同时看到彼岸和中间的部分。说一个支分导致所有左侧摇动等，以及不是一部分，因为会陷入有部分的过失，并且也会触及一部分。也就是说，当脚等存在于它的支分上时，也会存在这个，等等，存在着有支分的某个单一存在是不存在的。像这样，脚等的集合仅仅是，啊！成为存在的自性的有支分们，对某些是相关的。对某些来说，这个也不存在，因为没有一个部分的支分。由于可以用无边的颠倒来说明，所以不再赘述。因此，不应像这样说其他的宗义，就像将雪山的碎屑与太阳的光芒集合在一起并与之相关联一样，考虑到会变成那样，所以说了“对于其他的意义，您有什么理解呢？”。如果认为这个想法不好，但许多其他事物并没有做同一件事，即使是许多，也说了等等。是什么样的呢？就像眼睛等一样。例如，通过色、显现、作意和所缘等，眼睛产生一个识。
English
The grounds are dissimilar, such as lotus flowers in the sky, etc., because they lack inherent existence. The inherent existences spoken of earlier are also mutually distinct, so they should not be accepted. Regarding these, it is unreasonable to say that "they exist by all of themselves or by one part," which is a damaging measure. Why is that? Because just as dependence resides on a single basis, simultaneously existing in many, it should also be considered the nature of many; how could this be a distinct nature? When focusing on one part of a whole with parts, one will fall into the fault of focusing on it because it is not completely perfected on that. Focusing through focusing on multiple wholes with parts will also lead to seeing only a part of one part. Through focusing on the incomplete whole with parts, if one focuses, one will fall into the fault of seeing all the parts, because seeing this shore cannot simultaneously see the other shore and the middle parts. Saying that one part causes all the left side to shake, etc., and it is not one part, because it will fall into the fault of having parts, and it will also touch one part. That is, when the foot, etc., exists on its part, this will also exist, etc., there is no single existence of the whole with parts that exists. Like this, the collection of feet, etc., is only, ah! The wholes with parts that have become the nature of existence are related to some. For some, this does not exist either, because there is no single part. Since it is sufficient to explain with endless inversions, I will not elaborate further. Therefore, one should not speak of other tenets like this, just as connecting the dust of a fragment of a snow mountain with a collection of sunlight, considering that it would become like that, so he said, "What understanding do you have for other meanings?" If one thinks that this idea is bad, but many other things do not do the same thing, even if there are many, he said, etc. What is it like? Just like the eye, etc. For example, through form, appearance, attention, and object, etc., the eye produces one consciousness.