Tibetan
་པར་དཀའ་བ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡང་གི་སྒྲ་ནི་གང་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་རེ་བ་དང་བཅས་པ་དེས་ན་དོན་འདིའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མེད་པས་གཏན་ཚོགས་མེད་ན་དོགས་པ་འདི་གང་ལ་ཡིན་སྙམ་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ལ་བསྣན་པའི་དོན་དུ་དགོས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་བྱས་སོ། །འདིར་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་དྲུག་པའི་བསྡུ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་བསྡུ་བ་ནི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ནར་ངེས་པ་བཟུང་བས་དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འགལ་བའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ན། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི་ཆོ་ནི་གཞན་ལ་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པ་དང་གཞན་གྱི་ཚེའི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་གོ །དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ལྷ་སྦྱིན་གྱི་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ནའི་ཡིན་གྱི། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་མ་ཡིན་བ་བཞིན་དུ་དེས་ན་གཞན་ལ་མི་འཇུག་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐུན་མོང་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་དེའི་ ཆས་ཁྱབ་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་ནི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ལ། ཡང་ན་དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་མ་ཡིན་པས་འགལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་ཆས་ཁྱབ་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བ་གཞི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའམ། ཡང་ན་ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ཀྱང་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པས་གཞན་ལ་འཇུག་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་འཕངས་པ་ནི་མེད་ན་གང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་གནོད་པར་དོགས་པ་ཡིན། དེ་ལྟ་ན་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་གཏན་ཚིགས་གནས་པ་དོན་
Chinese
也完全断绝了难以遮破之处，是这个意思。这里的“也”字，是指那些依赖他人指示的人，因此，用陈述此义的体相无法理解。如果因为没有体相理解方面的法，就没有理由，那么这个疑惑在哪里呢？因此，为了补充那些追随体相的人，为了完全断绝需要，所以又作了近取。这里对于词的组合，必须确定无疑地理解为具有决断的果实。所谓“方面的法”，这里是第六格的组合，不是其他的组合。即使如此，如果仅仅确定地执著于“方面的法”，那么就与其周遍相违，在陈述相违的体相时，如果说了“方面法”等等，因为需要观察方面其他的差别，观察其差别之法，就不会随顺于将其他作为方面，以及其他时的随顺方面。这样，方面所要区别的，仅仅是随顺的方面，而不是其他的，例如拉辛的儿子仅仅是他的，而不是乔辛的儿子一样，因此不随顺于其他，因为不是共同的，所以不是共同的，因此与其 周遍相违，是这个意思。为了显示其周遍，因为是共同的，所以方面的法不是其周遍，或者其周遍不是方面的法，所以是相违的体相。然而，其周遍是所要成立的法周遍，那成为理由，仅仅存在于有法者之上吗？或者，所要周遍的理由本身，仅仅存在于成为周遍者所要成立的法之上吗？这将要阐述自己所要成立的，以及无则不生的体相。这也无疑排除了因为作为方面而进入其他，如果没有，就会怀疑损害哪个体相。这样，仅仅存在于作为方面之上的，理由存在于所要成立的法之上，意义是
English
It also completely abandons the difficult-to-refute aspects, that is the meaning. Here, the word "also" refers to those who rely on others' instructions, therefore, it cannot be understood by stating the characteristics of this meaning. If there is no aspect of the dharma for understanding characteristics, then there is no reason, so where is this doubt? Therefore, in order to supplement those who follow the characteristics, and in order to completely abandon the need, it is again closely attached. Here, for the combination of words, it must be determined and undoubtedly understood as having the fruit of decisiveness. The so-called "aspect of the dharma" here is the combination of the sixth case, not other combinations. Even so, if one only definitively clings to "aspect of the dharma," then it contradicts its pervasiveness. When stating the characteristics of contradiction, if one says "aspect dharma" and so on, because it is necessary to observe other differences in aspects, the dharma that observes its differences will not follow the aspect of taking others as aspects, and the compliant aspect at other times. In this way, what the aspect distinguishes is only the compliant aspect, not others, for example, the son of Lhasin is only his, not the son of Chosin, therefore it does not comply with others, because it is not common, so it is not common, therefore it contradicts its pervasiveness, that is the meaning. In order to show its pervasiveness, because it is common, the aspect of the dharma is not its pervasiveness, or its pervasiveness is not the aspect of the dharma, so it is the characteristic of contradiction. However, its pervasiveness is the dharma to be established that pervades, does that become a reason, only existing on the basis of the subject? Or, does the reason to be pervaded itself only exist on the dharma to be established that becomes the pervader? This will explain what one wants to establish oneself, and the characteristic of non-arising without it. This also undoubtedly excludes entering others because of being an aspect, if not, one would suspect which characteristic is harmed. In this way, only existing on what is taken as an aspect, the reason exists on the dharma to be established, the meaning is