Tibetan
་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདི་ནི་བློ་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམས་ལ་བསྟན་ན་མཛེས་ཏེ་མདོར་བསྡུས་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་མདོར་བསྡུས་ནས་ཇི་ལྟ་བར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་ནུས་པས་བློ་དམན་པ་དག་ནི་ མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རྒྱས་པར་བརྗོད་པ་ལས་གཞན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དོན་གྱིས་འཕངས་པའི་ཉེ་བར་བཀོད་པ་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་དེ་ལ་ཉེ་བར་བརྗོད་དོ། །དེ་ནི་འདིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་གྲངས་ངེས་པ་དང་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པས་བཟུང་བར་བཤད་དོ། །དེ་ནི་གཉི་གའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་དང་འབྲེལ་བར་བཤད་པ་དང་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཤུགས་ཀྱིས་བཤད་པས། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་འདི་དག་ཀྱང་ལེགས་པར་མཐོང་སྟེ། རྣམ་གསུམ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རང་བཞིན་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། མི་དམིགས་པ་ཐ་དད་པ་གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་ཐ་དད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་གསུམ་ཉིད་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་ཚུལ་གསུམ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཆས་ཁྱབ་ཅེས་བརྗོད་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་བརྗོད་དོ། །གནོད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གཞན་རུང་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ནི་གཏན་ཚིག་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལས་སམ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ཚུལ་གསུམ་པོ་དང་འབྲེལ་པ་ལས་གཞན་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དང་གནོད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན། རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ན་དང་ཚུལ་གསུམ་པོ་ཁོ་ནའི་གཏན་ཚིགས་ངེས་པ་གཞན་ལ་རང་བཞིན་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་དང་ཚུལ་གཞན་ལ་རུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་བཞིན་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་གཞན་ཡང་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གཞན་ཡང་སྲིད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་སུ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ག
Chinese
作意。这个善说，如果向智慧广博的人宣讲，则会显得美好，因为它是以简略的方式叙述的。因为它能够像简略叙述的那样被理解，所以不适合智慧低下的人。因为对于他们来说，除了广为叙述之外，无法如实地理解意义。因此，就像先前仅以意义所及的简要陈述一样，也近似于似是而非的理由的特征。这里对理由的特征和数量进行了确定，并且说明理由被确定为三种。因为它既是二者的原因，所以被说成与二者相关，并且通过暗示的方式说明了似是而非的理由的特征。认为这不是陈述的理由，因此将偈颂的意义扩展为六种。此外，这些也被认为是好的。所谓的三种自性，即自性、果和不可得，这些不同的理由是不同的。同样，三种自性，即宗法、随行和相违的体性，这三种不同形式仅仅是三相。通过说“遍及一切”，表达了随行和相违。即使存在无害之境等其他相，那也不是理由。为什么呢？因为，似是而非的理由，除了与自性等三种形式或与宗法等三种相相关之外，与真正具备的其他相以及无害之境等相是不同的。为什么呢？因为，无则不生是三种形式。只有三种形式和三种相才能确定理由，除了自性等之外，没有其他相，也没有其他相容之相，这就是它的意思。没有与自性等不同的关联的原因，无则不生是不可能的，同样也没有其他相。如果说，无则不生的其他相也是可能存在的，那么就像在六种特征等情况下一样，这里的宗法是被视为理由的特征的。
English
is made. This well-spoken explanation is beautiful when presented to those with great wisdom, as it is expressed in a concise manner. Because it can be understood as it is briefly stated, it is not suitable for those with lesser intelligence. For them, there is no understanding of the meaning as it is, other than through extensive explanation. Therefore, just as the previous brief statement was driven by meaning, it also approximates the characteristics of seemingly valid reasons. Here, the characteristics and number of reasons are determined, and it is explained that reasons are defined as three types. Because it is the cause of both, it is said to be related to both, and the characteristics of seemingly valid reasons are explained implicitly. Thinking that this is not a reason for stating, the meaning of the verses is expanded into six types. Furthermore, these are also considered good. The so-called three natures, namely, nature, result, and non-observation, these different reasons are different. Similarly, the three natures, namely, the property of the subject, concomitance, and the nature of contradiction, these three different forms are merely the three aspects. By saying "pervades all," concomitance and contradiction are expressed. Even if there are other aspects such as the state of being harmless, that is not a reason. Why? Because, seemingly valid reasons, other than being related to the three forms such as nature or to the three aspects such as the property of the subject, are different from other aspects that are truly possessed and aspects such as the state of being harmless. Why? Because, non-arising without is the three forms. Only the three forms and the three aspects can determine the reason, and other than nature and so on, there are no other aspects, and there are no other compatible aspects, that is its meaning. There is no reason for a connection different from nature and so on, non-arising without is impossible, and similarly there are no other aspects. If it is said that other aspects of non-arising without are also possible, then just as in the case of six characteristics and so on, here the property of the subject is regarded as the characteristic of the reason.
Tibetan
ལ་ཏེ་ཕྱོགས་ སྤྱི་ཡིན་པར་ཉེ་བར་བཟུང་ན་ནི་གང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བའམ། གྲུབ་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཕྱོགས་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་སྤྱིའི་ཚིག་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་ཆོས་ཙམ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡན་ལག་ལ་སྤྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་ཆོས་དང༌། ཆོས་ཅན་ཡན་ལག་གཉི་གའི་སྤྱི་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་འདིར་ཆོས་ཅན་ཙམ་ལ་སྤྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྤྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལས་གཞན་པ་དེ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། སྤྱི་དོན་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་ཡིན་པས། །ཆོས་ཙམ་ཡང་ན་ཆོས་ཅན་ལ། །གཙོ་བོ་མིན་ཡང་ཉེ་བར་བཏགས། །བསྒྲུབ་བྱའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་པ་ལ། དབང་ཕྱུག་སྡེ་སྤོང་བའི་ལན་བཏབ་པར་འདོད་པས་ཕྱོགས་སྔ་མ་ནི། གལ་ཏེ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དགོས་པ་མེད་ན་དངོས་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་ཁྱད་དུ་གསད་པར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་དགོས་པ་མེད་པས་ཉེ་བར་གདགས་པར་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཡིན་བ་བློའི་སྙམ་དུ་གཞན་སེམས་ན། དགོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ལས་ཤེ་ན་ཐམས་ཅད་ནི་རྩོད་པའི་གཞི་འམ་གཞན་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དེའི་ཆོས་དེ་དགག་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་དགོས་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་དགག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དགོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡོན་ཏན་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁྭའི་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་གཞི་ཐ་དད་པས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན། ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཞེས་ཐུང་མོང་དུ་བརྗོད་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བས་ཆོས་ཅན་སྨོས་པས་ཀྱང་དེ་གྲུབ་པས་ཉེ་བར་བཏགས་སུ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ བཏགས་པ་ཁོ་ན་དོན་མེད་དོ་སྙམ་ནས་གཞན་གྱིས། ཆོས་བརྗོད་པས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་གཞི་ལྟར་གྲུབ་སྟེ་གཞི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་གཞི
Chinese
如果将“方面”理解为共同的，那么对于所有可以推理的对象，要么论证不成立，要么成立则推理变得没有意义。如果有人这样认为，那么就说“方面”是指有法。如果是一个共同的词，那么“方面”这个词如何只指称法呢？因为它是对分支的共同指称。 “方面”这个词是法和有法这两个分支的共同词，但在这里，它仅指称有法，因此“方面”这个词才适用。由于它成为其中一个方面的理由，所以它被共同指称。因此，与需要证明的有法不同的事物不会成为过失。正如所说：“共同的意义本身就是需要证明的，无论是法还是有法，即使不是主要的，也是近似指称的，因为它是需要证明的一个方面。”这里，论师解释说，为了回答自在派的观点，提出了第一个方面：“如果因为没有必要。”等等。如果没有必要，因为不想特别强调事物的意义，所以没有必要就不应该近似指称。因此，如果其他人认为有法之法是愚蠢的，那并非没有必要，因为一切都是争论的基础或其他有法。为了反驳那个法，近似指称的必要性也是存在的，因此，近似指称并非没有必要，因为是为了反驳所有有法的法，所以论证是不成立的。如果那样会有什么优点呢？如果那样，就说“因为可以用眼睛看到”等等。提到“黑乌鸦”等等，是因为基础不同而没有成立。完全放弃是因为论证被排除。那些共同表达“有法之法”的词语，也因此成为论证，因此，即使提到有法，它也成立，所以没有近似指称的必要。因此，其他人认为只有近似指称是没有意义的，所以说“即使说出法”。并非仅仅说出有法，因为有法是作为基础而成立的，因为基础是有法，所以基础
English
If 'aspect' is taken to be common, then for all objects of inference, either the argument is not established, or if it is, the inference becomes meaningless. If someone thinks this, then it is said that 'aspect' refers to the subject of dharma. If it is a common word, then how does the word 'aspect' only refer to dharma? Because it is a common designation for the branch. The word 'aspect' is common to both branches of dharma and subject of dharma, but here, it only refers to the subject of dharma, so the word 'aspect' applies. Because it becomes a reason for being one of its aspects, it is commonly designated. Therefore, something different from the subject of dharma to be proven will not become a fault. As it is said: 'The common meaning itself is what needs to be proven, whether it is dharma or subject of dharma, even if it is not the main one, it is approximately designated, because it is one aspect of what needs to be proven.' Here, the teacher explains that in order to answer the views of the Svatantrika, the first aspect is presented: 'If because there is no need.' etc. If there is no need, because one does not want to particularly emphasize the meaning of things, there is no need, so one should not approximately designate. Therefore, if others think that the dharma of the subject of dharma is foolish, it is not without necessity, because everything is the basis of dispute or other subject of dharma. In order to refute that dharma, the necessity of approximate designation also exists, therefore, approximate designation is not without necessity, because it is in order to refute the dharma of all subjects of dharma, so the argument is not established. If so, what advantage would there be? If so, it is said 'because it can be seen with the eyes' etc. Mentioning 'black crow' etc. is because it is not established due to different bases. Complete abandonment is because the argument is excluded. Those words that commonly express 'dharma of the subject of dharma' also become arguments, therefore, even if the subject of dharma is mentioned, it is established, so there is no need for approximate designation. Therefore, others think that only approximate designation is meaningless, so they say 'even by stating the dharma'. It is not just stating the subject of dharma, because the subject of dharma is established as the basis, because the basis is the subject of dharma, so the basis