Tibetan
ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ན་ཡང་ཤེས་པ་སྔ་མའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྒྱུད་དེ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཅི་འདྲ་བར་འབྲས་བུའི་རྟགས་ནི་རྒྱུ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིད་མ་སད་པའི་སེམས་ལ་ཡང་མི་སླུ་བ་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བར་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་ཀྱང་དུས་ཀྱིས་ཆོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མི་སླུ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཅིས་ཀྱང་མི་བཟུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཕྱིའི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ལྟར་བཅོམ་ཡང་སྲན་མི་འདོར་ཞིང༌། །ཡང་གཞན་གྱི་སེམས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་སེམས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་ཡང་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡིན་པ་ལ་ནི་རག་ན། གང་དག་གིས་གཞན་གྱི་སེམས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གོ་ཇི་ལྟར། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་ཡང་མི་ཤེས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་མངོན་སུམ་འདིའི་གཟུང་བ་གཞན་དོན་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཏེ་མི་ཤེས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་རྣལ་ འབྱོར་བ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གཏན་ཚིགས་སུ་བསྡུ་བར་ཇི་ལྟར་ན་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མངོན་སུམ་ནི་དོན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་དོན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་ན་ནི་མངོན་སུམ་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན། དོན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་ན་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཏེ་མི་འཛིན་ན་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིའི་ཚད་མ་ཉིད་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ནི་ཕྱོགས་སྣག་མའི་དོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས། གནས་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་དག་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དཔེར་ན་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་གྱི། །རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པའི་རྒྱུ་གནས་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་གིས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་གྱུར་རོ། །དེ་གྱུར་པ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཆགས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གསལ་བ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གསལ་བར་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ལས་ཀྱི་སྟོབས་དང༌། ལྷ་ལ་སོགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་བདེན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་ཤེས་པ་དོན་གྱིས་རྣམ་པ་གསལ་བ་ཅན་འབྱུང་བ་དེ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་འོ་ན་ནི་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཁོ་ནས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དེས། སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅི་སྟེ་མི་འཛིན་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཡང་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེ་ཡང་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་པ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་ན། ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་སེམས་དང་སྣང་བ་གཞན་གྱི་སེམས་དང་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་བཟུང་ནས་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་འོ་ན་ཇི་ལྟར་ན་མངོན་སུམ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ན་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དེ་ནི་དེའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་གསལ་བར་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཡིན་པར་འདོད་ལ། གང་གི་ཕྱིར་མི་སླུ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །འོ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་མཁྱེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ། ཅི་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡུལ་དུ་མཛད་དམ། །འོ་ན་ཏེ་མི་མཛད་གལ་ཏེ་མཛད་ན་ནི་དེའི་དོན་ཡང་དོ
Chinese
在道的阶段，也像通过推断先前的知识而产生的规律一样，由于果的征象对因没有错乱，所以对于未醒的意识也不欺骗，具有显现为能起作用的自性，仅仅是具有这样的自性。名言也仅仅是具有以时间决定的相状，具有推断不欺骗的自性，所以无论如何也不执著，他们这样说。虽然如此驳斥了说外境存在的人，但他们也不放弃自己的主张。又说了“推测他人的心”等等。如果通过推测他人的心，即使不执著于它的自性，但由于不欺骗的缘故，如果是量，那么就依赖于是否是量。那些以现量了知他人心的人，他们的理解如何呢？如果暂时不执著于他人心的自性，也不了知，那么那时这个现量的所取就是为了他人。那么，如果不了解，那些瑜伽士如何被认为是现量了知呢？为了进行归纳推理，说了“如何是现量”等等。他们认为，现量是通过事物执著于自己的自性。如果事物不执著于自己的自性，那么现量会是什么样的呢？因为事物不执著于自己的自性，所以显然是量。那么，如果不执著，如何是量呢？他们说了，认为这个量的自性是具有执著于自己自性的因，这是属于黑暗一方的疑惑。立宗者说：由于没有改变状态，瑜伽士的所取和未舍弃能取和所取分别念的人们，了知他人心的“又”等等。对于那些没有舍弃能取和所取分别念的瑜伽士，就那样说。他们了知他人心，那是因为在名言上不欺骗，例如像我们这些人所见的色等一样，是量，但不是因为执著于自己的自性。说了“未舍弃能取和所取分别念的因，是因为没有改变状态”，像这样他们的
English
Even in the stage of the path, just like the law of arising through inference from previous knowledge, because the sign of the result is not mistaken about the cause, it does not deceive even the unawakened consciousness, and it only has such a characteristic of appearing to be able to function. Nominal terms are also only those that have the characteristic of being determined by time, and have the characteristic of inference not being deceptive, so they are by no means grasped, so they say. Although those who speak of external objects are refuted in this way, they do not abandon their claims. Again, it is said, "Inferring the minds of others," and so on. If, by inferring the minds of others, even if one does not grasp their own nature, but because of not deceiving, if it is valid cognition, then it depends on whether it is valid cognition. How do those who know the minds of others directly understand? If, for the time being, one does not grasp the nature of the minds of others, and does not know, then at that time the object of this direct perception will be for the sake of others. So, if one does not understand, how are those yogis considered to know directly? In order to make an inductive argument, it is said, "How is it direct perception," and so on. They think that direct perception is to grasp one's own nature through things. If things do not grasp their own nature, then what kind of direct perception would that be? Because things do not grasp their own nature, it is clear that it is valid cognition. So, if one does not grasp, how is it valid cognition? They said, thinking that the nature of this valid cognition is the cause of grasping one's own nature, which is a doubt belonging to the dark side. The proponents of established tenets say: Because the state has not changed, the object of yogis and those who have not abandoned the conceptual thought of the grasper and the grasped, know the minds of others, "again," and so on. For those yogis who have not abandoned the conceptual thought of the grasper and the grasped, it is said in that way. Their knowledge of the minds of others is valid cognition because it does not deceive in nominal terms, just as we and others see forms and so on, but not because of grasping one's own nature. It is said, "The cause of not abandoning the conceptual thought of the grasper and the grasped is because the state has not changed," like this their
Chinese
因此，阿赖耶识的体性并未转变。它的转变是指舍弃了对能取和所取的分别念的执着。如果说了解他人的心识不是执着于自己的体性，那么它如何能具有显现的相状呢？因此，文中提到了“以瑜伽力”等。通过修习的力量，瑜伽士能够了解他人的心识，并且能够清晰地随顺他人心识的各种相状。例如，凭借业力的力量，以及诸如天神等的加持力，那些在梦中见到真实事物的人，其意识能够清晰地显现事物的相状。同样，如果有人认为瑜伽士仅仅通过修习的力量就能了解他人的心识，那么为什么他们的心识不能执着于自己的体性呢？ 因此，文中提到了“对于他们来说，仅仅是了解他人的心识的对境”等。即使它从修习的力量中产生，也不能将他人的心识的体性作为对境，因为这样的瑜伽士尚未舍弃能取和所取的分别念。如果瑜伽士不能了解他人心识的体性，那么他们如何能够确信自己了解他人的心识呢？因此，文中提到了“他们也只是自己的心识显现”等。瑜伽士也只是通过自己的心识和显现与他人心识的相状相同，才能确信自己了解他人的心识，并安立名言。如果不是执着于自己的体性，那么如何成为现量？如何成为量呢？因此，文中提到了“现量是随顺它的相状”等。因为能够清晰地随顺他人心识的相状，所以被认为是现量；因为不欺骗，所以被认为是量。那么，对于已经舍弃了能取和所取的分别念的如来，他们所了解的他人心识，是以外在他人的心识的体性为对境吗？还是不以之为对境？如果以之为对境，那么这又有什么意义呢？
English
Therefore, the characteristic of the Alaya-vijnana has not changed. Its transformation means abandoning the attachment to the duality of the grasped and the grasper. If knowing others' minds is not grasping one's own nature, then how can it have a clear appearance? Therefore, it is mentioned, "By the power of yoga," etc. Through the power of meditation, yogis can understand others' minds, and they can clearly follow the various aspects of others' minds. For example, by the power of karma and the blessings of deities, those who see true things in dreams have a consciousness that clearly manifests the aspects of things. Similarly, if someone thinks that yogis can understand others' minds solely through the power of meditation, then why can't their minds grasp their own nature? Therefore, it is mentioned, "For them, it is only the object of knowing others' minds," etc. Even if it arises from the power of meditation, it cannot take the nature of others' minds as an object, because such yogis have not abandoned the duality of the grasped and the grasper. If yogis cannot understand the nature of others' minds, then how can they be sure that they understand others' minds? Therefore, it is mentioned, "They are also only the appearance of their own minds," etc. Yogis also only through their own minds and appearances being the same as the aspects of others' minds, can they be sure that they understand others' minds, and establish names. If it is not grasping one's own nature, then how can it be direct perception? How can it be valid cognition? Therefore, it is mentioned, "Direct perception is following its aspect," etc. Because it can clearly follow the aspects of others' minds, it is considered direct perception; because it is not deceptive, it is considered valid cognition. Then, for the Tathagatas who have abandoned the duality of the grasped and the grasper, what is the knowledge of others' minds that they possess? Is it taking the nature of others' minds as an external object? Or is it not taking it as an object? If it is taking it as an object, then what is the meaning of that?