Tibetan
པའི་ཡོད་པ་མི་དམིགས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རམ། དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་འདི་ཇི་ལྟར་དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བློ་དང་སྒྲ་དག་པ་ལང་དག་དང་བ་མེན་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། དེས་ན་དམིགས་པ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་པ་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྤྱིའི་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་མ་ཚང་བ་མེད་པ་ལོངས་ཤིག་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། དེའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་དེ་ལ་བློ་དང་སྒྲ་འབྱུང་བར་ནི་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དབྱིག་པ་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་མཚན་མ་རྟོགས་པ་ལ་སྒྲ་དང་བློ་ནི་ཡོད་པ་མིན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཀྱང་དེ་དག་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་གཞན་ཡང་ཁྱེད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་དེ་དག་དངོས་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ཡང་ན་ཡུལ་དང་དངོས་པོ་ཐ་དད་པས་འདི་ཅིག་ཅར་ཡུལ་ཐ་དད་པར་འཇུག་པར་མི་འགྱུར། འཇུག་ན་ཡང་འདི་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིག་ཅར་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པ་དུ་མ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་གྱུར་པ་ཡོད་པ་མིན། ཡོད་པ་འདི་དག་བློ་དང་སྒྲ་སྐྱེ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ཡོད་པའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །མ་དམིགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཚེད་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་ཐ་དད་པ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་འཚེད་སོགས་རྣམས་ལས་དབྱེར་མེད་པར། །མེད་ཀྱང་དོན་ལ་ཐ་དད་བརྗོད། །འདི་ཡི་ལས་དག་རྒྱུ་མ་ཡིན། རིགས་འདི་ལས་ལ་མི་བརྟེན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཟིན་ཡང་འདིར་མི་བརྗོད་དོ། །དེ་དག་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ལགས་ཏེ། རྟག་པར་གྱུར་པས་བོགས་དབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་གསལ་བར་བྱས་ནས་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་མི་ལྟོས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ སྐྱེས་བུའི་བསམ་པ་ལ་རག་ལས་པས་ངེས་པར་འགྱུར་ན་བར་གྱི་སྤྱི་ལྷག་མས་ཅི་ཞིག་བྱ། འདི་ལྟར་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཀྱི། སྤྱི་རྟག་པ་དང་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཐམས་ཅད་ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །འདི་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ལ་ཡང་བརྒལ་ཞིང་བརྟགས་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་བདེན་པས་ད་ལྟ
Chinese
因此不能说，因为有“有”是不见的，所以会变成“有”。因为这会变得非常过分。成为所缘的知识，怎么会因为那个理由而对意识和声音，以及清澈、悦耳等起作用呢？因此，所缘也是从众多刹那等显现中，显现出各别的不可见之相。如果总体的显现已经完成，并且没有缺少任何东西而被理解，那么从它的事物力量中产生的意识和声音又怎么会产生呢？像自在论者等不理解原因，声音和意识是不存在的。因此，通过这三种方式，它们都无法遵循理性的轨迹。此外，你所见的一切都会变成事物的一个方面。或者，由于境和事物是不同的，所以它不会同时进入不同的境。即使进入，它也不是唯一的。因为没有依赖于同时进入一切的多种相的果等统一体。这些存在是否遵循或违背意识和声音的产生，是没有确定的。因为对于不可见的事物本身，例如燃烧等，也没有差别。在《释量论》中也说：“燃烧等无差别，虽无，然说义各别，此之作用非因，此族不依于作用。”等等，虽然已经说过，但这里不再赘述。那些不是可以施加利益的事物，因为它们是常恒的，所以没有能力去除障碍。不依赖于人的意愿，就不能清楚地说明具有阻碍等的一般特征。因为会变成不依赖于想要表达等而进入。那是 如果依赖于人的想法而变得确定，那么中间的一般特征又有什么用呢？就像这样，它被理解为遵循和违背它的行为本身。因为一般是常恒的，没有违背。因此，这一切都只是依赖于恶见的臆测。即使理解了这一点，也不应该反驳和考察，因为如果理解了，那就是真理，现在
English
Therefore, it cannot be said that because there is "being" that is unseen, it will become "being." Because this would become too extreme. How would the knowledge that has become an object of focus, for that reason, act on consciousness and sound, as well as clarity, pleasantness, etc.? Therefore, the object of focus also manifests the characteristics of distinct invisibility from the manifestation of many moments, etc. If the overall manifestation is complete and understood without anything missing, then how would consciousness and sound arise from the power of its entity? For those who do not understand the reason, such as the Samkhyas, sound and consciousness do not exist. Therefore, through these three ways, they cannot follow the path of reason. Furthermore, everything you see becomes one aspect of the entity. Or, since the object and the entity are different, it will not simultaneously enter different objects. Even if it enters, it is not unique. Because there is no unified result, etc., that relies on the various aspects that simultaneously enter everything. There is no certainty whether these existences follow or contradict the arising of consciousness and sound. Because there is no difference even for the unseen things themselves, such as burning, etc. In the Pramāṇavārttika, it is also said: "Burning, etc., are without difference, although non-existent, yet the meanings are said to be distinct. This action is not the cause, this family does not rely on action." Etc., although it has been said, but it will not be repeated here. Those are not things that can bestow benefit, because they are permanent, so they have no ability to remove obstacles. Without relying on human desire, one cannot clearly explain the general characteristics of having obstruction, etc. Because it will become entering without relying on wanting to express, etc. That is, If it becomes certain by relying on human thought, then what is the use of the intermediate general characteristic? Just like this, it is understood as the action itself that follows and contradicts it. Because the general is permanent and does not contradict. Therefore, all of this is just speculation based on wrong views. Even if this is understood, one should not refute and examine, because if it is understood, then it is the truth, now