Tibetan
ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་གལ་ཏེ་འདི་ལའི་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་གཅིག་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་རྟོགས་པའི་འབྲེལ་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཁྱབ་བ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདི་ལའི་རྟོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན། དེ་ལྟར་ཡང་ཇི་ལྟར་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན། ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལའི་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་མེད་དེ་ཁར་གཞོང་འདི་ལ་རྒྱ་ཤུག་རྣམས་དང་ཁྲི་འདི་ལ་ལྷ་སྦྱིན་འདུག་པ་དང༌། རྟོག་པ་འདི་ལ་མེ་ཏོག་རྣམས་དང༌། ཁང་པ་འདི་ལ་བ་ལང་རྣམས་ཡོད་དོ་ཞེས་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ཐ་མི་དད་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་དུ་མ་ལ་བརྟེན་པའི་དུ་བ་ཐ་ད་པ་ལ་ཡང༌། འདི་ན་མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་པའི་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་ཉིད་རྟེན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་དེ་དག་ཉིད་དུ་འདུ་བའི་རྒྱུ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་མནའ་མེད་པ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་ལ་མ་བརྟེན་པའི་ཁྱད་པར་ དུ་བྱས་པས་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། །རྟེན་འཇིག་པས་འཇིག་པར་གྲུབ་པ་ལ་མ་བྱས་པ་ཉིད་གྲུབ་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟིགས་ཟན་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་གེ་འདི་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པས་སུན་དབྱང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་སྤྲོས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲེལ་བའི་བློ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང༌། དངོས་དེ་དག་དང་དེ་ལས་གཞན། །དེ་ཀུན་བདག་ཉིད་ལ་གནས་པ། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་འདྲེས་མེད་པ། །དེ་རྣམས་རྟོགས་པ་སྲེར་བར་བྱེད། །དངོས་པོ་འམ་ཚད་མ་ལས་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ལ་དངོས་པོ་གཅིག་ཁས་བླངས་ན་ཡང་འབྲེལ་བ་ཅན་དེ་གཉིས་དང་འབྲེལ་པ་ཡང་ནི་རང་གི་བདག་ཉི་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་མ་འདྲེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་སྲེ་བར་བྱེད་དེ་འདི་འདིའི་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་འདིའི་ཞེས་པ་རྟོགས་པ་འདི་ཡང་དེ་ཉིད་སྲེ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པོའི་ཡང་རང་གི་བདག་ཉིད་ཙམ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཅུང་ཞིག་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཅུང་ཞིག་འདིའི་ཞེས་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རང་གི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནའི་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་གྱི་དེའི་ཞེས་དེས་སྲེ་བའི་དངོས
Chinese
因为如果对于同一事物，认为此处的认识差别能够成立同一性，那将成为无随行之比量。在此，认识的一个关联的果之周遍性并未成立。既然其周遍性未成立，那么此处的认识如何成为认识的差别？既然如此，又如何成为同一性？在正确的结合中，认识没有差别，例如，这个桌子上有很多柏树，这张床上拉辛（lha sbyin）坐着，这个花园里有很多鲜花，这间房子里有很多牛，像这样，通过现量，正确的结合成立为无差别。同样，对于依赖于不同所依的不同的烟，也不会有“这里有火”这样的认识差别。未作性也未成立，因为那些具有所依之因的事物，并非是聚集之因，这是因为没有誓言，没有认识的缘故。不依赖于量而作差别，事物是无法成立的。如果所依毁灭，则毁灭成立，那么未作性成立是不可能的。因此，格西（gzigs zan）们的这种论证是没有意义的。不应该过于详细地驳斥，因为那样会变得繁琐。因此，认为存在关联的智慧是不合理的。因此： 彼物及其它，彼皆住自性， 是故自性不杂乱，彼等觉知作混淆。 事物或量，关联并非真实存在。即使承认二者为一物，那么具有关联的二者及其关联也将存在于各自的自性中。因此，一切事物都具有不混杂的自性。对于事物如此存在的情况，认识会进行混淆，即认识到“这是这个的”。对于“这是这个的”这种认识，也会混淆事物本身。如果两者都只存在于各自的自性中，那么就什么也没有了。如果因为认识到“这是这个的”，而认为只有自己的自性存在，而不是“那个的”，即通过“那个”来混淆事物。
English
Because if, with regard to the same thing, it is thought that the difference in cognition here can establish the same identity, then it will become an inference without concomitance. Here, the pervasiveness of the result of a single relation of cognition is not established. Since its pervasiveness is not established, how can the cognition here become a difference in cognition? Since this is the case, how can it be the same identity? In the correct combination, there is no difference in cognition, for example, there are many cypress trees on this table, Lhasin (lha sbyin) is sitting on this bed, there are many flowers in this garden, there are many cows in this house, like this, through direct perception, the correct combination is established as non-different. Similarly, for different smokes that depend on different supports, there will be no difference in cognition such as "there is fire here." Unmade nature is also not established, because those things that have the cause of support are not the cause of aggregation, this is because there is no oath, because there is no cognition. Making a distinction without relying on valid cognition, things cannot be established. If destruction is established by the destruction of the support, then it is impossible for unmade nature to be established. Therefore, this reasoning of the Geshes (gzigs zan) is meaningless. It should not be refuted in too much detail, because that would become verbose. Therefore, it is unreasonable to think that there is a mind of relation. Therefore: That thing and others, all of them abide in their own nature, Therefore, their own nature is not mixed, those cognitions cause confusion. Relation does not truly exist in things or valid cognition. Even if it is admitted that the two are one thing, then the two that have a relation and their relation will also exist in their own nature. Therefore, all things have a nature that is not mixed. For the case where things exist in this way, cognition will cause confusion, that is, it is recognized as "this is this's." For this cognition of "this is this's," it also confuses the things themselves. If both only exist in their own nature, then there is nothing at all. If, because of recognizing "this is this's," it is thought that only one's own nature exists, and not "that's," that is, confusing things through "that."
Tibetan
་པོ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་འབྲེལ་པ་ཐ་དད་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ལ་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་བརྟགས་པར་གྱུར་ན་གང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་གྱི་བརྟགས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་དགོས་པ་མ་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་དངོས་པོ་གཞན་དང་འབྲེལ་པར་གྱུར་པ་འབའ་ཞིག་གསལ་གྱི་འདྲེས་པ་གཞན་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་པར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་གྱུར་བ་རྟོགས་པ་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་བ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ཅན་ལས་ཐ་དད་པའི་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་ཡིན་ན་ནི་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་གྱི་འབྲེལ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འབྲེལ་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་ནི་འབྲེལ་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐ་དད་པའི་འབྲེལ་པ་འཕངས་པ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ལ་དབྱུག་པ་ཅན་གྱི་རྟོགས་པ་བཞིན་ ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ལྡན་པ་ཐ་དད་པའི་འདི་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་རྟོགས་པ་གང་ཞིག་དེ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པའི་འབྲེལ་བ་ནི་རྟོགས་པ་མེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱབ་པར་སྦྱོར་བ་ལ་ཡོད་ལ་འབྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དེ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་རྣམ་འགྲེལ་དུ་འབྲེལ་པ་རང་གི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་སོར་མོ་འམ་སོར་མོའི་ལྡན་པ་ཞེས་ཁྱབ་པར་གཞན་སྤངས་པ་དང་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཙམ་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡང་དོན་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་བརྟགས་པར་གྱུར་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཡང་གཞན་པར་ཁས་ལེན་ན་དེ་ཉིད་གཞན་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཡང་རྟོགས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་རྩོལ་བ་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། །རྟོགས་པ་འདི་ཡང་ཉ་ཕྱིས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཉ་ཕྱིས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ཡིན་ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་ཉིད་རིགས་སོ། །དེ་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས། །དངོས་པོ་ཐ་དད་རྟོགས་དོན་དུ། བྱ་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡི་ཚིག །རྗོད་པར་བྱེད་རྣམས་སྦྱོར་བར་བྱ། །རྟོགས་པས་བྱས་པས་བསྲེས་པའི་དངོས་པོའི་རྗེས་སུ་འཚོ་བའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱང་བསྲེས་པའི་དངོས་པོའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡང་འདིར་བྱ་བས་ཁྱབ་པར་དུ་གྱུར་པའི་བྱེད་པ་པོ་བརྗོད་པའི་བརྡར་གྱུར་པའི་སྒྲའི
Chinese
是也。于此，相异之关系，于某些是不显现的，若对某些进行考察，则其事物并非关系，而是考察者存在，如是说者，乃未领会法称论师之必要。事物唯有与他事物相关联时方才显现，否则不会变成其他任何相关联之混合物，如是已于正确结合之领悟中宣说。若能从具有关系者中领悟相异之关系，则成为具有关系者，而非关系本身。若问：那么关系存在于何者之上？答：正因“具有关系者”，故已排除相异之关系，犹如对人持有木杖之领悟。若问：非也，因以其他量成立与彼相联之相异者，故彼领悟是与彼相联之事物。答：非也，相异之关系并非领悟，而是存在于状态之周遍结合中，且关系本身亦是领悟与彼相联事物之行境。亦正因彼，法称论师于《释量论》中说，关系并非自身语之所诠。如是，关于相联之手指或手指之相联，亦仅宣说了周遍之他体排除与非他体排除。亦正因彼，将成为意义相同。因此，所谓关系，考察之后是不存在的。若仍承许为他体，则彼将成为他人现量所说。于彼，对于无领悟等之立宗，努力将变得困难。此领悟亦非如领悟鱼尾等般进行领悟，因此，如是宣说：理应成为随行于鱼尾之经验者，此说才是合理的。彼之随行者们，为领悟相异事物之义，应结合陈述行为与行为者之词语。由领悟所作之混合事物之后，维生的词语也是随行于混合事物者。如此，此处亦是，以行为周遍之行为者，成为表达之符号的词语。
English
It is so. Here, different relations are not apparent to some. If some are examined, then their objects are not relations, but the examiners exist. Those who say this are speaking without understanding the necessity of Dharmakirti. Objects are only clear when they are related to other objects, otherwise they will not become any other related mixture, as has been said in the understanding of correct combination. If one can understand the different relations from those with relations, then one becomes the one with relations, not the relation itself. If asked: Then on what does the relation exist? Answer: Precisely because of "the one with relations," the different relations have been eliminated, just like the understanding of a person holding a stick. If asked: No, because other valid cognitions establish the different one associated with it, so that understanding is the object associated with it. Answer: No, different relations are not understanding, but exist in the pervasive combination of states, and the relation itself is also the object of the act of understanding the object associated with it. Precisely because of this, Dharmakirti said in the Pramāṇavārttika that the relation itself is not what is expressed by its own word. Similarly, regarding the associated finger or the association of fingers, only the pervasive exclusion of others and the non-exclusion of others are stated. Precisely because of this, it will become the same meaning. Therefore, what is called relation does not exist after examination. If one still accepts it as other, then it will become what is said manifestly by others. There, for the establishment of the absence of understanding, etc., the effort will become difficult. This understanding is not done like understanding fish tails, etc. Therefore, it is reasonable to say that one should become a follower of the experience of fish tails. Those who follow it, in order to understand the meaning of different objects, should combine the words that state the action and the actor. After the mixed object made by understanding, the words that sustain life also follow the mixed object. Thus, here too, the actor pervaded by the action becomes the word that is the symbol of expression.