Tibetan
གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་དེ་དང་འདྲ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་དངོས་པོ་འདི་ནི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ངེས་པ་སྤངས་པར་བཤད་པ་ལ་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་མ་ངེས་པ་བརྗོད་པ་དེ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འདོད་ནས་ཕན་ཚུན་རྐྱེན་དུ་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མཛད་དོ། །དེ་ལ་རིགས་པ་གང་གིས་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པ་ནི་ཞར་ལ་བྱུང་བ་ཉེ་བར་བཀོད་པ་དེ་རྫོགས་ནས། རྣལ་མ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་བས་ན་གང་ག་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དགོས་པ་མེད་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་ཆོས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ནི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དོགས་པས་དེ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པར་སྐྱེའོ། །བརྟན་བའི་ ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་མི་བརྟན་པར་སྐྱེད་པར་སུ་ཞིག་གིས་ཀྱང་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་མི་འགྱུར་ན། རྒྱུན་ཁོ་ན་ལ་བདག་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རྟག་པའི་ཆོས་ཀྱང་གཞན་དུ་རྟོགས་སོ་ཞེས་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་གཞན་དུ་རྟོགས་ན་དེའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་རྟག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །མི་རྟག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སྔར་མེད་པ་ལས་ཕྱིས་བྱུང་བ་རིགས་པ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་རེས་འགའ་འབྱུང་བར་མི་རིགས་སོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འགལ་བའི་ཆོས་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་སྔ་མ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ནི་མི་བརྟན་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དེ་ལ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དོན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱོན་རྣམས་བརྟག་པ་སྔ་མར་ཟད་པས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་འདི་བརྟན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འབའ་ཞིག་པ་འདི་སྔ་རྨི་བརྟན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་ནི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ན་ལྡོག་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འཇིག་པའི་རྒྱུ་ཡིས་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལས་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་སྔོན་གནས་པའི་ཆོས་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཕ་རོལ་པོ་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་ནི་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེའི་ངོ་བོར་འགྱུར། གལ་ཏེ་དའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདྲ་བ་ལས་ཐ་དད་པར་མི་རྟོགས་པས་དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་གྱི་གང་གི་ཚེ་འདི་སྔ་མའི་ངོ་བོར་གྱུར་བ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཚད་མ་དང་འགལ་བ་གང་གིས་ཟློག་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་དེ་ཡིན་གཞན་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ པ་དེ་ཅིས་དེར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་གཞན་པ་ཉིད་དེ་གཞན་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བ་ལ་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། །དངོས་པོ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ལ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནོ།། དངོས་པོ་སྔ་མ་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ལ་སྐྱེས་པའོ། །འཕོ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་ནི་གནས་པ་ལྡོག་པ་ལ་བརྟེན་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །འཇིག་པའི་རྒྱུས་དངོས་པོ་གཞན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གནས་པའི་ཆོས་ལ་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །ཐོ་བ་ལ་སོགས་པས་དངོས་པོ་གཞན་འབྱུང་བ་ན་གཞན་ལྡོག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉེ་བ་ནས་དེ་སྐྱེད་པ་ཡིན་པ་ཡང་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་ནི་ཟངས་མ་ལ་སོགས་པ་སྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་འཇིག་པའི་རྒྱུས་ཞུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གཞན་སྐྱེད་པ་མཐོང་བ་ཉིད་དེ་སྔ་མ་འཕོ་བ་མེད་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཤད་མ་ཐག་པའི་སྲ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་སྙི་བ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །མེ་དང་གྲང་བ་ལ་སོགས་པས་ཟངས་མ་དང་གསེར་ལ་སོགས་པ་དག་སྙི་བ་དང་སྲ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གཞན་སྐྱེད་པར་རྣམ་པར་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཟངས་ལ་སོགས་པ་བསལ་ཞིང་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ་སྐྱོན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འོན་ཏེ་སྔ་མ་འཕོ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་མེད་པར་མི་རིགས་ཏེ་དེ་ལ་ངོ་བོ་གཞན་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་ཟངས་མ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་སྲ་བ་དང་སྙི་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་པས་ཞིག་པ་ཡིན་ནོ། །
Chinese
唯有从它的因中才会像它那样产生。它的事物不是依赖于其他因的，为了破除这种不定，说了用其他方式表达不定，想要完全破除它，所以造了“可以互为条件”等。对此，以什么理证说明刹那有因果，而对于非刹那者来说是不可能的呢？顺便提及的陈述完毕后，真实陈述是，因此说了“任何的自性”等。如果自性不成立的法性的事物不需要坏灭之因，那么自性成立的法会产生吗？如果这样问，说了“对于事物成立的法性也”等，对于成立的法性来说，丝毫也不怀疑坏灭之因，所以它是从自己的因中如实产生的。坚固的 自性是什么，谁也不能使它产生其他不坚固的。如果事物的自性不变，那么仅仅是常有，自性也不会完全舍弃自己的体性。或者如果认为常法也会变成其他，那么，如果变成其他，它的体性就不会变成常法的自性。不常法的体性，是从先前没有的后来产生的道理的自性，那么就不应该偶尔产生。它的体性就成了非体性，因为相违的法安住是不同的相状，已经说完了。如果那样，先前的分别的体性就是不坚固的法，以及对于它来说坏灭之因没有意义的过失，在先前的观察中已经穷尽，所以先前已经说完了。或者，如果这个唯一的坚固自性，先前是坚固的自性，那么就是从坏灭之因中产生的，否则就不应该退转，如果这样问，说了“从彼”等，坏灭之因会使安住的法性变成安住在其他体性中的法性的相状，因为那先前安住的法是从自己的因中如实产生的。ང
English
It is only from its cause that something similar to it will arise. Its entity does not depend on other causes. In order to eliminate this uncertainty, it was said that uncertainty is expressed in other ways. Wanting to completely eliminate it, he created "can be mutual conditions" and so on. In this regard, what reasoning demonstrates that moments have cause and effect, while it is impossible for non-moments? After the incidental statement is completed, the true statement is, therefore, "any self-nature" and so on are mentioned. If the nature of phenomena that does not inherently exist does not need a cause of destruction, then will the phenomena that inherently exist arise? If asked in this way, it is said, "For the nature of phenomena that exists as an entity also," etc. For the nature of phenomena that exists, there is no doubt whatsoever about the cause of destruction, so it arises truly from its own cause. The firm What is the nature, no one can make it produce other impermanent things. If the nature of things does not change, then it is only constant, and the self-nature will not completely abandon its own essence. Or, if it is thought that the constant dharma will also become other, then, if it becomes other, its essence will not become the self-nature of the constant dharma. The nature of the impermanent dharma is the nature of the reason that arises later from what did not exist before, then it should not arise occasionally. Its nature becomes non-nature, because the abiding of contradictory dharmas is a different characteristic, it has already been said. If that is the case, the nature of the previous distinction is the impermanent dharma, and the fault that the cause of destruction is meaningless for it has been exhausted in the previous observation, so it has already been said before. Or, if this only firm self-nature was previously a firm self-nature, then it is produced from the cause of destruction, otherwise it should not regress. If asked in this way, it is said, "From that," etc. The cause of destruction will make the abiding nature of phenomena become the characteristic of the nature of phenomena abiding in other entities, because that previously abiding phenomena arises truly from its own cause. ང
Chinese
從本質上來說，他者是他者的本質，因為它是已成立和未成立的，並且原因是不同的，怎麼會變成它的本質呢？如果說因為它顯現為「དའི་」的自性，因為不能區分相似和不同，所以會那樣顯現，當這個從先前的本質轉變為其他時，如果不是那樣，那麼用什麼來阻止與量相違背呢？如果說它是他者的本質，如果某物是他者的本質，那它怎麼會是它呢？他者是他者的本質是不合理的，因為會過於極端。如果某物是他者的本質，為什麼它不會變成那樣呢？說了「事物是不同的」等等。如果說事物本身轉變為他者的本質有什麼過錯呢？說了「如果是那樣」。事物轉變為其他是生於毀滅之因的自性。先前的事物是生於自己的因。安住於不變之法是不會依賴於安住和變化的。因為毀滅之因產生其他事物，所以它安住之法沒有轉變為其他的變化。當用錘子等產生其他事物時，認為其他會變化是不合理的，因為會過於極端。先前也已經說過它是從附近產生它的。那麼，銅等堅硬等的本質，被毀滅之因產生融化等的其他自性，這是顯而易見的，那麼先前不是不變之法嗎？說了「由此」。說了剛才所說的堅硬等。說了「等」字，就包括了柔軟等。因為火和寒冷等，銅和金等產生柔軟和堅硬等其他自性，所以銅等安住的本質是被消除和捨棄的，因為過失是相同的。如果是那樣，那麼先前不可能安住於不變之法，因為它產生了其他的本質。對此也說了，具有堅硬等本質的銅等，先前堅硬和柔軟等本質是自己本身會毀滅的，所以與毀滅之因相關聯就會毀滅。
English
From the perspective of its own nature, the other is the very nature of otherness. Since it is both established and unestablished, and since the causes are different, how could it become its nature? If it appears as the self-nature of 'da'i', it appears as such because one does not distinguish between similarity and difference. When this transforms from the previous nature into something else, if it were not so, what would prevent it from contradicting valid cognition? If it is said to be the nature of the other, how can something that is the nature of the other be itself? The notion that the other is the nature of the other is unreasonable, as it would lead to extreme consequences. If something is the nature of the other, why would it not become that? It is stated, 'Things are different,' and so on. If there is no fault in a thing itself transforming into the nature of the other, then it is stated, 'If that is the case.' The transformation of a thing into something else is the nature of being born from the cause of destruction. The previous thing is born from its own cause. Abiding in the unchanging dharma does not depend on abiding and changing. Because the cause of destruction produces other things, it does not have the alteration of changing into something else in the abiding dharma. When other things arise from hammers and the like, it is unreasonable to think that the other changes, as it would lead to extreme consequences. It has already been said that it produces it from nearby. So, the nature of hardness and the like in copper and so on, which is seen to be produced by the cause of destruction as another nature such as melting, is it not the case that the former is not an unchanging dharma? It is stated, 'By this.' It is stated about the hardness and so on that was just mentioned. By mentioning 'etc.', softness and the like are included. Because fire and cold and the like cause copper and gold and the like to produce other natures such as softness and hardness, the nature of copper and the like that abides is eliminated and abandoned, because the fault is the same. If that is the case, then it is unreasonable for the former not to abide in the unchanging dharma, because it produces another nature. It is also stated about this that copper and the like, which have the nature of hardness and so on, the former nature of hardness and softness and the like is inherently destructible, so it is destroyed by being associated with the cause of destruction.