Tibetan
་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་མེད་དོ། །གནས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་ དུ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་དོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དངོས་པོ་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་འབྲེལ་པའི་ནུས་པ་མཐའ་མ་ས་དེའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་རིགས་ཏེ། ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་སྨོས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་ནུས་པ་དང་བྲལ་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་གང་ནུས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་མེད་པར་བརྗོད་དོ། །ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་ནི་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པོ། །གང་ལས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་འགའ་ཡང་གང་ཡང་རུང་བ་ཐ་མའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་དེའི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར། གང་འདིར་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་དང་འགལ་བས་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཡོད་པ་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་ནི་གང་གི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྟོང་པ་དང་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེའི་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་ཁྱབ་སྟེ་རྣམ་པ་གཞན་ནི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་དེ་དག་དང་འགལ་བས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡང་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མེད་པ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པས་འདྲེན་པ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བ་དག་གཅིག་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་ཡོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ནི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་ དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་ངོ་བོས་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་རྣམ་པ་གཞན་མི་སྲིད་པས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་
Chinese
如其存在之状态般，无有住留。如其存在之状态般，无有生灭。如是所说之事物，不会转变成单一事物的体性。因此，由于承认了与他事物之体性相关联的最终能力能够产生该处的意识。他人所安立的词之六义等，不应理成为存在的体性，因为与一切能力相分离也是事物不存在的体性。总而言之，一切事物都是与他事物之能力相分离的自性，因此，为了排除不存在，凡是无有能力者，则被断定为唯一的无有。能力的体性是刹那的存在。因此，刹那之自性无法成立为无有。从何而有随行和相违呢？非刹那者，无论任何事物，都将与产生最终意识之体性的能力，即刹那之能力相分离。在此，如果体验到与一切能力皆空的体性之无有相违，从而排除的，作为存在的刹那之自性，那么，从何而有随行和相违呢？如是说及次第和同时等。空性和与一切能力皆空的非刹那者并非显现，然而，由于其能区分空性。如是，依次和同时行事是普遍的，因为不存在其他方式。因此，与遍及非刹那之能力相违，所遍及之事物是相违的，因为行事之能力也是相违的。以一切能力皆空的体性之无有遍及非刹那者，是由不现见所引导的，因为相违之事物不可能存在于一体之上。因此，具有相违之存在的刹那诸法是住留，因为是其自性。凡是存在者，则唯是刹那，此乃以随行和相违之自性所遍及而成立的定解。如是，由于不存在其他方式，对于苗芽等果实
English
As its state of existence, there is no abiding. As its state of existence, there is no arising and ceasing. As it is said, things do not transform into the nature of a single thing. Therefore, it is because it is admitted that the ultimate ability associated with the nature of other things can generate consciousness in that place. The six meanings of words and so on, which are established by others, should not be the nature of existence, because being separated from all abilities is also the nature of non-existence of things. In short, all things are the nature of being separated from the abilities of other things, therefore, in order to exclude non-existence, whatever is without ability is determined as the only non-existence. The nature of ability is momentary existence. Therefore, the nature of momentariness cannot be established as non-existence. From what does following and contradiction arise? Non-momentary things, no matter what, will be separated from the ability to generate the ultimate consciousness, that is, the ability of momentariness. Here, if one experiences the nature of momentary existence, which contradicts the non-existence of the nature of being empty of all abilities, and thus excludes it, then from what does following and contradiction arise? Thus, it is said that things happen sequentially and simultaneously. Emptiness and non-momentariness, which are empty of all abilities, are not manifest, however, it is because it can distinguish emptiness. Thus, acting sequentially and simultaneously is universal, because there is no other way. Therefore, contradicting the ability that pervades non-momentariness, the pervaded thing is contradictory, because the ability to act is also contradictory. The non-existence of the nature of being empty of all abilities, which pervades non-momentariness, is led by non-perception, because contradictory things cannot exist on one entity. Therefore, the momentary dharmas of existence with contradiction are abiding, because it is their nature. Whatever exists is only momentary, this is the definite understanding established by the nature of following and contradiction. Thus, since there is no other way, for fruits such as sprouts
Tibetan
ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་བྱེད་པར་བརྗོད་ན། དེ་ཉིད་རྣམ་པ་གཞན་དང་བྲལ་པའི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་ག་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན། རྣམ་པར་གཞན་ནི་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་གཏན་མེད་པ་དང༌། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགག་པ་འབའ་ཞིག་ཙམ་ཉིད་ཡིན། དམིགས་པའི་རིག་བྱར་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བསྐལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་ལས་མེད་པ་གྲུབ་པ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞན་དོན་བྱེད་པ་སྲིད་པས་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་ལྡོག་པས་ཀྱང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ན་གང་ལས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན། ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མེད་པ་ཡིན་ན་གང་གིས་ཡོད་པ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་བདག་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གཉི་ག་ལ་ཡང་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་སོ། །འབྲས་བུ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་པ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་གོ །ཅིག་ཅར་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་དང་ལྷན་ཅིག་པའོ། །རྣམ་པ་གཞན་ནི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་དེ་གཉི་ག་སྤངས་པ་ཡང་གཞན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་པ་དང་འབའ་ཞིག་པའོ། །མེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ་ཡོད་ན་མི་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ཁོ་ནའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་མེད་པ་དང༌། མི་མངོན་པ་དང་མི་དམིགས་པས་སོ། །དངོས་པོའི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་བ་དང་འབའ་ཞིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེས་དབེན་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་མེད་པར་ངེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཇུག་གོ །དེའི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་གཉིས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་དགག་པ་ནི་ འགའ་ཞིག་ཡུལ་དང་དུས་དག་ལས་ཡུལ་གཞན་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཅིག་ཤོས་ལ་མེད་ཀྱང་ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པར་གྲུབ་པས་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དག་གིས་ཇི་ལྟར་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཁྱབ་པར་འགྱུར། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པས་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་ཁོ་ནས་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་རིམ་པ་དང་རིམ་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཁས་བླངས་པ་བཤད་ཅིང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡང་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་ལ་སོགས་པ་དག་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་ངོ
Chinese
如果说种子等以次第和同时等起作用，那么它如何能产生与其它形态分离的果呢？如果其它形态成为所缘的对境，又怎么会完全不存在呢？这仅仅是对境等的一种否定。如果不是所缘的对境，那么存在就不是确定的，因为是虚构的，从何处能成立不存在呢？因此，如果其它形态能够起作用，那么次第和同时的对立也能起作用，如果不能对立，又怎么会是刹那呢？如果与所有功能分离的自性是不存在，那么凭借什么能使存在和刹那的自性随之而来和对立呢？不是的，因为两者都没有过失。像这样，次第的意思就是顺序。与其它果同时存在的就是苗芽等。同时也是与此不同的种子等与果同时存在。其它形态就是舍弃了苗芽等那两者，也变成了其它的那些。也就是苗芽等与其它同时存在和单独存在。不存在就是应该通过现量来认识的，如果存在，那么就是非显现的对境的自性，那么次第和同时就不存在，以及不显现和不可见。因为没有事物的对境和与其它同时存在和单独存在，因此与此分离的对境等，显现在现量上的产生之自性，不可见仅仅是确定不存在等的特征的术语。它的苗芽等的自性之两种状态之外的否定是： 有些人认为，从处所和时间等，以与其它处所等次第产生苗芽等，即使在另一种中不存在，也没有任何过失。因此，仅仅通过现量成立了没有其它形态，那么次第和同时等如何能起作用，就不会遍及。著作者如何仅仅通过现量成立了没有其它形态，同样自己也承认、讲述和解释这个次第和非次第等。也成为所缘的特征，次第和同时等互相区分的自性。
English
If it is said that seeds and so on act in succession and simultaneously, how can it produce a fruit that is separate from other forms? If other forms become the object of cognition, how can they be completely non-existent? This is merely a negation of objects and so on. If it is not the object of cognition, then existence is not certain, because it is fictional, from where can non-existence be established? Therefore, if other forms can function, then the opposition of succession and simultaneity can also function, if it cannot be opposed, how can it be momentary? If the nature of being separated from all functions is non-existence, then by what can the nature of existence and momentariness follow and oppose? No, because there is no fault in either. Like this, the meaning of succession is order. Being simultaneous with other fruits is just sprouts and so on. Simultaneity is also seeds and so on that are different from this being simultaneous with the fruit. Other forms are those that have abandoned the sprouts and so on, and have also become other. That is, sprouts and so on being simultaneous with others and being alone. Non-existence is what should be recognized through direct perception, if it exists, then it is the nature of the non-manifest object, then succession and simultaneity do not exist, as well as non-manifestation and invisibility. Because there is no object of things and being simultaneous with others and being alone, therefore the nature of producing appearance in direct perception of objects and so on separated from this, invisibility is merely the term for the characteristic of determining non-existence and so on. The negation of its sprout and so on's nature outside of the two states is: Some people think that from places and times and so on, sprouts and so on arise in succession from other places and so on, even if they do not exist in another, there is no fault at all. Therefore, since the absence of other forms is established only through direct perception, how can succession and simultaneity and so on function, it will not pervade. How does the author establish the absence of other forms only through direct perception, similarly he himself also acknowledges, speaks and explains this succession and non-succession and so on. Also becoming the characteristic of the object, the nature of succession and simultaneity and so on mutually distinguishing.