Tibetan
ས་པ་སྨོས་པས་ནི་མངོན་སུམ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དང༌། འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་སྣང་བ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་ཁས་ལེན་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་ན་འདིའི་ཚད་མ་ཡིན་གྲང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྣང་བ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁས་ལེན་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྲང་ན་འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་མི་འདོད་ན། འོ་ན་འདི་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡུལ་གྱི་རྣག་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དཔེན་ལ་སླུ་བར་མི་བྱེད་པས་ན་ཚད་མ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གླེགས་བམ་ཁ་ཅིག་ལས་ནི་འདི་སྐད་དུ། དེའི་ཕྱིར། འདི་ནི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེར་ནི་འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། རྗེས་སུ་དཔག་པས་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འདོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་དང་གཞན་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་འཛིན་ཡང་གཞན་གྱི་སེམས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དེས་འཛིན་པ་གོ་ཇི་སྟེ་བཟློག་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པའི་རྗེས་ སུ་དཔག་པ་ནི། མེ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་མི་འདོད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་མཐོང་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡུལ་གྱི་རྣག་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་ན་མངོན་སུམ་དང་འདྲ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་ཡུལ་ཅན་དང༌། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བས་དོན་བྱ་བ་བྱེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་
Chinese
如果说，因为提到了“处所”，那么就会导致不能执持从现量产生的法，以及过去等等的境，这种说法也是不合理的。对此，如果有人认为，只能承认显现无差别等等，那么，因此才说“那么，这是否是量呢？”如果承认显现无差别等等，那么，因为比量执持对境的自性，就会变成是量，这种说法是不合理的。如果认为量本身不具有执持自相的因，那么，这怎么会是量呢？因此，才说“不执持它的自性也”等等，意思是说，比量虽然不执持对境的总相，但是，由于它不会欺骗所希望的义，所以被认为是量。有些书上说：“因此，这不是量。”那里是这样解释的：当显现等等是不同的时候，那它就不是量。应该这样理解：比量执持自性，因此不认为是量。为什么呢？因为说了“不执持它的自性也”等等，意思是说，即使不执持它的自性，但由于有不欺骗所希望的义，因此这是量，但不是因为执持自相。对此，如果有人认为，其他的比量不执持自相，但是以比量推测他人的心，它就能执持，这是怎么回事，如何遣除呢？因此，才说“从烟等等的相产生的也”等等，意思是说，从烟等等的相产生的比量，不认为是执持火等等的自性。为什么呢？因为说了“会变成与所见无差别”，意思是说，如果比量执持对境的总相，就会变成与现量相同，比量也不会变成过去、未来之境，以及无事物自性的境。就像现量中显现一样，比量的分别念中显现，也会变成能成办事情。对此，
English
If it is said that because "place" is mentioned, it would also be unreasonable to not hold the Dharma arising from direct perception, as well as the objects of the past, etc. To this, if someone thinks that only the appearance of non-difference, etc., should be acknowledged, then, therefore, it is said, "Then, is this a valid cognition?" If the appearance of non-difference, etc., is acknowledged, then, because inference holds the self-nature of the object, it would become a valid cognition, but this statement is unreasonable. If it is thought that valid cognition itself does not have the cause of holding its own characteristic, then how would this be a valid cognition? Therefore, it is said, "Also, not holding its own nature," etc., meaning that although inference does not hold the general characteristic of the object, it is considered a valid cognition because it does not deceive the desired meaning. Some books say, "Therefore, this is not a valid cognition." There, it is explained in this way: when appearances, etc., are different, then it is not a valid cognition. It should be understood that inference holds its own nature, and therefore it is not considered a valid cognition. Why? Because it is said, "Also, not holding its own nature," etc., meaning that even if it does not hold its own nature, but because there is no deception of the desired meaning, therefore this is a valid cognition, but not because it holds its own characteristic. To this, if someone thinks that other inferences do not hold their own characteristics, but by inferring the minds of others, it can hold them, what is the matter, and how is it dispelled? Therefore, it is said, "Also, arising from signs such as smoke," etc., meaning that the inference arising from signs such as smoke is not considered to hold the self-nature of fire, etc. Why? Because it is said, "It would become indistinguishable from what is seen," meaning that if inference holds the general characteristic of the object, it would become the same as direct perception, and inference would also not become the object of the past, future, and the object of the absence of the self-nature of things. Just as it appears in direct perception, the conceptual thought of inference also appears, and it would also become capable of accomplishing things. To this,
Tibetan
འདི་སྙམ་དུ། གཞན་གྱི་སེམས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་མི་སླུ་བ་དེ་ཉིད་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱི་འཐད་པ་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པར་བྱེད་པས། དེའི་སྒོ་ནས་སྲོག་ཆགས་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཇུག་པའི་བྱེད་པས་གཞན་གྱི་སེམས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེའི་སྒོ་ནས་སྲོག་ཆགས་གཞན་ཡོད་པར་རྟོགས་ནས། གལ་ཏེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་མངོན་པར་འདོད་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ན་སྲོག་ཆགས་གཞན་གྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་དོན་ཀུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་འཐོབ་པོ། །ཡང་ན་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ་མངོན་པར་འདོད་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ན་སྲོག་ཆགས་གཞན་གྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་དོན་ཀུན་དུ་སྨྲ་བ་ལས་སོ། །ཡང་ན་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་ཀུན་དུ་སྨྲ་བའི་རྗེས་ལ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པ་དང༌། དེའི་རྡེས་ལ་སྟན་འདིང་བ་དང་དེའི་རྗེས་ལ་ཡང་ཟས་དང་སྐོམ་སྦྱིན་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་ལ་ཡང་མལ་ཆ་དང་སྟན་ཤོམ་པ་དང༌། རྐང་པ་བཀྲུ་བའི་ཆུ་སྦྱིན་པ་དང༌། རྐང་པ་མཉེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་ཕྱི་མ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ནི་འབྲས་བུ་དེ་ཙམ་ལ་སེམས་ཤིང་སྲོག་ཆགས་གཞན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འབྲས་བུ་འདི་ལ་ དེ་ཙམ་ཡོད་པས་འདི་ནི་དེ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་དོན་བྱེད་པ་ལ་བྱའོ། །ཙམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཚད་ལ་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་གང་ལ་འབྲས་བུ་དེ་ཙམ་ལ་སེམས་པ་ཡོད་པ་ནི་འབྲས་བུ་དེ་ཙམ་ལ་སེམས་པ་ཡིན་ཏེ་འཇུག་པའོ། །འདི་སྐད་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྲོག་ཆགས་གཞན་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྲོག་ཆགས་གཞན་གྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་དོན་བྱ་བ་འཐོབ་པ་ལ་སེམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུའི་དོན་ཕྱི་མའི་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་ཕྱི་མའི་ཁྱད་པར་ནི་སྲེག་པ་དང་འཚེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཤེས་པ་གང་ལ་དེ་ལྟ་བུ་སྣང་བའི་ངང་ཚུལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་
Chinese
如是思惟。若思惟谓，于随顺推测他人之心，无有不欺诳者，故说于推测他人之心，复有“也”等。以方便显示不欺诳之理，故而趣入。由是之门，说“他有情”等。由趣入之作用，以推测他心之门，而了知他有情存在。若又复次于名言趣入，如是现欲、勤作及往赴其他处等，则能获得宣说由他有情力所生之事等。又或又复次于名言趣入，如是现欲、勤作及往赴他处等，则由宣说由他有情力所生之事而起。又或又复次而于名言趣入者，谓于普说之后入家，于其后铺设座垫，于其后又施与饮食，于其后又铺设卧具与坐垫，施与洗脚之水，及按摩足等。又，何故为成办后有名言之故，而许为正量耶？是故，说“世间唯思惟尔许之果，又为随顺推测他有情而趣入之故”等。谓此果有尔许，故此是尔许。彼，谓以“彼”之语声，乃指作用。尔许，谓以“尔许”之语声，乃指量。何者世间有思惟尔许之果耶？谓思惟尔许之果，即是趣入。如是说，世间随顺推测他有情存在者，乃是思惟获得由他有情力所生之事。又，“也”之语声，乃为决定世间趣入之果唯尔许之义。此为何故耶？说“于士夫后义之差别中显现”等。后义之差别，谓焚烧与烹煮等。何者意识有如是显现之体性，于彼
English
Thinking thus. If one thinks that there is no non-deceptive in following the inference of others' minds, therefore, it is said that there is also "again" etc. in inferring others' minds. Because the reason for non-deception is shown by means, it is entered. Through that door, it is said "other sentient beings" etc. By the action of entering, through the door of inferring others' minds, it is realized that other sentient beings exist. If one repeatedly engages in terms, such as manifesting desire, exertion, and going to other places, then one can obtain speaking about things arising from the power of other sentient beings. Or, if one repeatedly engages in terms, such as manifesting desire, exertion, and going to other places, then it arises from speaking about things arising from the power of other sentient beings. Or, repeatedly engaging in terms means entering the house after speaking universally, then laying down a mat after that, then giving food and drink after that, then laying out bedding and cushions after that, giving water for washing feet, and massaging feet, etc. Furthermore, why is it considered a valid cognition for the sake of accomplishing later terms? Therefore, it is said, "Because the world only thinks of such a result, and also for the sake of entering into following the inference of other sentient beings," etc. It means that this result has so much, therefore this is so much. That, the word "that" refers to the function. So much, the word "so much" refers to the measure. Which world has the thought of so much result? It means that thinking of so much result is entering. Thus it is said that whoever in the world follows the inference of the existence of other sentient beings is thinking of obtaining the function arising from the power of other sentient beings. Also, the word "again" is for the purpose of determining that the result of the world's entry is only so much. Why is this? It is said, "Appearing in the difference of the later meaning of a person," etc. The difference of the later meaning means burning and cooking, etc. Whatever consciousness has such a nature of appearing, in that